2620 resultaten.
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen, schreeuwen
tot de klok van alle onwerkelijkheden
wordt verdreven in de schaduw van leed…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
Lijden, genade en vergeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 Hij leed het lijden
dat ik had moeten lijden.
Hij droeg het kruis
dat ik had moeten dragen.
Hij droeg de spot
die voor mij was bestemd.
Hij werd vernederd
in mijn plaats.
Hij overwon de strijd
die ik niet kon strijden.
Hij schonk gena
aan hen die Hem verraden.
Zelfs vergaf Hij hen
die Hem sloegen aan het kruis.…
Gedachten over een laptop
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.302 Wij leden onder
Default gedonder.
BIOS draaide met onfatsoen
en werd geherdefineerd als
"het Busje In Ons geval ´coming Soon´"…
Naast mij.....
netgedicht
2.6 met 102 stemmen
28.816 Naast mij woont een vrouw,
die men verheven moet achten,
die sluipend leed kan verzachten,
en noodzakelijk inzicht kan betrachten,
zo'n vrouw waar je op wil wachten,
makkelijk om van te houden en naar te smachten.
Naast mij,
woont ze,
die vrouw.…
KLACHT
poëzie
3.0 met 34 stemmen
3.719 Ik kan, gedrukt door zo veel leed,
Maar nauwlijks adem halen!
Mijn vriend zit aan de zij
Van zijne Elize stil en vrij,
En kust en streelt haar zonder vrezen;
En ik mag naauw mijn Fillis zien!
Haar slechts ter sluik een kusje biên!
Kan dit mijn smart genezen?
Ben ik dus niet met recht verstoord?
Heb ik geen reden om te klagen?…
MOED
poëzie
3.6 met 14 stemmen
5.219 Doch zo ik spreek, het zij geen laf opstandig klagen,
En waar ik zwijg, 't zij nooit, verwonnen door de tijd,
Indien ik licht mijn leed en dat van andren drage,
't Zij wijl mijn liefde weet, dat Gij de Liefde zijt.…
Gouden stem
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.947 Gouden stem zing mij een lied
Ik hoor je en vergeet wie ik ben
Mijn ziel zeilt op je noten
Naar utopische gedachten
Alle zorgen vergeten
Mijn oren gevuld
Mijn ogen zachtjes dicht
De zon gaat harder schijnen
Vogels die zwijgen
Voor je mooie lied
Lief en leed
Bewandel je met do re mi
En als de stilte komt
En alles weer echt wordt…
Trouwfeest
netgedicht
2.9 met 56 stemmen
4.160 vooravond na de zegen
afgezonderd in haar kamer
kraakt het ouderlijk huis
wacht zij roerloos op
Middernacht voelt zij
dwars door haar fontanel
een engel dalen vederlicht
in zijn tijdelijk verblijf
Morgen loopt zij in gewaden
zwaar van goud en zilverdraad
eet zij gele met witte
rijst vermengd van één bord
eerlijk alles delen
lief en leed…
Kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
5.567 ’t Leed is geleden, de klus is geklaard
ze hebben met zijn tweeën, de klus van
bevallen ‘even’ geklaard.
’t Nachtelijk leven wordt bruut nu
verstoord, wanneer de kleine vindt
dat hij moet worden gehoord.
Men neemt het voor lief, want wat
weet hij er nou van of het dag is of
nacht.…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 , oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen leed…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
Het eerste silhouetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 het kouder
kaatste blauwer
uit het lege firmament
spelden prikten
licht goedkoper dan
het leds equivalent
daar waar zon
in geel en rood haar
huishouden viert
spoort ook maan
gesikkeld zijn talloos
laatst kwartieren aan
vreemd dat mensen
zonder tijd door
maneschijn verblijd
gaan feesten met
familie en vrienden
op gezag van…
Eindeloos Dichtbij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Met een kapot gezicht
Moet ik mij afwenden
Van het geziene leed
Dat ik in mij kerf
Eindeloos ver weg
Toch zit jij naast mij
Ik kan je warmte voelen
Maar jouw warmte is niet voor mij
Als een litteken
Is mijn gezicht vertrokken
Zoals jij nu ook bent
Vertrokken, voor eeuwig ver weg
En blijvend dichtbij
Eindeloos heen, en ver van mij…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 ook ik had in mijn jeugd nog mooie dromen
want zeg nu zelf die heb je toch als kind
toch zijn ze merendeels niet uitgekomen
ik heb gehuild, gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede…
Vijand van fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
992 't Kan
'k Ben gered
'k Word gelezen
't Begin van
Wie weet
Iets moois
't Einde van
Onmiskenbaar
Aangedaan leed…
Ik wacht
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.867 Het wordt al nacht en toch blijf ik
ik ga niet meer
ik wacht
Als de koele schaduw van mijn leed
nog koeler wordt
zal ik nog wachten
Als de bladeren vallen en
als zand de ware grond verbergt
en geen plant nog groeit
zal ik nog steeds wachten
Als een mooie roos wanhopig
treurt na haar bloei
zal ik nog langer wachten
Als de wolken…
Genezen Tijdwond
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.455 Wijzer geworden, door wederzijds leed
en levenslessen, goede en slechte…
Wonderbaarlijk hoe snel je het slechte vergeet.
