Alle inzendingen over menselijke aard

10964 resultaten.

Sorteren op:

BLIJF!

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
vermoeden en ja, zijn denken is nog lijnrecht maar woorden keurig gewild willekeurig geworden noemt hij slechts, ademt hij uit uit zijn hoofd vol omleidingen ze dansen als ballonnen gewetenloos gevangen gezet in een onbekend land met onbekende wetten buiten bereik van iedere ambassade schreeuwen zijn ogen in een über-menselijke…

L' amphitheatre romain

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.054
glimmen in 't licht van goudgele zonnestralen schaduwen van door de zon belichte vensters werpen zich op de met bloed, zweet en tranen bedekte grond van het Romeinse amfitheater dat onwillekeurig mijn diepste gedachten doet terug voeren naar reeds lang vervlogen tijden van gladiatoren, gevechten, martelingen en hevig menselijk…

Door de ogen van Hanna Arendt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
In ons handelen mogen we uitdrukking geven aan veelvormigheid en vrijheid beslissingen nemen op grond van gelijkheid niet krachtens dwang of geweld daarom is handelen een werk van de hoogste menselijke activiteit niet te verwarren met arbeid waar we ons zelf en anderen letterlijk slaven van maken van wat wij werk noemen zij…
Cor van Vliet13 februari 2016Lees meer >

Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 837
hij had de euvele moed woorden op schrift te stellen die menigéén niet eens in handen durfde te nemen (tenminste niet in het openbaar) alles omtrent de daad en wat daar zoal bij komt kijken wist hij in tederheid te vangen zó menselijk bijna met alle zwakheden en verlangens kortom hij had de lef de poëzie te verrijken met een scheut erotiek…

De zonnebloem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Eenjarige plant met een hart van diep donkerbruin Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin Als de menselijke geest die vrij is van gedachten Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren Aan de Zonnegod behoort al deze roem Want hij schiep…
M. Bos16 februari 2018Lees meer >

De olijvenrust

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
de platte schaal een grijze bokaal met water witte doeken in het donkergroen van de olijvenrust de tuinen van gethsemane in het voetenwas ritueel de groep is compleet als hij met hen spreekt en samen eet waarbij ieder van de woorden schrikt die hij tot judas richt hem is niets menselijks vreemd als hij dit wetend judas…

Zwarte gaten denken

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Menselijke gedachten zijn het, die dieren niet denken kunnen. Te druk met waarachtig leven. Tijd is hen om het even maar. Ik sprak met een torenkraai. Kraaien zijn zwart als git. In Het Lokaal. Hier. Nu.…

Op1

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
allemaal te beëindigen branden we onze eenzaamheid af Zonder vlammen Onder gezellige schemerlampen heerst woede Ondertussen is er veel vertier Alles wordt heldere overwogen Het blijft voorlopig verborgen onder de schedels Niemand begrijpt wat er gezegd wordt Het is waarschijnlijk nep Alle dieren worden gevaccineerd tegen de menselijke…

een andere bril

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
de chirurgijn betreedt in koelen bloede het anatomisch theater geruisloos gaat het beademde corpus onder zeil als zaag klem schaar tang het vege lijf invaderen met de precisie van een horlogemaker snijdt hij in de menselijke huid het bloed kruipt waar het gaan kan ontleedkundige lessen zijn geleerd het corpus door een andere…
J.Bakx29 december 2022Lees meer >

Kruipen op het ijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
Bestaat er een maat voor het pak van de slang die het menselijk bestaan wil uitproberen? Leven er slangensprookjes in de plooien van zijn hersenpan stroomt er gif door smalle aderen van zijn bloed? Weet hij van haren die in slangen veranderen van babbelzieke kraaien sist hij gedichten zonder lezers?…
J.Bakx8 maart 2023Lees meer >

HET RITME VAN DE ALG

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
een gevaarlijk soort alg beïnvloedt het ritme van de menselijke natuur hij bepaalt stiekem ongemerkt jouw keuze op den duur en dat zit me toch zo aller akeligst dwars want van enige beïnvloeding was en ben ik al mijn hele leven wars en het lijkt misschien overdreven of toch niet hij bepaalt grotendeels wat je wel of niet krijgt te zien…

Nog eens herfst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Zo zijn ze beeld ook van ons menselijk bestaan dat klein begint, dan groeit en bloeit maar eveneens weer losgelaten wordt. Een afscheid van dit leven, na lach en traan. Toch is er hoop want eens wordt alles anders en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
Adeleyd2 september 2025Lees meer >

Verloren

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Als de lucht niet meer blauw zal zijn en de aarde verschroeid Het gewas lang verdord en de mensheid geboeid Dan pas zal men de zonde zien die men hier heeft verricht Dan rest enkel het wachten op het eind van het licht…
Ellen3 april 2005Lees meer >

ergens anders, Mali misschien

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 933
na lemen huizen is beton rot anekdotisch vallen gele wederiken met hun punten op het tapijt - een sterrenbeeld ik pak een spa en schop een struik de tuin uit ik lees een dichter die ik nauwelijks nader erg erudiet, Piet daarmee houd je me wakker, met wat ik niet begrijp zo kom ik terug bij de aarde aan mijn zolen…

De aarde ligt in de armen van de zon

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.027
Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust, langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij, en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…

GODEN!

