Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Rusteloze grond

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 948
Koolzaad teken ik tegen de weerschijn van de aarde als eenzaam geel in ’t zand ontkiemde in een grijze toplaag die eeuwenlang geconserveerd lag in het metersdiepe donker gekanteld en gekeerd draagt deze rusteloze grond de zonzij van een natte lente een solitaire plant als brandstof van een vreugdevol moment…

Sahara: overeenkomst en contrast

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.605
kale rotspartijen, zand droog en dor in ’t zonnelicht ik voel verwantschap met dit land want even star is mijn gezicht en zoals plots een boom ontspringt ’t landschap verrassend doet ontwaken kan, als ineens mijn lach opklinkt die lach het masker levend maken…

Nieuwe heden

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.082
Tenen draaien kleuren Kolkend in het zand Voeten volgen het strand Soms steekt schelpengruis Hart en hoofd speuren Weven een lief verband Vrienden nemen je hand Lopen mee naar huis Schelpen die met golven gingen Bezingen het nieuwe heden.…

verademing - voor L.R.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.168
was het de stilte in de tuin die de beeldenstorm bedaart het treincoupé waarin de donkerte naar het licht verschuift de moed van de grijze haas om de kust uit het oog te verliezen de spanning van vlechten van een fietswiel zonder woorden het zand dat je zacht uit je ogen wrijft om de aanblik van de doden te verdragen is het de verademing…
J.Bakx8 oktober 2026Lees meer >

zuiver

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
ze schrobt zorgvuldig schilfers balsemt ritueel nieuwe krachten met het oog op de maan als bondgenoot van het leven ze wenkt naar de zon nodigt haar warmte uit zonder schaduwspel van heden of verleden schrijdt verder door de tijd drukt elke voetstap in het zand en vormt een spoor ze noemt het hoop…
Jandeb2 januari 2006Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.304
Geef mij een teken nu jij hier niet meer bent voor als ik twijfel aan wat was tussen jou en mij ik had jouw aandacht vast willen houden je fantasie reist met mij mee want ik heb lief wat jij voor mij betekent wit zand blauw groen water en zilte lucht rumoer van de golven je fronst en ik glimlach…
carin20 januari 2006Lees meer >

BADERS HARTEWENS

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.392
Dwars door de tuinen Van roos en ranken Zich ’t pad te banen, Dan door de lanen Van zand en dennen Vluchtig te rennen Tot waar de kruinen Van hoge duinen In ’t blauwe blanken En zo te naderen Met zwellende aderen In laatste loop De harde golven En, overdolven, Hun koele doop.…

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking

netgedicht
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 904
Op handen en knieën spuug ik bloed op het borrelende zand en struikel overeind, het is vloed. Rillend stroop ik de doorweekte kleren van mijn lijf, ik kruip over glibberige rotsen en hul me in de duisternis van een grot.…

Leeg..

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Ik zie de hoge golven vanaf de waterkant, snuif de zilte zeelucht op, en vlij me in het zand. Blik op oneindig, eindeloze zee, de wind met harde vlagen, neemt mijn gedachte mee. Minuten worden uren, van elke gedachte ontdaan, hoofd leeg gemaakt, ik kan er weer tegen aan...…
Astrid G23 maart 2007Lees meer >

men neme een schep

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.367
opnieuw onder zand bedolven het hoofd vrij, een mens moet lucht, horen en zien de oudste maant de jongste tot voorzichtigheid als hij zichzelf onderschept vader troost en zegt dat hijzelf ook onhandig is en aan de welwillendheid der goden is toevertrouwd waarop de oudste lacht de vader hulpeloos achterlaat…

Van stil naar luid

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 949
en meer zal ik ooit geloven dat ik me dronken drink aan die kus op je lippen hoe ze laveloos bezwijken in de branding van volheid zonder me te moeten schamen om hoe het schreeuwt in mij gewoon groeien met het oor aan jouw borst als een openende schelp in een lichte nacht omdat ik weet dat het vochtige zand zich verankert in…

Moeders stem

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.793
Ik hoor hem: moeders stem Kan m'n oren m'n oren niet geloven Alweer een jaar dood & begraven Zand erover zoveel scherpzand Steen erop zware roodrosse steen Stil... zo meteen hoor ik hoor ik weer haar stem.…

kastelen in de lucht

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.004
ik vertel je over dromen en wolkenstof hoe de wind geen woord verspilt enkel stilte draagt in groot vertrouwen hoe dit laatste mijn handen vouwt wijzend naar het lichte tij jij vraagt me dan waar de zee begint en voor ons uit ligt slechts de waarheid golven groot de horentjes in het zand…

verlangen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
over het heuvelende zand groeide weidse geurigheid zacht paars uit dorre grond ingetogen veluws zomerfeest onder de verre schapenwolken de herfst regeert nu in buiigheid van regen en van uitbundige kleuren bedekt de grond met ritselgoud ademt een nevelse vergankelijkheid tot de stille inkeer van de winter…

