2105 resultaten.
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op drift
sneed ik de horizon aan flarden
om verte…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 In de verte liggen mijn gedachten
als zachte woorden uitgespreid
parelend over dauwbedekte vlakten
als een glinstering van warmte
in een zee van laaghangend licht
waarin mijn geheimen zijn verborgen
onder golvend oppervlak.…
er is een wens
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
762 bloesems keren zich van me af
ik schrik
het is tijd om te gaan, terug
naar wie ik was
ergens is het feest
vanavond
*
ik verlaat het zomerhuis
ga langs onvoltooide velden
en dagen
steeds weer breekt
de verte
nabijheid
was nooit welwillend
*
vrijwel alles is tegenstrijdig
en ruilt zich telkens
weer
ontelbaarheden…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.
Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.
Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep. Ik zag niet de strik.…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Nu
gedicht
4.7 met 7 stemmen
16.045 Aan bijna-niets, en aan voortdurend 4 dezelfde muren
en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt,
aan twintig keer per dag door ramen naar de verte turen
en aan altijd jezelf met wie je 's avonds drinkt.…
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Heel vaag in de verte
is toch nog Nederland,
het blijft smeulen van binnen.
Maar als we ouder worden
laait het vuur weer op.
We spreken weer de Nederlandse taal
en verlangen naar het Vaderland
voor onze laatste rustplaats.…
Langs lijnen van oneindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 gisteren,
Morgen is vandaag -
Zo immers zijn
We gaan leven
In dit overontwikkelde
Land - tijd om van
Het nu te genieten
Is er niet, is er nooit,
En heimelijk sta ik
Te verlangen naar
Verder, verder dan
De toekomst, verder
Dan ik denken kan,
Gedachten die elkaar
Onderweg verloren en
Elkaar weerzien in
De oneindige verte…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Vandaag gisteren en morgen
De dagen volgen opeen
Massale steun massale zorgen
Iedereen leeft mee
Jullie zijn niet alleen
Tot in de verste verte kijken dat kunnen we niet
Tot nu zien we alleen het verdriet
Een steun betuiging een lief gebaar
Is alles wat we kunnen doen voor elkaar
Voor iedereen die het nodig heeft
Niet alleen vandaag of morgen…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar houvast
bleef me
ontzegd
nu verlamt me
de kilte
en in de verte…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 de zee het fletste blauw
sluierende nevel
die aan de einder
naadloos overgaat
in aarzelende lucht,
gescheiden
door een koppel meeuwen
in de verte
geen golven
zachte wind over mijn huid
de duinen in mijn rug
de dag nog voor me,
mijn hele leven nog
een heel leven
geen gedachten
geluk…
Geen stenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Eén al hier
Ellende overkomt hen
doet ze gaan
daar heel in de verte een
continent
een werelddeel dat vrijheid kent
Bootvluchtelingen en Lampedusa
Aantallen. Duizeling
De Middellandse Zee als
een kerkhof
zonder herinnering en
geen stenen
met memorie, altijd vreemde…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Bij het raam ontdekken
dat de verte groter is
de hemel je eigen kathedraal is
de luchten je kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 Voel jij het nu ook, dat spook in nabije verte
een werkelijkheid die dichterbij komt
in het schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed,…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 mijn slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
verder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 koppen bij
elkaar gestoken
hun konten
naar de weg
gekeerd
moe
murw misschien
van het
ononderbroken
geraas op de weg
liever en
saamhorig
luisterden ze
naar het zachte
geruis van de wind
het suizelen van
de bladeren
zelfs de
kabbelende regen
kon de kudde
bekoren
ze wisten
ook van de
glinsterende
beek in
de verte…
fout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 Ook een dichter kan
verkeerd gaan kiezen
zichzelf in wanstaltige
theorieën verliezen
Dichters zijn mensen
hoewel sommigen
zich anders wensen
Mussolini Karadzic Lucebert
namen noemen doet niet altijd zeer
het één valt niet met
het ander te rijmen
of toch wel
dichters zijn geneigd anders te kijken
naar wat ze in de verte zien
en zoals…
Onaards momentum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 hij tuurde
in de verte maar wist
dat het ongrijpbaar was
had het voor even
vast gehad in een
prikkelende sensatie
uit het niets gekomen
langs de uiterste randen
van mijn warme dromen
zonder eruptief te zijn
eerder lief en zacht van een
ondenkbare meegaandheid
het was uit mijn handen
in een gevoel van leegte zelfs
gemis van…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Van vreemde origine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 haar lopen
in de cape met bont
van vreemde origine
mijn verlangens
plaveiden het pad
dat zij nog had te gaan
plotseling stopte ze
draaide zich om
zonder gezicht
slechts de voering
verwaaide lichtjes
in excuserend gebaar
toch kende ik haar
had de voetstap gemeten
maar het gezicht vergeten
ze liep door
naar de gekozen verte…