1994 resultaten.
Zo maar
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.250 daar zit een meisje
elegant in een bloemenweide
zit ze daar
ik ken haar niet
maar ze is mooi,
universeel
zo mooi
ze zit daar
zo maar
blond in haar bloei
Het is
alsof
ze daar altijd
al zat
alsof ze daar hoort
ze zit daar
zo zonder reden
zo maar
ze rijgt een ketting
van bloemen
zojuist geplukt
even…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar ik diep in de
zuigende blik van iemand die ik
niet ken…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 de smalle gang herleeft nu een nieuw
jaargetijde zich kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
ZIELENRUST
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Schrijf mij vrij, schrijf mij blij
ken en herken mijzelf
een versleten ontevredenheid
geketende geest in alledaags lichaam
innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht
verkeerd begrepen overdracht
het lijden door het leiden
van onbegrip naar begrip
het leren door belering
met de handen om te straffen
te zegenen en lief te hebben
het opgeheven…
Proefwerkweek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.167 zo beloofd
om alleen te denken aan het leren
o nee, een duo zinnen in gedachten
een aantal woorden, alleen voor mij
maar ze zullen even moeten wachten
over een week is de pww voorbij
o nee, zo'n grote drang om nu te schrijven
terwijl ik met wiskunde bezig ben
het verlangen zal er altijd blijven
want deze letters zijn het enige wat ik ken…
Weggelopen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Bijna,
want ik ken nu het tegengif. Weet nu hoe je
al velen hebt gek gemaakt met je aantrekken
en afstoten. O ja, dat laatste kan ik ook,
je zult nog versteld staan hoe elastisch ik ben.…
KENNISMAKING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
810 Jouw hemel ken ik
als eindeloze liefde
voor jou en ieder.
Ik heb je gezien,
gevoeld en zelfs genoten,
ik weet dit eeuwig.
Dit puur ontmoeten
doet alle pijn wegsmelten
en voeten zweven.…
Glazenwasser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 .
----------------------------------------
Ik ken een aantal van die ambtenaren,
Dus vroeg ik één, omdat hij daar toch werkt,
Of hij niks van dat bakje had gemerkt,
De man werkt er ik weet niet hoeveel jaren.
“Natuurlijk keken we hier vaak naar buiten,
Toen even niet, we hadden vuile ruiten.”…
Lieverds
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.734 Fijn die laarzen door het fraaie sneeuwtapijt
Net als grote Edith ken ik geen spijt.
Soms was de weg wat hobbelig en kwam ik tot val
Dapper opstaan, vergeten dat dal.
Lieverds, ik wens jullie bergen moed
Geloof me vrij; alles komt goed!…
Met droge ogen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
994 Mijn verzen kan
Ik met droge ogen
Voordragen, zo mooi
Als het publiek het
Maar wil, ik doe
Heus mijn best ze
Zo mooi te lezen
Dat de woorden van
Mijn gedicht als
Sieraden achterblijven
Bij de mens die luistert -
Een uitzondering ken ik
Slechts - die ene regel
Die mijn vader en mijn
Moeder raakt brengt mij
In mijn weemoed…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Jij bent de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve…
De kop van Kuijt
gedicht
4.8 met 51 stemmen
6.106 De kop van Kuijt
Ken ik al vijftig jaar
Liefhebber als ik was
Van alles van Kluitman Alkmaar
Ik leefde dus ik las.
Dat hoofd van Dirk
Wedergeboren Kluitmanheld
Bob zonder zorg
Hollandsche jongen
Hein Stavast
Jaap uit de zesde klas
Alles van Chr. Van Abkoude
Ik leefde als ik las.…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
Tastende handen..
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
608 Tastende handen
om me heen
grijpt naar de randen
van hetgeen
Van het wat
waarom en dan
te lopen pad
een levensplan
Waarom ik ben
en mijn bestaan
het weten ken
en waar vandaan
Bespeelde gedachten
met de ratio
die me brachten
als een adagio
Begin en eind
grijp ik vast
en zo omlijnt
het denken past
In blindheid
ontstaat de…
Ik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Mijn gister ik
die ken ik wel,
maar ‘t wordt al vaag.
