2556 resultaten.
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…
In prille ochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
514 Ooit vocht je in donkere uren
een implantaat van steen
uit je hart
Onder dreigend wolkendek
door storm
en nevel
terwijl het verdriet
rijpte als vruchten
aan de boom
bedwelmde de koriander
Toen de viool het
lied van
eeuwigheid huilde
opende de roos
behoedzaam haar hart
In prille
ochtend onder
milde zon…
Ont-spanje
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.037 En weer is het stil
na de storm. Ochtendlijk
ontwaken, na ontnuchterende
katers. Zelfs poezen spinnen
niet. Harde regenbuien verdrijven
zwoelte, brengen helaas slechts
weinig koelte na verzengende hitte.
Werken in plaats van feeststemming.
Oranje is terug waar het hoort;
aan de bomen in Spanje.…
Korenveld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 boven het golvende korenveld
scheren kraaien krassend door de stilte
wolken pakken zich samen als een buffer
zij zullen de gezanten van het onheil weren
als de stilte voor de storm is geluwd
hameren hagelstenen op de halmen
geknakt leggen ze zich op de aarde neer
kind noch kraai
in velden of wegen…
In balans
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
588 zij joeg
vogels op
om stilte te vermijden
vertrapte
takken in het bos
om rust te bestrijden
was met storm
en onweer in haar element
chaos heeft zij steeds gekend
nooit nam zij de kans
om in balans te raken
meer van haarzelf te maken
zelfs in haar laatste rust
heeft zij nog een keer gekucht
het leven heeft haar altijd dwars gezeten…
BLIJVEN OF GAAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Elk woord een zweepslag
Geseling met taal
Kolkend bloed, drift die
Een wig drijft
Grens zonder overgang,
Noodweer
Tussen gedachtestreepjes
-Jouw naam-
Traanfilm op hoornvlies
Oogleden die niet wissen
Kunnen
Dan - stilte na de storm
In donkere lucht vegen
Hemelsblauw alweer
Niets nieuws onder de zon…
Kinderspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 er viel nog zoveel te zeggen
maar krampachtig of niet
het feestgedruis is vergeten
door voltooiing van geheugen
nu valt niets meer te herhalen
wat we eigenlijk al wisten
dat jeugdstemmen verdrinken
in windstilte zoals ouderdom
dat momenten voldongen zijn
voordat de storm is gaan liggen
anekdotes, ons bord is leeg
met tijdsbestek…
Overstekeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 Ik hoor geen voetstappen meer
mijn maag zweeft, gedachten
fladderen als verloren musjes
in een storm.
Het pad kromt, meandert
zich in een oneindige verte.
De vlekjes op de muur
vertellen geen verhaal,
ik hoef ze niet te tellen
in mijn slaap ben ik al verloren.…
Ontharnaste naakt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
618 je bereed in
storm gekleed
de donkerste wolken
op je vurigste paard
mende het lichten
van talloze bliksems
joeg op de donder
in ontladende vaart
zweepte de wind
tot orkanische kracht
zonde door buien
met regenboogpracht
jij magistraalde
elementen tot vuur
ontharnaste naakt
het puur van natuur…
De hond is er ook
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Het huis is leeg,
Iedereen is weg,
Alleen mijn lege ik
Woont hier nog,
De storm woedt
Om het huis
En in mijn hoofd,
En de angst kruipt
In vlammetjes
Langs mijn benen omhoog,
Dan hoor ik in de gang
Een zacht goedaardig gebrom
En ik realiseer me -
De hond is er ook
De rust keert terug in mij
En de angst slaat dood…
Zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
558 Zij wachtte op stilte voor de storm
Op engelen die schreeuwden
Op bloed dat vloeide
Op nagels in haar huid.
Zij wachtte tot zij onzichtbaar werd
Totdat haar spiegelbeeld uiteenviel
Totdat haar jaren waren geteld.
Zij kan niet meer zingen,
dansen
genieten
van het leven
kan niet zuchten,
ademen,
bijten,
kauwen.…
't Is alles wenen, de storm, het huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.577 't Is alles wenen, de storm, het huis,
de grijze hemel om alles henen -
voor me een vrouw, hoor hoor gesuis -
ademen stil door al dat wenen.
O mijn hart klopt zo verschrikkelijk.