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.944
Naakt en zuiver, en rein Van zonde en van schijn, En van edele waarde, Verlost van schande en pijn, Schoon van dit slaafs venijn, En zalig - zalig op aarde! Goden willen wij zijn - !…

Leven en dood

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Maar voordat hij ter aarde stort toont hij nog even zijn mooiste gezicht. Het herfstblad in al zijn kleurenpracht! Warmte in een koude zonsopgang omgeven door mist. Mystiek, misschien nog gevangen door een web vol met ochtenddauw. Opgaand in de natuur, zijn resten overgeleverd aan moeder aarde.…

ontwaking

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
pure ochtenddauw de eerste zonnestralen de aarde ontwaakt…
moi19 oktober 2003Lees meer >

De grote tuin

gedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 23.473
Hier was gehoest, hier gebloed, daar geroest voor onze aarde de vrede verklaarde. Waar vroeger de muren van steden stonden, verstomd zijn de monden, verstomd hun culturen, worden figuren van bloemen gevonden.…

vogelei

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.070
hoelang ben ik nog te beleven hoever is ons streven waartoe kan ik mij wenden zonder mijn liefde te schenden elke strategie verliest voor mij zijn waarde als ik kijk naar wat er is op deze aarde hoe ver kan een mens zijn hoe lang kan een hart kloppen als je weet dat je op alles kunt gokken elk ander idee is mij vreemd als een nachtegaal…
martin balde26 november 2003Lees meer >

Leven is Hel

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.929
En zo bewandel ik, als met de duivel op de hielen, de hel tussen hemel en aarde, mijn Gehenna In ontketend oranje en negen ringen Verzen als rozenbladeren op de bruidsleep van de wind, in het kielzog van dofgrijze wolken, aanstonds te vergeven alsof het zo is dat mijn ziel de dans ontspringt…
Issoso12 december 2003Lees meer >

In zijn ogen

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.850
Ik keek in zijn ogen zag de zon op zijn haar een vage herinnering gleed even voorbij Toen was het stil alsof de bomen gevallen waren en de aarde niet meer ademde…
Willemijn30 december 2002Lees meer >

In het Gedicht

gedicht
3.1 met 364 stemmen aantal keer bekeken 68.080
Er zijn momenten waarop ik eeuwenlang mijmerend volmaakt gelukkig ben: wanneer ik mijn handen op de aarde leg zijn het kleine handen. ----------------------------------------- uit Verzamelde gedichten (1981)…

sist nog haar venijnen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
randen bijten zich in blauw als tanden van het magma zwavel voert je naar de hel in een geest- verruimend lachmaar het lijf van Gaia is gestold maar sist nog haar venijnen je voelt het kloppen van haar hart weet je dicht bij haar geheimen ze pulseert geen bloed haar huid is warm en broos de weeën komen woordeloos ontvang haar…
wil melker1 september 2004Lees meer >

Wat zou ik graag...

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.673
Mijn hand weer op je schouder leggen Je nog één keer kunnen zeggen Pap, wat hou ik toch van jou Wat zou ik graag Terug naar lang vervlogen tijden Herinneringen voorbij zien glijden Jouw hand in mijn hand De warmte voelen, onze band Zo hecht, oprecht maar zo onzeker Wat zou ik graag Tussen hemel en aarde zweven Even, in een vlaag Oh, wat…

IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.506
Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden, Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden: Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar. Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen, Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.…
Jacob Cats15 november 2004Lees meer >

26 DECEMBER

snelsonnet
3.9 met 54 stemmen aantal keer bekeken 3.035
Hij kapt de bossen, wint de mineralen, ontgint het land, bouwt dammen, graaft kanalen en denkt: ik zet de Aarde naar mijn hand. Maar zie, zíj schokt en zaait verderfenis en toont hoe klein de mens in feite is.…
Aaike Jordans29 december 2004Lees meer >

Een luttel aarde, een luttel hemel

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.259
Een luttel aarde, een luttel hemel Heeft ziel als haar bezit gewonnen, Een luttel aarde, een luttel hemel Tot eigen heerlijkheid gelouterd In uwer ogen spiegeling. Maar weinig zuivre gouden woorden Reeg ziel tot snoer en morgenbede, Maar weinig zuivre gouden woorden, Klinkklare sterren neergevallen Uit de gelukverstilde nacht.…
P.C. Boutens17 november 2021Lees meer >

hoogtepunt

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 772
laten we eens stijgen in hemelse klanken met geloken ogen zalig zwevend vrij door witte wolken naar ’t hemels blauw zich in ons verliezend in kleurig sterrenvuurwerk lichtjaren verderop en verder tot de uiterste grenzen en dan veilig weer aarden ’t liefst in ons waterbed…

Afhankelijkheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
Afhankelijkheid Als minuscuul object Bewegend tussen massa’s massa Doorlopend van een lang traject Niet wetend van de causa Oneindig einde van de tijd Gevangen in haar eigen dogma Vertwijfelde hoop op zekerheid Verstrengeld met het kosmische magma Eeuwig vragend naar het waarom Verlangend naar de moederschoot Uitdijend tot het wederom…