1414 resultaten.
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 stond op, een warme groet en ging naar huis
op die zonnige herfstdag, gisteren
voelde me leeg
en koud vanbinnen…
Sjoukje Dijkstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 Als één man staat men achter Neêrlands hoop,
discreet groet Sjoukje moeder en prinses,
een laatste stilte, dan start Delibes
en meesterschap krijgt dan de vrije loop
De Axels en de Rittbergers die vlie-
gen om je oren.…
Herfstkwast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Waarde vriend Ezelsoor,
beminde Ezelin
Ik groet u met mijn
smaragden chapeau
voor een waarlijk
wervelende show
in de wijde wereld
van zwervers,
zoete zuidvruchten
en zure zieledwalers
hartveroverende intriges
in de diepste toraboraholen
der apen- en vogelretraites
van het maagdelijk,
onontgonnen amazonewoud
tussen…
Motto
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 grafheuvels, nauw
te ontwaren
Plaquettes met opschriften tussen pilaren
Met namen en toenaam op
hoven bij kerken
In sobere stijl stevig geciseleerd
Staat soms naast de feiten van hun aards bestaan
Hoe men dacht over hen die toen heen zijn gegaan
In een epigram gekalligrafeerd
Een spreuk of verwachting ontsproten aan dromen
Een groet…
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 wij dachten
garen te spinnen
van de warme wol
in genoegzaamheid
konden niet
steeds opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al…
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
764 Wie schetst mijn en
wellicht nu ook
jouw verwondering
toen ik mijn hedenochtend
ritueel beëindigde
bleek een verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij groet ons in quasi chinees
met vleugjes hongkong taiwanees…
kleine pigmentjes
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
349 haar
betrad en de
muziek had
zijn eigen wijs al
aan jou aangepast
in een plezierig
golvende lach
die de zaal
voorzichtig
verkende zonder
dissonanten
tegen te komen
in de dromen die
wij samen nieuw
leven in blazen om
onze spirit te kleuren
met kleine
pigmentjes
intens leven
waarbij de dood in
sharlaken rood
zijn pauselijke groet…
Niet(s) van deze wereld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
400 op de vlucht voor wereldleed
dan hoeft geen dichteres of netpoëet
iets taligs uit mijn linkerhemisfeer
een buitenaardse magische gedachte
of iets wonderbaarlijks uit mijn rechter
tegemoet te zien totdat u weer
verzameld bent bij ons, nijvere bijen
in 't land van melk en honing teruggekeerd
de bijenkorf: Gedichten.nl
Tot dan, ik groet…
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Mijn benen liepen wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.
Met stramme vingers breek ik de stilte open:
ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie,
en dwing het wit van de pagina tot een gedicht.
Hier, aan dit bureau, heft de tijd zijn wetten op.…
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.142 Dag kruk, dag zeikerds, dag café,
hé fiets, ha slot, ga nou eens open,
juist. Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?
Daar is niemand anders te sien
op die verlate terras
halfpad teen die helling
van die berg met 'n rusplek
wat nuut lyk maar waarvan die verf
reeds afdop. Daar staan stoele
onder verbleikte seil. 'n Wipplank,
twee swaaie.…
En als de storm 't zwiepende weefgetouw
poëzie
3.8 met 15 stemmen
2.437 En als de storm 't zwiepende weefgetouw
Vastmokert op nachtlijke vastelanden,
En wereldzeeën blauw en goud doet branden
Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw,
En dan voor de ingang van cyklopenbouw,
Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden,
Tot groet aan morgenzon met trotse handen
Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…
Eerste liefde........
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
940 Eens zullen wij elkaar weer ontmoeten
overbruggen zullen we die 30 jaar
Nu lopen we nog voorbij zonder groeten
we zijn allebei veranderd, dat is waar
Maar ergens in een heel klein hoekje
op een plekje diep in ons hart
Samen opgeschreven in een boekje
is daar nog de gedeelde smart
Ooit komen wij elkaar weer tegen
't herkennen is dan daar…
Zonsopgang
poëzie
3.4 met 18 stemmen
2.318 Ik wilde dat, tot volmaking van 't wonder,
Mijn stem 't metalen timbre kreeg van donder,
'T geweld van wereldzee-tillende orkaan,
En dat 'k, ver over welvende aardelanden,
De zon kon groeten, in gigantenhanden
Als spreektrompet een trechter van vulkaan.…
Vissend op de Noordzee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
901 Als flitsend zilver stort de meeuw
de elementen tegemoet
en krijsend is zijn schrille kreet,
een groet of spot,
hoor ik het goed
is er verachting in zijn woeste kreet;
ben jij de mens die alles weet?
Niets ben jij, mens
gekluisterd aan het aards bestaan
mijn rijk reikt tot de horizon
de wind bepaalt waar ik zal gaan.…
Wachten op het einde
hartenkreet
4.3 met 38 stemmen
3.142 De beslissing is genomen
De familie langs gekomen
Voor iedereen een laatste groet
Je bent een reus, als je dat doet
Daarbij voel ik me heel klein
Jij ondergaat toch allle pijn
Het infuus wordt ingebracht
En ik zie nog hoe je lacht
De dood is welkom. al te waar
Het leven word je nu te zwaar
Laat de morfine nu maar stromen
En de rust over…
Lisbloem
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.828 Over het veld ruist een lied van de vloed,
Kostlijk als harpspel van zilveren snaren,
Brengen, bezield door het koeltje, de baren
U met de morgen haar groet!
Schijnt u het leven geen heerlijke droom?
Zachtjes op 't zuidelijk windje te wieglen,
Eeuwig uw sierlijke bloemkroon te spieglen
In 't kristallijn van de stroom?…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
Deze wereld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.249 Ik ben een vreemde in mijn eigen dorp
waar mensen elkaar niet meer groeten,
en iedereen zijn eigen leven leidt
waar we verplicht nu dingen moeten.
Vroeger toen iedereen elkaar kende
was elk mens nog joviaal.
Vrienden, buren, dorpsgenoten
we kenden elkaar nog allemaal.…
Kind en mens
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.098 De warme zon bloeit voor mijn stille voeten,
Mijn ogen lachen zacht, haar stil te groeten.…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Weelderige bloemen groeten jouw rust,
Je geniet van deze oogstreling, heel bewust.
Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.
De zon beweegt zingend in je woorden,
Schaduwen gaan weer in de aarde wonen.
Een lach danst speels in je lijf,
Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf.…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 zomaar op mijn hand
gevlogen tovert warempel een jonge
lente, ontluikt vanbinnen het prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood
hun zachte groet…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier
De korte nacht klopt aan maar vindt geen oren
de nachtegaal vat ook de slaap nog niet
pas al de nieuwe dauw weer wordt geboren
dan dempt de dans en smoort het zomerlied
het zwellend schemerlicht groet…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Soms denk ik over mensen na
die ik maar even heb ontmoet,
een kort gesprek, een warme groet
met hooguit nog een wuif erna.
Als stille schepen in de nacht
gingen ze aan mijn kust voorbij
als schimmen langs de horizon
zo onbereikbaar als 't maar kon,
maar ogenschijnlijk zo nabij.…
leef je leven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.197 Vandaag ben ik vrolijk
en voel ik me goed
vandaag word ik blij van iedere groet
Vandaag heb ik mezelf hoog
en laat me niet denigeren
vandaag ben ik slim
en ga al mijn fouten corrigeren
Vandaag ben ik aardig
en praat tegen iedereen
en wanneer ik iets verkeerds zeg
herstel ik het meteen
Vandaag ben ik geduldig
en wacht ik zelfs op jou…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw
snijdt heldere kou
uit ijstijden ons tegemoet
groen noorderlicht is
gestift in brekend zicht
scherft zijn dansende groet…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Mijn herinneringen
verzamel ik om me heen
als een zaaier zijn oogst
en verlaat deze oever
naar die van een nieuw leven
Ik sluit diegenen
die ik liefheb
en die mij beminnen
binnen in mij
en groet ze allen
een laatste maal.…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 In grote onbekende steden,
met miljoenen mensen,
leerde hij de levenswetten,
wanneer te plaatsen zijn zetten,
waar mensen te ontmoeten,
hoe de maffia te groeten.
In een vreemd land,
leerde hij de andere kant
van het vrije westen.
Het waren slechts de resten
van de jaren zestig.
zakelijkheid: het motto van de jaren negentig!…
anders is ook mogelijk
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
1.080 -
een welgemikte laars tegen
een onwelkom gesloten deur
drijft de volumeknop naar tien
elf twaalf streepjes te ver
amuzikale groet verdrijft de harmonie
terug naar de verzwegen stilte
van een stel ongelezen boeken
- HET KAN ALTIJD NOG HARDER!…