3375 resultaten.
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
Nieuwe heden
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
4.082 Tenen draaien kleuren
Kolkend in het zand
Voeten volgen het strand
Soms steekt schelpengruis
Hart en hoofd speuren
Weven een lief verband
Vrienden nemen je hand
Lopen mee naar huis
Schelpen die met golven gingen
Bezingen het nieuwe heden.…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
Onderweg
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
3.304 Geef mij een teken
nu jij
hier niet meer bent
voor als ik twijfel
aan wat was
tussen jou en mij
ik had jouw aandacht
vast
willen houden
je fantasie
reist
met mij mee
want ik heb lief
wat jij
voor mij betekent
wit zand
blauw groen water
en zilte lucht
rumoer van de golven
je fronst
en ik glimlach…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
904 Op handen en knieën
spuug ik bloed op
het borrelende zand en struikel
overeind, het is vloed.
Rillend stroop ik
de doorweekte kleren
van mijn lijf,
ik kruip over glibberige rotsen
en hul me in de
duisternis van een grot.…
Leeg..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.411 Ik zie de hoge golven
vanaf de waterkant,
snuif de zilte zeelucht op,
en vlij me in het zand.
Blik op oneindig,
eindeloze zee,
de wind met harde vlagen,
neemt mijn gedachte mee.
Minuten worden uren,
van elke gedachte ontdaan,
hoofd leeg gemaakt,
ik kan er weer tegen aan...…
men neme een schep
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.367 opnieuw onder zand bedolven
het hoofd vrij, een mens
moet lucht, horen en zien
de oudste maant de jongste
tot voorzichtigheid
als hij zichzelf onderschept
vader troost en zegt
dat hijzelf ook onhandig is
en aan de welwillendheid
der goden is toevertrouwd
waarop de oudste lacht
de vader hulpeloos achterlaat…
Van stil naar luid
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
949 en meer
zal ik ooit geloven
dat ik me dronken drink
aan die kus op je lippen
hoe ze laveloos bezwijken
in de branding van volheid
zonder me te moeten schamen
om hoe het schreeuwt in mij
gewoon groeien met
het oor aan jouw borst
als een openende schelp
in een lichte nacht
omdat ik weet
dat het vochtige zand zich
verankert in…
Moeders stem
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.793 Ik hoor hem:
moeders stem
Kan m'n oren
m'n oren niet geloven
Alweer een jaar
dood & begraven
Zand erover
zoveel scherpzand
Steen erop
zware roodrosse steen
Stil...
zo meteen
hoor ik
hoor ik weer
haar stem.…
kastelen in de lucht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.004 ik vertel je
over dromen
en wolkenstof
hoe de wind
geen woord verspilt
enkel stilte draagt
in groot vertrouwen
hoe dit laatste
mijn handen vouwt
wijzend naar het lichte tij
jij vraagt me dan
waar de zee begint
en voor ons uit
ligt slechts de waarheid
golven groot
de horentjes in het zand…
verlangen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 over het heuvelende zand
groeide weidse geurigheid
zacht paars uit dorre grond
ingetogen veluws zomerfeest
onder de verre schapenwolken
de herfst regeert nu in buiigheid
van regen en van uitbundige kleuren
bedekt de grond met ritselgoud
ademt een nevelse vergankelijkheid
tot de stille inkeer van de winter…
Het lange spoor 4
gedicht
2.3 met 168 stemmen
27.658 Onderaards krioelen, gericht op sjouwen
van immense korrels zand, rotsblokken,
mieren, bladluizen, honderdpoten.
Dit is de tweeledigheid der schepping,
op en om, vervolgens op en nogmaals om.
Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
Wolkenstrand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.006 Schep maakt nieuwe
vorm in mijn hart
open zeezicht
emmert je water
door het zand
De zon verijst
je gezicht met
chocolade rand
een diepe zucht
zoekt grip in
een vinger hand
Klaas Vaak die knikt
dan maan al toe
voor een vergoten
vorm naar het
wolkenstrand…
Zomeren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.097 [Haiku-gedicht]
Opdwarrelend zand
het verdroogde goudgele graan
smoor hete zomer.
Drippende druppels
kletsnatte regenvlagen
waterige zon.
Zwanen klapwieken
egels scharrelen wat rond
het verdroomde land.
Mensen lieven zich
traag zwiepen paardenstaarten
alles in een wei.…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
Tot de dageraad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
955 laat woelig water
roekeloos stromen
baad onverbloemd en
luister naar het zand
neem me mee
til me hoog, daar
waar de nacht wacht
weef vleugels in
satijnen dromen
glijdend naar de dageraad
waar draden zullen breken
en ik terug op aarde val…
zandstilte
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
683 spreken
over het zelfbedrog van
de dageraad
als wind woestijnen blaast
uit hoge torens naar het blinde denken
van zwarte honden, die in de nacht
zich van gehuil onthouden
omdat stilte een wereld achterlaat;
een neerstrekken van verbijstering
waar vrijheid en poëzie
breken in de dood
om woorden die eenmaal waren
en zich nu van zand…
zwoel
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
825 Zwoel is de nacht
de lucht is warm en zacht
een briesje speelt met mijn haar
je voelt je zo onkwetsbaar
samen loop je hand in hand
je voeten spelen met het zand
de maan en sterren verlichten de zee
het klinkt misschien heel cliché
de romantiek overheerst dit tafereel
het is prachtig en sensationeel.…
Zweep
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
894 Het bolle ponypaardje bokt
voordat het schokkend verder sjokt
over het grasomzoomde zand.
Door zweep en leidsel aangespoord
sjokt het stofopstuivend voort
maar verlangt zo naar de kant
waar dat malse groene gras,
links en rechts op halve pas,
wacht op slaag van kies en tand.…
Glijden uren voorbij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
698 uit nachten
van verwassen seizoenen
veranderden kleuren
in fraaie tinten
met zon in de ogen
brandende zanden erdoorheen
heb ik gedroomd
zelfs in de schaduw
waarop ik mij verdwaald voelde
zonder aanwijsbare reden
oh, dan weet ik
schrap wat niet past bij me
glijden uren voorbij
wat het verlangen ook voedt…
Warmte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 kijk om je heen
kijk naar de rood gele bladeren
voel de ochtend dauw
Het is tijd
Sla de vleugels uit
we gaan
Kijk naar het water
kijk naar het zand
kijk naar de bomen
we dalen
kijk om je heen
kijk naar de groene bladeren
voel de warmte…
Herboren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 ik wacht op het kerende tij
en vers gevangen garnalen
de resten verdriet
verdrink ik in de zee
ooit stond ik hier
nog niet echt zolang geleden
in de golven te bijten
het schuim op de lippen
totaal uitgeput
tot het zand bezit van me nam
ik werd herboren
met de passie van zout
en zeus als vriend…
Niet meer samen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.587 Zie nog de sporen,
van onze voetstappen,
in het zand.
Een hart vol verlangen,
in eenzaamheid gevangen
Maar net als water,
stroomt door je vingers
ging ook dit geluk,
van me heen.
Voel me nu zo alleen!!…
alles is zon en brandt
gedicht
2.3 met 14 stemmen
4.937 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
---------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Lafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 het zeilschip vaart uit haar ogen
golven die het strand kussen
vangen haar geschreide tranen
waarin sterren nimmer doven zullen
schrijft maanlicht volzinnen in de zee
die klinken als 'n ondergronds gezang
speelt de wind met het rulle zand
dralend drijft zij uit het zicht…