8214 resultaten.
Jouw fietstochten voorbij.
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
731 Kun je
misschien zeggen
waar je oude fiets
nu ligt
en zou je hem
aan me willen schenken?
Dan haal ik hem op
zet ik 'm op zijn kop
in mijn tuin,
vlak voor mijn raam.
Zo zal ik dan
altijd aan je denken.…
Het déjà vu voorbij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
560 Alles lijkt reeds eerder gedacht,
gevoeld, gezien, gedaan, volbracht,
gehoord, ontdekt, ervaren, besproken,
betwijfeld, ontworpen, verpakt, ontloken,
verdedigd, gevallen, gerijmd, geschreven,
vergeten, opgerakeld, bevochten, verzwegen
Concentreer me nu maar op het niets
beschouw dat als het begin van iets
letters springen op slappe koorden…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer vlamt het hout voorbij…
Soms kom je voorbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
604 soms in een stille overdenking
geraakt er een ontroering in mijn hart
och, in talloze herinneringen
kom je nog zo vaak voorbij…
JAREN DIE VOORBIJ GAAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
798 duurt hooguit een jaar of vier eh..drie
Je oude kop wordt spoedig zichtbaar
langzaam verdwijnt je levensenergie
Van je vijftigste tot je zestigste jaar
is niet meer dan een maandje of tien
Schapen op ‘t droge, fijn voor elkaar
doch in de verte kun je 't eind al zien
Van je zestig tot je zeventigste jaar
vliegt als een ware sneltrein voorbij…
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Mijn moeder loopt voorbij. Schimmig, zo maar
is zij daar. Kordaat en rank op de been
schrijdt zij in opgewektheid langs me heen
en glimlacht met ogen grijs van de staar.
Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.…
Strand van voorbije liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Achtergelaten op
Het strand van
Voorbije liefde
Neem ik gretig
De zilte smaak
Van dit zeewater op -
Mijn lippen smaken
Zilt als ik mijn
Tong er langs beweeg
Zout, of zilt, is
Altijd nog beter
En veel minder diep
Dan de wrange smaak
Van onze vergane liefde
Die kansloos op
De rotsen liep…
voorbij gefingeerde stations
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 we simuleren een trein
stappen met iets van bravoure
in de cabine en fingeren
een nieuwe bestemming
met uiterst zorgvuldige precisie
nemen wij de taken serieus...
ik zag een collega machinist
met het puntje van zijn tong
tussen de tanden en de ogen
nauwlettend op de baan gericht
aangekomen op de plaats van bestemming
sloeg hij een diepe…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 nee, wij komen later schat, ga nu maar
er kwam niemand, ze was alleen
en wist niet beter dan
dat het ooit voorbij zou gaan.…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
Het denken voorbij de middelwaarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Het denken over onszelf voorbij de middelwaarde,
die onze eigen dunk versterkt boven het massale
vrije veld; zal ook uiteindelijk dit denken niet
sparen, wanneer de zeis ons neermaait met geweld.…
Als ik voorbij kwam lopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Als ik voorbij kwam lopen
hielden de kletswijven zich
opeens oorverdovend stil.
Als ik doorliep ving ik
nog net op dat ik dat jong
was dat zijn vader niet kende,
dat ik dat jong was
dat voor zijn leven getekend was -
en dat was zo, door hun tongen
was ik getekend.…
De tijd vliegt voorbij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
888 Achttien jaar vliegeren wij nu samen.
Trekken de touwtjes op en neer.
Onze vlieger duikt en stijgt,
naar onbekende hoogten.
Bleek bestand tegen wind en weer.
Wil met jou, nog wel 100 jaar samen,
aan de touwtjes trekken als weleer.
Met de wind van achter,
of van voren.