Zo’n foto van de kleuterschool
dat meisje met die vlechtjes
ze lijkt me wat verlegen.
Het schijnt dat ik dat ben.
Herinneringen dan:
alleen maar flarden, flitsen
of simpel statisch beeld;
geen geur of kleur eraan,
geen enkele belevenis van ik.…
Iemand
gedicht
2.9 met 14 stemmen
12.279 Ik ken iemand die zeker weet dat hij gelukkig is, maar het niet is,
iemand die zegt dat de dag komt waarop hij gelukkig zal zij
- hij glimt al van voorpret en ongeduld -
iemand die bij hoog en bij laag beweert dat hij niets is, niet gelukkig en niet ongelukkig,
iemand die zijn geluk niet vertrouwt en het uit de weg gaat,
iemand die niet gelukkig…
Tijdloos spelen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Dat gevoel ken ik al zo lang,
zonder dat ik dat wist of weet.
Dat mijn verzet is aangeleerd.
Mijn behoefte aan beheersing.
Mijn streven naar veiligheid.
Dat verleden en toekomst,
herinneringen en verlangens zijn,
die ons tot egoslaven maken.
Het leven is als dansen,
op tijdloze muziek.…
Voel me outcast
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 ik wil het spel
niet meer spelen
van alles nemen
en heel weinig geven
ken de decors
met hebzucht belicht
applaudisserend publiek
naamloos uit de kudde gevist
bekende gezichten
uit het glamour en
societygebeuren liegen
hun lach in valse kleuren
ik zonder me af
kan met de manipulaties
in opvoeding en werken
niet leven voel me outcast…
Het ongrijpbare
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 haar ogen
kijken mij aan
ik laat ze gaan in
hun taxerende blik
ken mijn sterke
en zwakke punten
maar trek mij daar
niets van aan
haar stem
is hoog ondanks de
donkere intonatie in het
scherpen van contrasten
ik ben nooit
een optelsom geweest
van delen maar straal
intense vitaliteit uit
het ongrijpbare dat
uitlokt tot een lach…
Verse oude tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Als je dan langs komt
zit ze meestal te staren
door het raam in de verte
of naar de televisie
die bijna de hele dag
oorverdovend aanstaat
ik ken haar nog van vroeger
als een levendige vrouw
spreek haar wel eens aan
zonder reactie te krijgen
soms staan er tranen
in haar verweerde ogen
waar zou ze aan denken
wat houdt haar nu bezig…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Ik kom uit bij de wortel
En verdeel mezelf
Onberekenbaar
Spijt kan nooit vergaan
Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef…
Verschijnselen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik zie planten en dieren,
die ik zonder ze te kennen ken.
Versteld sta ik van druppels
die lekken uit de keukenkraan.
Verwonderd kijk ik naar knoppen,
die klaar staan voor de lente.
Vogels hoor ik in de lucht
die samen naar het Zuiden gaan.
Mijn hart hoor ik kloppen
zonder dat ik zelf klop.
Ik hoor mijn adem ademen.…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!
Want in 't woud leven we voor eeuwig…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed
lege lijsten en wat
onderdelen voor het geval dat
zich niet heeft voorgedaan
Ik ken…
Getroffen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Ik ken de namen
en een paar foto's
van jouw vrienden, onwennig
zouden we elkaar begroeten
er zijn geen woorden voor
om jouw wonder te delen
We willen wel, maar kunnen het niet
uitleggen, we willen het niet uitleggen
omdat al tijdens het bedenken
elke aanzet jouw essentie mist
Ik moet erin berusten
in de war te zijn gebracht…
Twijfeltaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Jij verdient liefde, ik ken jou
Je verdient het, zoek het
bij een ander, zet hoog in
#alledagenfeest
En blijf, blijf bij mij
Kom bij me liggen
op de bank en kijk
met mij naar een film
Daar gaat het om
ons dagelijkse geluk
niet om jou, niet om mij
apart, maar aangeraakt
Dat is fijn en toegestaan
Kom, jij bent de mooiste
misschien…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 het licht dat lonkt in een krimpende nacht
de lokroep naar de weg, het opgeheven handje
een wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg…