7971 resultaten.
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Ze leerde een stad
dat politiek ook huid heeft,
adem, hartslag,
dat achter elk dossier
een mens verscholen zit
die zacht aangeraakt wil worden
door aandacht zonder haast.
En zo stel ik me voor
dat ergens boven Capelle
een lampje blijft branden,
hardnekkig en zacht,
dat niet uit wil,
niet uit kán.…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 De vrede hier:
ten dele,
de vriendschap:
onvolmaakt,
in kunst,
in kracht,
in wijsheid:
de roos
wordt niet geraakt
De liefde hier:
ten dele,
de vreugde:
zo voorbij.
het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Hij kwam alleen te staan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
542 Hij verwacht niets meer.
De gedachte alleen al neemt geen keer.
Blauwe vingers van de kou,
vuile nagels van het werk.
Hij houdt het niet meer uit.
Zijn haar hangt in zijn gezicht.
Zijn baard is lang en vuil,
is voor het scheren gezwicht.
Zijn kleren stinken,
houdt ze aan zonder te verpinken.
Broek is te groot geworden,
hij is het eten…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Aan de wegrand
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.036 Gesloten vreemden achter deuren
In de grijze avondrand
jagen mijn schaduwen me
achterna wanneer twijfels
de steegjes slopen
van de grauwe nacht.
Verscholen mensen achter ramen
De stilte zoekt een weg
in mijn hoofd,
het bloed kronkelt
over de dorpels
van mijn ondergang.
Deuren wankelen,
ramen verdwijnen,
gebroken glas.…
Doolhof
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.269 Doolhof
Ik sta in het midden
Steeds dichter bij het eind
Het begin achter me…
Contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.709 Achter horizon hoeve, gehurkt.
Luifel spar en vogelkers:
bosrand, mijn rug. Geduld.
Geweer en ik: de hand op het leven.
Schot spat avond uiteen.
Veld, hoeve, bomen
ontploffen, vallen
op hun plaats terug.
Stilte likt wonden gaaf.
Achter graspollen gestrekt
ligt haas, kogel door hart.
Geweer en ik: twee handen op de dood.…
Vermoorde zinnen .....
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.296 Zwijgend pakt zij de letters in,
schuift het laatste teken achter
de punt naar binnen, het vraagteken
valt, maar ze stapt er blind overheen
taal laat zij achter in mooie zinnen,
waren ze echter zinvol geweest, dan
had het alfabet niet gebraakt op de
regels van dat uitgelezen onderwerp,
daar waar het gezegde zwijgt, spreekt
het lijdend…
DOODSSTRIJD
poëzie
4.2 met 12 stemmen
5.155 ik kan hem niet zien,
ik kan hem niet zien,
maar ik voel hem achter mij staan.
hij is misschien rakelings langs mij gegaan.
hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar
achter het leven aan.
hij is weergaloos laf:
hij valt aan in de rug;
hij durft niet recht tegenover mij staan;
ik zou zijn schedel te pletter slaan.…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 amadeus
zij wenkten en noodden uit tot het feest
van de verre nabijheid achter de kim
betreurd morgenlicht schuchterde
schuldbewust over een verheven geest
naijlend over het gezicht waarin
de verte nabijer dan ooit was…
Vette klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 Achter zwarte klei die open scheurt
zwermen meeuwen gulzig krijsend
op zoek naar leven uit de grond
uit alle zeven hoeken van de liefde
zoek ik naar een teken van leven
achter de façade van een open wond
probeer het teder, boos en stoer
onbeholpen, vleiend en begrijpend
maar alleen humor ontsteekt de lont
als een lach tenslotte openbreekt…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.
(En op de Academie-brug mijn arm,
Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 obscura
dringt nu lentelicht binnen
het kruipt over de bladgouden vloer
gloeit langs de rand van de rede
en lost op in schaduwwater
Ik zoek in galmende echo's
en achter matglazen spiegels
naar de oorsprong van verwoording.…
Afzender onbekend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Tijdens het nog prille begin
van jouw moedige jeugdige bestaan
hadden jouw onbestemde verlangens
zelden glanzende vleugels
en nog geen weet van ironie
of de teloorgang van het noodlot
je liet mij alleen achter tussen de bomen
met steeds maar weer die dwaze dromen
achter iedere boom afzender onbekend
alsof de natuur door een vreemde god…
Bezopen
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
1.356 De EMA-cursus van het CBR
voor mensen die na overmatig zuipen
achter het stuurwiel van hun auto kruipen
is geen succes te noemen, tot dusver.
