2435 resultaten.
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Herinner je:
net in het nekje van de weg
wat huizen verderop het
werken van het strak rode
gemaal gebouwd ten tijde
van ooit de depressie,
een uitzicht over magere
slootjes, griendgronden
en ander landelijk spul, te armelijk
voor een vrolijke vakantie.
Toch gingen wij steevast ieder
jaar: mijn vader telkens
meer gesloopt tot aan zijn dood…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 Hier zit ik en staar voor me uit,
het is prachtig, zo helder,
als glas in een ruit.
Je voelt de aanwezigheid,
van zoveel ongerepte natuur.
We hebben de bergen ... als gebuur.
De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.
Het is een samensmelting,
van muziek zonder…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 het achtergrondkoor van grutto’s
en bonte pieten vult continu
de weidse ruimte van weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten…
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 Wat zij ziet is een groene zee,
vissers die vrouwen verleiden. Vis
die kuit schiet. Vereelte handen
in klei -
Ondergelopen land. Veerboten
heen en weer tussen wat gezocht wordt,
gezonken blijft -
Bodem die bij eb boven ligt:
de ongevormde, de diepste laag
De oorsprong.
Slijk.
--------------------------------------------------
uit…
Reitdiep
gedicht
4.3 met 106 stemmen
9.034 Langzaam glijdt de rivier
door de kom van het dal
en kronkelt zich weg
in haar dromen,
om tot slot bij
het zilte en zompige wad
oeverloos in de ruimte te stromen.…
De laatste pont
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.602 Een klok slaat aan de overkant. 't Is laat.
Je telt de slagen niet, je kunt ze dromen.
De jaren lopen, denk je, ook wel zonder dat.
Tot hier was er een weg. Die eindigde in wat.
De Dordtse Kil, de Rijn, de Nijl de Lethe,
Deze omgeving is in wachttijd opgelost.
Je hebt de laatste pont gehaald, voorlopig.
Vroeger ging die precies om middernacht…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Hoog gaan de wolken langs de Hemel
Ik kwam van ver gevlogen
En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik,…
De steen
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.322 Had vannacht een huis op een terp, eromheen
een voorbeeldige tuin. In de tuin lag
reusachtig een steen van twee doorsnee
bij één. Doopvontig was hij, een slordige
ster met een mond. Ik liep
door de tuin met een boog om de steen en keek
ervan weg. Toen stond hij op, vernielde
perk en gazon terwijl hij achter me aan
de terp op klom. Ga weg…
Platteland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
969 Ik heb vast iets
met platteland
en vage torens in het verschiet
van zondagmorgen.
Fryslân wiid en fier,
dizige boskjes en tsjerkjes
en Pake dy seit dat is Wommels
en der leit Lutkewierum -
Friese zondag nabij verleden
kerktorens nu en dan
en Pake om ze namen te geven
die het kind meteen vergeet
maar die de oudere wil herbeleven
in…
Bouwterrein
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.328 Staarde in de leegte
van veel land dat grijs
getuigde van onwijsheid
steeds meer een stad
waar één een ander hindert
in de beweging van de dag
er is nog horizon
onder een dalende zon
soms zichtbaar in de wind
met heel veel stof
om die hoek in te staren
maar ik zal wijzer zijn…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 Het bos door
ging ik
Keek omhoog
een streep van licht
mij begeleidde
Niet wist ik
waar mijn voeten
stappend, gaande, bleven
Door dieren wel gewaar
opweg naar ander doel
Zo links als rechts
begluurden mij
wie ik niet dacht
te kennen
en bleven stil verborgen
nog achter beuk
of hakhout hoog
Ik spoedde voort
geen rust
opzij te gluren…
Haiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
854 Het witte laken
van sneeuwvlokken en onschuld
dekt de wereld toe.…
Doe mij een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
977 Doe mij een dag vol avontuur
en nat van 't water
het dreigen van de zon
als kwelling tussen buien
ik wil verdwalen
niet meer weten
welk veenpakket ik nader
welk eiland ik passeer
ik wil de horizon vergeten
dat daar beschaving is
verziekt door bruut geweld
gevolgd door stille tochten
doe mij het zingen van het water
van de staande…
Lief plekje grond...