Het lange spoor 4

gedicht
2.3 met 168 stemmen aantal keer bekeken 27.658
Onderaards krioelen, gericht op sjouwen van immense korrels zand, rotsblokken, mieren, bladluizen, honderdpoten. Dit is de tweeledigheid der schepping, op en om, vervolgens op en nogmaals om. Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.…

Stormduinen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
als je van steen was zou ik huilen nu wil ik schuilen met mijn gezicht in het mulle zand tot de kilte voelbaar zoekt naar helmgras een laatste strohalm stijf en stug zucht in de wind net als een kind de zee stilaan bedaren strandribbelend aaien wat er ver zoet en ver zacht tot rust gebracht…
Erna21 februari 2008Lees meer >

Wolkenstrand

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Schep maakt nieuwe vorm in mijn hart open zeezicht emmert je water door het zand De zon verijst je gezicht met chocolade rand een diepe zucht zoekt grip in een vinger hand Klaas Vaak die knikt dan maan al toe voor een vergoten vorm naar het wolkenstrand…

Zomeren

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.097
[Haiku-gedicht] Opdwarrelend zand het verdroogde goudgele graan smoor hete zomer. Drippende druppels kletsnatte regenvlagen waterige zon. Zwanen klapwieken egels scharrelen wat rond het verdroomde land. Mensen lieven zich traag zwiepen paardenstaarten alles in een wei.…

Dood hout

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
het lijkt alsof ik te veel levens leid bomen splijt die eigenlijk moeten groeien voor meer ruimte heb ik het zand laten verstuiven maar de vennetjes zijn opgedroogd de fauna is gestroopt mijn bos is chaos in de greep der elementen mij rest dood hout in wanbeheer het loof dat ik lang koesterde is er helaas niet meer…
wil melker8 november 2015Lees meer >

Tot de dageraad

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 955
laat woelig water roekeloos stromen baad onverbloemd en luister naar het zand neem me mee til me hoog, daar waar de nacht wacht weef vleugels in satijnen dromen glijdend naar de dageraad waar draden zullen breken en ik terug op aarde val…
Hanny26 mei 2008Lees meer >

zandstilte

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 683
spreken over het zelfbedrog van de dageraad als wind woestijnen blaast uit hoge torens naar het blinde denken van zwarte honden, die in de nacht zich van gehuil onthouden omdat stilte een wereld achterlaat; een neerstrekken van verbijstering waar vrijheid en poëzie breken in de dood om woorden die eenmaal waren en zich nu van zand…

zwoel

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
Zwoel is de nacht de lucht is warm en zacht een briesje speelt met mijn haar je voelt je zo onkwetsbaar samen loop je hand in hand je voeten spelen met het zand de maan en sterren verlichten de zee het klinkt misschien heel cliché de romantiek overheerst dit tafereel het is prachtig en sensationeel.…

Zweep

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 894
Het bolle ponypaardje bokt voordat het schokkend verder sjokt over het grasomzoomde zand. Door zweep en leidsel aangespoord sjokt het stofopstuivend voort maar verlangt zo naar de kant waar dat malse groene gras, links en rechts op halve pas, wacht op slaag van kies en tand.…

Glijden uren voorbij

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
uit nachten van verwassen seizoenen veranderden kleuren in fraaie tinten met zon in de ogen brandende zanden erdoorheen heb ik gedroomd zelfs in de schaduw waarop ik mij verdwaald voelde zonder aanwijsbare reden oh, dan weet ik schrap wat niet past bij me glijden uren voorbij wat het verlangen ook voedt…
Quicksilver18 december 2008Lees meer >

Warmte

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
kijk om je heen kijk naar de rood gele bladeren voel de ochtend dauw Het is tijd Sla de vleugels uit we gaan Kijk naar het water kijk naar het zand kijk naar de bomen we dalen kijk om je heen kijk naar de groene bladeren voel de warmte…

Herboren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
ik wacht op het kerende tij en vers gevangen garnalen de resten verdriet verdrink ik in de zee ooit stond ik hier nog niet echt zolang geleden in de golven te bijten het schuim op de lippen totaal uitgeput tot het zand bezit van me nam ik werd herboren met de passie van zout en zeus als vriend…
Nadine26 oktober 2009Lees meer >

Niet meer samen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Zie nog de sporen, van onze voetstappen, in het zand. Een hart vol verlangen, in eenzaamheid gevangen Maar net als water, stroomt door je vingers ging ook dit geluk, van me heen. Voel me nu zo alleen!!…

alles is zon en brandt

gedicht
2.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.937
alles is zon en brandt in de verte duizelt het de kolos in het blauw aan de omstreden einder versteent het woud ontmantelt de boom korjaal met de krijger wordt rotsgraf een volk dat verdwijnt in de verte valt de kolos in het zand grijnzend in zenit geen schaduw geen schaam meer te zien --------------------------------------- uit: 'Vluchtig…

Lafenis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
het zeilschip vaart uit haar ogen golven die het strand kussen vangen haar geschreide tranen waarin sterren nimmer doven zullen schrijft maanlicht volzinnen in de zee die klinken als 'n ondergronds gezang speelt de wind met het rulle zand dralend drijft zij uit het zicht…
LadyLove17 september 2011Lees meer >