2904 resultaten.
Allemaal
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
802 Stuk voor stuk, verdwijnen ze,
in het niets,
stuk voor stuk zwaaien we ze uit
naar, het iets!
Iedereen vertrekt, een ieder
al dan niet geboekt
naar een vakantieplek
we zwaaien ze uit!
Stuk voor stuk, verlaten ze
huis en haard
om bij te komen van de
dagelijkse beslommeringen.…
in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 zien
hoe het was
om niet
te vergeten
keer ik terug
naar de
achterkant van
de droom die
me ten val
brengt me uit
de slaap houdt
ik keer terug
in de winter van
mijn leven in
de schoot van
een vertraagde
thuisvlucht waar
voor het eerst
binnen en
buiten elkaar
bijna raken
dichterbij
om langzaam
in het wit
te verdwijnen…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
LAIS CCXXX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Het laat zichzelf als niets verdwijnen en
ontbindt de zang tot aardig lied voor hen.
Het wordt wat lucht, of water waar zij zwemt.
Het lost wat op en vormt zich om tot men.
Het is een kapstok voor haar mooiste hemd.…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter af met de werkelijkheid
van mijn stilaan
verdwijnen…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Avond
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
386 Dit is een avond zoals zovele andere
maar toch enig en uniek
want nooit zal op dezelfde manier
de avond vallen, de zon verdwijnen.
De mensen die ik vandaag ontmoette
zullen ook morgen weer een dag
ouder zijn, misschien wat wijzer
en grijzer, maar anders.…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Verdwijnen in de mist,
omdat openstellen moeilijk blijkt.
De handreikingen zijn er,
maar verdampen in onzekerheid.
Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.
Een kleine lichtstraal door de kier,
mijn wereld ademt en leeft.…
Rekening
snelsonnet
3.0 met 25 stemmen
2.121 Het thuisbankieren via internet
(niet bij te benen voor de senioren)
was snel, goedkoop en maakte gauw furore.
De bankbediende werd op straat gezet.
Maar als ze je met gratis diensten lokken
mag je er strakjes des te meer voor dokken.…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 Een jonge vinger met bedaagde smaak
zweeft vol ingetoomde drift over Drachten,
daalt tenslotte, blijft lange tijd wachten
in Van Haersmapark, broedt rustig op zijn taak.
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak:
"Van die rode beuk mag ik wat verwachten;
vele bomen verliezen hun krachten,
moeten wijken voor zonnestraalvermaak."…
Woordenrace .....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Woorden hebben haast
struikelend halen zinnen
op volle snelheid in en
verdwijnen in het bochtige niets
snel, snel, tijd tekort
zoveel te vertellen
op de snelweg van
de duistere nachten
waar de vluchtstrook
uitwijken mogelijk
maakt en verhalen
onbesuisd racen
elk rood stoplicht
wordt genegeerd
zal de tijd geschreven
woorden inhalen…
Hemel en hel
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.688 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij 'Venetiaan'
gedenk ik jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan, verdwijnen…
Dans met me mijn engel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.043 Sla je armen om mijn middel
Ik wil smelten door je aanraking
Sst… zeg maar eventjes niks
Dans met me mijn engel
Wieg zachtjes mijn lichaam
Ik wil verdwalen in je blik
Laat de wereld rustig vergaan
Dans met me mijn engel
Streel onbelemmerd mijn haren
Ik wil verdwijnen in je zucht
Oog in oog en hart…
Verzegeld
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
651 Wanneer tranen verdwalen
in starre verhalen,
wanneer gevoelens verdwijnen
in slepende jaren,
dan kan je de dodelijke pijn
niet meer begraven.
Woorden worden verzegeld,
ogen worden gesloten,
het zwijgen wordt verstild.
Gedachten vechten tegen
een volmaakt lijkende hemel,
handen reiken de wolken haast aan.…
Missen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.338 In wijsheid
steeds het verlangen ontkend
van zoveel schoonheid
en ontembare passie
twee werelden
en niet één om in te leven
zweef ik dolend rond
als geest
een bedachte goocheltruc
om te verdwijnen
of doormidden te zagen
twee delen om te verdelen
dit lichaam
klopt van binnen
op de maten van het leven
maar de blik is vertroebeld…
Spiegelen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.367 Met mijn gekleurde gedachten zie
ik je schaduw
voorgoed
verdwijnen
in een dankbare leegte
van een gebroken moment.
De tijd
was een toeschouwer die op ons leek
en het moment
bewaarde
in
een
gedachte
die
zijn navelstreng verloor.…
Vergeten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.224 Wanneer hemelen verdwijnen
het licht niet langer schijnt
En schaduwen omheinen
geen zicht op het eind
Zoek dan overal en daar
waar je nooit alleen bent
Al is dat nog zo zwaar
lijkt ieder gevoel absent
Je zult jezelf hervinden
mits je er wilt zijn
Daar waar herinneringen aan beminden
niet langer bestaan, niet langer vol pijn……
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
Ga weg daar!
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.708 Ik wou dat je weg was
helemaal uit mijn hoofd
ik wou dat je kon verdwijnen
dat was mij nog beloofd
Ik wil niet meer denken
over stel nou dat
heb het met jou helemaal,
helemaal gehad
De afschuwelijke gedachte
dat ik nog aan je denken moet
het wordt te druk in mijn hoofd
waarom voelde het ooit zo goed
Ga dan ook maar slapen lief
dan…
gevecht met de zee
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
902 ik doe mijn best
om recht door
zee te gaan,
dan kan ik je
snel achter
me gaan laten
nu dein ik
op je golven,
verdwijn steeds
onder water.
zo’n omweg
is fataal
ik zet mijn
schouders
schrap
tegen
de branding
van jouw woorden
ik moet
naar open zee,
ver buiten
jouw bereik.
ik wil nooit meer
verdriet om jou.…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
Morgenloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
876 De kamers van mijn geest
Overbelast met gedachten
Het is leven wat ik vrees
Ontnomen zijn mijn krachten
Wilde haren wapperen niet meer
Nergens een sprankje licht
Donkere wolken dalen neer
Verkrampt is mijn gezicht
Getekend door lijnen
Ogen vol verdriet
Het zal niet meer verdwijnen
Geen ander die dat ziet
Ga en leef je leven
Ik ga…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.…
lief geschreven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 in veelvoudlief geschreven
op momenten van stilte
’s nachts als jij zoals ik wilde
je tong omlaag gegleden
nu denkbeeldig slaapt
over rondslingerde geheimen
van mannen met verdwijnen
bemin de schaduw vroeg of laat
na het opstaan kleef je zacht
van kussen met toevalligheden
hartstocht in gelijke delen
zo lief schreef ik jou vannacht…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en zag
hun geschiedenis verdwijnen…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…