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.156 Verscholen tussen de lage landen
Ligt mijn dorpje genaamd Andijk
Gehuld tussen dijken en stranden
Is dit het langste dorp aan de dijk
Als de warme zomer gaat ontwaken
Laten de bloemenvelden zich prijken
Fluweel zacht om even aan te raken
Het dorp omringt door groene dijken
Andijk laat zich koesteren in de zon
Het vee dat graast op het…
en toch
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.045 nederland
in nederland
nu eens
niet door God
geschapen
noch beleden
als ultiem geloof
zo weinig hier
is zelf gekomen
des te meer
gemaakt gepland
de bodem daalt
de zee zal stijgen
en stortvloed
zet de polder blank
geen schepper
die dit lot belet
elk nedermens
draagt mee
iets van verleden
maar in nieuwland
blijft historie…
duinen van Klein Zwitserland
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
923 nooit
heb ik later
die geur nog geroken
de warmte gevoeld
m'n dorst zo gelest
als van de dennen
het door de zon
verhitte zand
en
de koele
gepasteuriseerde melk
de langhalsfles ingegraven
onder de schaduw van
de duindoorn…
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 Huisjes op de dijk met wilde tuinen,
waar ik wel eens doorheen wil struinen
verfrissende wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier…
DE BLAUWE STAD (4)
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 De Heleboel verstrooit dromend
in stromende regen op de bodem
van het gat dat vanaf 12 mei
2005 koninklijk verwaterd meer
bekend staat als Blauwe Stad
het blubberzand zo heerlijk nat
verdonkeremaant historische
grond van voederbiet en tarwe
gerst zelfs rogge groeide hier
en aardappels voor fijne patat
gelaarsd trekkebeent het voetvolk…
A6 - A9
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.122 Sprankelend lacht het
heldere water rimpels
het is een nieuwe dag na
de geboorte van gisteren
de roetaard drukt haar
snavel in het riet en
verpakt lente in zachte
streken, bekt de stengels
af en verstopt ze met zicht
op vloeiende stroming
asfalt fluistert zacht
doch danig verhit,
zwarte wielen opzij,
morgen,
morgen,
morgen…
Mooi Ukraine
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.227 Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen
Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots
Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 Vlieland kende gure tijden
Die van wind, water en vuur
Die van drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie…
zee aan zee
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.781 zij zoeken zeldzaam lila
langs eeuwen schelpenstrand
het blauw gevuld met meeuwen
zo wit als zilverzand
een V-formatie vliegers
verjaagt de winterkou
met zuiderzonnewarmte
vanuit een hemels blauw
het bruisen van de golven
die breken op de kust
het ruisen van de harten
die ademen naar rust
waar komen al die spetters
die glinsteren…
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Terwijl de zon pan voor pan
over de daken klimt
strek ik mijn armen
tot een oogstrelende hoogte:
ontwaken in de luiheid
der dagen. Ik staak
mijn bezigheden voor
een winterse kijk: 3- hoog
maakt echt verschil.
Ik vergeet mijn verkoudheid
en staar pure bewondering uit
over het uitzicht dat dit moment
te bieden heeft.
Nu mag ik sterven…
Andalucía
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
938 Vier wilde merries
Dood, Droom, Liefde, Wanhoop,
hun hoeven
scherp gesmeed
snijden in zang
bloemetjes op jurk
vertrappen en verscheuren
haar borsten openen,
in haar navel dansen en
zij verzet zich niet
kortademig niet te stillen
zij taalt naar altijd meer
tragiek in haar gelaat
de laatste vlam in stervende stieren
zij
Virgen de…
rivier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
881 zilveren breedte onder
veeltintig grijze atmosfeer
wind brengt huivering
in de verte daalt de hemel
in schuine strepen neer
versluiert de sombere toren
land en lucht spiegelen
in de trage stroom
die drast en sombert
het land verwatert
en regen ruisend meevoert
naar de grijze einder…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten…
Gewassen kiezels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.168 Gegrien beregent
Ingeslepen sporen, daar boven:
Modderige wolken….
Grauwerig glijdende schaduwen,
Over geconstrueerde cementen fundamenten,
In prille stilte.
Temidden deze benevelde velden,
Vol gevallen kilte:
Glinsteren gewassen kiezels.
Ze roepen toe als edelstenen....…