1044 resultaten.
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 De stad draagt
hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 In dit heilige nu, voorbij
het eisen en moeten, wordt mijn stem een
zachte echo van mijn wezen. Hier ontmoet ik mijzelf in een
cirkel van tijdloosheid, waar stilte mijn naam zacht fluistert en mij liefdevol draagt.…
Vertel me dan over oorlog voeren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
320 Zeg me dan waarom oorlog zo goed is,
Als de echo van verdriet ons nooit meer verlaat.
Waarom niet kiezen voor een pad van verzoening,
Waarin we samen bouwen aan een wereld vol bloei.…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Rust zacht, lieve stem,
lieve artieste,
jouw echo leeft voort
in ons en in de tijd.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Distichon 19 Ego's echo? (Poëtica 14)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
628 Hij stak zijn dichtwerk in de fik:
te weinig het en te veel ik.…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jouw echo komt van ver
en zal niet snel doven.
Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.
Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 "Mijn teerbeminde kunstenaar, Adonis
beminnelijke hartbreker, mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' manie ongewoon is
ook als een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
lijk ik van buiten op Kalliope
draag schoonheid in mijn groene
ogen mee
ziet men in berg en dal een oreade
verliefd als Echo…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 de bliksem sloeg
en van de bergen dreunde het naar zee,
met echo's naar de sterren en de sneeuw
en door de bloemen drong het in de grond:
- 'hij, die voor jaren in ons midden stond
en afscheid nam om in de taal
der mensen, juichend en kermend,
niets dan het verhaal
te zingen van het geluk,
hij keert terug,
hij is al doorgedrongen
in aarde…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 zij wuift naar een kindse vrek
die door het zilver van zijn buidel roert
zijn dekens nat van oud en koud zweet
omdat de rekening nooit klopt
hij schuift aan, kassa vier
zijn sleutel gloeit onder de deurmat
straks in zijn kamer wekt zijn hand
de steen die zwelt tussen zijn liezen
hij ziet haar borsten knellen in satijn
en hoort de echo…
Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.429 ik omarmde je, liefkoosde je
en toch reageerde je niet
ik loop voor je, naast je, dwars door je heen
en toch reageerde je niet
het doet zoveel pijn, zoveel pijn
ik verlies je elke dag opnieuw
toch zie ik je overal en altijd
jouw blik raakt me meer
veel meer dan zoveel woorden
jij bent zo mooi dat je er
overal wel de echo van zou…
In het stof zult gij bijten
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
1.024 hebben we toch allen geploegd
onze zandkastelen op het strand weg zien weken
waar me we met een plakkend waterijsje
de hele hete middag op hebben gezwoegd
of het kwijlen van de oudere mens
dat druipt over een ongeschoren gezicht,
man of vrouw maakt niet uit,
bij het nuttigen van het toetje
morsend door trillende gewrichten
en de mond de echo…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 achter mijn hand, gebald tot vuist
doch in niet verstarde trekken
spreek ik mezelf toe en mogelijk
ook ieder ander en anders
het speeksel dat droog blijft
laten de woorden enkel in mijn hoofd
die het werk doen, mateloos overdenkend
en onderweg zijn naar antwoorden
die ik in de echo van de stilte
hoop te horen als het licht op vragen
door…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 en ziel verzengt
We lachen tranen van ontroering
en dansen frivool een zwoele nacht
die zich met de dag verstrengelt
Voer me met je mee en laat je gaan
straal zo masculien de liefde op mijn huid
maak van mij jouw Zonnebruid
Maar als mijn lokroep aan jouw naaktheid raakt
de Dageraad de droom ontwaakt
wordt jouw naam slechts tot een echo…
Liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
773 dat we eenvoudigweg
in ogen lazen
en men woorden mijdt
of enkel de hand reikt
en warmte schenkt
in wederkerigheid
*
"ik ben voor jou lief,
als een vlinder die
in alle tederheid
op struiken neerstrijkt"
Liebe
Liebe hört sich
altmodisch an
sie ist wesentlich
in Unverständlichkeit,
irdisch aufgebläht
wie ein Echo…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 (De straat liep haastig wég van mijn voeten
naar portalen vol oponthoud
waar de echo mij kwam begroeten groeten
met een hijgstem van holten en hout.)
