1723 resultaten.
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 niet slapen kan, denk ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag betreden
En wordt ik nu niet gekozen voor die volle werkweek
Waar ik zal 'moeten' werken in 't zweet des aanschijns
Dan wacht ik af, zoals het eiland al eeuwen…
Zie Youtube : Bombarde(ment) Rotterdam Nederlandse ondertiteling, oorlog in de stad, evenement 2015
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 Ik ga vandaag naar Rotterdam
vanuit de Amsterdamse Jordaan
Rotterdam, de stad waar ik ben geboren
op het Noordereiland, de Maaskade
midden vorige eeuw: 12 februari 19552
ik ben een kind van het Rotterdamse puin
een kind van de pijn van het bombardement
dat ga ik plechtig herdenken
samen met Henk Vermeulen
componist van het theaterstuk
i.h.k.v…
Wat was
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
217 De oude eik, stram gebogen,
Staat al eeuwen zieltogend
Op de kruising van zandwegen
Des akkers heer en meester.
Aan zijn wortels ’n kapelletje,
Met Christus aan het kruis,
Een kaarsje flakkert aan-uit,
Op ’t bankje ’n vrijend stelletje.…
Cannae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 kennen
de middellandse zee bij de romeinen
de vechtjassen voor caesar en de zijnen
die heersers werden van de apenijnen
ze haalden met hun ijzersterke schilden
hun lansen helmen dolk en beenhouwzwaard
van spanje tot de balkan en
egypte
de zege op het land - zelden ter zee
tot hannibal hen op een haar na wipte
bij cannae, in de derde eeuw…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op het kruispunt
van verborgen scheuren
waarin de grond is weggezakt
's Avonds stijgt de hitte op
en mijn bloed verkoelt
Ik dwaal rond over de rotsen
en bergterrassen en snuif naar sporen
van het zoete gas dat al eeuwen…
Kastanjes
gedicht
3.2 met 113 stemmen
51.667 Als we de steen mogen geloven
Dan rust jij, Wim, vier lentes net,
Hier haast een halve eeuw al met
Je broertje Joris, dat van boven
Boem! op je buikje werd geschoven
Als veel te groot verjaarspakket -
Geen toetertje deed rettettet,
Geen wimpeltje werd rondgewoven.…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 Toscane
als een groet aan de platanen
teruggesnoeid tot op het hout
de dikste uitwas willig
reikend naar het verre nergens
Toscane
kan er mij in eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter…
gedachten vol met stilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
"Aarzelende zekerheid"
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.067 Een sterke belofte na eeuwen bijna in vervulling
liefde en goedheid als stralende omhulling
de dood niet als einde van het leven
bevochten overwinning als gift gegeven
eindeloos verlangen
houdt nu mijn hart gevangen
in sterkmakende zekerheid
van een nooit eindigende eeuwigheid.…
Gedicht relikwie
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.265 haar meer was misdaan
steeds dichter bij God kwam te staan
Haar geest leeft hier bijzonder sterk
om haar kist versierd met zilverwerk
Wat alle harten zeer ontroert en steelt
is een voet de tenen haast weggekust
Op de kist droomt haar stenen evenbeeld
Historisch onderzoek verstoort nu de rust
na rijp beraad, zijn haar resten van een aap
eeuwen…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een Kind dat de dagen in eeuwen…
De werkster spreekt
gedicht
3.9 met 29 stemmen
16.868 .
---------------------------------------------------------------------
uit: '52 sonnetten bij het verglijden van de Eeuw', 2000.…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht
beperkt bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in een onpeilbaar diep
met zilte smaak op de lippen
als een soort van heimwee naar vervlogen leed...…
Tuinde in gethsemane
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
863 heb
ik jou nooit verraden
het kruis met
jou gedragen onzichtbaar
voor de vragen van
de buitenkant voelde
steeds jouw warme hand
pas toen de nagels
dieper ploegden
en jij je op de berg
van calvarie vervoegde
bij de heer ben ik gegaan
de witte doeken in
het tijdelijke graf verstaan
dat jij ben opgestaan
jouw afdruk geeft al eeuwen…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach, de woest omhoogstekende splinters
van wie niet toegaf en werd gebroken,
gekraak in de nacht.
