14350 resultaten.
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.533 Zij die voor mij kwamen en dichters waren,
Zij hebben hun droefenis, in de Herfst, uitgesproken
En éénheid gevoeld tussen hun gebroken
Leven, met het vaarwel aan de drommen hunner dromen,
En het sterven der zonneblaren aan de dorre bomen.
Zij hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij,
Al was hij dan ook droefeniszwaar en de baar van de…
Die nacht van zelfvernedering
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.794 Die nacht van zelfvernedering
van deemoed aan de dodensponde
in een gestage preveling;
"vergeef mijn zonden."
Van pogen, dat mijn leven, al
mijn zijn ik u uitgeven konde
en woorden mij niet kwamen dan
"vergeef mijn zonden."
Een simpel woord van leniging
het enigst, wat ik heb gevonden,
waarin mijn ziel uitwenen ging
"vergeef mijn…
Gelukkig zijn
gedicht
3.6 met 63 stemmen
27.332 Gelukkig zijn; en niet weten waarom;
en soms naar buiten kijken
waar de lucht donkerder is dan de steen,
alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt,
en bang en gelukkig zijn.
Een geluk dat geen raad weet;
men bekijkt een glas
met aandacht, er is een barst in
en lacht en wiegelt het hoofd
als een kindse oude vrouw
die een broodkorst van…
Stad bij avond
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.279 Men noemt het stad. Het is een visioen
Van natte asphaltstraten en plantsoen
En een gevangenis voor wie het wagen,
Te breken met hun wetten van fatsoen.
Men noemt het stad en doet er daags zijn plicht
En met een nette lach op zijn gezicht
Spant ieder er zijn listen en zijn lagen.
En als men tijd heeft schrijft men een gedicht.
----------…
Onvermogen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.787 Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken
Zo weinig als de moor kan bleken zijne huid,
Zo weinig als de los zijn vlekken wissen uit,
Zo weinig als men mag van dorens vijgen plukken,
Zo weinig als een steen zich rechten kan of bukken,
Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid,
Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid,
Zo weinig zonder…
Weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
830 wolken
drijven
steeds dichter
naar elkaar
de lucht
wordt donker
de eerste druppels
vallen
dan
een flits
met
een donder erachteraan
harder
steeds harder
gaat het
regenen
harder
steeds harder
gaat het
onweren
totdat
de zon
weer
tevoorschijn komt…
Mijn volkslied voor Nederland
gedicht
4.4 met 20 stemmen
7.451 Land van kroket en kaas
van bistroos, boerenkool
en sjuu met ossenhaas,
waar muren eten geven,
waar pils zo flets en klein is,
waar gastronomen sneven,
en Trijntje aan de wijn is.
O Vaderland!
O Nederland!
O nee, nee, nee, nee,
Nederland!
Nee.
Land waar het hele volk
de taal van Sjeekspier blaat,
thuis, in de trem, op straat:
Guts…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
CAVE CANEM
poëzie
3.4 met 15 stemmen
3.961 Het hondgeblaf verstomme op aarde!
Elk mens, één kind heeft groter waarde
Dan al die „trouwe honden” saam.
Eén dolle hond doet in zijn woeden
Meer kwaad dan duizenden vergoeden
Van edelst ras en schoonste naam.
Maar zonder hond kunt gij niet leven?
Het zij! De vreugd zij u verbleven,
Maar houd haar voor uzelf, geheel!
Uw naasten met uw beest…
Arrestatie
gedicht
2.9 met 109 stemmen
61.415 Grijs wit-glimlachend
staat hij daar
- achter glas -
mijn vader
hoe verder ik
van het raam
weg moet
temeer komt hij
me nader
vermoeid beweegt
hij beide handen
en ik denk
dit is de laatste keer
een zaaiend grijs
geschenk
-------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.679 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
O wees mij goed
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.799 O wees mij goed, gij die mijn vrienden zijt
of simpel mensen, die de mensen mint;
ik ben zo zwak, zo droef, zo lafgezind,
zo zonder veerkracht in de mannenstrijd.
Ik ben als 't arm verlaten zwervend kind,
dat om zijn heengegangen moeder schreit, -
steeds zoekend dat haar stem zijn ziel verblijd' -
en haar niet vinden kan en nimmer vindt.…
De lommerd
poëzie
3.6 met 31 stemmen
7.040 Tot tranen toe ben ik bekommerd:
nu kan ik nooit meer naar de lommerd,
omdat mijn hele inventaris
al daar is.…
Zeemanslied
gedicht
3.6 met 52 stemmen
33.897 Golven hoog te loef, te lij.
We varen klif en klip voorbij.
