1980 resultaten.
Nu zal ik wel moeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.012 Ik daal even af naar de prachtige jaren
toen de zon nog over mij heen stroomde
ik mijn gevoel op goed vertrouwen liet varen
en ik nog liefdevol over ons droomde
Die tijd van verlangen naar elkaar
is in een storm van ontrouw vergaan
vervolgens brak onze gevoelige snaar
en heeft mijn tijd heel even stilgestaan
Een warme periode is abrupt afgesloten…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht,
Turend, hoe de beide schalen
Van het duister en het licht
Beurtlings rijzen en weer dalen
In een aarzlend evenwicht.…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Die kant op, waar het lichter is,
ontsnappen aan de duisternis,
zo snel als kan het dal weer uit.
Vergeten wat ons vast wil houden,
niet denken aan de eenzaamheid.
Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 Mijn dromen gaan over meren
verder dan schepen kunnen gaan
valt mijn hartstocht niet te keren
tot aan de horizon van mijn bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 op het klamme strand van haar huid
waar de lagune zich opent
huist het weekdier
in wier dat deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
De wereld draait door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
811 Alle mensen, alle landen willen
klimmen uit dat dal, maar niemand
weet vandaag de dag of dat lukken
zal.
Is de weg terug een optie, terug
naar de oorsprong van weleer?
Laten we dan niet langer wachten,
want straks kan het niet meer!…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Gods Englen dalen naar beneden
En blikken door het venster heen.…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden zichzelf
naar hun ondergang
moge tevreden bescheidenheid
voor altijd beide levengevers
van welvarend dal…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Over eindeloze zeëen
blanke palmenstranden
hoge bergen
diepe dalen
en kusten met ruige rotsen.
Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.…
Het is zo vandaag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.814 altijd de dagen, als altijd
smelt elke dag te vlug het blokje ijs, terwijl
men nog dagen kijkt naar zijn huid, overal
gaten die er gisteren niet waren, overal
heden ontwaart, af en aan snelt met afval
en water, als razend de lieflijke geile
maagdelijke wijnranken bijsnijdt, is het
plotseling tijd
met de misplaatste snoeischaar
in het dal…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
Depressie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 zorgen
Telkens vraag ik me af
Komt er nog een morgen
Ik leef telkens van dag tot dag
Dat zie je wel aan men gedrag
Binnenin ben ik aan het schreeuwen
Langs buiten zie je alleen een lach
Hoe lang hou ik dit nog vol
De depressie heeft me in z'n macht
Een oplossing die ik niet vinden zal
Het ontbreekt me aan kracht
Om te klimmen uit dit dal…
Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 bergen zijn mooi zegt hij
en bossen en dalen
en vreemde landen
met woestijnen van droogte
maar niets kan het halen
zegt hij, bij de zee
zij is woest en wild
vurig en ontvankelijk
en vooral altijd anders
hij is de man van de zee
die woont onder zijn huid
zelfs wanneer hij over het mulle zand
tegen een schrale wind opklimt
staat hij…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Zichzelf vergeten
stroomt hij door al haar dalen
de zee tegemoet.
De schaamte voorbij
drinkt zij de eeuwige bron
zo blijft zij nergens.
Stamelend schreeuwend
klanken van over de grens
klinken zij samen.
Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Aan bergen en aan dalen.
Aan fouten die ik als falen zag.
Aan lessen niet geleerd.
Op weg naar het Hoge Noorden besef ik,
dat foute schepen niet bestaan.
Zij varen.
Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij?…
Ho, ho ik ben bezig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 wat waren zijn laatste woorden dan
ik ben zo blij voor jou
blijf op je hoede voor de charme van mooie volzinnen
dankbaarheid is nu op zijn plaats
dus toch een doorbraak in je leven
dus altijd weer pieken en dalen
vertel verder, waar was je gebleven
wees trots op je leven
samen dus weer op pad
voor ik het vergeet, wil ik je nog vertellen…
jouw slankevingerhand
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
693 je verkende zacht
mijn land streelde met
je slankevingerhand
mijn bergen zocht de dalen
herkende de verhalen
van het leven aan de top
de eenzaamheid van afgrond
het magnifieke uitzicht in de strop
je weet wat wurgen is
nee niet het nekkebreken
na de val maar de pijn van
doodgaan zo te voelen overal
je trekt het touw
wat…
Greta Thunberg
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
589 De mintgroene dalen
omsloten door heuvels
van noordelijk Zweden in
midzomernacht
schijnen als rendieren-
reeën te baden
in 't gloedvolle magische
schijnsel der nacht
toppen en kammen
verlenen de wanden
een tondeldoosvuur als in
sprookjes gedacht
de jeugdige Thunberg
zag met lede ogen
het slinken der sneeuwranden
als het bewijs…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de…
Samen 2020+1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Kerstavond Samen
Nog 7 dagen om achteruit te kijken
Verdriet, isolement en virus - maar ook verbondenheid en plezier gevoeld in 2020
Samen beleefd
2021 dient zich aan
Uitzicht naar fijner leven geeft kracht
Samen gaan we het doen
Ieder op zijn eigen tempo en karakter
Top en dal en alledaags
Maar vooral als gezin
Dat telt
Geef steun gevraagd…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken,
toverde een zilv'ren rand
over dal…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
ik sfinx je voeten
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.001 ik breek geen muren meer
zoek zand in de woestijn
door wind gedragen
vluchtig in herinnering
het is een nieuw begin
waarin ik bergen breek
dalen aarddiep erodeer
met water van vergeten
de zon mijn toeverlaat
weet hoe jouw sarcofaag
zich toekomst graaft in
een piramide zonder zicht
ik sfinx je voeten
met geschiedenis
weet dat de tijd…
LUZERN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 Luchtstromen boven
het Vierwoudstrekenmeer
worden licht samengeperst
binnen hoge rotswanden
dalen gedwee
op het wijde water
schenken heilzame adem
aan de stad vol oude pracht
en krachtige toekomstbloei
geven op het wijde plein
hoge bonte bloemenzuilen
de wenkkracht om overal
in steden en langs de oevers
steeds meer te ontdekken…
Levensblijheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
209 Ik wandel al lang door 't leven
Langs mijn levenspad,
Over heuvels en dalen,
Genietend van al ’k heb gehad.
Als heuvels voor mij te hoog zijn,
Loop ik gewoon ’n eindje om,
Ontmoet soms moois onverwacht,
’k Op onbekende plekjes kom.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
Pasen Haiku
netgedicht
4.0 met 38 stemmen
1.562 De week voor Pasen
Van oudsher de Passieweek
Een week van diepgang
Passie is lijden
Tevens diepe emotie
En ook verlangen
Op weg naar Pasen
Betekenisvolle tijd
Neergaan en opstaan
Dwalen door dalen
Kou en regen laten gaan
De Lente breekt aan
Hazen in de wei
Koning Winter neemt afscheid
De wereld krijgt kleur
Ostara…
het vrije woord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
633 In berg en dal laat men de postkoets rijen
de postkoets met de brief van
't vrije woord
de laatste, want de koets zal
nooit meer rijen
de laatste brief wordt afgedaan
per mail…