1023 resultaten.
Opnieuw beginnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Geld dat zich ophoopt verandert
in zorgen tot het teveel wordt
en in onbekende handen komt
die er vandoor gaan
met mijn motivatie
om door te gaan
Bevrijd van de maandagen
betreed ik de ruimte
en voel ik de tover
van mogelijkheden
waar ik vroeger van droomde
Liefste, pak je koffer
Op de rug van de draak
vliegen we door de poort…
Nieuwe eurobiljetten
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
158 We mogen allen stemmen, stem je mee?
Welk thema zal de euro straks versieren?
Bijvoorbeeld iets met vogels en rivieren
Toch lijken vogels mij geen goed idee
Al ziet zo'n kluut of jan-van-gent er strak uit
Dat geld vliegt sowieso al vaak m'n zak uit…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Er was een meisje
dat de wereld leerde kennen
via angst, via handen die geen troost kenden,
via stemmen die te luid waren in de nacht.
Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.
De dagen werden jaren,
de…
VURIGE OPSTAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 De dolle keizer Nero geeft opdracht
eigen stad Rome in brand te steken.
Mensen krioelen wanhopig, breken
hun huizen af, bestrijden de vuurmacht.
Rijken, bedelaars vluchten in eendracht
naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken
heil beloven; gevecht doet hoop verbleken.
Plots voelen duizenden slaven wonderkracht.
Een lijfeigene grijpt naar…
Sexy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Persephone draagt bloemen
en stoere kaplaarzen als een soldaat
met spierballen, of een openvallend hesje
met minirok als een maagd, altijd
verovert ze de driften om haar heen
In Coco's jurk paradeert ze op Jersey
het doorzichtige plastic ritselt
bij elke kus die ik erop geef
passanten nemen foto's
ze komt in de krant
de lente is begonnen…
Hoop Weggefietst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
496 in de gang ziet
hij z’n fiets staan
niet veel gebruikt
wat ook niet snel
meer zal gebeuren
hij is te oud om
er weer de dijk
mee op te gaan
en z’n vrouw blijft
maar zeuren:
‘Doe dat ding toch weg
hij belemmert me in mijn loop
wat ik je al zo vaak uitleg.’
‘Ach vrouw ik laat hem
toch nog even staan,
als ik naar hem kijk
zie ik…
aan de vleugel uit de lucht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 de lente is eeuwig nu
voor de jongen van
nooit meer hier en nu
van lekker ja nee en heen
altijd uit de pas
ongekend contrast
kind van altijd lenteblad
zonder morgen en gister
met lange warme kinderarmen
zwaaien in onbevangen taal
naar jou-jou-jan-en-alleman
muur noch storm zal jou raken
tijd is geen ding voor de ziel
van een puur…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 We weten hoe wolken drijven,
hoe staal buigt en sterren branden,
we landen op manen,
we schrijven machines die denken —
maar niet hoe we moeten huilen
zonder schaamte.
We leren rekenen,
maar niet hoe we troosten.
We weten hoe tektonische platen schuiven,
maar niet hoe harten breken.
We bouwen raketten,
maar geen vrede met onszelf.
We…
de mooiste (1)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 hij pakt het kleinste boek
de mooiste van Emily
hé Emilia! de naam van
zijn moeder
hij weet niet wat
de mooiste van Emily zijn
het zijn gedichten korter
dan een verhaal mooi!
hij weet nog niet dat zij
zich opsloot om vrij te zijn
hij weet alleen dat hij mooi
drie dagen eerder vrijkomt
als hij de mooiste van Emily
Dickinson heeft…
Sir Paul
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Wie wás toch die Lady Madonna
En wie was miss Polythene Pam,
Waren 't liefjes van Paul en van Lennon
Zich lavend aan goeroes en zen?
Zij hadden geen roeping
Als Eleanor Rigby
Of iets anders met zending
Dan John met JC
Die liefjes van Paul en van Lennon
Maar waarom moest sweet Mother Mary
Maggie May en Hey Jude dan gedogen,
Was zíj…
Herfstimpressie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 Gruwelijk feestgedruis!
Laatste oktobernacht:
Griezelige monsters en
spoken alom.
Is het de avond van
pangangaluluwa
zorg ik ervoor dat ik
niet buiten kom.…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Ik stopte,
en het was de juiste keuze,
zei ik tegen mezelf,
maar mijn hoofd krabde zich achter de oren
en mijn lijf schreeuwde anders.