Naar onbekende hoogten,
keer op keer.…
Vaderdag 2017 voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
915 Het vangen van de dag met rituelen
mijn lichaamsoefeningen gedaan
de geest vrijgemaakt van gisteren
Vanavond zullen wij naar Mamma Maria gaan
om Italiaans te eten en wij vatten samen
een kwart eeuw aan genegenheid
aan uitgespatte dromen over een tijd
van samen een gedeeld warm thuis
jij gaat rechtsom en ik linksaf naar huis…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten dat gisteren
vandaag heeft geheten en
morgen voorbij…
voorbij de volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
812 in helder zicht
rijpte de maan in
gelig licht tot vol
ik zag je gaan
je flitste niet
maar nam het pad
dat je te lopen had
naar jouw idee
ik wilde met je mee
maar in het laatste
kneepje van je hand
verbrak je onze aardse band
voor mij ben je een ster
jouw hemel is nog ver
ik kon je volgen zag je gaan
voorbij de volle maan…
de kerst voorbij, het jaar is op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 t weerhoudt de hypochonder niet
van somberheid en zeuren
echt vrolijk oogt dit afscheid niet
het is vol vuur en knallen
er is gelach en ook verdriet
soms overgaand in lallen
wat morgen nog in het geheugen rust
zal niet zo lang beklijven
er verschijnen kapers op de kust
die 't voor later gaan beschrijven
het jaar is op, de kerst voorbij…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
Voorbij onze taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ooit begon ons leven,
zonder onze taal.
Daarna werd ons leven versmald,
door woorden en symbolen.
Beperkt tot meningen en ideeën,
over wat werkelijk leven is.
Dichters beseffen,
dat gedichten pas gaan leven,
in de stilte tussen woorden.
Daar waar alles wordt gezegd,
en niets meer wordt verzwegen.
Wanneer de liefde tot ons spreekt.…
engel voorbij de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 dag, ik ga nu echt,
wacht op mij,
hier bij de poort, verander niet teveel
in mijn afwezigheid
zodat ik straks de weg nog weet en jij
mijn baken bent.
heus, ik kom terug, het gaat
niet vlugger, niet meer
zoals ik wil, mijn
wil heeft plaats gemaakt
ik heb de stempels staan
het visum dat ik terug mag keren
gegarandeerd door de doktoren…
Natuurlijk voorbij, nooit meer over
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 thuis
Spreek ik niet; zeker niet voor 'k staak
Als 'kind van' en ongeneeslijk
Ben ik niet meer die 'k was
Blijvend veranderd door duur
Structureel veranderd door dus niet voorspeld
Tijd, naar men dan zegt, heelt alle wonden
maar van die hele diepe nooit voorgoed
Blijvend veranderd door coma
Uur na uur opnieuw gingen dagen maar niet voorbij…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk
in vrijheid voorbij…
’t Is weer voorbij
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
560 Het wordt weer frisser en de dagen korten
De ergste droogte is nu wel voorbij
De herfst komt wederom te vroeg voor mij
Ik vrees voor Koning Winter en consorten
Ik zag vanochtend (echt, het is geen grap)
Al chocoladeletters in het schap!…
drijft gedachteloos voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
815 ik huis in pluizen wol
hoor het oeverloos gemekker
ze maken me steeds gekker
en ratelen me horendol
woorden dansen op de hei
een lied dat niemand ziet
of hoort, de melodie wordt in
de wollen vacht gesmoord
de kudde blaat en drijft
gedachteloos voorbij
verzamelt zich al eeuwig
worteltrekkend in een rij
makke schapen achteraan
die…
glimlachte de tijd voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.502 ik zag je ogen
je glimlachte de tijd
voorbij in raadsels
ik voelde je verlegenheid
onzekerheid zo
tasbaar in je woorden
het jeugdige in jou
bekoorde omdat onschuld
zo bij je verschijning hoorde
ik proefde overgave in
het strelen van je handen
passie glansde in je tanden
je sluiers vielen
in een puzzel neer, maar
na de laatste was…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen gaan voorbij…
Als wolken voorbij drijven
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
515 Ergens daarboven
kijkkast vol kunst en leven
verlangen nabij
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op zwevende wolken in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.
Bovendien adem ik verschillende zachte
luchtlagen…
Voorbij Goed en Kwaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Meedogenloosheid en medelijden
Kunnen contrair in het hart bestaan
Elkaar complementair tegenstrijden
Wij zijn onszelf arbitrair toegedaan
En 1 Anne Frank ontroert ons meer
Dan alle gezichtslozen die net zo leden
Opdat we aan al het onderhavige zeer
Niet teveel zorg hoeven te besteden
In veinzen zijn wij eveneens bedreven
Enkel heiligen…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De rivier stroomt meanderend
In een vloeiende loop naar de delta,
Waar het zoete water
In het ritme van eb en vloed
Vermengt met het zoute van de zee.
De stroomversnellingen en watervallen
In de stroom van bron tot monding,
Wisselt af met de rust van meren,
Waarin ’t hemelse blauw zwemt.
De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken…
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 botergaar druipt
langs mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van…