43506 resultaten.
Dal
netgedicht
3.2 met 62 stemmen
11.540 naar 't parfum van kamperfoelie
stijgen donkervlinders op
en in de diepte
knipogen
verlichte vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 Ziedaar dan mijn Morgana lief
Mijn gade, die ik telkens dief
die elke nacht herleeft
Totdat de ochtend beeft
gewekt door zonnelicht
en ’t elfenvolk
gaat slapen.…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 Eens zult ge niet meer keeren, als ge trekt,
des weerziens zaligheid mij niet meer geven
en grimmig grijnst dan d'eindelooze nacht.…
Zonnehemel
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.011 Want na het duister
van de lange nacht
is er weer die
aantrekkingskracht
van de nieuwe,
nieuwe morgen,
als de zonnehemel lacht...
Wanhoop niet in
donkere nachten,
't zonlicht zit op
jou te wachten,
Vang dan weer
je loflied aan,
omdat de smartelijke
nacht, door't zonlicht
van de dag
voorbij nu is gegaan...…
nachtschade
netgedicht
4.3 met 84 stemmen
1.568 De schemering schuift de dag opzij
Duisternis druipt langs het vensterdak
Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet
Visioenen fladderen door mijn hoofd
Dromen openbaren zich weer niet
De klok tikt donker
urenlange slapeloosheid tot
De ochtendzon struikelt over haar stralen
De dageraad dringt zich op
De donkerte voorbij
Een dag lang wacht de schemer…
Pijn van het donker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
812 van de nacht
Zodat het licht me beter valt
Dan hoef ik ook niet meer te denken
Mijn leven is vergald…
Nachtbraken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
673 Ik breek
de nacht
die op
me wacht
en naar
me lacht
ongeacht
dit tijdstip...…
Zomer einde
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.724 hoor de wind mijn lieve kind
luister bloemen fluister ruisen
langs de bladeren van papier
in mijn zomertuin van hier
hoor de tinkel van gerinkel
van de buisjes van metaal
mijn zinnen aan een touwtje
in de flonker van een vrouwtje
hoor de tuinfluiter zingen
de avond schemert kringen
en kleurt de tinten rood
als de zon traag vergroot…
spiegel van stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
777 De maan weerspiegelt
een stille traan en toont hoe
koud de nacht kan zijn…
De tic van luna
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
571 ik zag
de maan
klimmend van
oranje naar rood
en als ik even
niet keek
knipoogde zij
een wolkje voorbij
in ons geheim
ik lachte om
het spelletje
wist van de tic
van luna gekregen
in het domineren
van het grote
zwarte gat dat
het universum
achter haar was
spraken met
de dichtstbijzijnde
ogen in knipper
licht dat aarde
doorzond…
Nachtmerries
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.052 Gespannen kwam ze bij de dokter aan
met zorgen, die de vrouw niet uit kon staan:
de angsten, die ze uitstond in de nacht.
Omdat-ie haar ontspanning wilde geven,
heeft d' arts een paardenmiddel voorgeschreven.…
Stil in huis
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
3.288 Lig in bed m’n ogen dicht
Als altijd zie ik je gezicht
Half vier, ik weet wat wacht
Het wordt weer een lange nacht
Zoveel wat ik nog zeggen wil
Maar naast me is het schreewend stil
Half vijf, het blijft maar malen
Je blijft maar door m’n hersens dwalen
Teveel gedachten in m’n kop
Kom, steek nog maar een peukje op
Half zes, ik zie je staan…
Nachtgedacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.180 Een nacht,
de vlek die voor de zon kwam te zitten,
en vervolgens wegsloop.
Een kracht,
energie die mij wou verhitten,
en daarna binnenkroop.
Ik zal het woud doorkruisen!
ik zal op onbegane grond staan
Ik zal mijn kolk doen bruisen!
