3092 resultaten.
Van boom naar boom
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.162 Dicht bij de plek waar jij nu rust,
vloog een vogeltje met ons mee.
Het vloog van boom naar boom,
van tak naar tak.
Ongewoon mak en vrij.
Het maakte ons stil en een soort van blij.…
scheidingsbeurs
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.438 het is dat je er om vraagt
ik roep het niet van de daken
hoe het ermee staat
als mijn wekker afgaat
weet je me elke nacht nog te raken
kijk allemaal pijnlijke plekken
compleet scheidingsbeurs
lig ik uitgeteld vol vlekken
de poten van jouw stoelen
die als ik gewoon ga zitten
finaal doorgezaagd
blijven voelen
niet doorheen te pitten…
De populier
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
949 Nu,
Dertig zomers later
En nog meer meters hoger,
Kan ik er moeilijk nog omheen:
Ik denk dat hij hier blijven zal
Op deze plek
Waar ook ik wortel heb geschoten.
Ik vraag me enkel af
Wie van ons twee
Als eerste voor de bijl zal gaan.…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.
Ze overwegen te verhuizen naar je kinderen.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Ten westen van Eden', 2002.…
stemmen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.487 stemmen in de wind
vergaan als grijze as
géén die ze ooit weer vindt
de plek weet waar het was
dat men ze horen kon
o, mocht ik toch eens weten
waar is der stemmen bron
of is ze al vergeten
die stem zo zacht en teder
die fluisterend mij zei:
we zien elkaar straks weder
want jij, jij hoort bij mij...…
een dubbel gevoel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.245 Mijn hoofd zit veel te vol
Maar wie ben jij
Om met mijn gevoel te spelen
Door mensen zoals jij
Durf ik mijn gevoelens niet te delen
Toch blijf jij speciaal
Hebt een plek in mijn hart
Maar ook ben jij het
Die mij zo verwart!…
Verslaafde
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.385 Men zei dat het geen depressie was
maar een aan drugs gerelateerd probleem
sprakeloosheid die je dan overstroomt
Hoe je dat niet aan had zien komen
dat er een knak in een leven was
waarvan men weg moest dromen
Hoe iemand zijn greep verliest
de snijpijn in zichzelf bezweert
Wrakhout in een troosteloos heelal
op drift naar een rustige plek…
Een straffe zenuwpijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
638 heb eindelijk
de vinger gelegd
op de zere plek
gevoeligheid en
irriteren een andere
houding uitproberen
mijn geest zocht
naar excuus werd
meester in negeren
totdat het lijf
in opstand kwam en
heftiger ging reageren
een straffe zenuwpijn
door merg en been
begon te genereren
met pillen fysio en
wat gebed heb ik mijn werken…
oase voor de vogels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 wat een plezier om de
vogels te voeren
ik dacht zelfs een duif
te horen koeren
slechts een klein
stukje van onze stoep
is sneeuwvrij voor
de gemengde vogelgroep
voor alle maten die
er duiken en dalen
is er plaats genoeg om
hun eten af te halen
als de vogels er zijn
en zo gretig gaan grazen
is deze plek zogezegd
als een omgekeerde…
Kijkdicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
666 Wij slaan splinters in de ogen
van ons eigen vergezicht
en verliezen het vermogen
om te zien wat ons verlicht
in elkanders nachtvizieren
maakt het duister ons kijkdicht
elke poging tot plezieren
stuit op negatief bericht
wij spiegelen de blinde vlek
die alleen de ander ziet
verstoten naar de zere plek
van ons valse levenslied.…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
De nacho cheese voeten
netgedicht
4.9 met 205 stemmen
967 De muziek staat aan, het is heerlijk,
De plek waar wij elkaar, elke dag weer, ontmoeten.…
Woef
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
601 Was jij de voorbode van zacht
in het keiharde ledikant
waarin ik tijd heb doorgebracht
buiten de rede van verstand
heb ik mijzelf met jou gestreeld
op kale plekken van het zijn
dat zo armlastig was bedeeld
door grote menselijke pijn
ik ken moeder en mijn vader
als bouwers van het warmste nest
zonder zachte levensader;
onder jouw vacht…
De eerste dag
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.606 Een nieuwe plek,
een nieuwe start.
Hoe zou het zijn?
De gangen zijn
duizelend vol,
wazigwarme lucht
drukt steeds zwaarder.
Zoveel gezichten,
zoveel ogen die
jou
niet zien.
Weggedreven en
bijna gezonken,
is daar plots een stem,
een groet.
Je draait je om, lacht
en komt onmerkbaar
weer boven.
