6267 resultaten.
Ooit misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Het kan niet en toch
ben je niet bij mij
je voelt niet
wat ik voel en als, als
we elkaar tegenkomen
wie weet waar en hoe
de kans lijkt me klein
kijk je dan snel om
lang genoeg, alsof
je mij niet hebt gezien
of vraag je hoe het gaat
wat ik zoal doe, en alsof
we oude kennissen zijn
wens je me midden op straat
gewoon…
Ik zeg je geen gedag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
654 Een goedemorgen
of hoe was je dag,
gewoon even kletsen
alsof je er nog was.
Het doen alsof
zal ik geloven,
geloof is
een sterke kracht,
je bent niet weg
maar hier bij mij,
zonder afscheid
is er geen vaarwel.
De herinnering
maakt levend,
zo heb ik je terug
gedacht.…
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
Ik staar naar het plafond...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik staar naar het plafond
Denk terug aan hoe het ooit begon
Aan de herinneringen die ik nog zo goed weet
Wat ik zoal als heel klein meisje deed
Leren fietsen tot ik weer heel hard viel
Mijn vader dan vroeg om toch maar weer een extra wiel
De lieveheersbeestjes en pissebedden
Die ik van de grote spinnen wist te redden
De vlinders die ik…
Handwas
netgedicht
3.2 met 588 stemmen
81.563 was ik maar als was in een mand
dan kon ik lekker liggen blijven
in geur van zilt bezwete lijven
verbleekt door zon, geschuurd door zand
was ik maar als was aan een lijn
verblindend zou ik naar je zwaaien
kom dichterbij, ik wil je aaien
verleidend intensief robijn
frisse wind door al mijn draden
warmend licht bespeelt mijn huid
nog niet…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend verlang ik
Naar de draad…
Het punt (Michelangelo Antonioni)
gedicht
3.6 met 84 stemmen
21.315 Streef
naar een minzaam vergelijk
laat het slot
weerklinken
en stijg
neem je schaduw op
voer het naar de hoogste top
en neig dan
naar opzij
achterom
een kwartdraai
rond
het vlak dan af
maak de strop goed strak
trek de draad snel na
loop ook langs de flank en
sta
verstomd van het zicht
ontdaan van je plicht
Zweef moeizaam…
Novemberzondag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.008 Maar in het diepst
van alle weten
knaagt stille pijn:
Hoe dun, hoe lang
hoe teer, hoe sterk
is elke draad waarvan
dit weefsel is geweven,
of zou geweven moeten zijn?
Uit: mijn dichtbundel:Die witte geur.…
Ken je dat?
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.081 je kent ze vast wel, die momenten
dat het vel je even niet meer past
dat je weg wilt lopen bij jezelf maar
zelfs geen weg vindt op de tast
van die dagen dat de regen zich
van zijn natste kant laat voelen
jou onder je huid nog raakt en je
het liefste weg zou spoelen
dan druip ik af zonder een woord
droog mijn draad met de intentie
wat…
Hemel, zei hij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.007 Hemel, zei hij
en ik schreef het op
irreëel decorgeschilder
waardeloos gebazel
over lichtval
waar ik in hing
als een spin
Zijdezachte draden die de wind
niet wilde breken en een weke
warme glimlach, het vertrouwen
van een kind
dat vlinder wilde zijn
Alle acht mijn ogen
werden glimlachend bedrogen
Alle acht mijn ogen
hebben…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar dauw
aan zilveren draden
naar bomen
en schors
en de geur
van hars.
Heimwee naar echt
oer
eerder.…
zielsverwant
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.009 in de armoe van mijn bestaan
dook jij op in mijn dringende leven
niemand is voor iemand gemaakt
zo denkbaar in onze hoofden
wij veroorzaken elkaar
ondeelbaar in ons hart
maar slapen ieder onze eigen nachten
jouw antenne gericht op voelen en ervaren
een rode draad door onze bezieling
niet bewust gezocht
maar voelbaar één geheel
ook al…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven…
Verbinding
hartenkreet
2.5 met 25 stemmen
1.934 Het is haast een Gods geschenk
dat jij in mijn leven past
bent geslopen
tot mij bent gekomen
dat de regen net zo goed
bij ons past
als de zon die schijnt
alle draden die rood blijven
aan ons verbindt.…
Uit een zilveren nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 je bent mijn ster
speelt eenzaam
op de planken
je vingers
beelden woorden uit
die je ogen weer verklanken
pakt rekwisieten op als
hoofdstukken in een verhaal
volgt rode draad tegen verdwaal
dirigeert muziek
zonder orkest haalt gouden
tonen uit een zilveren nest
danst tussen zon en maan
maar in de ijle lucht
zie ik je staan…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
977 Eens in een cocon gevangen
wachtend op de dageraad,
rustig, stil en vol verlangen
ingekapseld in zachtzijden draad.