Wij kijken - houden ons vast aan onze
handen in onze handen,
de storm voorbij,
niet gevallen, niet gebroken.…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen
voorspelde je vluchten en
dook in herkenbare luchten
we pasten nog zonder verstellen
kom in mij wonen, je
lichaam geaard, maak je vrij
uit je dromen, onze zielen
vliegen al eeuwen…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 ik ontmoette je op weg
de richting was vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
Gewijde priester
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.416 kunstig geknipte
lijn van zijn kapsel
Prins op het blauwe
paard van wilde
en verwarde dromen
boven alles
wereldveroveraar
zonder schromen
tot hij als afgeworpen
berijder kermt onder zijn ros
en schreeuwt wanneer
zijn helpers komen en
reiken hem zijn Calvados
bescherm hem tegen
het al te graag
offerend priesterschap
eeuwen…
ruimte voor tijd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
835 in een lied wat nooit stopt
beukt de oerknal tegen de wind
en tijd
in deze materie
waar in wij bestaan
beukt een oer drum
van maan tot maan
van bos boom tot muur en stad
deuren gaan open
open zelf het raam
voor hun
die al eeuwen dichten
zingen
zij zijn herboren
in de realiteit
en verbeelding
sla het op
neem met mee
leer te leven
de…
Van de Beagle op de krater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
857 keien los op zand
Voor de lachers aan zijn kant
ging hij plat hoog aan de steile wand
door gevoelens voor een ei overmand
kuiken vloog uit schaal nog in stand
Is zo’n fossiel al niet bepaald courant
Zijn kleindochter op El Teide beland
maakte ons op Tenerife koning klant
Ze vroeg kijk met mij over de rand
van de vulkaan die eens per eeuw…
Ichthyologie
gedicht
4.2 met 17 stemmen
11.877 Onder zijn ogen lag voor ’t eerst verbonden
de eeuwen onderbroken schakeling.
En allen die om deze vis heenstonden
voelden zich op dat ogenblik verslonden
door de miljoenen jaren achter hen.
Rangorde tussen mens en hagedis
en van de hagedis diep in de stof,
verder dan onze instrumenten reiken.…
Distichon 24 What 's in a name?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
566 De Griekse dichter Sotadès (3e eeuw voor Christus) zou beroemd zijn geworden door zijn palindroom-verzen. En berucht om zijn obsceniteiten. Gelukkig zijn de sotadische verzen niet bewaard gebleven, anders had ik er hier een paar voorbeelden van gegeven.…
De laan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
454 Die lange brede laan
en duizenden verloren voetstappen
twee hoge kanten
met bomen en hun gebogen takken
die daar al eeuwen staan.
Die lange brede laan -
geliefden die hier wandelden
geschaterlach, gefezel
een gestolen kus
een verloren traan.…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 het zachte dons, bepaalt het
gewicht uit de ruïnes van het verleden en
steelt voedsel uit de harten van de hemelkar,
waar starre blikken worden versluiert, breken
vonken door, geheeld door bloesemgolven
uit een veilige kudde lammeren, die het land en
zee bezetten, een witte meeuw vangt de zilte
boodschappen als broedsel uit een vorige eeuw…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Hij zit zo rustig in het koffiehuis
Op 't smalle bankje lusteloos te geeuwen,
Als een die, overal en nergens thuis,
Tevreden is, tot aan het eind der eeuwen,
Met 't leven dat hem nimmer heeft bedrogen.…
Haiti
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Ook al is het meer, dan twee eeuwen te laat.…
BEVRIJDING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Sluipt een geheime, wraakgierige dreiging
door de eeuwen, met duivels behagen?
Moet men angstige verdrukking verdragen?
Tenslotte een blijde omwenteling!
Hemel en aarde mogen zich verenen
voor Gods liefdevol heersend aangezicht.
Nieuw leven schittert als edelstenen.…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Maar aan de kim verrijst nieuw licht
zonnestralen beschijnen de aarde
een witte vogel strijkt neer
die de eeuwen door vrede bewaarde.…