1390 resultaten.
HET STILLE VERBOND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 pracht tonen dat wat
ooit heeft weten te gebeuren
wat sommigen niet durven benoemen
het zijn de sterren die stralen
die ons over proberen te halen
het ook te zien
maar ik heb het misschien
al veel eerder gezien
ik zag het aan en in de planten
die zo levenslustig bloeien
en ons daarmee aan zich boeien
ik zag het in de blik van dat edele paard…
Anky van Grunsven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 ‘De ring en de arena zijn ons huis,
’t parcours zo eigen als mijn rijbroekzak,
rivalen die ik zo in hoeken kwak,
het winnen went wel, wapenbroeder’, fluis-
tert Anky bits in ’t oor van Salinero.
‘Wie ben je, Ank, en waar?’ vraagt S. zijn baas,
‘Een gaucho op de pampa? Nee? Helaas!
Of Spanje dan, dan ben je caballero
of cowgirl in de States…
Smidse (een herinnering)
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.076 reus
met vlammende ogen
dreigt ze te brandmerken
en de kinderen joelend
de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere
magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde muren
tot bij de zwoegende blaasbalg
tot bij het vuur
tot bij het aambeeld
waar het gloeiende ijzer
vorm krijgt
tot bij het sissende koelwater
tot bij het rustige paard…
kantelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 vroeger had men kastelen met. kanonnen
tussen de kantelen bestookten. de vijand
kwam geregeld thuis gestoken in een nieuw pak
van kokende pek, paarden waren geen speelgoed
ik trof twee russische matrozen in gesprek
over hoe nog in hun tijd relatief duidelijk
wie de vijand was en wat in welke richting
hij ongeveer ging doen of laten; vandaag…
een deftige uitvaart
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.735 In een kist, bekleed met fijne zijde,
zal zij plechtig en heel deftig rijden,
in een koets met zwarte paarden,
naar haar laatste plaats op aarde.
De klok zal luiden in de toren
zodat alle engelen kunnen horen,
dat zij is nu op haar reis
naar hun Hemels Paradijs.
Waar God zelf Sint Petrus moet vervangen
om haar persoonlijk te ontvangen.…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je zwarte stranden
daarboven witte eeuwige vogels
krijsend in de schone lucht
boven de ruisende oceaan
land van rode en gele bergen
met je zachte paarden…
Denemarken (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
646 Waar je blonde zachte haren dansten in de wind,
waar onder een heuvel een vikingboot,
waarin een koning, zijn honden en zijn paarden zijn begraven,
met alle eer en door allen bemind.
Waar stilte nog bestaat,
waar mannen met lange baarden,
serieus over eindeloze zeeën turen.…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals een groot geslacht van vorsten, slaven
dat eens is voortgesproten uit één lies
maar na verloop van tijd vergaat met have
en goed, biedt zij maar één kwartaal logies
ik hoor de vogels zingen, paarden…
Wolfgang en ik
gedicht
2.7 met 153 stemmen
38.116 het principe van de cd
en de laserstraal uit
Er komt een meisje naar ons toe
Wie is je vriend, vraagt ze
Wofgang, dit is
hoe heet je eigenlijk
een paar uur later bij haar thuis
sta ik dorstig op van het bed
in de keuken staat Mozart
het licht aan en uit te knippen
-----------------------------------------
uit: 'Sorry dat ik het paard…
soms
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.949 proef ik de smaak van vroeger
van veilig warm en heel dichtbij
en zie ik weer de plaatjes op de muren
die er eigenlijk niet waren
en voel ik de pas gestreken lakens
met de geur van mijn moeder
hoor ik de auto’s op de snelweg
met de vogels daar nog voor
en de roep van mijn vader
zie ik weer de ijsbloemen op de ramen
de briesende paarden…
Chaos
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.421 geknede liefde een chaos geworden
een ontrafeling verworden tot een kilheid
uit de pogingen tot wederopbouw niet meer duidelijk
was waarom ooit de liefde is ontstaan of de verwijdering
je naar jezelf kijkt als een roofdier en zijn prooi
het daadwerkelijk tijd is om afscheid te nemen
want een onbeteugeld hart is als een op hol geslagen paard…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 trompettert nu een wilde zwaan
en pikken houtduiven voldaan
de zwarte bessen van een vlier
gegraven gaten werden meren
waarin de vissen lustig paaien
en aan de oever wilgen pronken
die in spiegelbeeld verzonken
statig naar het water zwaaien
hoe schoon is deze weidevlakte
- als uiterwaard gerenommeerd –
nu bloemen er zo welig bloeien
paarden…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 stil aan de dagen
trekken aan
vrouwen volle maan
dromen achter ramen
prinsen witte paarden
februari de droom ontwaakt
sluimert nog in mutsen
dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers…
Hoe kan het
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.866 mis je elke dag weer
Jou niet meer voor mijzelf te hebben
Doet nog steeds verdomde zeer
Ik hoef je maar te zien
Of je hoeft maar wat te zeggen
En je hebt mij zo weer om
En ik zou het toch zo weer bijleggen
Maar ergens weet ik het zeker
Jij bent mijn verdriet niet waard
Want als jij echt van mij hield
Was je MIJN prins op het witte paard…
eerbied voor een knoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Equus caballus edel dier
werd al vroeg veel eer bewezen
neem Midas koning te paard van Phrygië
die in zijn garelen van de disselboom
kunstig alle vertwijfeling wikkelde
over zijn kans op meer heerschappij
Alexander van Macedonië
werd te Gordium in het voorbijgaan
gewezen daar zit 'em de knoop
van de bij Jupiter geëerde wagen
al eeuwen…
Geloven in Liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.685 diep van binnen
Om mensen die uit naam van God
Anderen kwetsen en niet beminnen
Ik streef naar de liefde
Maak me niet druk om welke vorm
Zolang ik maar gelukkig ben
Dát is voor mij de norm
Ga recht voor me staan
En kijk me in de ogen
Durf nu eens te beweren
Dat ik God heb bedrogen
Het ideaal van menigeen
Is de prins op het witte paard…
Maak het nou
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
771 De man - een veearts - wees naar een der paarden.
'Ik maak me altijd moe door mijn gezeul,'
zo riep de sjouwer, 'wat een zware arbeid!'
'Ik maak je 'n kopje koffie,' zei de barmeid.
'Ik maak je 'n kopje kleiner,' zei de beul.
'Er wordt wat afgemaakt! Moet ík nu boeten?'
vroeg ik me af, 'Ik maak me uit de voeten.'…
Mijn droom, mijn zegeningen
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.012 Ik droom mijn droom van de prins op het witte paard
op de bank liggend kijkend naar de Tour ligt mijn
eega, met snor en baard,
ik droom een droom van een prachtig kasteel, inclusief
mijn op wenkend dienend personeel, kijk in de rondte en
zie van dat laatste dan niet zoveel...…
Sneeuwwitje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.216 gordijn achter de schermen
ratelt weerloos dicht
de impressionist
in ons is dood, gekruisigd
je ligt voor het grijpen
voor loerendgevoegde torens
domino-spinnenweb met
astma van begeert
en opsluipende muziek
ik tol als ogen
van een ingeslapen paard
red je niet kan niet
mijn stoel wil niet vooruit
je zwermt zwerft
je kamer door
ijsbeert…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 Kan tegelijk in zeven sloten lopen
Blijft koppig wedden op ’t verkeerde paard
Laat knollen voor citroenen zich verkopen
Speelt tegenstanders zomaar in de kaart
Loopt in een val met beide ogen open
Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin…
foto
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.221 uit het water, dan, nog
ben ik net op tijd om ze te fotograferen,
en jij loopt warm door het beeld heen,
met stijlvolle tred over het zand, schoenen
in je hand, de wind in je haar en je lacht
met twee zonnen in je ogen, ik laat je stil
staan en in mijn geheugen glijden, voor eeuwig
stilstaan in dit beeld, terwijl iets verderop
een paard…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 Geboren in de hel
maar het leven is vluchtig
opgaan in het licht
water stroomt
snel weg
weg van alles
het vriest daar
in de hel
het water stroomt
te snel
snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring…
Gevangen
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
2.750 Jij vertelde van zegels en post
van ijzer op wielen door het polderland
en bussen waar je armoekoffie kreeg
van paarden en geen rijbewijs
van zakken met ijzeren ringen
en dat het jute, zwaar, zo stonk
en een schouder die droevig droeg
waardoor jaren moeilijk leken
ook vertelde je van elke ochtend
vroeg uit de veren en duiven
opgedoft…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 Wij zijn de overwonnenen
op de zuiderstrook der lage landen langs de zee
De zee was niet ons goed
al schuren hare zoute waatren zuiver ons strand
van bitterheid
Soms is een plant ons goed nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 De ruiter bestijgt z’n paard
hij grabbelt naar de knoppen
geen deernis, ’t is geen edel spel
amoveren,’t is niet te stoppen.
De kogel slingert,
puntloos beukt hij erop los
Tot splinters, gruis vermorzeld
verdoemd tot bulken puin.…
Sinterklaas-avond
poëzie
3.1 met 17 stemmen
4.158 Hier zet ik wat water
En wat hooi voor ’t paard;
Want dat trouwe beestje
Is het heus wel waard.…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 "Kom Pegasus, mijn trouwe paard,
een godentitel ben ik waard;
gezwind de berg op,
bestorming van de top.
Bij goden zal ik wonen,
de oppergod onttronen;
nog meer eer en roem vergaren,
ja, grote sommen geld bewaren.…
Goed Heilig man...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.246 uit het verre warme Spanje,
een lief paard op 't grote dek,
jij met lange baard en wit haar.
Vele knechten vergezellen jou,
ze zijn zo zwart als roet,
klimmen roekeloos op daken,
trotseren onze decemberkou.
Menig kinderharten slaan snel,
je brengt lievelingsspeelgoed
en hopen smaakvolle lekkernij,
weet alles van ons,.. wonderwel.…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Een oud paard trekt geduldig de ploeg voort
streelt met ademwolken de geurige kluiten
die dan scheurend zijwaarts zweven
luistert gemoedelijk zonder eigen wil
naar korte tonen uit de boerenmond
voldaan sjokt hij naar de stal
plots doet zijn verleden zich gelden
driest rende het jonge srijdros op alles af
geheugen overmeestert het dier!…
Dun en wollig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
847 De twee genoten, toen ze paarden
en wat ze na een poosje baarde,
was iets dat zij 'n bijzonder kind vond:
ze kreeg een stormram van een windhond.…