Een nieuw begin
is begonnen.…
Gewichtloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 ik zoek mijn plek
op de regenboog
en zie,
ik glij
het ebt
in mijn wintergetij
de hemel lijkt
ook minder hoog
het landen
dwingt de weegschaal
met een scherp oog
tot balanceren;
veel lucht en nog meer aarde
blijken eens temeer
lichtgewichten
de laatste zucht
verliest vele gezichten
de ontstane leegte
kan in eeuwige tijd…
De Worp bij Deventer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 'De Worp' een plek aan de
andere kant van de IJssel
wat mij opviel was de
samenscholing van oudere mannen
bij het voetveer naar de stad
luid pratend over het Oranje
o.l.v. Bert van Marwijk die ze
zo te horen allemaal persoonlijk
goed schijnen te kennen...…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Dat wat komt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
658 de koude struikelt
over grond en verwachting
hij kent zijn plek
geboeid aan de gouden ring;
een vlek,
waarover ik weldra weer zing
na een laatste ijselijke overnachting
het is niet aan mij
al sturend of trekkend
een hand te verheffen
of warme wind te verspreiden
ik kan het niet zien
dan wel, nu al
voelbaar beseffen…
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 hij legt zich neer
in wind, in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich…
De kracht van water
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Zo zorgvuldig met
Bloedend vaderhart
Verstopt op een
Onderaardse plek
Die met infra-rood
Niet te vinden was
Handen bedekt met het
Bloed van intens verdriet
Levend in de gedachte
Hier vinden zij ze niet
Brengt de overvloedige regen
Van het moment een waterstroom
Op gang die het laat gebeuren,
Die als enige de kracht heeft wat…
Zelfredzaam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 kan niet eens ontsnappen
omdat niemand
mijn uitgestoken hand wil vatten
versleten is de tred
rond de molen van het leven
te veel stappen zijn er al gezet
iedereen heeft haast
is in stress onderweg
contacten worden zelden gelegd
heb gebroken met zinloos lopen
de cirkels naast mij neergelegd
zelfredzaam heb ik nu mijn eigen plek…
Haar liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Langzaam weekt ze los
uit een nacht
die nauwelijks leek te blussen
Wat rest zijn smeulende emoties
Haar liefde is
onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk
Voor hem, onbegrijpelijk, ongemakkelijk
Haar liefde zit
in elke vezel, in elke cel
Voor hem, te dichtbij, te overweldigend
Haar liefde is
op elke plek, ten alle tijden
Voor hem niet te…
een ongeklede cirkel
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
568 we vullen kasten
sjouwen meubels naar de plek
waar een antwoord ligt
het maakt ons rustig, zowat overal
en als het nacht is, na de lakens
doen we het licht aan tot we weer uitgeput
naast de vragen slapen
we lopen een eindje om
met het zonlicht in de kamer
en hier en daar en overal
het houdt ons warm, alleen daarom…
Overstekend wild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Vermomd als weerbare held
zwaar getand en gehelmd
heeft hij nog niet te vrezen
van laagvliegende jagers
loerend op een zwakke plek
Tot ze uiteindelijk ontdekken
dat het slechts een façade is
dan slaan ze genadeloos toe
hem verscheurd achter latend
als aas voor gieren en jakhalzen
Tot die tijd vecht hij door
vanuit de ijdele hoop
die…
Een daglang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Wat was de dag weer mooi
Ik heb er van genoten
Van ’t nog groene veld
En van de herfsttooi
En ook van de vers geoogste noten
Dan was er ook zo nu en dan
Zonneschijn tussen het wolkendek
Hield ons het luchtruim in de ban
Tussen het grijs een lichte plek
En nu in d’ avond zie ik
aan de hemelkoepel bij toeren
de flonkerende sterren staan…
afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 O hij heeft gezocht, een leven lang
naar een plek onder de appelboom
maar wat hij vond was veel te wrang
hij gelooft niet langer in die droom.
Dus broeders, zusters treur toch niet
al gij hem dra mocht vinden
Besef, al brengt zijn dood verdriet,
niets kon hem hier nog binden.…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Ze groeide uit een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen…
Het telhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Zal ik op reis gaan
naar een mooi verhaal
en die plek veroveren?
Zal ik uitvaren over de zeeën
van gevoelens of er overheen
vliegen en me bezinnen
waar ik wil landen
waar een taak ligt
voor mijn wensen
en daar een ruimte scheppen
die ik nu nog niet ken
zodat ik ergens aankom
waar ik niet naartoe ben gegaan?…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…