1728 resultaten.
Waar ben je nu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 vragen
van het dak of hoge tak
wel tien keer per dag,
alle zomerdagen
soms roept hij dwingends, dominerends
een haantje is hij dan
maar plots weer teder
'k probeer zijn fluit te snappen
wie hij in de verte hoort
hem antwoordt, met liefde aan wil pappen
hoe hij zijn riedel voltooit in stappen, verleidt,
zijn gebied afbakent met zijn roep…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
diep en intens wortelend
jouw roep…
Zijn zon is ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 Soms zijn er weinig woorden nodig om een gevoel op te roepen.
Ben: vader, opa, echtgenoot, broer, zwager en oom, maar vooral mens.
Sunrise 26 september 1946
Sunset 15 juli 2024
Zijn zon is 15 juli 2024 ondergegaan,
maar wat hij zei en deed en wie hij was
blijft altijd bestaan.
Zijn afwezigheid zal altijd in jullie aanwezig zijn.…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Op d' oevers van dag en nacht
waaien seizoensgeuren,
kriebelen mijn neus
raken de roep van lente in mij.
Ik wacht op ontwaken...…
Utopische presentatie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
532 In droombestaan,
wil ik nabij jouw voeten zijn
op natte dauw van zomergras
dansen tot het einde van de zomer
voor jou die zachte dromer
in subjectieve zinnen
van een objectief boek
uit de poel van jouw liefde drinken
alles even laten bezinken
in de smaak van verse groentesoep
nu ik in stilte jouw naam roep
voor jou die milde denker…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 als een vrouw
uit het midden oosten
toen ik het hoorde
Ik haatte degene
die ‘t me vertelde
vooral de manier waarop,
terwijl het mijn beste vriendin
Dit kon niet waar
Onze vitaalste,
onze helendste
onze behulpzaamste,
onze hard werkendste
overtreffendste trap van alles
Nu is de kern leeg, weg
Hoe mis ik hem
Zijn harde roepen…
Torenzicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
283 Ik roep mijn zoon, als hij van de toren springt,
om zich heen kijkt en bijbels gaat braken;
hij waant zich verheven, wil het waarmaken,
er is niemand die hem ketent en bedwingt.…
Volk en mensheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.345 Uit uw bloed-doorlopen klont'ring
Kreunt de roep die we allen slaken:
Van de leuzen die verdeden.
Dieper in de harten fluistert
De andre roep, vooreerst verzwegen:
Vriend of vreemd? Maar allen mensen.
En: omarmt u, miljoenen!
Zing uit de ondergrondse meren,
Mensheid, van uw dronken zielen.
Smacht gij, broeder? hier is water.
Viel gij?…
GIERZWALUW
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.025 ach, zwierende gierzwaluw, vaarwel, vaarwel, vaarwel,
ik laat je gaan en zal je roep niet vergeten, ik wacht,
ik wacht tot je je luid gierend weer meldt, eind april.…
LIED VOOR TONGEREN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
716 Je zegt, dat zo n land bestaat
van genade en geen verraad
het land waar ik troost vond en metterdaad
voor elke strijd die ik streed en al te zeer heb getracht
waar de Koning komt en het offer is gebracht
Roep-'t uit waar je bent in huis op straat, loop langs de paden
in dorp, stad, havens, langs kaden
't-is een land van goeden en geen kwaden…
De pen en het potlood
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
712 Vandaag zijn we weer opgeschrikt
Door onvoorstelbaar wreed geweld
De vrijheid van mening staat op het spel
Het gaat om macht en niet om geld
Ze roven je principes, je gedachten
Daar heb je als mens niet op geteld
Onschuldig getekend of verwoord met humor
Maar humorloos wordt het oordeel geveld
Twaalf mensen hebben het leven gelaten
Een…
Libessart toen (1914)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.016 Hoe ooit terug in de herinnering
bij al die warme wegen door het mais,
het dorp, de bakkerij, de koeien,
die welkom roepen en goed volk?
Niets mort.