Plots met het eerste zuchten
van een warme wind,
is daar de schoonheid geboren
van het nieuwe vlinderkind.
Geluk is als die vlinder
die stil zit op je hand,
je kunt haar pas herkennen
als zij is aangeland.…
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
INLEVINGSVERMOGEN.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
748 Een dag doorweven met een gouden draad
Mijn hart dat vreugdevol slaat.
Waardevolle contacten, rijkelijke gesprekken
Heerlijkheden waar ik me aan op kan trekken.
Sprekende mooie ogen waar je in kan verdrinken
Warme rode lippen, woordenschat om aan te likken.
Tact, respect en zalige lichaamstaal
Dit waardeer ik echt helemaal.…
Harmonie.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Dit is geen roep om hulp
het is een moment van stilte
waar ooit draden van eenzaamheid
werden gesponnen fluistert nu
de wind in mijn oren
piekeren is een eenzaam
zwevende gedachte wanneer
mijn denken dromen worden
zij die stilte vrezen hebben
nooit hun hart gelezen
liefde weerspiegelt mijn
harmonie van binnen
maar behoed…
De opstand voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
669 herinneringen wat weten wij toch veel
aan haar gedachten mooi te maken
waar liefde verschraalt tot glorie
aan voorbije jaren,
naar boven kijkend
zie ik sterren hun licht schijnen,
uitwaaierend de precisie hebben
van verdraagzaam stuifmeel
op zachtgoud getrokken draden,
in hun kracht van aantrekking
verwekt tot meer dan opschudding,…
Ideaalbeeld
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
708 Ook toen was dat er
En dat
En dat
Gevoelens in lagen
Dichtbij de oorsprong van de natuur
Ook toen was dat er
En dat
En dat
Een schat
Een kennis
Een weten
Een bouwsel
Dat vernietigd wordt iedere keer
Draden in het vragen
Naar de diepere lagen
Het verleden blijft een ondoordringbare muur
Wie wil weten
Ontdekt dat de wereld schoon was…
Positieve tegenkrachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
447 Zij zijn de draden door de beoogde
naald. Een ontsnappingsweg naar
een nog gelukkig kunnen zijn.
Positieve krachten in een
tegenspel tussen goed en slecht.
zij verblinden soms tussen wat
onmogelijk lijkt. Trekken alle
levensplooien recht.…
Korte 4#2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Speld zoekt hooiberg
om in te verdwalen
naald zoekt draad
om de boel aan elkaar te naaien.
Appels en peren zijn heel verschillend
maar als zij op de grond vallen
maken zij hetzelfde geluid.
Mooi is goed om naar te kijken
stilte verdicht het woord
de liefde zet zich voort.…
Belle Epoque Blankenberge
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
594 Boven hen, een vogel aan een
nylon draad, meewiegend met
de luchtgolven, dromend van
de eindeloze zee.…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.015 Als een web
omspannen we als het ware
onze gedachten rond de globe
Op sommige knooppunten,
bivakkeren, beklijven we langer
om dan het volgende punt
steeds verder een draad
uit lijven te lossen, bereiken,
om nog meer, intenser
te voelen, beleven.…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Fluitend naar beneden (alsof er niets aan de hand is)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
896 We doen alsof er niets aan de hand is,
alsof niemand bij zijn volle verstand is.
Maar spoedig wordt er toe geslagen,
vloeit het bloed door de straten.
Er komt een einde aan alle dagen,
en is de wereld woest en verlaten.
Bommen komen vanuit de grijze lucht,
en zullen fluitend hun doel treffen.…
En 't is alsof, gekazuifeld met statie
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.805 En 't is alsof, gekazuifeld met statie
Van sterrenevels en laaiend met kronen
En goud van geheimzinnige Orionen,
Mijn Zelf's gedachten staan in kontemplatie;
En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen
Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie
Van zaligheid en trots en adoratie,
In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen;
En 't is alsof…