1846 resultaten.
Namen
gedicht
3.2 met 63 stemmen
27.419 Dat alles binnen de taal,
Keelklank, eeuwenoude kwaal:
Slechts één naam legt iets bloot
De eeuwenoude roepnaam Dood.…
De zon
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.234 Zo legt hij
ongemerkt het uitzicht bloot, maakt
het beeldend af.
Maar zij, is vuriger dan degen of lans
en weet door traliewerk te komen.
Het licht legt de vrijheid open
zodat zij haar hart erin kan dopen.…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 In het huis
Was de kamer
Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking…
De grens voorbij...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.041 Dus begin je zonder angst of beven
je diepste gevoelens bloot te geven;
kortom: Grenzen verleggen……
mijn egel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 Met mijn blote voeten, over
mijn groene lentebedekking,
kwam ik behoedzaam dichter.
Jaren geleden, had ik dat puntje
ook al eens opgemerkt.
Nu was het er weer, met zijn
stekende vacht.
Een neusje in de lucht
en plots een bolletje op de vlucht.…
Nuchter belicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.066 De satelliet Solar A
In een hoge baan om de aardkloot geschoten
Belicht de straling
De hete streken in de heliosfeer
Ontastbaar voor het bloot mensenoog
Gezeefd door de dampkring
Astronauten nemen als eerste waar
Aan boord van hun hemelse huls
De film in de ver reikende lens
Versmeert het detail
Door verstrooide straling
Later vond men…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
Naar bed
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.234 Vanavond treuzel ik niet
Maar ga vliegensvlug naar bed
Ik lig klaar, mijn pyjama aan
Heb zijn stoel vast klaargezet
Mijn vader gaat weer es vertellen
Zomaar, uit zijn blote hoofd
Maar dan wel op zo’n manier
Dat je het werkelijk gelooft
Hij tovert vreemde hoofdpersonen
Draait een film in mijn kop
En na een klein half uur
Zegt hij: het…
Amsterdam
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.954 Prins Hendrikkade
2 oktober Amsterdam
sloeg ik je gade
zittend in de tram
grote groene ogen
sproeten op je neus
hakken, hele hoge
kapsel modieus
truitje van Chanel
kort en net te strak
make-up naturel
roze nagellak
kruisje om je nek
veel te blote knieën
horloge high tech
even over drieën
zonnebril van Prada
Voskuil in je hand…
flower power
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
953 mens ach wat spontaneïteit
broodnodig voor je gezond
verdulleme fatsoen
gaat domweg om doen
leven kies eens in hippietijd
spetters maatjes volle pond
niet zwetsen lach om los te gaan
vrij in liefde vrede komt er aan
eenzaam op zolder gelaten ontwaken
hoor treden op trappen die kraken
wat oh wie komt daar aangeslopen
nimf bloot in…
het griezelkabinet
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
740 van toewijding
zo zwart het gat, wat voor mij ligt
wanneer zijn ogen bruggelings wijzen
van binnenuit beweegt het spreken
wanneer het licht mijn lip doorboort
rij na rij, de haakjes geopend
gehoorzaam adem ik
in weinig zeggen en spoel
de scheve woorden door
het is niet wat ik wil zien
maar hij
lacht wel zijn rechte tanden bloot…
Genadeloos
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.433 de mug
zoemt
over
mijn blote
rug
pest
mij
als ik tracht
te slapen
zal ik uit bed
stappen,
op jacht
gaan
om haar bloed
op de witte muur
uiteen te slaan
dan wel
mogelijkerwijs
haar restanten
op te rapen
of trotseer ik
haar macht
en denk
morgen heb ik
wel een zalfje
dat de ergerlijke jeuk
verzacht
verdomme…
janneke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 janneke
boven haar de blauwe regen
in spaarzame trossen
achter haar de gele en rode brem
ze staat met rechte rug
haar hoofd gebogen
de armen slap langs haar
tengere lijf
haar gezicht schuilt
achter haar slanke sluike
neervallende haren
die druipen van de regen
het is winter
smeltend sneeuw ligt
rond haar blote voeten
een roodborstje…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 Hou van mij
klinkt als een fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 zie hoe hij daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te…
ongelooflijk !!!!
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.576 Hij belde prompt de flikken, zijn ontbijtje stond niet klaar
Ach, hij is van een zeer goed jaar;
Een zeer gekend psychiater stond me te woord
Dit keer legde ik alles meedogenloos bloot.
Een stagiaire werd onwel, haar tranen vloeiden
Maar ik nam een wijs besluit, adieu en nu voor goed.…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
1.384 Gruwelijke pijn
als een naald in mijn vlees
onverdoofd
Er op aanspreken kan ik niemand
Niemand van toen leeft meer
Soms raakt het de grens
van mijn hart als ik met mijn blote voeten
in mijn badkamer sta
of als ik mijn zoon zie
die ongekend zoveel
op hem lijkt
Ik wil op zoek,
maar durf niet…
Een blik door neus- en sleutelgaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ga bloot met de billen,
niets om naar te gissen.
Dichterbij dan bovenop
de klysma- en bevallingsverhalen,
geen kans iets te missen,
niet te ontlopen voor wie zou willen.
Nieuwsgierigheid op drift,
een wijdbeense kijk op de samenleving,
alles op publiek netvlies gegrift.
Incontinentie van de geest,
heet van de naald.…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn zoals hij is
in zijn verraden vorm
geeft hij zich bloot…
Op voorhand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Zo’n vader wandelt in zijn blote kont
en ma heeft steeds haar slipje vol gescheten;
het oordeel van ‘t gezelschap volgt terstond:
~In een tehuis~ en dan de zaak vergeten.
Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wil laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels leggen de fluistering bloot…
stekelig gedichtje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 pootjes bloot
eendjes snateren
over de wateren
van de Kromme Rijn
diffuus licht
vocht in de lucht
mensen genieten nog even
volop
nazomers genieten
met een voorzichtig
zonnetje op je kop
fietsen fietsen
allemaal fietsen
en dan een klaphek
hooo.…
stekelig gedichtje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
530 pootjes bloot
eendjes snateren
over de wateren
van de Kromme Rijn
diffuus licht
vocht in de lucht
mensen genieten nog even
volop
nazomers genieten
met een voorzichtig
zonnetje op je kop
fietsen fietsen
allemaal fietsen
en dan een klaphek
hooo.…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 het was geen offerblok
waar ik voor stond
hoorde de gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 Het was een vakantie van niets
doen, van overgave aan zon,
zee en wind, we gaven ons bloot
waar we konden, we verschoten ervan.
We lazen ons bij, boekten opgelucht
tijdwinst op wat nog zou komen,
voelden eigen natuur, een herkenbare
toon die ons niet had ontluisterd.
We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.…