Alle inzendingen over zon

15372 resultaten.

Sorteren op:

DagSchepping

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
En maar dicteren componeren orchestreren dirigeren alles was er al land lucht water vuur als vier seizoenen modder sneeuw rivier en brand ook knechterige wolken onder haar absoluut uitgestrekte troon Zelfs de zon dook weg achter de horizon Zwijgen kijken en kwaad staren tot alles stopt met vallen en de dag eindelijk eindigt in zonneschijn…

Raadgevingen van een oud recensent aan zijn zoon

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.819
Beuls-professies (petten af!) Zijn sinds jaren meestal erflijk. Daarom, kind! (een mens is sterflijk, En uw vader helt naar ’t graf!) Ware ’t nimmer te vergeven, Zo ik u geen raad zes zeven Vóór mijn end te slikken gaf. Primo – Jongen, voel uw waarde! Want een echte Recensent, Schoon ’t langoorigst dier der aarde, Houdt zich voor de knapste…

Waar

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Zon de duiker dirigeert de aardkorst nacht beluistert heimelijk Engelse radio’s Jammer Morgen zonneschijn nu zelfs al sterrenschijn En de nacht weet niet waar kruipen…

Zongedroogd lied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
De heen- en weergalopperende zon doet klaar de klaagzang over droogte herrijzen. Tijd heeft hier nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…

Een aardje naar...

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 983
De woudreus in het bos der filosofen verwachtte ook hetzelfde van z'n zoon. De appel van de boom der wijsheid kwam ten val. Hij viel vlakbij de hersenstam.…
Aubrey26 juni 2006Lees meer >

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De zon ligt in mijn linker-hand, en zijpelt door mijn vinger-brand van laag en logger bloed, in 't welkend westen, op dak en doom, alover vout en veste. De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.…

Zonnest(r)eek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Oh zonnescherm, oh zonnescherm wat zijn je strepen koen ik zag je bij de buren staan met een plastieken jasje aan oh zonnescherm, oh zonnescherm ik gloeide langzaam groen oh zonnescherm, oh zonnescherm wensend dat ik jou had - omdat die hete ploert gemeen me constant in mijn bakkes scheen- oh zonnescherm, oh zonnescherm heb ik jou snel…

HOOGZOMER

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.207
De slaap ontwijkt in deze lichte tijden. De schemering verdiept tot donkerblauw, En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw Reeds als een rook de hemel overglijden. Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust? Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*? Valt er een schaduw binnen van de blâren? Is dit een droom? Spoken hier dood en lust…

[ De bulderzee schuimt ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
De bulderzee schuimt, ik rust, de zon droogt mij af -- met zijn zachtste hand.…
Zywa9 juni 2022Lees meer >

Uit de eerste hand

netgedicht
4.5 met 98 stemmen aantal keer bekeken 399
zon te kunnen ontsnappen door schemer te omvatten…

Wat late middagzon

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 688
Wat late middagzon en heel veel mensen juichen; wat doet het toch met ons wanneer het licht verschijnt en vonken van de daken spatten? Is soms ons hart de bondgenoot van 't licht dat vaak verborgen in alle wezens schuilt en wacht om uit te breken? Is 't licht een afglans van 't geheim, van ieder levensteken? O kon ik maar met liefde rood…
Adeleyd7 september 2006Lees meer >

EEN HERFSTDAG

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.602
En om me ook wat van dat goud te geven Speelt blij de zon op m’n aangezicht even, Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon Over m’n beeltnislege medaljon.…

Schimmenspel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
ik volg mijn schaduw op het ritme van de zon een hoekige schim gemaskerd dansend als Pinokkio. de slagschaduw van mijn armen vecht met het asfalt als een Don Quichote onbewust van de illusie. ik houd van dit spel met de zon als toeschouwer mijn schaduw omarmt mij als trouwe tochtgenoot.…

Parapluutje, parasolletje

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
Als ik mijn Broeders Hoeder toch moet zijn: ik bood een paraplu aan tegen regen en och, het komt ook vast niet ongelegen een parasol in het geval van zonneschijn ja, als ik Femke was: ik wist het wel ik hield de plu vast in het midden van het stel!…

Het grootste geschenk

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Hij zond zijn volmaakte Zoon, die zijn leven gaf, zonder een fout te begaan. Hij kocht aldus de mensheid, met zijn zondeloze levensbloed. Een mensheid in grote nood. Verschafte een losprijs voor iedereen. Een losprijs voor alle mensen, om hen te bevrijden van de dood.…
Antje7 november 2021Lees meer >

Hoe komt het toch?

