2249 resultaten.
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Zing
zacht de diepe golf, traag en monotoon.…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Donker en rood en traag gaat alles dood
in dit stilmondig begrepen heelal.
Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht.…
Verschillend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 zij houdt van modern
hij luistert liever naar klassiek
zij zijn dol op country
wij willen graag dansmuziek
hij houdt veel van sport
en zij leest erg graag
hij doet alles heel snel
maar zij is wat traag
zij houden van reizen
het liefst ver van huis
wij blijven het liefste
gewoon lekker thuis
als we elkaar respecteren
met al onze…
ENGEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 juist op een dezer dagen
heb ik eindelijk het licht
van een engel gezien
met ferme trage vleugelslagen
zweefde hij langs de hemelboog
zag jij hem ook vraagt hij haar
ze wist dat hij onbewust weer
vanuit z’n fantasiewereld loog
ja natuurlijk dat is toch zonneklaar
jij hebt voor dat soort dingen
een scherp oog jij oude kroegtijger
maar…
Ze lag daar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
414 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Habitat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
137 gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij wist niets van
menselijkheid
niets van schuld
of mededogen, enkel van
water, van beweging, van
het trage…
Klokken in 't avondgrauw
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.128 Hoor, ze brommen hol
in 't bonzend schomlen van de zware klepels,
en breken bronzen klanken, morzlen klanken,
die rollen traag, eentonig traag, en zweven,
en zich ontbindend dof en doffer smelten,
en sterven terendzacht door de ijle ruimte
met al het weifelachtige des avonds...
De klokken luien!...…
Maak de weg vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
806 Traag
is vandaag
de bus en ook de tram
Traag is vandaag
ook de trein
en de taxichauffeur
die vriendelijk probeert te zijn
Met verdraaide stem
Waar wilt u heen
Of eigenlijk
Waar motdat naar toe
Kun je niet lopend
of met de fiets
want 'kben liever lui dan moe
Chagrijnig
was vanmorgen
de liefde
die naast me lag
Nog…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 De huiskamer laat alle hoeken zien
woorden vallen geluidloos op de grond
er hangt een schaduw over de wereld
trage lichtpuntjes aan de horizon.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 De beer in zijn hol,
diep onder de grond, ligt te soezen,
zijn adem traag en rond.
Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De tijd vertraagt,
het leven sluimert voort,
de zon komt traag,
haar licht is gesmoord.…
Als ik later groot en pappa ben
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
2.692 Nu is alleen vooral de vraag
Hoe later pappa dan gepast
"Dat mag niet" nog zeggen kan
Ik sta op, een beetje traag
En trek Dick Bruna uit de kast
Oreren; komt er later nog wel van…
Het Ziekenhuis
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.582 Mijn pols die loopt te traag,
terughoudendheid wordt ontbloot
Zo kwetsbaar als ik wil,
de manier tot overleven.
Zeg ja tegen elke pil.
Tegen alles wat jullie geven..
Daar lig ik dan..
Met zusters als dienaressen,
de dokter als adviseur...
Met scherp afgevuurde levenslessen.
Het ziekenhuis blijft superieur....…
Levensteken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.471 Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom
Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd
Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek…
Vrijheid
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.262 zacht sissend opengaat
midden in de nacht op de grens tussen
Irak en Iran ergens, identiteit gevangen
op de grens van huid en ondergoed vastgespeld
Een denkbeeldige lijn
tussen moederland en vaderland
de vrieskou van de woestijn
IJspegels en sterrenlicht
maken de morgen mogelijk
Terug en weg naar Nederland
het hart zucht, klopt traag…
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 Tergend traag, druppel bij druppel
zuigt het water zich vast aan
de schakels.
Die geven het aan de andere
aaneengeschakelde halve manen door,
tot ze zijn aangekomen in een
houten ton, of op het slurpende gras.
waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.…
vogelschrik
gedicht
4.3 met 18 stemmen
31.908 Op het veld dat de zeis maaide
en dat ik aan de uitkanten proper houd
met sikkels en scharen van licht
staat een vogelschrik te kijk
Hij is een mens waaraan de kauwen
vreten, oud lichaam traag draaiend
in de winden van een te vroeg april
Een zotskap die de boer te gortig was
staat op zijn halmenhoofd en armen
stokstijf van angst wijzen…
In mij, in jou
netgedicht
2.7 met 144 stemmen
71.078 Wiek je warmte - om mij in je zijn
onder je gedachten te laten kronkelen -
in een zinderend gewelfd luchtkasteel
dat zweeft in trage cirkels rond het deel
van de tovenarij waarin wij vonkelen.…
Zomer einde
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.724 hoor de wind mijn lieve kind
luister bloemen fluister ruisen
langs de bladeren van papier
in mijn zomertuin van hier
hoor de tinkel van gerinkel
van de buisjes van metaal
mijn zinnen aan een touwtje
in de flonker van een vrouwtje
hoor de tuinfluiter zingen
de avond schemert kringen
en kleurt de tinten rood
als de zon traag vergroot…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
perfecte morgen
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
1.452 Tergend traag kom ik tot leven,
‘t besef van een nieuwe dag.
Waar ben je, ik zoek je ogen.
Een zoen, een knuf, de eerste lach.
Weer voel ik me blij en zeker.
Blij, gelukkig, zonder zorgen.
Ik heb de goede keuze gemaakt.
Jij en ik, een perfecte morgen.…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Besef van tragedie breekt traag door.
Resteren laatste adem, huilende gezichten.
Overlijdensberichten, keurig in de rij
in de krant. Clichés die ontoereikend
welgemeend hun opwachting maken.
Onverdraaglijk leed hoe het ook zij.…
Verledenflits
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.016 De nieuwe brandweerauto
wordt geplet onder het trage fietsvoorwiel
van een opgeschoten buurjongen. Tranen
dringen voor, staan in de allereerste rij,
wanneer terug naar nu zijn motor start.…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De zon worstelde met de zee,
overwon
en kroop traag tegen de witte muren op.
De wijn beukte na in mijn kop,
het zonlicht sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.
Ik stond laat op die middag.
De zon worstelde met de bergen,
verloor
en zonk weg in een zwart dal.…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
Goed koeren
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.144 Cirkel vervolgens traag weer omlaag
tot op je poten en begin te koeren.
Goed koeren scheelt veel vechten,
wie goed koert, koert tien tegen een
zijn mededuif het gevecht uit de kop.
---------------------------------
uit: 'Schapen nu!', 2001.…
Het dal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
695 Een onzichtbare wereld
van oorzaken en motieven
de waarheid slechts een idee
als een dagroom bij wijle
die gedachten beheerst
Wijlend in het trage dal
blijf ik kijken naar de zon
die zich nu en dan laat zien
tussen overhellende rotsen
wat is het klam hier benee
geen warmte om te klampen
Maar oponthoud
voedt de twijfel
verloren woorden…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…