5141 resultaten.
In de doolhof
gedicht
2.0 met 105 stemmen
17.622 In de doolhof der dialecten
ben jij in je stem door mij herkend -
als dan de adem op gekoelde ramen
de semantiek van onze namen
tot één teken ketent en tezamen
voegt wat eens gescheiden was,
geneest wat genezen moest alras.
---------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980.…
Zen - zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 even tijdelijk
Zen - zijn
met jezelf
tevens
met niets
dus
dan
alleen
stilte
leeg hoofd
gedachten
laten komen
en
laten gaan
niet
analyseren
niet
bij stil staan
luister
naar
je
hartritme
en
adem
laat alles
los...als een korrel
zeezand
zijn…
verstikken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 in mijn tijd
was daar een narcis
verwilderd verward
door de weerbeeltenis
geschrokken brakend
van eigen stank
de woorden,
die zwakhartigen
deden mee lijden
in mijn sfeer
deze vergalling
handig en tandig
zal ik mij verzetten
adem klaren
zicht lichten
er is zo veel moois…
Wisseling van de wacht
snelsonnet
3.2 met 10 stemmen
968 En daar komt Komrij met een lieve reutel
bij d’ingang van de gouden Hemelpoort
Zijn adem stokt…daar staat… ’t is ongehoord
Waarachtig Harry Mulisch met de sleutel
'Ik neem het over Harry,' kraakt hij bedaard
'Men hunkert naar Jouw Wederkomst op Aard'…
Vierde dag van stille week
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
459 De dag wacht af
houdt adem in
geen palmen wuiven nog
boven de loper
naar de poort
door drukke straten
wordt geen hosanna
meer gehoord.
En stil en verlaten
ergens buiten de stad
huilt de koning
om de toekomst
van hen die Hij
altijd heeft liefgehad.…
aan de dood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.104 Onze woorden zijn het zwijgen opgelegd
De mond snoert de adem
die van het missen alles heeft gezegd
Fragiele beelden resoneren
wegstervende noten
die ons verleden componeren
Ik neem je mee en laat je gaan
In tijdloze liefde
heb ik je aan de dood afgestaan…
Verlaten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 Heb je vandaag niet aangeraakt
weer je adem niet langs mijn lippen
weer je stem niet in mijn oor.
Moest dingen doen op kantoor.
Mailen en bellen en zo en je
zeggen dat het later werd.
De herfst buiten.
Jij klein in ons bed.
Als verlaten nog geen woord zou zijn
had ik het nu voor je gemaakt.…
Eén blijvend moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Adembenemende romantiek
wat hij zal blijven ademen.
Gevoel dat voelt als ongekend.…
woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 Regelmatig
mag ik het beleven
door warrelende woorden
te worden omgeven
diep adem ik ze in
en laat ze
dan weer zweven
Ze fladderen
door mijn denken
als vogels op de vlucht
tot ze zich verzamelen
in zinnen zo bloemrijk
dat ze mijn geest
verruimen en ik
plots de wereld
als nieuw bekijk…
Levensblues
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 Jij zat daar
met alleen het grauwe wolkendek
als een sjaal om je heen
jij zocht het nooit zo in de sterrenhemel
zoals die nu zonneklaar was
blijkbaar was je klaar voor je laatste keer
je laatste adem
legde de sjaal neer
je glimlachte weer.…
Je houdt mijn hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Aan je adem te horen
was je vast al heel
diep in slaap,
af en toe een tevreden
smekje, of een
dromerige zucht.
Zonder een geluid
te maken,
doodstil dus,
stak ik voorzichtig
mijn rechterhand
in de jouwe,
je antwoordde.
Zelfs in je slaap
bleef je van mij houden.…
Vrije val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 ze hekelt de zorgen
van morgen
ze zou ze maar
wat graag van haar
af willen spoelen
en laat tranen
de vrije val
om weer
te kunnen
ademen
haar hart
lucht te geven
zodat ze deze
dag als een
nieuwe jas
aan kan trekken
het zonnetje speelt
al met haar haren…
Het einde van de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Vallende bladeren
Verkleurde bomen
De zon blijft langer weg
En de regen blijft maar komen
De zomer zwaait vaarwel
Er komen talloze bladeren voor terug
En met een adem, een zucht
Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht…
Schrijverij-erfenis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
582 Als ik dood ben
zal men mij
meer willen, vooral kunnen begrijpen
Dan komt al mijn schrijverij tot wasdom
gerijpt en met mijn laatste adem geijkt
Als ik leef
zal men mij
best willen begrijpen maar kunnen?
