2495 resultaten.
peppe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 midden mijn alleen zijn
heeft ’t verleden
me bij de arm gegrepen
bracht me naar de bank
achterin de tuin
bedacht hoe hij een tak
zoetigheid afbrak en sprak
huil maar mijn stekelbeeske
ik droog je tranen wel
nu en later
zal nooit overgaan
maar in je hart verblijven
één en al aanwezigheid
samen zijn we naar binnen gegaan…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Zitplaats
heeft ze zich gevonden
een tuin, een hof,
........met reden?
Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
Apart stel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
766 ze zijn er weer in onze tuin
het roodborstje en de merel
zij een rondborstige dame
hij is een statige kerel
hij zorgt een beetje voor haar
gooit dan wat eten naar benee
zij pikt het op tussen de tegels
het is genieten met die twee
ieder jaar vul ik de voorraad
hang een vogelhuisje aan de wand
en een vlaggetje aan hun gevel
wanneer ze…
lichte woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ga terug in de tijd
met de adem van
een parelvisser
wees de som
van herinneringen
licht de hielen
in donkere dagen
reik naar de sterren
omarm het geluk van
de kleine dingen
beroer de oude aardlagen
met onvermoede kracht
voel het vloeibare verdriet
kleur de tuin in met de
laatste lichte woorden…
oerknal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 ik liep in je passen, klopte
mijn hart in je lichaam
er stond een huis tegen
de leegte van de straat
we dronken uit onze stad
sliepen in ochtendnevel
groeven een tuin in
het dorpsplantsoen.…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
Sterren boven de kamperfoelie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
264 De sterren zijn ver weg
ver van elkaar, net als wij
Ze twinkelen op mij
lichtjes van geluk
het sterrenstof van toen
we samen waren
Jouw lippen vonkten
in mijn hart, jouw warmte
lag in mijn armen
Ik voel het nog, hier
in de tuin, met de sterren
daarboven, boven mij
en boven de geuren
van de kamperfoelie
zoals toen met jou…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
WE GROEIDEN UIT ELKAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 en laat het gaan zoals het gaat
die van jouw is door de kerk
een harnas aangebonden
die van mij is een beetje goddeloos
en kent maar weinig zonden
en toch zijn ze allebei
een en dezelfde god
jij bent een pruimenboom
en ik een van de kers
een rare speling van het lot
toch hebben we een
soortgelijke ‘irreële’ droom
staan in dezelfde tuin…
VOOR EEN ANDER
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
523 ze hebben een veel te groot
huis voor zichzelf maar eigenlijk
meer voor – een ander
de allernieuwste keuken om te pronken
niet echt nodig ze eten buitenshuis
maar mooi toch voor – die ander
In een onder architectuur aangelegde tuin
tuinieren ze nooit maar hebben het goed
en laten dit zien aan – een ander
de grootste caravan een driekwart…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Door de schoonheid in eenvoud
Liep jij door tuinen en parken
Ik krijg het nu nog steeds koud
Als ik onze tuin sta aan te harken.
Het is al weer jaren geleden.
Dat God jou kwam halen.
Wij hebben samen een verleden.
Met heel veel mooie verhalen.
Ik heb jou toen vluchtig gekust.
Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Laten we ons eiland
dat van de muziek en taal maken,
tuinen als terrasjes vrijgeven om aan te schuiven,
onze eigen denkbeeldige levensmuziek niet staken
maar genieten en aanschuiven, naar een ieder wuiven.…
Beeld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
945 Het licht is er warm en rood,
in de tuin welt een koele bron.
In een hoek staat een oude zeis,
op een marmeren bank zit de Dood.…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik je dragen boven stormen
langs de bliksem naar de tuin?
Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
Denkend aan Holland
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.160 Verder dan tuinen
vind je de duinen,
waar een jong meisje
heel zacht wordt bemind.
Denkend aan Holland,
bied ik geen weerstand,
wil enkel wezen
zo blij als dat kind.…
Alsof jij op mij wacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 Klein fragiel
fladder jij door mijn tuin
op zoek naar de laatste bloem
in deze late septemberdag
alsof jij op mij wacht
pak ik mijn camera
vereeuwig jou daar
ik het zachte licht van de zon
en is jouw leven al lang vergaan
kijk ik nog steeds naar de kleuren
geportretteerd, vereeuwigd
blijf jij voor altijd bestaan…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Vandaag plant ik viooltjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 gretig begin ik met wroeten
de tuin wordt weer geschoond
elk jaar weer die overmoed
met opgestroopte mouwen
na enkele meters onkruid
daver ik niet meer zo snel
het tempo zakt nu per minuut
de bank lokt in de zon
al kreunt mijn rug, knikt mijn knie
ik hou intens van groen geploeter…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
Ware weemoed
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
621 Zou je me kunnen zien
dan was het in dezelfde kleuren
als in het vorig jaar
het voelt nog net als toen
ik ben niet veel veranderd
misschien mijn haar
dat grijzer is dan ooit
de tuin ligt er nog net zo bij
veel vogels die mij vergezellen
de rust daalt neer
in jouw geliefde boerenland
december, donker in mijn hart
herinneringen, die…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…
Ruis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 Zittend in mijn tuin
Ervaar ik een moment van
Stilte
In het Pi-bestaan
Wind, zon, gras
In deze nieuwe Herfst
Een moment ook van Ruis
Geluid van auto’s en gedachten
Die afbrokkelen in mijn hersenpan
Schizofrenie blijft en is altijd aanwezig
Nu alweer moe en nog weinig gedaan
Maar ik en de zon blijven toch bestaan
En zullen altijd weer…