Hetgeen mij niet verbaast, daar de cursisten
alleen maar leerden wat ze toch al wisten.…
god bestond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.326 terwijl die zondag
vooraan in de kerk
een Gucci-vrouw
de ring van
de rechterhand van God
aan haar linkerpink droomde
zag hij
twee hoog achter
in de ogen van zijn dochter
dat God bestond…
Dromer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.023 Zoekend naar de waarheid,
verstopt achter emoties.
Hopend op een rode draad,
die jou leiden zal.
Leiden door deze diepte,
van gedachten.…
De stille weg
poëzie
3.4 met 74 stemmen
6.076 En daar achter in 't ver de neergezonken hemel
met 't sterrengefemel.…
onze natuur getuigt een overeenkomst in de verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.106 vogels koersten met de trein
vertelde ik, ik vluchtte
weg met de natuur
zo weet jij dat mijn aard blijft
waar zij heengaat
gebekte duur
ik laat lege bodems achter…
Leerdammer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
870 Warm goudgeel
smaakvol en rijp
een aroma dat
iedereen verleidt
achter deze korst
vullen holten
de leegte
met onfrisse lucht
deze rotte boel
zo doorprikt
onbegrijpelijk
dat je toch nog toehapt…
Bloot
hartenkreet
4.8 met 38 stemmen
2.968 Dat je schaamte verstopt
achter draden om
niet te verraden
wat er wordt
verwacht
Dat je wordt verkracht
door de beelden toen
iemand gilde en jij
ook niet wilde
wat gebeurd
is
Dat je zelfs je naam
niet droeg toen
iemand die
vroeg
Waarom je daar was
en waarom je
naakt was…
Als je dan echt moet gaan
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
3.450 Als je dan echt moet gaan
En mij hier stil verlaat
Als je dan écht moet gaan
En mij hier achter laat….
Als je dan echt moet gaan
En aan iets anders zult beginnen
Neem mij dan mee en houd me daar
Ergens diep van binnen….…
Verbinding met de hemel?
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
2.165 Ze wil verbinding met daarboven en
wie wil dat eigenlijk niet,
want zij die ons zijn ontnomen,
zijn daarboven en wij
blijven achter met verdriet.…
HET PLAFOND
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.399 Hoe vaak al met de ogen gemeten
heen en weer
van achteren naar voren
iedere scheur
kleurverschil
bekend
jaar in
jaar uit
lang
ja, lang kan het nog duren
bekorten nooit
leven wil ook ik…
De muur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.173 De muren beschreven ze
met scherven
over de waarheid
die al het
glas van de werkelijkheid verwoestte
en de
stemmen deed
fluisteren
achter de muren die
de leugens
beschermden
en hun
gedachten
beschermden
omdat de
muur hun
laatste boodschap
was…
Laat haar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.109 laat haar
niet verschuilen
achter glas
waar de scherpte
van herinnering
in haar ogen
te lezen was
laat haar
vrij
de rug weer keren
naar dat stukje
lach
dat je ooit
in haar ogen las…
Onbreekbaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.120 De lach die hij liet in haar
viel dwarrelend in deeltjes wij
onbreekbaar achter blauwe ogen
gesmolten zijn stilaan voorbij
er is papieren honger en leeg
van verliezend wachten klein…
Breekbaar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
775 De lach die hij liet in haar
viel dwarrelend in deeltjes wij
onbreekbaar achter blauwe ogen
gesmolten zijn stilaan voorbij
er is papieren honger en leeg
van verliezend wachten klein…
Voorspelgrim
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
945 koffiedik naar jou kijkend
deed ik het espresso
verwachtte een klontje meer
melk over het hoofd gezien
bleef zo ontgoocheld achter -
decafé
immers niet alle antwoorden
zaten in de bonen…
vergeet-mij-niet
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.221 de dood haalt iedereen in
zelfs de begeleider sterft eens
thuis- en mantelzorg
wensen niet het heengaan
van de man met kanker
en dan, onverwacht,
zaait hij uit
in bloemenpracht
vergeet mij niet
ondanks dat ik u achter liet…