Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Lot

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 758
zo licht het is de muren te breken van een stad in verval zo zwaar de stenen te kantelen waarachter de uitgeputte verte gemiste kansen kuilt ik strek mijn hand, grijp de stengel van een netel, hij prikkelt juist genoeg ik schep de grond over de rand zie mijn geweten, bloot en schraal spelt het verjaarde beloftes letter voor letter…
Hanny15 mei 2010Lees meer >

De zee van jouw woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
geslepen op bomen het hart gesneden met pijlen doorboord godvergeten veel van je gehouden jij hebt me niet gehoord mijn liefde werd stil verdronk in de zee van jouw woorden mijn golven sloegen stuk in de drukte op strand als los zand liet jij mij door de vingers glijden naamloos op drift sneed ik de horizon aan flarden om verte…
wil melker17 november 2010Lees meer >

Hart Voor Kerst

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.084
Dennengeur verdrinkt in gouden glitter kaarslicht mijmert in flarden nostalgisch denken schemering zweeft op vleugels van heimwee naar schimmige verten sneeuwvlokken bedekken schuldgevoelens met vrede op aarde de nacht is sereen en fluistert vergeving maanlicht weerkaatst in stralen van hoop sterren verzonken in mythische…
Ariadne16 december 2010Lees meer >

In winteravondkou

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.782
Onder de nevels in de vert' het bronzen roepen van een hert.…
J.H. Leopold11 februari 2026Lees meer >

Herkomst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
In de verte liggen mijn gedachten als zachte woorden uitgespreid parelend over dauwbedekte vlakten als een glinstering van warmte in een zee van laaghangend licht waarin mijn geheimen zijn verborgen onder golvend oppervlak.…

er is een wens

netgedicht
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 762
bloesems keren zich van me af ik schrik het is tijd om te gaan, terug naar wie ik was ergens is het feest vanavond * ik verlaat het zomerhuis ga langs onvoltooide velden en dagen steeds weer breekt de verte nabijheid was nooit welwillend * vrijwel alles is tegenstrijdig en ruilt zich telkens weer ontelbaarheden…

Rode wijn met thee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Dan in de verte, een waardeloos kermen, kreunen, dat met wijn en thee langs lege kelen schraapt. Neen: de wereld is niet volmaakt.…

Haas

gedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.660
Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog om de verte tegen te spreken. Ik had zoveel jeugd bij te benen, angst stuwde op in mijn bloed, kreeg snelheid, werd overmoed. De wind hield zijn honden geketend. Haas is een hartslag op lopers, een springveer door hoepels van licht. Ik liep. Ik zag niet de strik.…

rouw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
vlees en bloed en bijna de nacht en de woorden alles heel donker groen angst voor een vampier bedolven onder bloemen het bevroren slachtoffer tijdens een lange begrafenis iets is van glas grind onder schoenen in de verte een vlakke zee tijd als tussentijd gordijnen gaan dicht vogels blijven in de lucht en dromen glippen…

Nu

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 16.045
Aan bijna-niets, en aan voortdurend 4 dezelfde muren en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt, aan twintig keer per dag door ramen naar de verte turen en aan altijd jezelf met wie je 's avonds drinkt.…

De emigranten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 712
Heel vaag in de verte is toch nog Nederland, het blijft smeulen van binnen. Maar als we ouder worden laait het vuur weer op. We spreken weer de Nederlandse taal en verlangen naar het Vaderland voor onze laatste rustplaats.…

Langs lijnen van oneindigheid

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
gisteren, Morgen is vandaag - Zo immers zijn We gaan leven In dit overontwikkelde Land - tijd om van Het nu te genieten Is er niet, is er nooit, En heimelijk sta ik Te verlangen naar Verder, verder dan De toekomst, verder Dan ik denken kan, Gedachten die elkaar Onderweg verloren en Elkaar weerzien in De oneindige verte…

Het lange licht die zomer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
In de verte droom ik tussen stille woorden in spiegeling van water streel ik wolken raakt de wind mij even aan teder beminde gezinde gedachten raakten blind verbleekten die zomer waar het lange licht op handen werd gedragen maar de herinnering blijft zelfs als de tijd speelt en bladert door dagen droom ik tussen stille woorden…

voor altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Vandaag gisteren en morgen De dagen volgen opeen Massale steun massale zorgen Iedereen leeft mee Jullie zijn niet alleen Tot in de verste verte kijken dat kunnen we niet Tot nu zien we alleen het verdriet Een steun betuiging een lief gebaar Is alles wat we kunnen doen voor elkaar Voor iedereen die het nodig heeft Niet alleen vandaag of morgen…

zwemmer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
brug het koele water weigerde de schroeiende pijn te stillen en het besef van je verraad te smoren in oeverloze vergetelheid gelaten liet ik me zinken: verdrinken is een zachte dood op het dieptepunt en tegen beter weten in ben ik beginnen zwemmen, maar houvast bleef me ontzegd nu verlamt me de kilte en in de verte…

