2221 resultaten.
Trapezehart
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
840 Zwaai mij uit, trapezehart
in de nokken van de tent
ik ben in het net verward
waar de muze mij verwent
sta op en maak me dapper
in het midden van de ring
weg met de zaagselhapper
is wat ik tweestemmig zing
maestro, maak de piste vrij
voor mijn laatste reuzensprong
ik kom bij mezelf langszij
in poëzie die ik verdrong.…
liefde-kunst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
803 Liefde is
wijsheid het
geduld van een moeder
hooglied van
man en vrouw
schone poëzie
luister ik
wat niet gezongen
kijk wat niet geschilderd
als in een
mooi mysterieus schilderij
zijn strelende
vingers op de plaats
van haar hart
O heerlijke
liefde tere roos in knop
bloem die langzaam openbloeit!"…
Het was Komrij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
901 in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast
*
een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe
met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld
*
zo iemand zal blijvend worden gedeeld…
Het dichten van de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
749 als ik de nacht dicht in het geel
met wolkensluiers
die een droommantel ontrafelen
ster gemijmer fluistert
hoe oktober dagen
de herfst kleurt in warmte tinten
gebotteld in het sap van appelwoorden
zul je dan in mijn poëzie verdwalen
in windregels lezen
hoe een vrouw onder die ene boom
een bed van liefdesbladeren voor je verwarmt…
tussen geluk en vierendelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
519 om weerstand te bieden
aan de tijd die zó snel
aan me voorbijgaat
schrijf ik een gedicht
omdat ik weet dat een gedicht
verplicht tot woordgebruik
werken met woorden
kan vermoeiend zijn
waren het niet dat
een gedicht ook verlicht
en juist dat is het mooie
van de poëzie want soms
moet je kiezen tussen
geluk en vierendelen
nou ja…
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
wie zal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 wie zal het duister klaren
als eenzaamheid opkruipt
uit de grijze straten
wie zal je vinden als
je zand in ogen strooit
het ijs ongebroken laat
wie zal je blik scherpen als
je de verbeelding aan de wilgen hangt
en onleesbare poëzie liggen laat
wie zal van je houden als
de stilte in je woorden klinkt
en je voorbij bent gegaan…
Een stukje Finland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
467 overtrekkende wolkenvelden
zorgen voor de nodige variatie
als in een ernstig spel
van louter weerspiegeling
wanneer de regen weer losbarst
gaat de poëzie snel kopje onder...
lyrisch kon hij worden
van een weiland vol plassen
'een stukje Finland'
juist uit die waterplassen
heeft M.C.Escher voor jaren
inspiratie kunnen halen…
Sensueel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
843 Beschrijf met poëzie,
je weelderig spel.
Romance, passie,
maakt je dans sensueel.
Als engel en juweel,
zweverig in chemie.
Mooi vol mystiek,
breng je vervoering
en warme erotiek.
Fantasie of niet,
blijf je een beleving
waar ik van geniet.…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Viooltijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 In poëzie van muziek.
Hebben ze de pijn gehoord,
in het diepgaand verlangen,
naar vrijheid en samenheid,
terwijl de jaren klimmen.
Goddelijk verlangen ervaren,
naar het bewegend stilstaan,
van de tijd.…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte
poezie…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
Leipzig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
369 Leipzig,
De hete zomer
Van 2003 -
Tien jaar al weer,
Of twaalf, ik weet
Het niet meer -
De tijd heeft
Zichzelf ingehaald
Sindsdien,
En mij daarbij
Over het hoofd gezien…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Zweymeltael
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
638 Ik leer niets meer, alleen wat bij
en zet dat somtijds op een rij
ik laat u daarin frank en vrij
uw schip loopt nimmer averij
indien u kiest voor poëzy
in stede van het wemeltij
van tokkies met hun tiktok ei
de dwaze dijenkletserij
gejank van pieter wispelweij
tv geneuzel woordenbrij
metoo geklaag weekblad opzij
is jezusdroom reeds lang…
Opvolging
snelsonnet
2.7 met 36 stemmen
815 Ik ben benieuwd wie Inge gaat vervangen,
Het man-vrouw evenwicht is flink verstoord.
Wordt er een blik met vrouwen aangeboord
Zodat men weer de bordjes kan verhangen?