Misschien is er nog geur
van bekommernis achter de einder,
waar steden spreken als
Ieper.…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 de zon doet ongelofelijk zijn best
smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt…
Achter je ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.129 zie je staan
overdonderd
laat ik mijn
liefdevolle blik
rusten in jouw
intens blauwe ogen
gedachten vliegen
woorden voorbij
handen willen vatten,
grijpen in het ledige
duister, waar zinnen
ooit neergelegd om
glimlachend te bezinnen
verweven worden tot een
laatste gebod, helaas
nooit door God geschreven
schreeuw ik de klanken,
roep…
Polikliniek
gedicht
3.6 met 42 stemmen
33.148 'Dood aan de ziekte', roepen wij, en:
'wat is pijn'. Scheurend ontploft
het ziekenhuis als we weer buiten zijn.
------------------------------------
uit: 'De gedichten 1991-2000', 2000.…
ik boos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.065 vanavond, vannacht vlinder ik
weersta de walgelijke wanen
van eerlijk echt en eenzaamzijn
van sorry, somber, niet meer samen
van nacht en morgen weet ik niet
verdriet verergert vast mijn hopen
ik voel me leeg, zo vol verdriet
ontken die stomme samenlopen
ik vloek, scheld god uit en ik huil
roep, jij moet altijd bij ons blijven
ik snuit…
Ach, ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.544 Nacht
ik zit gebogen,
mijn kronkels reflecteren jou
't is net of 'k jou hoor roepen,
het duizelt in mijn hoofd
Uit de rilling,
die mij opwarmt
vang ik restjes kracht,
die ik meega ombuig,
tot een straaltje zon
ach, ik mis je zo
Vol
je Bordelaise kelder,
leeg, je holle mond
soms voel ik je adem(t),
lik je aan mijn wond…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje ooit verging-
aanwezig en zwijgend met mij mee
dan onverwacht achter mij
hun stil vooroverbuigen
en versleutelde geliefde gezichten
kijken in golfbeweging naar mij op
ik wuif en roep…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 Zomaarcafé op Rembrandtsplein:
concrete warmte, goddeloze gezelligheid
vóór elk biertje roep ik
gewoontegetrouw gewichtslooslauw
binnensmonds bismillah
ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol…
Uitgevlogen
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
582 Iets deed mij uit dit wrede beeld ontwaken
een tamme duif landt schurend langs mijn raam
mijn zoon, ik roep tot drie keer toe je naam
om met die klank je aan te kunnen raken.…
Voor jou
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.142 Ik wil een licht zijn op je pad
de lamp zijn voor je voeten
dus roep Me, en weet zeker dat
je Mij dan zult ontmoeten:
Jij bent speciaal, en uitverkoren
Mijn kind, Ik ben voor jou geboren…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 gekooide wilde vogel lijk je
sprak mijn moeder
jou bevrijden
is mijn hartewens
maar ik weet niet hoe
angstig als ik ben
dat je nog niet kunt vliegen
nu je jezelf gekooid hebt
roep ik je toe
vlieg dan…….…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 we stoken een vuurtje
smelten lood
springen over een sloot
we lachen,
halen onze schouders op
en legen onze laarzen
de sloot, té breed
we wringen onze sokken
slaan ze droog op de stoep
ik roep... Theoooo......
nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 Ik huil
mijn tranen branden
in mijn ogen
nog altijd weer
Ik roep, ik schreeuw,
ik fluister je naam
wat ik ook doe
je komt echt niet meer
En toch was jij het vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon…
ik distel je met handen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
876 staken me hun stekels in de hand
ik heb de steen geraapt
die jouw eeuwen lag te baren
generaties zijn voorbij gegaan
omdat ze je niet konden klaren
ik koester je in blauw
een oceaan van niet vergeten
je rondingen heb ik geweten
in een tijd die iedereen ontgaat
ik distel je met handen
weerhaak je in gevoelde pijn
mijn zoeken wordt je roepen…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Maar soms weerklonk een roep
om hulp door alle kamers heen,
over een gestalte op de stoep
die iemand haalde naar het scheen.
Verloren liep hij door de gang
voor spoken en voor mensen bang,
en hoorde weer de schrille bel
die hem terugbracht naar de hel.…
Uitbundigheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 Opkomende gesluierde goudgele zon
in kris-kras witgestreepte blauwe lucht
voor het eerst dit jaar de uilen weer gehoord
roep en tegenroep, nestelen in onze tuin
uitbundigheid van groei en bloei rondom
witpaarse krokus waas in lichtgroen gras
de velden met geel stro en prille levenstint
aan mijn zij mijn lief verzadigd in haar slaap
de natuur…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…