Alle inzendingen over door het landschap

14122 resultaten.

Sorteren op:

Moesson

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Ons dorp was nimmer zo nat de regen watervalt van de dakpannen cascades van sluiers omspannen het landschap en de hof wordt een bad Een verdwaalde moesson teistert het lage land waarop de boer verbijsterd het gewas verdrinken ziet de maïs wuift en golft als tropisch riet Ik drijf langs wolken vol donder naar een eiland in de zon het leven…
kees keizer23 november 2004Lees meer >

Pernis

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Het landschap is een treurig aquarel Uit schoorsteenpijpen vluchten vreemde kleuren Die ongenood het zwarte zwerk besmeuren De dood heeft hier een ijzeren gestel Signalen van de schepen klinken schel De lucht is zwanger van ontstegen geuren Er valt geen dierlijk leven te bespeuren Dit is het voorgeborchte van de hel De duivel kon geen beter…
Daan de Ligt23 september 2005Lees meer >

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
laat je de stilte weerklinken als een uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver in het vergeten landschap…

de klank van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.469
voorbij het vervaagde landschap richt ik mijn blik naar het zuiden terwijl dromen hun glans verliezen grauwe wolken razen door de lucht nemen de gedachten met zich mee het gevoel verbergt zich achter mij niet onzichtbaar, slechts beschermd te kwetsbaar voor de openheid deze weg voert naar oneindigheid ver van wat ik nu nog weten kan zelfs…

Dromen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Dromen komen uit zodra je een landschap in je hart voelt groeien waarin bloemen groen licht geven voor waar je hart op doelt Dromen komen uit zodra vlinders je buik laten spreken in woorden die de boventoon in stilte doorbreken Dromen komen uit zodra die blik je beantwoordend gevangen zet in een ruimte gevuld met een lucht vol passioneel…
Namasté17 februari 2008Lees meer >

Evolueren

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 684
hoe gaat de mens ooit snappen dat zijn bestaan meer waarde heeft als hij zich maar de ruimte geeft om over grenzen heen te denken opgeworpen dammen en dijken verschralen het landschap van zijn geest idealen verzompen binnen de perken van doctrinekerkers en -kerken voorbij de dood ligt open terrein waar zijn denken soelaas kan vinden ongehinderd…

Elixers van Expressie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
bogen der opwellingen, Onder druk druipt het brein droog het stof tot nadenken, Bruisend borrelt de beroering, Dwalend drapeert mistige muze de pilaren van diepgewortelde waarden, Rustend op de gonzende stilte, Reikend vanuit de diepe gronden op de bodem van stille wateren, Tot het hoogste punt aan het firmament, Ademt het landschap…

winterzotheid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
in de hal hang je tegen mij aan voor de spiegel oog je mooier de zwarte hoed verbergt mijn omhelzing, het landschap lokt ons naar buiten, witte bruiden staan uitbundig te wuiven in de zon het is stil..…
Rieg6 januari 2008Lees meer >

ik ben als mens geweest

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.658
ik voelde hoe het landschap mij verliet de aarde zo genadig was me terug te geven aan de ruimte die ik in me had de lucht werd ijler in het ademen van mijn geest handen kenden geen verlangen mijn lichaam voelde hoe ik vroeger was geweest materie loste op in stilte die zacht fluisterde van eeuwigheid aan randen van de tijd ik was…

ogen die je lach vertalen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.861
weer zoeft het landschap langs je heen, de zon, een jaar geleden, scheen uitbundiger en liefde smeedde ons aaneen nu zijn we weer alleen, heeft ieder zo zijn eigen leven het geven aan elkaar is tot herinnering verheven je bent alleen op stap naar woorden en gedichten licht gebruind en knap ogen die je lach verlichten je straalt als…
wil melker23 februari 2004Lees meer >

doorsnede

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 721
iedere halte waar je naam als jaarring stond in een achteraf vertraagde groei van lucht en maan veeg ik wat aarde naar het grijze vergezicht naar de voorbijganger en het splijten van de weg waar elke steen schuurde mij tot zwijgen bracht en in al wat ik zweeg zag ik hoe smal het voorjaarshout bladerde hoe donker het landschap…

Dansend jaargetijde

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
t zonlicht dat kuste lief je wang verleidde je zo de lente dat duurde niet te lang bloemen gingen blozen bomen spontaan in knop je danste en vierde jouw schoonheid daar ten top je omarmde de zomer wat bruinde zij jou verlangend naar de herfst kwam zij toch al gauw daarna volgde de winter ijskoud streek ze neer betoverend het landschap…
LadyLove22 maart 2009Lees meer >

Over eenvoud en kracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 977
Als een windhoos verwaaien emoties moeiteloos over een zacht glooiend landschap In kalme handen weten koude wangen zich geborgen voor latere tranengloed Wat in het ongewisse blijft zijn de bouwstenen van het eigen zijn de diepere roerselen ontsproten aan dat wat niet gekend wordt Het onbenoembare zelf trekt aan als een magneet…

de warmste kus

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 884
wanneer koude alles lijkt te erven de voorzijde van het geleende landschap zich keert naar verlatenheid en zelfs de allerkleinste steen hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp door een geliefde achtergelaten vogels angstvallig het vliegen vermijden zich laven aan sneeuw en ieder overlevend woord van lijden schep dan mijn…