Al dat 'geschrijverij', gezwets, zo stom
"Jean Fermate, is ie niet 'n beetje dom!"…
wakker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 een bijna
briljante vondst
die sluimert in
de prullenmand
stukjes van
gebroken dromen
die ontwaken in een
kleurrijk mozaïek
het gedicht in
duizend stapjes dat
in zestien zinnen
adem vindt
daar kunnen ze me
's nachts wakker
voor maken
overdag liever niet…
Boek: Ontkleed niet naakt staan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Voordat ik in het boek kruip en in een adem zal uitlezen
wil ik mijn hart laten kreten en dit opschrijven en de wereld toevertrouwen
Eerwaarde Pierre Valkering
Gij zijt mij; mij zijt gij!
Meeraardige Jan Jacob Krediet van den Bos…
Einde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Je hele leven kwam voorbij
met een zucht blies je
je laatste adem uit.
Vol verdriet sloeg ik mijn armen om je heen
om je een goede reis toe te wensen.…
Het gewelde zaad
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
568 Het zaad
voor mijn zomerbloemen
liet ik wellen in mijn tranen
ik zaaide het daarna op de heuvel
waar mijn verloren lief
nog steeds met vlinders stoeit
de wind waait er mijn adem stil
in liefdevolle fluisters
de gezaaide zomerbloemen
hebben uitbundig gebloeid…
verdichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 terwijl ik de weg zoek
tussen bedenksels
die onverhoeds als
konijnen uit de hoed
tevoorschijn springen
verschijnen en
gloeien in mij
adem zoeken
of
een doodgeboren
geesteskind dat de
uitgang van het
broze labyrint
niet vindt zoals ik
rusteloos vastloop
in verdichting…
Anker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 En ik schreef hem:
Jij bent een anker
Om even op adem
M'n verhaal kwijt
Welke storm er weer langs
hoe hoog golven opspatten
En ik meende het
Hij had het over oortoestellen,
hoe die niet voldeden
maar ook een voordeel
niet overal op in hoeven gaan…
Kochana
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
710 Haar blik, haar elegance van top tot teen
Haar benen naast mij langs de lange lanen
Haar zijdezachte huid
adem ik in
Kochana is Maria Koningin…
keerkring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
501 oog in oog met september
die het huis herpakt als binnenverblijf
met de rug naar de vale zon
die niet opkomt maar ondergaat
is het adem of mist die zich in
strekkende schaduw vangen laat
de muren zijn hun eigen beeltenis
wijzelf wentelen in vooravondlijk tijdverdrijf…
Hapering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 In de weerklank
hoor ik de wereld
buigen
Echos in de nacht
..Het spookt, ik kijk
..naar binnen
Er verandert iets
..En het verandert
..voorgoed
Er valt een warme regen
..In een hapering
..doemen poorten op
Ik kom op adem
..In en uit, in en uit
..aard ik me
in meer dan de grond
onder mij, aard ik me
in het licht…
Verlangen
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
5.377 versnellen
als ik je heupen ga kussen
Je fluistert dat je lichaam brandt
een toorts van vuur die ik moet blussen
Je pakt me vast
en je trekt me tegen je aan
Mijn hart slaat op hol
ik laat me helemaal gaan
Maar mijn adem stokt
mijn droom is juist op dit moment...gestopt
~~**~~…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 Adem de dag in, adem de dauw,
en veeg weg die laatste traan.
Want dit is een nieuwe morgen,
een weg terug, dat is er niet.
Er ligt een weg open voor jou,
een weg die je zal moeten gaan.
Durf te dromen, durf te leven,
zoals je ook je verdriet overwon.
En als je jezelf weer kan geven:
Liefste ... Hier komt de zon!…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten tot
ze later moe zijn en dun
van adem als het traag
rijzend rood van de avond
het vlies ijzel op de ramen.…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 in,
dat weet ik zeker,
toen de lichte, laatste adem
wegvlood uit jouw lieve lijf
ik sluit mijn ogen en droom
hoe jij danst en lacht,
ik weet dat je eindelijk vrij bent,
liefste, mijn liefste…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 Ik lees op jouw vel
het verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen…
voor dit kind
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
749 verzadigd
zijn naam in hart natzand
waar vloed niet meer komt
en je voetstappen
een spoor vormen
voor dit kind in je hart genesteld
in je ogen met elke huivering
wankelmoedig
taal verloren
en niemand die nog adem heeft
of woorden van troost
van bemoediging
als ik zee van je lippen kus
je haren wild van wind…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…