Ik voelde de woorden mij omringen
tot een waaiende groene haag
en vanuit tastbare daagse dingen
lagen beelden in hinderlaag.…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 In de meest intieme binnenwereld
van mijn door liefde kloppende hart
heb jij in het geheim een kasteel gebouwd
omringd met bomen die wortelen
in het woud
hoor ik de echo van zovele dromen
het is jouw stem die zingt over de zomer
zwaluwen die scheren tussen dansende wolken
het geluid van een koekoek in avondrood
een stem die laat fluisteren…
Daar is een lied...
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.615 Wel leende ik nachten lang als knaap
Mijn hoofd aan de gesterde wand
Totdat het bloed zong in mijn slaap
Als de echo van een hemels land...
Wel droeg ik rijper vreugd en smart
Tot waar aan zoom van zomerzee
Het luide kloppen van mijn hart
Zong met het hart van moeder mee...…
Rob Jetten en Nicolás Keenan: ROZE WOLK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
74 mijn roze wolk begint op mijn 54ste
de echo laat een prachtige
aanstaande dochter zien
ik noem haar meteen LIEFJE
wat ook haar 3e voornaam wordt
haar achternaam is die van haar wensmoeder
ze wordt geboren maandag 13 november 2006
om zes over zeven in de avond
een wolk van een baby, meisje
dat er daarna donkere wolken verschijnen:
3 mei…
Bladzijden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
590 Beste meneertje
Groen als gras
Koekeloeren en loeren
Je kritiek als lege kas
Ik zou nooit
Met ik beginnen
Ooit
Poëzie eren en beminnen
Op verbeterd worden door woorden
Komt als zonnestralen
Verhalen
En weer dan opnieuw horen
Deze echo
Haec libertaris Ergo
Leids zoals dit
Poetica Nascitur Non Fit
Dus jij creëert een gedicht…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
Burlesk of kafkaësk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Moeten wij het doen zonder de geur en de zucht van de klucht, de spanning, de vibraties, de emoties in de zaal, de lach van het publiek en de echo's na de voorstelling, in foyer of op terras? Of sterft de expressie van het vrije woord en het levende gebaar een langzame dood?
Quo usque tandem, hoe lang nog, Rutte?…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 Mijn schaduw zit mij op de hielen,
iemand zegt iets met hamerende stem,
't geluid gonst als een echo door mij heen,
ik versta er niets van, zie slechts een schim.
Van het starre denken losgebroken,
beweeg ik mij zwevend voort als in dromen,
maar wat ik mij wel ongerust afvraag:
hoe nu in vredesnaam thuis te komen?…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 En wie luistert, weet het: dit is geen echo
van gisteren, geen rest van een droom, maar iets wat
vooruit wil, omhoog. Een vogelstem opent de dag zoals een sleutel,
een deur - eventjes haperend, dan zeker, en daarna: niets houdt het nog tegen.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Je toon zweeft over rivieren
waar dromen elkaar ontmoeten, waar rust
geen grenzen kent, en elke trilling een vers wordt, waar
elke adem de echo draagt van tijdloze muziek die de ziel omarmt.…
Jij, in de stilte van mijn dagen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
567 Geen tijd wist jouw contouren uit, geen afstand maakt je minder echt,
want zelfs in stilte blijft jouw stem een zachte echo in mij.
Ik herken jou in de traagheid van de ochtend, in het ritme van mijn hart,
in de blikken die iets langer blijven rusten, in de adem die zich aanpast.…
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 vlucht in de tijd
Een reiziger vliegt met noodlotsbestemming,
gekweld door verlangens
al verder en verder
verloren in dromen
tot haar horizon bleekt
Pas als de nacht vervaagt
breekt de lucht open
en nog voor zij begon
eindigt haar fatale
vlucht naar de vrijheid
in een eenzame cel
verloren, gevangen
in een laatste zucht
geen echo…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 Elke blik, elk woord —
een echo die lang blijft hangen. Ik draag geen pantser; ik
luister met mijn hele lichaam, en zelfs stilte kan soms te luid zijn om te dragen.
In een ruimte vol stemmen zoek
ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef
uit te leggen waarom ik even wegkijk.…