O mijn hart klopt zo verschrikkelijk -
zacht is haar huid, adem als bloemen zacht,
het lichte haar - verlangende ogenklacht.…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
XVIII - en plein publiek - (1910 / 1970)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 met de lentewind
wandelend op walcheren
de loning hyacint
in gre's hof beland
staan broederlijk voor het raam
twee berkenbomen
kortstondig bloeiend
- kloos in de nieuwe gids
bloem in beweging
november drama
futura op walcheren
in een stormvloed
de zilverdistel
door de storm na zestig jaar
een subverscirkus…
scheur in kraak en breek
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.003 ik snoei takken
van mijn stam
en maak het zicht
weer vrij
eens was ik blij
met iedere loot
die uit mijn bast vol
levenslust ontsproot
ze bladerden
snel door de jaren
ik heb ze niet voor storm
of regen willen sparen
ik scheur in
kraak en breek
wil nu de horizon weer zien
waar ik als eersteling naar keek…
menhir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Millennia
kwamen en gingen
de seizoenen;
geselden regen en storm,
brandde de zon
en beet de vorst;
de steen bleef staan,
toonbeeld van kracht
en incasseringsvermogen.
Fier baken van stabiliteit
in de eeuwige stroom
van verandering.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Buiten raast de storm
binnen weef ik jouw stilte
veilig in mijn geest
De wereld dondert
soms te hard voorbij, een storm van
kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide
ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt.…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 Rimpelloos water
de storm in mij wordt stilte
ik ben weer thuis nu
De wereld buiten raast
in schreeuwende kleuren, een storm van
prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar
de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart.…
Pagina 4 van het Algemeen dagblad (Irak)
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
937 Ontzetting heeft mij getroffen
Wilde stormen
vermoorde normen
Het doet mij denken aan Nazi-moffen
Een volk gedompeld in duisternis
Altijd die angst
wie leeft het langst?
in een toekomst die er niet is
De weduwen en wezen
door brute moord ontstaan
het resterende leven kwijt
Zal ik verder lezen?
wil ik wel doorgaan?…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
De laatste ril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.210 het regent in het park
met druppels vrij van vorm
ze tekenen een gezicht
dat verwatert in een storm
bomen verliezen blad
meegenomen door de wind
grijze haren in de nacht
maakt geloven verder blind
ergens valt de onrust
is het meer dan stil
spreekt verleden aandachtig
vlucht de laatste ril…
Er gebeurt iets...
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
983 boos
pijn
woede
onmacht
agressie
stilte
verbergen
inhouden
opkroppen
verdringen
denken
malen
hoorndol
woelen
krankzinnig
gerommel
lekkage
gedonder
storm
herrie
onhoudbaar
uitspatting
agressie
onberekenend
dodelijk
spijt
schuld
verdriet
pijn
leegte
er gebeurt niets...…
suites voor annemieke III
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 marokkaanse
roos in een besneeuwde steeg
haar rode knoppen
in de volle maan
op de drukke singeloever
strijkt een reiger neer
de aronskelken
in de tropische kamer
geuren tevergeefs
de singel spiegelt
in storm gevallen rozen
de stok staat stokstil
vermist in de nacht
ze kan overal zijn -
het vriest nog net niet…
suites voor annemieke V
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
421 commissaris flipse
storm op de eerste verdieping
een bloempot valt -
met kinderbedtijd
wordt de pannenkoekenheks
naarbinnen gehaald
wolken voor de maan
in het donkere water
niets dan straatlantaarns
zweven in water
dorre bladeren langzaam
tot op de bodem
het utrechts jaagpad
een meeuw jankt als de honden
´s ochtends heel vroeg…
oceaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 Kolkende zee zich uitend in torenhoge golven
het aantonen van mijn nietigheid
overgeleverd aan schuimende razernij
Schoonheid in al zijn woede opgezweept door de storm
hoor mij schreeuwen van ontzag
zie mij heen en weer geslingerd worden
En toch houd ik van die blauwe reus
mij steeds weer bedankend voor het volhouden
met liefkozende mooie…
Cancer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.380 Gebonden als zij waren
Doorstond hun liefde vele gevaren
Grenzeloos vechten nooit opgeven
Trotseerden zij de roerige jaren
Maar dan die ene ziekelijke storm
Welke voortwoekerde in al zijn facetten
Rukten hen onomkeerbaar uiteen
Zijn reis ten einde liet hij haar alleen
© schrijver Ivan Grud…
Als rondvliegend glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 chaos vlaagt heftig
in brekende takken
lopen emoties
huizenhoog op
in donkere luwte
ritselt vervaarlijk het blad
loerend op kansen
uitschietend in kracht
woorden snijden
als rondvliegend glas
verwonden geliefden
met een hysterisch gelach
nog is de storm
niet bedaard
maar goede medicatie
heeft ons de orkaan bespaard…
Levenslang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
530 Hoe kort wij elkaar kennen
het voelt als levenslang
bloed wil ons verwennen
in sterke dadendrang
buiten elke bedding
stromen wij samen over
wij zijn elkanders redding
in de triomf van tover
wij komen tot bedaren
in stormen van de pijn
wij weten wie we waren
en vrezen wie we zijn.…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…