Droom, droom laat mij niet in de waan.…
Nachtmuziek
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.626 Zij speelde op zijn basgitaar,
zijn tuba's en trompetten.
Heel erg was hij verliefd op haar,
en op haar tetteretetten.
Hij declameerde poëzie,
zij speelde klarinet,
en plotseling, toen had Marie
op hem haar zin gezet.
Zij vleide zich presto marcato,
heel dolce op hem neer,
en hij verstrikt in rijm en leer
van metrum en sonnetten,…
Tot de slaap
gedicht
3.0 met 94 stemmen
34.468 De sterren gaan, de waat'ren stromen;
zo wordt dan op hun maten mee genomen
gerust.- Nog wacht de nacht: uw ademhalen.…
Uit en thuis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.232 reizigje de wrâld oer
tink net om ‘e hûn
no’t de nachten lenge
bringt in bril útkomst
skriuw it gewrimel op
it gefoel fan sliten
en lûk de kleden derfoar.…
Kalte Hände des Nachtes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 Wie wieder meine Seele leitet
Mein' Hände zittern, Augen schreien
So hier zu liegen, ganz allein'
Nur von Stille noch begleitet
Tropft trag der Schmerz auf mich hier nieder
Der Zeit des Sonnengottes reitet
Hinwegs, der Nacht kommt immer wieder.…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
777 Ik neem haar op, zonder verweer
en weet dat zij mij dit wilt schenken
Turend naar de horizon
voel ik mij zo alleen
Maar de nacht is waarmee ik samenspon
wij zijn méér dan één…
de zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
736 de dag ligt op de rug
de mensen gaan de nacht in.
in hun verlicht knusse tenten.
paal 16: niets...…
slapeloosheid
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
1.684 elke nacht
lig ik wakker
ik wacht
arme stakker
ik hou van hem
misschien hij ook van mij
elke nacht
waarom...
zijn lach geeft me kracht
ben ik zo dom?
ik wil bij hem zijn
misschien hij ook bij mij
elke nacht
mijn kussen
dat ik wacht
of zit het ertussen?
ik wil hem zien
misschien hij mij ook…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
Langskomen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.075 En net zo licht en stil als je verscheen,
vertrok je weer, de nacht, zo sereen.…
Twinkel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
700 Kleine twinkelster
Daar hoog aan de lucht
Je bent zo enorm ver
Het lijkt wel of je vlucht
Kleine twinkelster
Schijn nog één keer
Jij blinkende glimster
Op de donkere aarde neer
Kleine twinkelster
In de verte het morgenlicht
Vlucht je weg naar ver
Jij twinkelend sterrelicht...…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.
Het donker spiegelt angst
in open en gesloten ogen,
tot 's morgens,
bij het eerste kraaien,
de geesten weer vervagen.…
Dromen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.261 Donker en kil
lang duurt de nacht.
Koud en eenzaam
donker en zacht.
Stil en verloren,
alleen en zo bang.
De nacht is zo donker,
de nacht duurt zo lang.
Ga nu maar slapen,
veilig warm thuis.
Beschermd door liefde,
beschermd in je huis.
De sterren, de maan
verlichten de kust.
Dromen verlichten
de nachtelijke rust.…
Vraag gesprek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.082 Kom even bij me zitten
dan praten we nog wat
over de dag, terwijl we
starend in ons lege glas
de eenzaamheid verdrinken
Laat onze woorden vloeien
als een donkerrode wijn
vanuit een mat bestofte fles
waarin de bodemlaag depot
achterblijft in diep bezinken
Toe, geef me even van je tijd
zodat de schaduw op de wand
niet mijn enige gezelschap…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.
Stukgebeten door elke ademtocht,
in de traagheid van mijn slapen,
vullen onzichtbare kwelgeesten mijn ziel,
ik kan het licht niet meer bewaren.…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 -
Nu zullen zich vullen zo nacht als dag
met bange gezangen en droef geklag -
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten!…