Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

De herfst blaast op de horen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.144
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt en zegen ook zijn vruchten. Een ganzendriehoek in de luchten; nu komt de wintertijd. Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten. Ik ben bereid.…

Lang geleden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Want na al die jaren gaat geen dag voorbij van weemoed en van rusteloos ontwaken, denkend, lag zij maar aan mijn zij.…

Een zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Een hart verhard door de doordeweekse strijd, krijgt op zondagmorgen een kans die niet aan weemoed lijdt. Een zondagmorgen kent bij voorkeur het schone tij van een nieuw begin met een schone lei. Een zondagmorgen ziet niet om. Blikt slechts vooruit door een ontspiegelde ruit.…

Mondharmonica

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Je voelt de weemoed in je hart… van een tijd zo lang geleden. Hoe goed het was. 't Geluk te voelen, dat toen in je leven was. De mondharmonica kan dat naar boven halen. Wie speelt er nog zo mooi als vroeger in voorbijgegane dagen. Het geluid alleen brengt tranen. O nee, niet van verdriet… Vergeten doe je niet.…
Antje26 december 2021Lees meer >

Nergens zet je me neer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
hulp nodig, vraag je me indringend nee ik red me wel, de wereld staat in brand nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte jouw schaakspel in een niemandsland onder deze sterrenregen van hemelse gerechten deze bewegende dwaasheid van luidruchtige mensen blijf ik de stilte die je me toe hebt gewenst wat wil het volk, vraag je me weemoedig…
mobar3 maart 2022Lees meer >

Fixeren

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 80
Geen vrije tred langs wegen en wind, geen lichtvoetig volgen van wat zich bevindt Het ritme van rust en gemis de maat van een dag, die verdraaid en geheel anders is Een lichaam in stilstand de blik op de tijd, een vleugje onmacht een sprankje strijd De kunst van het wachten, de weemoed erbij, het verlangen naar ruimte, naar…
silann Nara10 oktober 2026Lees meer >

bessen als kogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
Vaak is treurig struinen door verwaarloosbare paden van vergeten exemplaren voldoende om de struiken vol met gedragen vruchten te hangen te plaatsen in een traditie van vogels die veel te veel vraten vliegensvlug wegkwamen als bessen als kogels schoten in de verkeerde keelgaten Toch mag weemoed slijten langs opgehelderde wegen…
R.E.N.S.26 oktober 2026Lees meer >

De ster,

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Maar slechts zelden Heb ik den moed om het verouderd hart met dit weemoedig schouwspel te vertroosten: 'k blijf weigerig omdat ik ben gehard, En keer mijn blik naar 't ongenadig Oosten.…

De Grootvader

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.529
Dan lacht ze op hem met stille weemoed, Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt En denkt: hij zal niet lang meer leven: Hij wordt zo stram, hij is zo oud! Wie zal het eerst van beiden sterven, Zo diep beducht thans voor elkaar -- Het meisje in de bloei van 't leven, Of de oude man van tachtig jaar?…

Jaloerse herfst

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.509
terwijl mijn klas geduldig lijdt en geur van tienerzweet verspreidt kijk ik weemoedig naar de meid die opstelschrijvend jeugd verslijt terwijl haar borsten heel benauwd steun zoeken aan het harde hout kijkt ze plots op ze zucht en vrouwt waarna ze verder brouwt en klauwt ze zomert in de zotheid van het leven terwijl het wintert in mijn…

zomereinde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Met nog eenmaal verheffing van de laatste warme zonnestralen die de zomer met weemoed doet zwijgen in alle talen het einde van zwoele nachten en zonovergoten stranden vogels die vertrekken naar warmere landen het begin van sprookjesachtige verkleuringen in vlammend rood en okergeel met ieder z'n eigenheid in blad en vorm in het grote geheel…
ria6 september 2007Lees meer >

herfstplagen

netgedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 6.813
de regen tikt een gat in openstaande mantelkragen uitgeraasde autowegen vervuld van vallend blad schuilt de man zich pruilend tegen uitgestorte najaarsregen die plengend en zeer ongelegen neerstort op het tegelpad van straten en bevuilde stegen uitgebloeide zomerdagen voor mensen die zich zat bedrinken en vol onbehagen literslange weemoed…
jan haak22 april 2008Lees meer >

avondliedeke 3

poëzie
4.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 23.398
't Is goed in 't eigen hart te kijken Nog even voor het slapengaan Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hart heb zeer gedaan Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei.…
Alice Nahon29 november 2023Lees meer >

O ja Zijn handen (hemelvaart)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik kon het nauwelijks een feest noemen verweesde verwarring weemoed en verdriet leegte door eenzaamheid niet te verbloemen waar is mijn doel een huiverende kilte nu ik niets meer voel Hem niet meer zie Ik bid om warme stilte in mijn ontheemde hart dat ik daarin Zijn Geest als een zachte bries mag horen fluisteren steeds mag ontdekken…

De laatste hand

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Daarvoor was grote moed nodig: voorbereidingstijd, met weemoed terugblikkend, een verzonnen omweg; hij had voor hetere vuren gestaan. De bagage die hij meedroeg had de wereld iets te vertellen: klare taal, toch op de loop gegaan; mensen verleidend na te denken.…