Een melanoom, een antibioticareactie,
een jaar van pijn die niemand begreep -
daar begon het,
daar begon het met pillen die mij stilzetten,
die mijn tranen droogden,
mijn vreugde verdreef,
mijn kleinkinderen…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik was een kind vol delen,
overgeleverd aan wisselend licht,
met handen die reikten
naar een ouder, een ander,
die soms nabij was
en vaak verdween.
Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.
Ik leerde me hechten
aan afstand en…
Haiku bakken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
466 Geen idee of zin?
maak van woorden syllaben
tel ze op deel in
Als een pointe ontbreekt
keer de volgorde dan om
laat ze sudderen
Leg ze een nacht weg
na een diepe remslaapdroom
zie je pas het licht
Woordenkunstenaar
lettergrepengoochelaar
alles op z'n plek
Staat er wat er staat
taalbrouwsel in evenwicht?
tel en smullen maar!…
Door hollands dreven
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 "NIET ZO ERG HOLLANDS"
- uit het dagboek van een niettemin geslaagde reis naar Nederland -
Een reisrelaas met Pegasus
enigermate aangedikt
met de pluralis majestatis
alsook met die des dichters
bloedeigen vrijzinnigheid
waar duivelsverzen feiten zijn
en dagboeken een fictie,
toevertrouwd aan houtvrij papier
gegraveerd met vogelveer…
Haikubakker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 Ga een boek lezen
in plaats van haiku's bakken
daar heb je wat aan!…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Winterse bomen
weerkaatst in vensterverval.
Ooit was het hier warm.…
Oud en nieuw, onvoltooid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De nacht wordt de dag.
Het oud wordt weer jong.
Een frons wordt een lach.
Een stap wordt een sprong.
Een jaar ouder is de tijd.
Een nieuw hoofdstuk in het boek.
De mens een stap voorwaarts schrijdt.
Een einde aan al het gezoek.
Maar waarom steeds weer voorwaarts kijken?
Sta eens stil en kijk weerom.
Laat wat eens was het heden verrijken…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
Doe het toch maar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
740 Doe het toch maar
zet je hart open
zegt de soldaat
als hij de kittens
in zijn loopgraaf
in de watten legt.
Doe het toch maar
schrijf onder de littekens
zegt de poëet
woorden van liefde
eet de bitterheid
wordt tot op de draad één met je lied.
Doe het toch maar
lach veel en heel hard
zegt het kind
open alle ramen en deuren
zet…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.
Dan begint het andere geluid,
een film van menselijkheid
en macht die…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Al vroeg hoorde ik fluisteren
in een taal die niemand sprak.
Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei…
Eindstrijd
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
523 De Spanjaarden zijn wereldkampioen
De Argentijnen ook: in slecht verliezen
Ze schopten Spanje naar de gallemiezen
Met voetbal had het zelden iets van doen
Geen enkel schot op doel! Een staakt-het-vuren
Dat Israël nog nooit zo lang liet duren…
Vinkenoog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Kijk eens aan, zie ik niet hier
een epigoon van Vinkenoog,
of heb je hem heel speels uit
het verdomhoekje gehaald?
Het danst en schuifelt niet
maar wuifelt
doch wat is het, wie is zij
vermaalt zij met haar bekkenkracht
de tijd tot leed- en beenvermaak?
Of sleept zij menig mannenoog
gegázaad en geoekraïend
de donkere decemberdagen…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.
Buiten valt de avond,
licht zeefde door vitrage,
haar hart klopt te luid
voor een plek die bedoeld is
om zacht…
Idus van maart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
389 - een speciale oproep -
Wees welkom hier, Servaes van Steemerdinck
Heb jij je reeds verdiept in de auteur?
Maxim de vaste schaduwsonnetteur
doet hier als parelduikerseend z'n ding
Hij heeft een kwart van tienduizend geschreven
met Nemo, die veel lijkt op Elckerlyc,
en van veel markten thuis is qua lyriek-
als Orfeus die een steen kon laten…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 naar wat ik zeg
kijk en zie
de zoon is daar en wij vinden hem fit voor de strijd
hij wordt zelfs door de raaf op zijn schouders niet benijd
maak een vent van hem, ik zal je zeggen hoe
ik leer hem “mens erger je niet” maar wat doet dat er toe
de dichter en de schilder leven hier in schaduw op het water
met de zon in de goot is ook hun inspiratie…