Hij bleef nog even

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
Doch het landschap om hem heen desolater wanneer hij afscheid neemt ervan; Haar kleuren een beetje valer, de mensen die op haar leven, een beetje stil. Hun lach bitterzoet, minimaler. Hun tranen zouter, godswil. En de rimpels in het water herinneren aan gestorven gedachten.…
R.17 januari 2011Lees meer >

er wonen spotvogels in het zand

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 626
ik leg ogen apart los van hun lichaam, los van mijn eigen weg een ogenblik kijken ze me aan is het een teken zoals een zwarte veeg dat mij overbodig maakt is het hier, tussen zaadlozers en woordvluchtigen, tussen losgetornde liefde en verdampte voltooiing dat gezichten zonder weelde uit het landschap vallen naakter dan hun trekken…

Als ik het boek niet had

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.312
Ik ken de plekken waar het landschap tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen geuren, de zon een feest is. Muziek een stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen voor een ver verschiet. Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan ieder woord zijn klinker gaf, zingend in mijn oor.…

Het woord

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Ik sloot mijn ogen voor de tover Van bloem en landschap, ongestoord Gaf ik mij zalig, louter, over Aan de bekoring van het woord.…

Waaibomenhout*

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Al mis ik inzicht in de belichting, intuïtief zoom ik weg van het hout naar een wijder landschap dat mij aanschouwt in afwachting van mijn eigen-richting. Mits de filmrol nog niet is volgeschoten, hoop ik een ander zelfbeeld te ontbloten.…

Kunstsneeuw?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
Achter glas verdeelt de tijd zijn stralende rust, dekt met stilte het landschap toe en draait de aarde door in de handpalmen van de dolende landen gemodelleerd op de draaischijf van hun strijd en achter de kraag van een diep gewortelde weerbaarheid.…
Pama14 december 2014Lees meer >

In confrontatie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb het landschap uitvergroot groen in duizend tinten op maagdelijk linnen gladgestreken maar aan pigmenten kleefde dood wilde het vitale en de oerkracht van de zee weergeven golven vangen in hun schuimig grijs zelfs geen waterspat bleef hangen zag de storm schimmig jagen voelde uit donkere wolken regen vlagen striemend pal in mijn…
wil melker11 september 2015Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
We zijn door de realiteit vermomd, wachtend op de naderende bui het getijde neemt ons de maat, verstoort de bedoelde contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds…
Pama2 december 2015Lees meer >

'eine Krankheid zum Tode'

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
(J.W. von Goethe) dichters zijn reizigers door het vreemde landschap dat leven heet neem de dichter Boudewijn Büch van hem kennen we zijn passie voor dode dichters en lange reizen tijdens zijn reizen naar verre oorden raakte hij zó dikwijls in extase dat het besmettelijk leek een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid van het…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

Glas

gedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.998
. ------------------------------------ uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap', 267 andere gedichten en tekeningen, 2003.…

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Naderende buien die emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Droomlente

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
Diep in de stilte van het zoete meer spiegelt eenzaamheid van bomen die verlangen naar nieuwe lente levenssappen en veerkracht vogels verkennen vrijheid in beminnen en beginnen de droom tekent het landschap waar heldere illusies ontwaken dolblije dieren lijken jeugdhelden vertrouwen heeft zich verenigd verstikkende donkerte verdwijnt…
mobar19 maart 2021Lees meer >

Wat doe ik hier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Werd deze ochtend wakker de rijzende zon in mijn hart een sterrenhemel in mijn hoofd sentimentele vlinders in mijn buik dacht wat doe ik hier in het landschap ik ging die avond slapen de maan naast mijn hart dacht wat doe ik hier in bed in het hotel van de salon moralist lag in de nacht diep te slapen kon niet denken want ik…
mobar19 juli 2021Lees meer >

Golf

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 853
De patjepejers van het grove geld De gluiperige bovenwereldmacht Heeft lang op het moment suprême gewacht Te kunnen meebesturen - geen geweld Het Brabants landschap is door hen verpest Zij hebben niks aan sloebers, enkel maling Die doen het vuile werk, tegen betaling In Amsterdam-Zuidoost en in Nieuw-West Zij eten graag, doch zelden onverwacht…
Jean-Pierre29 oktober 2021Lees meer >

Mona Lisa

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 473
ze verraadt niet, hoe ze het eigenlijk vindt om in de belangstelling te moeten staan misschien verafschuwt ze wel deze baan het blijft de vraag, wat ons eigenlijk bindt toch is ze mooi, ik hou van haar zachte huid die geen verval toont, van de vergane tijd al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt voordat ik het landschap achter haar sluit…