Dit platform is geen mannelijk domein,
Ik hoop oprecht dat het een vrouw mag zijn.…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.052 Is dit genoeg; een stuk of wat gedichten,
voor de rechtvaardiging van een bestaan
In ‘t slecht vervullen van onnoozle plichten
Om den te karigen broode allengs verdaan?
En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.
van…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en toen was er rook tegen de bergen op
van gestolde liefdes/gevoelens
[wat dat impliceert
weten wij die water waren
in een vergezocht verleden]
‘het draait om de as
de as!
en pas als alles is verbrand
kan een nieuwe tijd komen’
en na het blijven zal het weer gaan
het zal weer gaan
maar het dwarrelt en kruipt
het draait en stinkt…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Liggend in mijn verlichtende bed,
kan ik de sterren niet zien,
neem geen flikkerende lichtjes waar
aan het vaak verdichte firmament,
noch op het bolle plafond
van mijn bovenkamer.
Ook slaat de regen
de dromen dood,
gejaag komt van alle kanten
tegelijk;
mijn honger, ongestild
dreigend als de razende wolken,
berijdt de op hol geslagen…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 de pathetiek van poëzie
klinkt als juiste muziek
in ‘n openstaand gehoor
’t komt dus weinig voor
dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen…
'de geurlozen'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
341 ‘ik spartel als een vis
in deze hengelloze hoogmis
van wat niet langer is’
maar om dan
zonder treuzelen
die gewelddadige reuzen
van Grutte Pier tot Goliath
het zijn er zat
op te peuzelen
gaat mijlenver buiten
mijn zone van comfort
beter buig ik ze om
een soort van
allegorisch
tot windmolens
'nolens volens'
zo je wilt
metaforisch…
AI
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.007 Een valse klank,
het weerbarstige woord,
een vers dat niet loopt.
De frustratie slaat toe.
Toen dacht ik:
vraag aan AI
een poëtisch kleinood.
Was me dat een ontgoocheling.
Toch maar weer aan de slag.…
ARTIFICIELE INTELLIGENTIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 Niets maakt poëzie zo apart,
dan een vers uit eigen hart.
Het beschrijven van een lief gezicht.
Harten raken met een verrassend bericht.
Goochelen met woorden
die klinken als vrolijke muziekakkoorden.
Neerpennen van diepe verlangens.
Vertellen over dromen en stil verdriet.
Nee...emoties dat kent AI zeker niet.
Amanzimtoti…
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 De jonge dichter
Gebogen zijn
zijn schouders.
De smalle heupen
billen van een kind.
De jonge dichter oogt
ontroerend kwetsbaar.
Met zijn verbaasde blik,
hij draagt zijn krullen
in een staartje,
loopt hij zijn werk
zijn best te doen.
Alsof zijn best doen is
wat er van hem
verwacht wordt.
Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu…
Dichtvorm
snelsonnet
4.3 met 14 stemmen
177 Het snelsonnet is ooit bedacht door Driek,
Heinz Polzer heeft het onzijn aangedragen.
Het vergt best lef je aan wat nieuws te wagen,
Want lang niet elke dichtvorm is uniek.
Maar Theo heeft ons wél wat nieuws gebracht,
Want Theo heeft het traagsonnet bedacht.
In elk geval Theo, bedankt voor je vaak originele, geestige, hoogwaardige en vormvaste…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 Als de volle maan geen rol meer speelt in
het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Hij kan mij best vertellen
waar hij de grootste hekel aan heeft,
en dat nog ongelogen ook;
hij zou eventueel kunnen zeggen
welke games hij graag speelt,
hoeveel tijd hij daaraan besteedt;
de kleur van zijn ogen,
zijn huid en haar die veranderen
onder invloed van de zon.
Ik wil al zijn sterke en
zwakke kanten afpellen,
om hem te…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 Je bedoelt het goed
maar het is ziekmakend
inplaats van gelukzalig makend
je bent goed
diep van binnen
in je hart want
ik ken je - ik ken je langer
dan vandaag
je was als een onschuldig kind
eerlijk in je gevoel
liefde geven en ontvangen was je doel
zonder schroom of gevoel met angst
voor een alles vernietigende wervelstorm
voor ogen…