5661 resultaten.
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.
Het leven is er even niet van lood.…
Gevoelsmatige Sluier...
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.147 Mijn ziel ondergaat een luchtige bevrijding……
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 Denk dat ik je maar dierbaar bijzet
in de doos van onvervulde dromen
één van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het…
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…
Komaf
gedicht
2.5 met 100 stemmen
37.129 Zo luchtig mogelijk ga ik vertrekken.
Om niet voortijdig argwaan op te wekken
zeg ik in 't dode idioom aju
en fiets hermetisch door de strenge buurt.
--------------------------
uit: 'Vergeetboek', 1961.…
LASIUS NIGER
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 De alom bekende
kleine zwarte mier
bouwt geen aarden kastelen
of dennennaaldpaleizen
als haar grote verwanten
onder wijde velden
in stadstuinen
tussen straatstenen
zijn talloze
nietige kamers verspreid
die arbeid en adem
van het grondleven sterken
dit onnaspeurbare rijk
der luchtige korrelkelders
vol
krijgshaftige boerenvlijt
streng…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 vluchtig is mijn letterzaad
luchtig gedragen
door een vragende wind
speels en verstrooiend
letters schampen
het kalende land zonder
opening van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind raapt luchtig…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
Vlinderen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 de luchtigheid
vlinders
in mijn achtertuin.…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere
richting koos en ze ontlaadden
met een schitterende regenboog
de cumulus is luchtig…
Gedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 Luchtig als wolken zweven gedachten
Wit als wol langs Pruisisch blauw
Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten
Wisselend van vorm bij warmte of kou
Vluchtig als wolken zweven gedachten
Door wisselend tij in het leven
Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten
Door welk gevoel ook gegeven.…
Forellen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
402 der refreinen
Ik sla van louter lachlust op mijn knie
Wat stak er toch een geld in d'appelen
In platbek, in een stooter en een rijer
Men hoefde waarlijk niet te sappelen
Met panvis, marsepein en eigenheimer
Toch rijst bij al die overvloed de vraag
Of haring, snoekbaars, paling en morellen
Als spijs gezegend in een volle maag
Even luchtig…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Eindes genoeg haal ik
me in het hoofd, wetend
dat het leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven…
En ik herken haar! De Geest der Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.067 Zij is mijn gouden Geliefde
Uit de Poëten der wereld, gouden vreugd.
Ik ken haar. Zij was in mijn gouden jeugd,
Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde.
Maar hoe onmetelijk is zij veranderd!…
Kaasmarkt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Goudse kazen op
Kaasmarktdagen te gewichtig om niet
Met traditie te blijven verbazen.
Wie niet waagt, wint in de kaas geen
Goede boterham; waarop bij variatie
Een stukje trots uit Edam. Maar de
Goudse is altijd goed, die smaakt naar
Meer zoals het moet.…
HET KLEINE VEILIGST
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.949 Staan bloedige helden van ere beroofd;
Zien vorsten de glans van hun tronen gedoofd;
Ontvaren de rijke, met ijlende vlucht,
De schatten, daar angstig een wereld naar zucht?…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld - en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 er waren meer paraplu’s doorregend nat
die bewogen bij de gehaaste pas en
schommelden het mat refrein dat de
regen met een zware glans begeleidde.…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Het grote graaien
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.113 Shitrecessie
Was ik maar
een bankdirecteur
dan had elk mijn bankgebouw
een gouden draaideur
Maar als ik iets terug zou willen draaien
dan is het wel het grote graaien
Ik zou al mijn
gouden draaideuren verkopen
in de hoop dat de economie
er beter door ging lopen
Maar helaas
Ik moet u iets onthullen
Ik ben niet uw bankdirecteur
Uw bankdirecteur…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
bolero
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
3.336 als ik
je soms bezoek
pak ik altijd
mijn zoete zinnen in
met violet velours
en kanten strikken
zo blijf jij lekker
aan mijn lippen
kleven
en dan
leg ik mijn rijk
in paarlemoeren
glans tentoon
en rijg ik
ronde klanken
te luisteren
in je oorschelp
totdat
onze vingers tintelen
in een knoop…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…
Een stralend verschijnen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 ik zag je glad
maar voelde
hoe het leven zijn
lijnen geëtst had
in jouw oppervlak
geen levensloop
in krullenletters
gegraveerd
maar dieper en
door pijn bezeerd
transparantie
miste daar het
fonkelend licht
door tijd en zorgen
voor altijd gewist
toch glans jij
weer in een
stralend verschijnen
niets heeft jouw
optimisme doen…
Eenzaam...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
971 Wanneer niemand om je geeft
verliest het leven glans
maar als het soms dan toch gebeurt,
geef ik het weer een kans
en word ik weer teleurgesteld
denk ik : “de laatste keer !...”
maar het is sterker
dan ik zelf
en
ik sterf
telkens weer...…
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…