Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

depri

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
storm waait wind frisse lucht zuurstof alsof het gratis is mijn ik is vacuüm…

Jou missen...

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Alsof er een ledemaat ontbreekt, je mist iets wat je nodig hebt, om dagelijks, compleet, te kunnen functioneren...…
Astrid G12 september 2010Lees meer >

[ De acteur weet wel ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 381
De acteur weet wel waar het om gaat: doen alsof -- je echt een mens bent.…
Zywa26 augustus 2023Lees meer >

Utrecht

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.723
Een stugge sfeer, vol plotselinge volten - De pleinen liggen meest terzijde van 't verkeer, Dat, saamgeperst in zulke smalle geulen, Dat reeds een sandwichman zijn houten vlerken schuurt, Chronisch aan spijsverteringskrampen lijdt, Nergens ter wereld Heeft een kleinburgerlijker actualiteit Zich zo voornaam versierd met het tot op de draad…

Wij denken, herdenken en denken nog

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
nummer ziet verleden is heden...af te keuren de ziel van Auschwitz verdwijnt toch niet mijn god...laat dit niet nog een keer gebeuren want terrorisme is als een tang het werkt beknellend en doet pijn onveiligheid maakt mensen bang en kunnen niet zichzelf meer zijn geloof is niet waar het om gaat filosofie is het gemis ongeloof de gouden draad…
wice2 mei 2015Lees meer >

ALS HUMUS LOKT

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
en al, van bomen rukkend Zelfs na mijn dood ben ik voor ’t oog een lust De mensen zullen niet lang om mij treuren Mijn dodenmasker geeft de meesten rust Soms hitst de wind mij op, is ‘t uit met zweven En hult de zon de grond in koperen kleuren Dan wèrvel ik de dans van dood en leven Maar hoe dan ook, pas ik het doodskleed even Door spinnen…

bloot en onbeholpen

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.030
van kattig schommelend naar poeslief. van op vredige dekens spinnen naar grillige muisjes op lentesla je telt meermaals van tien tot één; de nul een nieuwe eeuwigheid als nieuwjaar doet het verse verlangen zingen in bange euforie, krijsend of van warmte weg een mens wat kouder wordt oud op nieuw verklaart de wereld jou vogelvrij. je…
kuirinck11 januari 2005Lees meer >

zeven hemels gingen open

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.061
alle woorden doen me pijn ik voel het in begrijpen in het te lang weer samen blijven ontstaat de irritatie en venijn het is de hel van hemel samenzijn ik pluk gedachten uit de lucht streel zinnen die beminnen je voelt je lekker vogel vlug om luchtig als een poes te knorren en op schoot te spinnen ik bied je rozen aan gewoon om te beginnen…
wil melker28 februari 2004Lees meer >

Kijk uit het raam

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Een tochtje met de trein heb dit dertien jaar niet gedaan kijk uit het raam zie huis na huis gezin na gezin met kinderen zonder een enkele grijze muis Geluk dat zoveel mensen kennen gezellig met elkaar binnen een koe staart eenzaam voor zich uit een kat ligt in een vensterbank genoeglijk van zich af te spinnen En buiten verkleuren de…
Namasté2 november 2008Lees meer >

EEN ETS

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.742
Gelijk de droom eens kinds is, dat een dag Van wandelen en spelen buiten stad In zwoele zomer-hette heeft gehad: Een uchtend, dat het landschap zonnig zag; Een middag, dat de lucht gestapeld lag Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat En drensend voort moest over 't zandig pad Met in zijn oogjes stof en spinne-rag; En in de spoortrein…

Kees

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.877
, fulmineerde ik ontelbare malen wanneer hij weer eens als een Houdini in een onbewaakt ogenblik ongezien de paradijselijke tuin was ingeglipt maar vaak nog geen half uur later zich van geen zondigheid bewust luidruchtig op mijn schoot kwam spinnen. “Kees, heel gauw naar boven!”…

Geen verlies van tijd?

netgedicht
4.9 met 65 stemmen aantal keer bekeken 472
Diep van binnen blijf je toch een spin, die altijd haar eigen web zal spinnen als vangnet voor gelouterd zelfbehoud, en blijf je nonchalant als ik jouw wereld binnenvlieg om in mijn eigen spinsel te blijven hangen in een duivels gevoel van verlangen, een mengelmoes van vrees en vragen.…
Pama17 februari 2020Lees meer >

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
voeten van de bomen waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen…

Oude Kat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
steeds meer van je kwijt Het moet zo zijn, het doet me pijn De tijd die krijgt ons allen klein Soms flakker je nog even op Krijg je de kolder in je kop Het duurt heel kort, dan lig je plat En heb je het alweer gehad s'Avonds voor mijn slapen gaan Loop je even bij mij aan Echt altijd op dat moment Het is hoe je nog altijd bent Spinnen…
Atto18 mei 2026Lees meer >

[ Ter verzoening zing ]

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ter verzoening zing ik de woorden die passen -- het bekende lied.…
Zywa23 februari 2024Lees meer >

