2332 resultaten.
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Ja ik ben een bloem en ik groei en ik bloei.
De natuur is in mij op haar mooist...
ik ontpop mij tot kracht van dit zalige zijn,
geef me vrij, voor een ieder te zien.
Ja ik ben een bloem, in dit leven een Bol,
in mij ligt veel moois te wachten
en ik streef er naar, aan het eind van mijn leven
te zijn volgroeid, voor dat ik weer verdor.…
In het rode opgaan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
720 zacht streel jij
mijn hart met
warmte mijn huid
je licht me op
laat schaduwen verdwijnen
brengt contrasten in het reine
scherpt de kanten af
weet vloeiend in het rode opgaan
dat het bloeien wordt gedaan
je lacht in ogen
opent morgenblik in
een stralend dag gedogen
streel mijn hart
en warm mijn huid voordat
de avond ons weer binnensluit…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 Eer de tuin 't vertrouwen vindt
Zich de volle bloei te geven,
Staan de meisjes er in, beven,
Willen wel, neen nog niet leven
En uit enge angsten streven
Tengre handen tegen wind.…
die mijn stilte plukt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
746 de bloemen geven
die mijn stilte plukt
alleen hun kleuren
zullen spreken want de
woorden gaan steeds stuk
zinnen breken in gedachten
tong en lippen wachten
smachtend op de eerste toon
maar het geluid is weg
klinkers zijn verdwenen
betekenisloos is wat ik zeg
mag ik mijn stiltebloemen
vazen in je hart daar zullen
ze bloeien…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
zo komt er geen mongool
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 kraak maar
genetisch materiaal
tot op de halve zool
zo komt er geen mongool
uit aanverwanten
ze schonen zich
uit angst de bloem
niet te zien bloeien
die ontluikt uit liefde
of nog onberekenend samenzijn
is het festijn alleen
maar voor de rijken
moeten hun mussen
havik zijn en gaan
ze daarom over lijken
er is geen eer…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 In de leegte van het eigen hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Wees een bron
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 Zet je voordeur op een kier
Laat het haardvuur branden
Wees een bron op die manier
Voor lege, koude handen
Bouw een kamer om tot thuis
Voor hen die kilte leden
Hef je hoofd en sla een kruis
En luister naar hun beden
Wijs de wegen naar het pad
Waar zij weer zullen bloeien
Nog een warme woordenschat
En... hun hart zal weer gaan gloeien…
Flores de Noche Buena
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 de arme Pepita
kon niets geven
waaraan het kindeke Jezus
plezier zou kunnen beleven
ze plukte een boeketje uit de berm
wat met liefde werd gegeven
God begreep: zij wil dat ik
me over het boeket ontferm
in de kerk ging het
bermboeketje kleurrijk bloeien
zonder enige weerga
de Kerstster was geboren
in haar land zou dit wonder mensen…
ONWEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 moeder natuur bulderde
vannacht van verdriet
over wat de mensheid haar
heeft aangedaan en achterwege liet
tranen met tuiten
liet ze volop stromen
bleef dit langdurig uiten
maar ondanks dat heeft
ze toch ook altijd oog
voor onze noden
want ze weet dat door het uiten
van verdriet en pijn
vaak iets nieuws tot bloei kan komen
wat tot troost…
Scharlaken en smaragd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 opborrelende
imaginaire woorden
fantasiebeelden of beide
als bruisend mineraal bronwater
met pfizeringrediënten
of wat bubbelend moderna,
Laat dan de feuilles maar mortes
gelijk de indian summer
evenals de dode eikels,
platgetreden glands mortes
en platgewalste kastanjes
en geef uw onderbewuste kans
te bloeien…
Indian Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Maar nu nog even liever niet:
er bloeien nog bloemen in de berm
en de vogels zingen nog over seks,
de zon lokt me nog steeds naar buiten
om te dansen en te flierefluiten;
ik heb nog lippen te kussen!…
Indian Summer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Maar nu nog even liever niet:
er bloeien nog bloemen in de berm
en de vogels zingen nog over seks,
de zon lokt me nog steeds naar buiten
om te dansen en te flierefluiten;
ik heb nog lippen te kussen!…
Nationaal volkslied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 o dierbaar
onbestuurbaar België
o veilig land der democraten
vol goede wil
en veel te veel mandaten
de parlementen
zes bijenkorven rijk
verdelen schulden en procenten
elk zijn gezoem
elk zijn gelijk
bloei o land
versplinterd en gespleten
aaneengeplakt met monarchie
het vaandel is tot op de draad versleten
en “La Muette”
al lang…
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Straks bloeien weer de tulpen,
straks schijnt zelfs weer de zon
en groet ik wie me kwetste,
vergeet ik hoe 't begon.