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Hoe komt het toch dat heel dit machtig leven zo broos en breekbaar is en dat de zon toch telkens weer de moeite doet om over iedereen te schijnen? Geen plaats wordt overgeslagen, geen donkere hoek voorbijgegaan, geen droevige mens die toch niet heel even kan glimlachen.…
Adeleyd29 november 2006Lees meer >

vaders zoon bis

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 764
het was een jaar, vader gebroken door ziekte geteisterd door stilte met luide brokken protest tegenover de luwe vreugde van oef, het is nog niet gedaan vandaag en hier, vader vraag ik om vergiffenis voor moeders enkele tranen om treurnis die ik haar bracht die nacht, toen ik jouw naam spontaan vergeten was mijn geheugen is niet meer dan…

Moederhart

hartenkreet
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.203
Er is geen berg zo hoog Er is geen zee zo diep Als een moederhart Dat tot je riep door het leven ben je geslagen En was je vaak alleen Toch houd ik altijd van jou Door alle jaren heen Hoe moeilijk het soms ook is En ben je ver van thuis Er is altijd iemand bij je Die je kracht geeft naar kruis…
Riet Degger13 december 2006Lees meer >

De buitenkind kleuren

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 409
de buitenkind kleuren in je van nature zomerse gezicht dat altijd door de zon wordt belicht…

Weemoed

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
‘k hoorde mijn ziel in weemoed zingen toen de avond viel zonder enig licht geen morgenlicht om nieuw te beginnen alleen tranen brengen mij een wazig zicht hoelang blijft het duren voor de zon verrijst achter die hoge muren en mijn pijn verdwijnt komt er een ommekeer waar ik zolang op wacht vind ik mezelf ooit weer na een…

De ochtendzon

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.863
De ochtendzon op mijn gezicht Laat mij van binnen stralen De warmte van haar gouden licht Is nimmer te betalen Zij geeft als ik naar buiten ga Dat niets mij kan bedreigen Als ik bloot tussen bloemen sta Kan jij de kleren krijgen…
RiesWink10 januari 2007Lees meer >

Aarzelende

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 631
Aarzelende zon en boven zee doorzichtig de rijstwafelmaan…

Zonsopgang

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 843
Het kind van de zon fluistert de sterren weg doet de maan verdwijnen bloost een wolkje laat de dag weer schijnen…

dag vader

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.622
met een foto in de hand zit hij in zijn versleten zetel waar zijn zitvlak de tijd heeft uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt zodat zijn dagen blijven duren vele uren langer dan zijn gevoel nog maar kan erkennen de glanzende glimlach blikt vijftien bij tien groot omhoog naar zijn gelaten ogen in zijn hart nog de warmte die armen om hem heen…

Maart

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Nog maar even later, straalt de zon, verwarmt de aarde, alsof de lente begon. Dan trekt de hemel dicht, er vallen hagelstenen, groot en stralend wit, ook zo maar weer verdwenen. Stukken strand zijn weggeblazen, de storm joeg het water op, zand werd meegesleurd, huisjes dreven als een notendop.…

Zijwieltjes

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Zoals ik als een levend ding mijn fiets zag staan, uren sleutelde, het zadel aaide, alles glom voordat ik slapen ging. Zo werk ik nu aan materiaal dat ik 's nachts van zolder haal: steun- wielen achter. Ik leun te zeer op wat is vervlogen. Maar ook dit zal gesmeerd lopen. Ik wil de afstand dichten. Doodmoe maar in extase op de Mont Ventoux…

Waar blijft de regen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 976
Zon, brandende zon. Frisse, verkoelende wind. Een eindeloze lucht, strakblauw en zinderend. Heel in de verte piepkleine wolkjes. De aarde zucht, de aarde smacht met al haar poriën naar regen. De zon vervolgt zijn weg, zich niets aantrekkend van ons verlangen, onze inmense behoefte aan regen en nog eens regen.…

CARPE DIEM

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
de roodkoperen zon boven het landschap geeft iets van verwantschap want ook ik maak nog wel eens een schijnbweging Lejo van Kuijeren…

zoals de zon groeit

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.349
je slaapt niet wanneer de zon jou doet bewegen en mij sprakeloos op de achtergrond zet ver hier vandaan de zomer sluit bloemen in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies stilzwijgend je huid doen verbranden en sporen achterlaten, licht en donker, open voor de dageraad zal ik je ooit vinden in de schaduwen van de aarde waar elk…