Eén enkele conclusie zweeft door je geest…
zonder hem was je hier nu niet geweest
want het heeft gewoon zo moeten zijn:
allebei gelukkig door elkaars beste vrienden te zijn.…
Irak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.132 De witte kist onzichtbaar
door de bloemenpracht
met linten beweegt zacht op
eerbiedig zakkende touwen
Haar schreeuwen worden
niet gehoord maar smoren
zich in doffe snikken die
het leed niet willen stillen
Weer voelt ze zijn mollige
armpjes om haar nek en hoort
zijn eerste woordje dat haar
de eretitel mama verleende
Gedwongen terug…
Kon ik maar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 - Kon ik maar -
Ach als ik toch kon vliegen
Alle mensen kon bereiken
Helpen waar het nodig was
Dan zou de wereld beter lijken
Ach als ik toch ter plekke kon zijn
Ieder persoon kon bemoedigen
Omarmen en omhelzen kon
Het geluk wat kon bespoedigen
Ach wat zou de wereld juichen
Lachen en gelukkig zijn
Wat zou veel leed verholpen worden…
VERGETEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.377 Ik zag het gat
waarin hij was gevallen,
dat hem als een graf omvat,
waar pijn en leed zich samenballen,
tot 't leven zelf hem vergat.…
Jezus, mijn Verlosser leeft
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
676 Jezus , leven van mijn leven
Dank voor alles wat U voor mij deed
Wil bij mij blijven in vreugde en leed
En wil mij Uw troost en zegen geven.…
Bellende Efljes
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
988 Verdriet en leed verzachten.
Zo ssssssst slaap en ga dromen.…
Père-Lachaise
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
881 Steekt er wellicht soms iets kwaads
in het virtueel een plek aanschouwen
waar zoveel verdriet en leed
en zoveel pijn is van wat ik niet weet
van bekende en onbekende mannen en vrouwen.
Hier rusten ze de eeuwige rust.
Schoorvoetend scroll ik langs de zerken.
Mijmerend bestudeer ik zo hun werken
mij van de eindigheid meer bewust.…
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
lichte pijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik wist je
slapend in aanwezig zijn
zag in de mimiek van
je gezicht een lichte pijn
je ogen dwaalden
achter gesloten leden
lippen formuleerden
een geluidloos vergeten
pas later toen
je draaide naar de rug
kwam langzaam weer
de ontspanning terug
uit het diepe van
zorgen verzachtten
de lijnen naar wakker
worden met goede morgen…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 onverdraaglijk stille linten
druipen huilend langs de kist,
door witte rozen neergevlijd
voor haar wier tijd verstreken is
jouw stem verkleedt ons leed
in vreemde, plechtige clichés,
tekortgeschoten woorden
smorend in verwacht gemis,
verloren in een bloemenzee
en ongehoorde treurmuziek
maar waar is ons verdriet?…
leven
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
752 Mensen leed beslist aanwezig,
ik zie het haast overal.
Ja! Destijds als ik jong was.
Onervaren! als een kind.
Toen! Sprak ik vanuit mijn spel.
Spannend! Om te zijn.
Door de jaren heen gevormd,
opmerkzaam wijs gemaakt.
Het spel is heengegaan,
wel bleven deze werkelijkheid.
Onwezenlijk geleefde jaren,
heel het leven opgedaan.…
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Het zat daar midden op de weg
wat lam in kop en leden
en deed niet wat vogeltjes doen
als een auto komt aangereden.
Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.…