3465 resultaten.
Heden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Wanneer ik gefascineerd ben
wil ik weten waardoor dat komt
dan is het zoeken in de ruimte
welke de natuur mij geeft.
Zoeken achter muurtjes
onder water duiken
meewaaien met iedere wind
en stil zijn als het helpt.
-Het vuurt in mij brandt-
zowel morgen als gisteren
zijn mij onbekend
omdat ik geloof in vandaag.…
Eenvoud
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.035 Vaak gaat het om de simpele gebaren
het schillen van de aardappels en de dikte
van de schillen in het kritisch oog van een moeder
die het, omdat ze ouder is altijd beter weet
De spetters die je maakte bij het laten vallen
in de met water gevulde, grote, zwarte pan
waarin het heelal zou kunnen passen
omdat er zoveel ruimte in het niets is…
vlucht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.292 vogels vliegen
voorbij
in een liefdevolle lucht
laten ze mijn adem
wiegen
als een kalme zee
hun zilveren vlucht
neemt mijn verdriet
om liefde mee
wie zou niet geloven
in de hemel die ze beloven
ach, kijk toch goed
zie je dan niet
in jouw hemelse ruimte
vliegen deze vogels niet…
geplukt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
911 jij ruimt het sop uit stille waters
wringt het vocht uit lichaamstaal
maar je verdrinkt in lege dromen
en plukt de boom des levens kaal
ik scherp mijn geest aan botte bijlen
punt de grens van mijn geloof
maar wat ik ook de spiegel toe roep
op schreeuwen na ben ik al doof…
Onfeilbaar samen bedoelen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
491 is het
de ruimte
die ons bindt
waarin afstand
direct voelbaar
dichterbij is
is het lucht
waarin woorden
zinnen dansen
op de wind
die waait
tussen jou en mij
is het licht dat
warmte leidt die van
mijn blikken langs je glijdt
of zijn het handen
die elkaar voelen en
onfeilbaar samen bedoelen…
Zonne-uren
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
723 Met alles wat er over is
zullen wij elkaar bevuren
bevrijd van de benauwenis
ingestraald door zonne-uren
in jouw ruimte wil ik landen
als adellijke adelaar
leg je vleugels in mijn handen
op onze wegen naar elkaar
niet meer hoeven te doorgronden
waarom wij baden in gemis
heeft de levenswond verbonden
met alles wat er over is.…
Een ander morgenrood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
703 de zon is dood
de aarde een sintel
in blauwgloeiend rood
de laatste vogels
zijn gevangen
in paars glasgordijn
de maan
verschimt in
zwart aanwezig zijn
de schepping is teniet
gedaan het nirwana
de ruimte ingegaan
de zon is dood
toch zal de mens weer
opstaan in een ander morgenrood…
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
Zonder chaos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 je wist me
op te rapen
uit de goot
met handen
die enkel
geven kenden
bedaarde stemmen
in mijn hoofd
zonder te verdoven
mijn eigen geest
kwam schuchter
in de stilte boven
samen hebben we
de ruimte afgetast om
naast elkaar te leven
zonder chaos
delen ze mijn hoofd
dat hebben ze beloofd…
Een heilzaam web
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 span draden
van normen en waarden
als een heilzaam web
de tien geboden
en hun exegese zijn
altijd een vangnet gebleven
fijnmazig rond
het lichtend middelpunt
daarbuiten wordt ruimte gegund
laat ook de draad eens vieren
hang het niet in alle kieren
geef een frisse wind de kans…
de vroege vogels
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
635 je wintergasten
vermaken zich best
met bezielde geestdrift
vederlicht balanceren
vleugels
in close-up
zie je de vroege vogels
in de schemerzone
van dageraad
allen komen voer halen
op de voedertafel
voor elk wat wils
is vrijblijvend
het komen en gaan
in de lucht van ruimte en
vrijheid…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
Ongebonden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Schouder aan schouder
Staan boeken in de rij
Om stof te verzamelen
In los verband
Om zich te bedekken
Met oogluikend grauw
Dat neerdaalt
Uit aangeroerde ruimte
Hand in hand
Gaan titels aan de haal
Met evenwicht
En geduld
Om zich te verzetten
Tegen de tijd
En vergetelheid
Die nemen het nogal nauw…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Maar de betekenis vervaagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 Prikkels die
Mij van alle
Kanten naar
Het leven staan,
Overmacht aan
Beeld en geluid
Die op mijn
Hersens een
Onophoudelijk
Bombardement
Uitvoeren -
Als ze dan
Hun vernietigend
Werk hebben gedaan
En het alleen nog
Woorden zijn die resteren
Zijn ook zij voor mij
Niet meer dan
Geluiden die vervagen
In de ruimte…
Toch blijft het stil om mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Val stil
Stilte die
In de ruimte
Hoorbaar is
Woorden zoek ik
Om aan te geven
Wat er in mij
Omgaat, nu -
Woorden die mijn
Gevoel of misschien
Juist wel mijn
Gevoelloosheid
Vertalen in
Verstaanbare taal -
Toch blijft het
Stil om mij
En jij die wacht
Op wat ik zeggen
Ga en er nu
Alleen maar op
Kan wachten -
Mijn…
De deur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Maar, zolang de tijd,
zolang de hoop,
ééns weer door opening
ruimten te ontsluiten.…
Notendop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Ruimte zat, plaats genoeg!