In winteravondkou

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Onder de nevels in de vert' het bronzen roepen van een hert.…
J.H. Leopold20 december 2014Lees meer >

Geluk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
de zee het fletste blauw sluierende nevel die aan de einder naadloos overgaat in aarzelende lucht, gescheiden door een koppel meeuwen in de verte geen golven zachte wind over mijn huid de duinen in mijn rug de dag nog voor me, mijn hele leven nog een heel leven geen gedachten geluk…
trawant20 maart 2015Lees meer >

Geen stenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Eén al hier Ellende overkomt hen doet ze gaan daar heel in de verte een continent een werelddeel dat vrijheid kent Bootvluchtelingen en Lampedusa Aantallen. Duizeling De Middellandse Zee als een kerkhof zonder herinnering en geen stenen met memorie, altijd vreemde…

BIJ HET RAAM

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Bij het raam ontdekken dat de verte groter is de hemel je eigen kathedraal is de luchten je kasteel Bij het raam ontdekken: de rivier dat ben jij opkomend en afgaand tij alles gaat voorbij Bij het raam ontdekken woeste wind steigerende storm flitsend vuur Bij het raam ontdekken de rivier stroomt door het land en door de tijd…
Elly Mans15 augustus 2015Lees meer >

In lange haren zonneschijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…
wil melker30 oktober 2015Lees meer >

Vluchteling zonder gezicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
ik wist de weg naar het land maar een vale zon scheen pal tegen wind waaide vol in ons gezicht de verte bracht regen met jou aan de hand als gidste je mij stapten we urenlang door over een pad dat zich na iedere bocht rechtte en geen eind leek te krijgen we rustten in het avondlijke zuchten van wind onder koud sterrenlicht…

Werkstraf

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Voel jij het nu ook, dat spook in nabije verte een werkelijkheid die dichterbij komt in het schrijven van verlegen verzen als in een vreemde taal ademt er liefde misschien te moeizaam voor woorden in zinnen die het intieme vertolken van oude dingen die verhalen zijn geworden en zich gewonnen geven in welluidend idioom voor vlees, bloed,…
mobar13 april 2016Lees meer >

Ochtendstond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
mijn slaap was kort vannacht warrig waren de gedachten die bleven schimmig in onbekende verte hangen ze zijn dan moeilijk te duiden, of er nu engelen zongen dan wel sissende giftige slangen zich in het bewustzijn dwongen zeker is dat een zware klok het zesde uur verslaat en terwijl een zebravink ontwaakt neigt de hemel naar ontluikend…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
De weidse gebaren van jouw golfstroom beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die heimwee ben ik het kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen laat het land van mijn hart jouw schip zijn de…
mobar4 maart 2017Lees meer >

Ver

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik stond aan de kust En kuste de wind Streelde de golven Met mijn ogen Zout water prikte In mijn open wonden Schelpjes staken In mijn blaren In de verte zag ik Een schip varen En ik voelde me Ver weg Wolken trokken weg En mijn adem steeg Er bovenuit Een zucht ontsnapte Ook vissen Bubbelen hun adem Tot boven het Oppervlakte…
Mae14 juni 2017Lees meer >

verder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
koppen bij elkaar gestoken hun konten naar de weg gekeerd moe murw misschien van het ononderbroken geraas op de weg liever en saamhorig luisterden ze naar het zachte geruis van de wind het suizelen van de bladeren zelfs de kabbelende regen kon de kudde bekoren ze wisten ook van de glinsterende beek in de verte…
J.Bakx10 augustus 2017Lees meer >

fout

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Ook een dichter kan verkeerd gaan kiezen zichzelf in wanstaltige theorieën verliezen Dichters zijn mensen hoewel sommigen zich anders wensen Mussolini Karadzic Lucebert namen noemen doet niet altijd zeer het één valt niet met het ander te rijmen of toch wel dichters zijn geneigd anders te kijken naar wat ze in de verte zien en zoals…
c. ale12 februari 2018Lees meer >

Onaards momentum

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
hij tuurde in de verte maar wist dat het ongrijpbaar was had het voor even vast gehad in een prikkelende sensatie uit het niets gekomen langs de uiterste randen van mijn warme dromen zonder eruptief te zijn eerder lief en zacht van een ondenkbare meegaandheid het was uit mijn handen in een gevoel van leegte zelfs gemis van…

Groet in late avondlicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Een dag een laatste groet de horizon staat in brand stil suddert nog het late licht en in het binnenst van mijn hart streelt mij een warm gevoel dat woorden aan schoonheid paart maar spreken mij belet slechts tonen wondere zuiverheid vanuit verten aangedragen breken de stilte van ’t moment vormen geluk dat aandacht vraagt spelen zachte…

Van vreemde origine

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
haar lopen in de cape met bont van vreemde origine mijn verlangens plaveiden het pad dat zij nog had te gaan plotseling stopte ze draaide zich om zonder gezicht slechts de voering verwaaide lichtjes in excuserend gebaar toch kende ik haar had de voetstap gemeten maar het gezicht vergeten ze liep door naar de gekozen verte…