De dromer dicht voort

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
De dromer in het dichte woud droomt luchtkastelen eeuwenoud de zanger zingt benauwd noten zonder inhoud De danser danst zijn wals maar de blues klinkt te vals de schilder vangt de kleuren maar mist nog steeds de geuren En de dichter droomt voort woorden als toevluchtsoord zinnen veelzijdige draden langs zwaarbeladen paden en de…

Stop station

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.174
ik tel de bruine tegels op ’t perron de blauwe de stenen boorden en als ik vertraag laat ik de spanning in de draden zingen en rillen zucht perslucht stop geschokt dan blaas ik alle deuren open en spuw ik mijn verleden uit op ’t perron de blauwe de stenen grenzen worden overschreden door massa’s mensen dan ga ik voort…
Verdano19 augustus 2003Lees meer >

Laat je voeten lopen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Geen nood, ik red me wel tussen jouw schoenen nee, tussen jouw voeten zit geen verbinding of draad gespannen. de bloem kun je vertrappen, de brief kun je verstampen, de grond kun je deren maar je kunt jezelf niet verweren.…
Veer14 december 2002Lees meer >

Deze weg

hartenkreet
5.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Als een rode draad loopt de weg door mijn hele aardse leven heen. Vanaf de doop tot aan het laatste gebed loop ik deze weg met opgeheven hoofd.…

izabella

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.565
waarom zie ik toch telkens weer die bleke vrouw met donkere ogen en lokken als ragfijne draden die niet gedogen dat ik mijn handen strek vol wellustige begeerte om haar eer te versmaden haar uitdagende lippen zo intens zwoel zuigen mij nog dichter naar haar lijf zij dwaalt af, ik mis mijn doel raak verstrikt in het erotisch…

Vertel mij je lichaamstaal...

hartenkreet
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.188
Streel mijn verlangen Laat je passie bloeien Verwarm mij met vuur welke altijd zal gloeien Borduur mijn naam met draden satijn Draag mij met je mee zodat we samen kunnen zijn Liefste, kus mijn verlangen in een zinderende droom Neem mij mee in sereen en smaak onze liefdesroom Streel mijn lichaam naar een zalig gevoel Laat je vingers…

die rozen witter maakt dan sneeuw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
ik zag de rode bal kon haar niet ontwijken zij ging langzaam over lijken rolde als een draad langs wegen die ik volgde in mijn leven ik kwam haar ook vandaag weer tegen terwijl het rood alleen gebruikelijk is voor overwegen we botsten heftig in een kleur die rozen witter maakt dan sneeuw ik denderde maar door voelde…

Hulp

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.588
Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw die jurken maakte van kapotte broeken en soep van groente die was weggesmeten die lappen breide van verdwaalde draden en overvloed van bodems los kon schrapen, die planten overreedde tot gedijen en koeken vulde met een hart van spijs en als het nacht was liep ze weer naar huis en kroop in bed…

in een lastig parket.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
de draad die je oppikt opnieuw de lijn volgen al is ie krom als de Rijn maar wel vloeiend, zacht hoop je als donkere olie en zo loop je ook, met vliegen en opgestookt door bijen door het ver- keer dat dan leven heet. Maar ik ken geen betere weg!…
c. paris12 oktober 2009Lees meer >

Zij, die Lente heet

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 869
nu winter de laatste niesbui heeft z'n mantel uitgeveegd zit lente op zijn schouders jong en fris en groen speelt zij met wilde haren spint een draad van oude dagen om te glijden naar benee haar zoete adem zo licht en teer bemind door vroege vogels strijkt ontluikend neer vooruitgesneld door faam proeft en voelt een ieder haar naam…
Hanny15 maart 2010Lees meer >

(on)draagbaar

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 523
de wind wervelt door mijn avonden wanneer ik terugkeer naar het begin de draden tussen jou en mij zijn beladen en ik kan enkel lopen met wapens onder mijn ogen gericht doet het mij schamen is het een onvermogen om jou in mij te dragen of verdraag ik mijzelf niet verdwaald in een verstand vol mist de dood zal mij niet vroeg…
Claire22 november 2010Lees meer >

Schrijnend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik heb nog brandhout voor vele strenge winters en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw maar mijn leven is een kluwen , een spinrag met te strak gespannen draden de ragebol kijkt lijdzaam toe het is nu wachten op bevrijding hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint van onvervulde dromen zal ik stiekem over het muurtje kijken…

Onafhankelijk en vrij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
ik wil niet meer dat een ander aan de touwtjes trekt mijn benen heft en armen laat bewegen wil geen marionettenleven heb de draden doorgeknipt mijn oude ik vaarwel geknikt deuren achter me gesloten het voelt kwetsbaar koud en kaal om eindelijk weer op mezelf te staan maar ik heb doorgezet oude gewoontes afgelegd voel me onafhankelijk…
wil melker6 december 2013Lees meer >

Het rag is verwaaid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
wij sponnen een web ieder met eigen draden kwamen in het kruis samen met vlechten en hechten beschermden wij onze plek zij aan zij de wereld voorbij leken vrij in doen en laten maar wat wij maakten bond ons te veel aan elkaar wij waren geen jagers maar voelden ons prooi met het web als bewaker het rag is verwaaid de spinsels herinnering…