Ze zegt niet: het is niet eerlijk,
ze zegt niets.
Er is nog plek zat in die notendop…
zwaartekracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 met kabels
als vleugels tart je
de zwaartekracht
vallen is vliegen
als je geboren bent
om te vliegen
wandel in de lucht
loop over glas van
de hemel naar de aarde
spring van de brug
zweef en beweeg in
ruimte en tijd
go to the edge
and peer over it
wie ben je?…
een eigen keuze
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 waar licht
ruimte en tijd
leven beheerst
wordt magie
schroomvallig
ingetogen geboren
begeeft zich als bijzondere
ervaring onder ons
om begeerte onomlijnd te begrijpen
een verkenningsmissie
die het Eden van weleer
overtreft
intuïtie één en al verwondering
de verantwoordelijkheid
over liefde neemt
een eigen keuze…
Mijn halve sponde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
526 De dode wekker
ratelt mij tot leven
als elke morgenstonde
even streelt
mijn rechterhand
de lege ruimte tot bedaren
de andere hand zoekt
tevergeefs de linkerkant
daar waar mijn liefde lag
ontdaan en wezenloos
verlaat ik mijn halve sponde
en pluk gedachteloos
de nieuwe dag…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
Fake facts
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
674 Er komt een yoghurtdrank voor hoger opgeleiden
Pastoor die over water loopt, geeft plots een gil
En wordt, hoe triest, verslonden door een krokodil
Verdomd, op dertien juni is het eind der tijden
Snif, ‘k heb van nepnieuws een sonnettenkrans geschreven
Voor dat juweel wou men mij hier géén ruimte geven!…
de heenweg is echt anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 ik wil
helemaal opnieuw
beginnen
een eigen wereld
van de grond af
opbouwen mijn
krachten vrijmaken
mijn zicht
veranderen
de ruimte anders
ervaren
weerstand ontmoeten
ik ben
Sisyphus
de man die
een steen tegen
de heuvel op
blijft duwen
ik ben
een werkwoord
alles wat ik
doe is absurd
maar ik vind
er geluk in…
afgrond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 In de aardkorst,
een uitgestrekte ruimte,
waar de grenzeloze tijd,
de afgrond van het hart,
het onpeilbare gevoel,
geen grenzen kent.
De rampzalige toestand,
van diepe ellende.…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
restafval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 niets gooit zich weg
en bewaren is geen optie
plastic en blik op maandag
verzameld werk
in een spoor van achterlaten;
lege dozen
een notitieblok zonder aantekeningen
een gedicht aan de rand van taal
twee helften
van hetzelfde potlood
bossen zonder uitgang
een huis dat zich ruimt
voor een dood die wacht…
eerste hulp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 ik plakte pleisters
zocht verwaaide verbanden
hechtte jouw lippen
vond zeven doekjes
voor het stelpen van het bloed
ik leidde je hart
van a naar beter
dichtte je verwondering
met nietjes en lijm
depte je tranen
deed een greep naar het compres
dat geen ruimte liet…
Een wereldcyclus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 jouw lach
ontsluit zoveel
plezier en baart
humor in
twinkelende ogen
golft door
de ruimte in
een aanstekelijk
ritme op een
melodie die
al eeuwenlang
hout zaagt en
waarvan de teksten
in alle talen
meegezongen worden
in generatieve
herkenbaarheid
die uit voeten
komt die staan
in een wereldcyclus…
vannacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 ik dacht
ik wacht
totdat je komt
vannacht
als licht de duisternis
die dromen achterliet
verzacht
mijn liefde tevergeefs
op antwoord wacht
verliest
de stille vraag
van het verlangen
voor immer
al haar kracht
vannacht
groeit
onverwacht
die ruimte
tot een nieuw begin
een and're nacht?…