De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Weidse luchten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
279 Longen voelen zilte lucht
langs oude lanen en wegen
in mystiek van wrange stilte
witte meeuwen in hun vlucht
zoekend naar de juiste winden
wat is er waar van de geruchten
het landschap gaat ten onder
of gebeurt er toch een wonder
groeien er spoedig nieuwe bomen
komt er bloei in de gehuchten
waar de stervelingen dromen
weidse luchten…
Oneindigheid
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
474 De wereld wordt weer groen
Na dagen winters wit
De ijskristallen smelten
Het sprookje is verteld
De bloemen zullen bloeien
De tulpen en de rozen
Met geuren en met kleuren
Het verhaal zal verder gaan
Liefde gaat altijd verder
Over paden, over zeeën
Door bossen en door bergen
Er is geen eindbestemming
Er is alleen de liefde…
voortleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 als een bloem
die nog bloeien moest
nam de tijd jou veel te vroeg
te snel een leegte achterlatend
de herinnering echter blijft
ze fluistert zachtjes
soms in verdriet
jouw lach en jouw stem
ze blijven altijd bij ons
in elke traan en in ons hart
veel te jong nog
was ons afscheid toen
maar jouw liefde blijft
ons dagelijks nog schitteren…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
Tederheid zal ik u noemen
gedicht
3.5 met 122 stemmen
47.037 Zal ik u lief en beminde noemen
in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit
nooit stond een zomer zo te bloeien
in al zijn linden, in al zijn kruid.
Hoe zal ik u in mijn kamer noemen
als gij schreiend uw mond drukt aan mijn huid
als gij stamelend man wordt in al uw zoenen
tederheid zal ik u noemen.…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 En de kersenboom stond in bloei.
Haar geur
was voor die engelen.
Maar hun echo's als juwelen,
die schonken ze aan mij.
Ik bouwde mijn dromen van fonkelstenen,
mijn enige bezit.
En danste onder de witte boom
met engelen als ik.…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
Mijn hart viert feest
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.039 Een stille bewondering
voor dit speciale gevoel
die kriebels van binnen
begrijp je wat ik bedoel
Een diepe waardering
van jouw liefde voor mij
je maakt me zo gelukkig
als je lief praat over wij
Ontelbare mooie vlinders
vieren feest in mijn buik
mijn gevoel staat in bloei
als een kleurige rozenstruik
Dit alles voelt echt heerlijk
en…
Het groen struweel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 zij ranken
niet meer in
de speelsheid
van lente
bloeien geen
bloemen maar
bladeren vormloos
in het voorjaarsboek
de spirit
is weg en de
flow aan kleuren
en geuren verleden tijd
de hemelbestormende
power naar ruimte
en licht is slechts een flits
vergeleken met vroeger
dat is wat ik mis
in samen zijn en het
ontbreken van meerwaarde…
In zacht verwachten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik deel
bloemen uit
de handen hebberig
door gratis buit
slechts een
enkeling ontvangt
de pracht in
zacht verwachten
zij openen en
bloeien samen
dit mooi moment
vol enthousiasme
zijn het koren
op de molen van
leven in de fleurigheid
van zon als onze bron
zij delen sfeer
genereren goede vibraties
laten ogen warm schitteren…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…