Een kouwe kermis

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 504
Voortplanting voltooid, laat de natuur ons vallen, m’n vrienden vervagen en weemoed m’n lot.…
Custor28 juli 2009Lees meer >

DE TERRASSEN VAN MEUDON

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Op trapgesteenten, broklig, maar gebleven, Blijf ik dan peinzend en in weemoed staan, - Want dode dingen zijn die langer leven Dan wij die werden, welken en vergaan.…

LANGZAAM GAAN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het schone morgenstrand ligt blank en leeg onder een vlucht zwanen laat hun zingende vleugels schuchter weergalmen steunt die weemoedige stem van teer wellend verlangen naar geheime verte de witte vogels vliegen tussen doffe zee en vroeg wolkengrijs vol onvoorspelbaarheid die rustig wacht waar hemel en water elkaar ontmoeten verdwijnen…
Han Messie24 februari 2012Lees meer >

Lof in liefde

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.579
Jij vouwt de tover zachtjes als een schelp om de windsels van mijn zingend hart en koestert de glinstering van kabbelend water als de woorden zich wikkelen in een spel van warme handen Het zilte water schep ik uit weemoedige ogen die als een zee over onze naaktheid spoelt en zwoel trotseren wij het verleden in een omarming voorbij de…

wensvol

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
geluk weerspiegelen op ondergelopen tafels achtergelaten kledingstukken getuigen van minnekozende warmte na immer hunkerende blikken want het moment verscheen dat binnenvallende droefheid vreugde wurgend bij de keel greep elke lach langzaam veranderde in een tranengrimas zonder weerga de koning is dood lang leve de koning de weemoed…

Wanneer ik in de aarde word gelegd...

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
Een zonovergoten zondag, met wind die het licht doet dansen door de ramen; weemoed wordt geboren want morgen is het al oktober: de bladeren gaan vallen en heel de herfst kondigt zich aan, met regen en stil verdriet, met afscheid en woorden die niet meer gezegd zullen worden, te laat om alles nog in te halen, goed te maken.…
Adeleyd30 september 2012Lees meer >

In herfstig bloeien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Mocht je iemand zoeken die geen genoegen neemt met de oude horizon de vragen reeds gesteld tijdens een leven zonder geld ik zal het zijn nabij jouw nieuwe grenzen ik zal het worden in jouw wensen ietwat weemoedig in het veld en in het duister van jouw dromen waar demonen wachten op een kans teken ik spontaan de groenste bomen voor…
mobar20 september 2013Lees meer >

Al is het herfst

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
Want zelfs de zon is milder nu, het licht gedempt tot weemoed en vertedering, tot zorg en zelfs erbarmen. Laat troost je koude ziel verwarmen totdat ze weer de trekken van het kind hervindt, de moed tot overgave.…
Adeleyd4 oktober 2013Lees meer >

Avondliedeke

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.833
't Is goed in 't eigen hart te kijken Nog even vóór het slapen gaan, Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hart heb zeer gedaan; Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei; Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei.…
Alice Nahon9 november 2023Lees meer >

De nevel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
De nevelen van het verleden sluiten mij in met een diepe zucht als in een trance staar ik naar een grijze muur die voor mij ligt als ik omkijk zie ik nog flarden van een blauwe lucht wederom ben ik voor het nostalgische gevoel gezwicht de nevels hebben mij nu volledig ingesloten de hunkering naar vroeger is nu in alle staten een weemoedige…

DE GROOTVADER.

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Dan lacht ze op hem met stille weemoed, Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt, En denkt: ‘hij zal niet lang meer leven, Hij wordt zo stram, hij is zo oud!’ Wie zal het eerst van beiden sterven, Zo diep beducht thans voor elkaar — Het meisje in de bloei van 't leven, Of de oude man van tachtig jaar?…

Kniepertjes

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 725
Bij het laatste kniepertje werd ik altijd zeer weemoedig en wilde ik de tijd een flinke slinger geven.…

wuifwilgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
ze staan er nog de wind, gevangen in hun kruinen struint de kale takken door je hoort ze zachtjes kraken en hun blaadjes raken stil de grond de vooravond van winter wint met lange passen tijd je schuifelt mee en kwijt melancholie aan koude voeten met een neus vol rottigheid het laat de regen wenen in een langgerekt verwijt als weemoed…
switi lobi7 januari 2019Lees meer >

De moed tot overgave

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 423
Want zelfs de zon is milder nu, het licht gedempt tot weemoed en vertedering, tot zorg en zelfs erbarmen. Laat troost je koude ziel verwarmen totdat ze weer de trekken van het kind hervindt, de moed tot overgave.…
Adeleyd2 oktober 2021Lees meer >

DOORGAAN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 705
Met lichte weemoed verdwijnt de schittering. Moge van de knusse, plechtige viering een nietigheid blijven, die steeds rond gaat, ieders geloof sterkt, met helpende raad voor denkend gemoed bij wilde wenteling. Een kleine kerstvlam houdt de grote wens overal door de wereld te waren: neerdalen in de ziel van elke mens.…
Han Messie26 oktober 2022Lees meer >