10964 resultaten.
BLIJF!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 vermoeden
en ja, zijn denken is nog lijnrecht
maar woorden
keurig gewild
willekeurig geworden
noemt hij slechts,
ademt hij uit
uit zijn hoofd vol
omleidingen
ze
dansen als
ballonnen
gewetenloos gevangen gezet
in een onbekend land
met onbekende wetten
buiten bereik van iedere ambassade
schreeuwen zijn ogen
in een über-menselijke…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen
en hevig menselijk…
Door de ogen van Hanna Arendt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 In ons handelen
mogen we uitdrukking geven
aan veelvormigheid en vrijheid
beslissingen nemen
op grond van gelijkheid
niet krachtens dwang of geweld
daarom is handelen
een werk van de hoogste
menselijke activiteit
niet te verwarren met arbeid
waar we ons zelf en anderen
letterlijk slaven van maken
van wat wij werk noemen
zij…
Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
837 hij had de euvele moed
woorden op schrift te stellen
die menigéén niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij in tederheid te vangen
zó menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef de poëzie
te verrijken met een scheut erotiek…
De zonnebloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Eenjarige plant met een hart van diep donkerbruin
Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud
Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin
Als de menselijke geest die vrij is van gedachten
Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen
Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren
Aan de Zonnegod behoort al deze roem
Want hij schiep…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 Menselijke gedachten zijn het,
die dieren niet denken kunnen.
Te druk met waarachtig leven.
Tijd is hen om het even maar.
Ik sprak met een torenkraai.
Kraaien zijn zwart als git.
In Het Lokaal.
Hier.
Nu.…
Op1
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 allemaal te beëindigen
branden we onze eenzaamheid af
Zonder vlammen
Onder gezellige schemerlampen
heerst woede
Ondertussen is er veel vertier
Alles wordt heldere overwogen
Het blijft voorlopig verborgen onder de schedels
Niemand begrijpt wat er gezegd wordt
Het is waarschijnlijk nep
Alle dieren worden gevaccineerd
tegen de menselijke…
een andere bril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
561 de chirurgijn betreedt
in koelen bloede
het anatomisch theater
geruisloos gaat het beademde corpus
onder zeil als zaag klem schaar tang
het vege lijf invaderen
met de precisie van een
horlogemaker snijdt hij
in de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
gaan kan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het corpus door een andere…
Kruipen op het ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 Bestaat er een maat voor
het pak van de slang die
het menselijk bestaan
wil uitproberen?
Leven er slangensprookjes
in de plooien van zijn hersenpan
stroomt er gif door smalle
aderen van zijn bloed?
Weet hij van haren die
in slangen veranderen
van babbelzieke kraaien
sist hij gedichten zonder lezers?…
HET RITME VAN DE ALG
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
576 een gevaarlijk soort alg
beïnvloedt het ritme
van de menselijke natuur
hij bepaalt stiekem ongemerkt
jouw keuze op den duur
en dat zit me
toch zo aller akeligst dwars
want van enige beïnvloeding was
en ben ik al mijn hele leven wars
en het lijkt misschien overdreven
of toch niet hij bepaalt grotendeels
wat je wel of niet krijgt te zien…
Nog eens herfst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Zo zijn ze beeld ook van ons menselijk bestaan
dat klein begint, dan groeit en bloeit maar
eveneens weer losgelaten wordt.
Een afscheid van dit leven, na lach en traan.
Toch is er hoop want eens wordt alles anders
en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.044 Als de lucht niet meer
blauw zal zijn
en de aarde verschroeid
Het gewas lang verdord
en de mensheid geboeid
Dan pas zal men
de zonde zien
die men hier heeft verricht
Dan rest enkel het wachten
op het eind van het licht…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
De aarde ligt in de armen van de zon
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.027 Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust,
langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij,
en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Naakt en zuiver, en rein
Van zonde en van schijn,
En van edele waarde,
Verlost van schande en pijn,
Schoon van dit slaafs venijn,
En zalig - zalig op aarde!
Goden willen wij zijn - !…
Leven en dood
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.105 Maar voordat hij ter aarde stort
toont hij nog even zijn mooiste gezicht.
Het herfstblad in al zijn kleurenpracht!
Warmte
in een koude zonsopgang
omgeven door mist.
Mystiek,
misschien nog gevangen
door een web
vol met ochtenddauw.
Opgaand
in de natuur,
zijn resten overgeleverd
aan moeder aarde.…
ontwaking
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
658 pure ochtenddauw
de eerste zonnestralen
de aarde ontwaakt…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 Hier was gehoest,
hier gebloed, daar geroest
voor onze aarde
de vrede verklaarde.
Waar vroeger de muren
van steden stonden,
verstomd zijn de monden,
verstomd hun culturen,
worden figuren
van bloemen gevonden.…
vogelei
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.070 hoelang ben ik nog te beleven
hoever is ons streven
waartoe kan ik mij wenden
zonder mijn liefde te schenden
elke strategie verliest voor mij zijn waarde
als ik kijk naar wat er is op deze aarde
hoe ver kan een mens zijn
hoe lang kan een hart kloppen
als je weet
dat je op alles kunt gokken
elk ander idee is mij vreemd
als een nachtegaal…
Leven is Hel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.929 En zo bewandel ik,
als met de duivel op de hielen,
de hel tussen hemel en aarde, mijn Gehenna
In ontketend oranje en negen ringen
Verzen als rozenbladeren op de bruidsleep van
de wind, in het kielzog van dofgrijze wolken,
aanstonds te vergeven
alsof het zo is dat mijn ziel de dans
ontspringt…
In zijn ogen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.850 Ik keek in zijn ogen
zag de zon op zijn haar
een vage herinnering
gleed even voorbij
Toen was het stil
alsof de bomen gevallen waren
en de aarde
niet meer ademde…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 Er zijn momenten waarop ik eeuwenlang
mijmerend volmaakt gelukkig ben:
wanneer ik mijn handen op de aarde leg
zijn het kleine handen.
-----------------------------------------
uit Verzamelde gedichten (1981)…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden,
Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden:
Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar
Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar.
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.…
26 DECEMBER
snelsonnet
3.9 met 54 stemmen
3.035 Hij kapt de bossen, wint de mineralen,
ontgint het land, bouwt dammen, graaft kanalen
en denkt: ik zet de Aarde naar mijn hand.
Maar zie, zíj schokt en zaait verderfenis
en toont hoe klein de mens in feite is.…
Een luttel aarde, een luttel hemel
poëzie
3.0 met 14 stemmen
4.259 Een luttel aarde, een luttel hemel
Heeft ziel als haar bezit gewonnen,
Een luttel aarde, een luttel hemel
Tot eigen heerlijkheid gelouterd
In uwer ogen spiegeling.
Maar weinig zuivre gouden woorden
Reeg ziel tot snoer en morgenbede,
Maar weinig zuivre gouden woorden,
Klinkklare sterren neergevallen
Uit de gelukverstilde nacht.…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…