Giek en gaffel buigen krom.
Haal op, haal om.
Pekbroek, tuig, het ruime sop.
De zeeman heeft een haringkop.
Haal om, haal op.
Opperbram hoog in de mast.
Daar tuimelt me de varensgast.
Haal op, hou vast.
Haring hom en haring kuit.
Het bloed spat alle kanten uit.
Haal om, haal…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Elk vogeltje betovert mij
Tot danser op zijn lied,
Het machtig woud belovert mij,
Terwijl ik wortel schiet.
Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit…
VEELGODENDOM
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.300 ‘n Ieder nasie het sy God (Zuid-Afrikaans lied)
De Spaanse God:
Vliegt een vogel, schiet hem dood!
Bloeit een boom, hak hem om!
De aarde moet bar en bloot
Zijn, voordat ik als koning kom.
De Duitse:
Bouw banken en kweek bierbuiken:
Oorlogsschade dient ingehaald.
Je kunt volop van alles gebruiken,
Daar de Entente betaalt.
De Portugese…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 In de zwarte nacht is een mens aangetreden,
de zwarte nachtwolken vlogen,
de zwarte loofstammen bogen,
de wind ging zwaar in zwarte rouwkleden.
't Gezicht was zo bleek in 't zwarte haar,
de handen wrongen, de mond borg misbaar,
de nek was zwart
een hel was 't hart,
van daar kwam het zwarte en worgde haar.
Met de wind, met de bomen en…
In het donker
gedicht
3.5 met 35 stemmen
17.476 Soms zie ik spoken
's avonds laat op straat
in een vuilwitte jurk
jij die niet bestaat
of mager in een pak
van vooroorlogse snit
mijn vaders gelaat
of tot mijn schrik
in een spiegelruit
mezelf die verdergaat.
-----------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
LITERATUUR-GESCHIEDENIS
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.227 Wat in een tijdperk maakt een dichter?
Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
Dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
-------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Als een die, wandlend in een groot groen woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;…
Épitaphe
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.623 Hij ging veroverend, niets ontziend,
Een ontzette wereld door,
Heeft onbegrensde rijken gesticht –
Alles gaat weer teloor.
Vrouwen en vleiers zat, vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem gingen…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 De violette lucht omsluit een jongen
die roerloos in het heden hurkt.
Af en toe gaat zijn arm omhoog
alsof hij zwaait. Naar niemand.
Nooit weggeweest, geen schoenen nodig.
Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan…
Gelukkige dagen
gedicht
2.4 met 36 stemmen
15.369 Gisteravond naar Beckett geweest.
Dat gaf te denken..
Als je uren tot aan je oren
in een moeilijke materie zit,
is een pauze geen luxe.
Om kwart voor elf stonden we weer op straat.
Tot vier uur doorgezakt
en met een taxi naar huis.
-------------------------------
uit: 'Totale poëzie', 1981.…
Museum
gedicht
3.6 met 27 stemmen
12.006 Het kinderjurkje dat al is geweven
voor er romaans gedacht werd of gebouwd
bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine.
Veel nachtblauw heeft de stof bewaard.
De mouwen liggen uitgespreid,
zodat het nog gedachten kan omhelzen,
die in dat leven niet zijn uitgesproken
en van dat sterven niet zijn afgeleid.
---------------------------------…
Triestig
poëzie
3.7 met 26 stemmen
3.408 Ik denk: zo zal het later misschien zijn:
Jij hebt een huisgezin, een vrouw en zonen,
En ik zal nog als nu heel eenzaam wonen,
En deze eenzaamheid is als een wijn
Die men aan zieken schenkt om te versterken.
En nu en dan zul jij mij troosten komen
En mild je kracht in mij doen overstromen
En dagenlang zal ik de krachtstroom merken.
En als…
Woudzang
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.273 Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen
En strooien rond de zwarte schilferknoppen,
Die stuiven over 't knerpend naaldengrint.
En uit het hemelgroen dier ruige koppen,
Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...
Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de borst…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd
Zeker als ik genoten van de tinten
De Sure en de Ourthe ; zilveren linten
Oktober heeft daarover flink gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen…
Allerzielen
poëzie
4.0 met 22 stemmen
6.538 Zwijgende mensen
Over de straat...:
't Is of ze peizen...
Wellicht komt er een lief gelaat
In hun gedachten rijzen.
En rits'lend reuz'len
Over de weg
Verdroogde blaren;...
Daar komt iets van hun dood gezeg
Over mijn jeugd gevaren...
't Is Allerzielen...:
Over die blaân
Langs dode kanten,
Heb ik daar straks een vrouw zien gaan,…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.
maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer…