2435 resultaten.
Büllingen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
742 Tegen de bosrand
ligt in maart nog sneeuw
op de hoogten van Büllingen.
De weiden zijn nog dor,
blauwgrijs de meidoornhagen.
Torenspitsen reiken uit
boven alleen maar daken.
Maar een strakke wind voert
de kracht van het voorjaar aan
over de zachte heuvels.
Geuren en licht,
klanken en atmosferen
dringen onweerstaanbaar door
in dit lieflijke…
Een draad geweven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.282 Een draad geweven
van hier naar daar,
een woord gegeven,
een klein gebaar,
wat stilte, wat dromen,
en lente die komt...
de zon door de bomen
en alles
verstomt.…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
Lentefris
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.033 Ze draagt bloemen
die niet meer zouden kunnen
maar haar wiegen wekt
roosjes en ander lief blad tot leven,
haar jurk en ik kleuren ervan
Geen wasmiddel kan daar tegenop…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.
Tijd vertraagt,
rekt zich geeuwend uit
en legt zich te slapen…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 wentelt zich in een modderpoel
tegen de jeuk van teek en parasiet
antilopen rennen elegant op gespleten hoeven
de giraf reikhalst met lange wervels
zijn gespierde schouders rusten op slanke poten
een ruwe, harde tong verdraagt de doorns
de sponzige stam van de apebroodboom is doordrenkt
hij draagt de droogte en spreidt zijn kroon
een landschap…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Een koele bries
breekt de reflecties
van ruïnes op het water.
Lelies dansen,
statig en bedachtzaam,
als droegen ze as in hun kelken.
In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 een dove, lome kater sliep in het koren
augustus, de boer verzilvert zijn oogst
halmen knakken onder het zwierend mes
een haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij…
Drenthe
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
879 Bentegras en heidestruiken
De geur van zand ruiken
De adder helemaal opgerold
Genieten leuk hier buiten
Kraaien kraaien bij het bos
Ik vlei mij neer op het mos
Ik hoef niet op rijm te dichten
Maar nu voel ik mij lichter
De meeuwen krijsen rond
Maken de herrie bont
Je hoort geen vogel fluiten
Mieren bijten in mijn ….
Ik hou van Drenthe…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 Lom en Luster
daartussen.
de smalle weg hoog op,
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen.
zomer en herfst
daartussen.
witte kleden op hun rug,
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water,
staan onwrikbaar de hoge bergen.
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.
Maar ook die geluiden
verstomden, ondertussen kruipt
het onkruid over…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
Avond aan de rivier
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.325 Licht valt als muziek van Satie
over de rivier,
welvende bruggen duiken
het water in en uit.
De zwaan van de avond
strijkt zijn veren glad
en glijdt het donker in.…
Sluisje bij Eemnes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Op de grens van wind en water
Bewegende wimpels, streep in de lucht
Klotsend het kluiswater en aan de einder
Wieken de tweetakt vleugels voort
Op de grens van warmte en regen
Wenkt de wal vol ongeduld
Aan groen uitgeslagen touwen
Trekt de patrijspoort en de mast
Twee identieke zwart-gele fietsers
Snijden geruisloos de polder in
Een poes…
TERRA NOVA
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.048 ik bouw een tent
waar ik maar wil en kijk door vreemde brillen
ik observeer als een geheim agent
en zo verdwijnen langzaam de verschillen
er groeit een landschap in mijn geest; het went…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Als donk're watertorren
liggen de duwbakken
stil te dreigen
in geslagen zilver
voor het eiland
bij de witte brug.
Uit de waas van hoogbouw
vloeit een schitt'rende kronkel;
sleepbootje schuift eindeloos
traag door het perspectief.
Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Bijzonder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.199 Het mooie landschap de natuur
Voelt zo warm als haardvuur.
En de dieren op het land
Het houdt allemaal stand.
Wolken of een blauwe lucht
Of de plant met hun vrucht.
Alles is zo mooi gemaakt
dat heeft mij diep geraakt.
De zon die op en onder gaat
Waar niemand bij stil staat.
Een wandeling door het bos
Maakt veel los.…
De wieken...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.449 Met zijn grote houten armen
draait de reus om zijn as
Als de wind speelt met de wieken
is de molen in zijn sas
Het krakende geraamte draait
en wiekt op de spelende wind
Strak is het gebonden zeildoek
wat zich tegen de latten vastbindt
Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn
In het spel van de opkomende wind…
Winterslaap
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.738 Ergens breekt de hemel het ijs
zo stil de dode bomen turen
en de kiezels zinken in de
kussende sneeuw.
Schaduwen slapen onder de naakte maan,
dromerige volte.
Zie het licht schateren van vredigheid
tussen de jaloezieën zinken gedachten
naar de bodem van een witte winternacht.…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ik herken de sporen in het akkerland
de ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde…
storm
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
644 de zilveren weg
glijdt beheerst door grijze heidevelden
met vage bossen aan verre randen
onder de zwartdreigende nederbuigende
silhouetten van de eenzame bomen
ze worden geteisterd
door een grauwrazende stormhemel
die woedend het water in schuine flarden
over mijn kleine wereld striemt…
rietkragen
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
941 rietkragen wuiven
meerkoeten vangen zwart-wit
snippertjes van licht…
Stormen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.061 Uitdagend was het zand
dat korrelde van ongeduld
in de zachte stilte van het strand.
Een hand bewoog tot schreeuwen
de tralies van de schorre lucht
het golfde over meeuwen.
Over leven over de wind
die koppen telde en de nacht die
plotsklaps langs haar vele monden snelde.…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Zij is jong
ontroerend,onthutsend, ontstellend jong
net vrij van de last
die nu op een steenworp rust
grommend, knarsend, knerpend
koude ademend
wachtend op een kans.
Zij zal jong sterven
steeds weer
maar nu vibreert het leven
tussen haar flanken
nu draagt een zoete wind
vol kruidige geuren
rusteloze hommels
van bloem naar bloem.…
voerman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 gezicht op hattem
koeien staan te mijmeren
boven hun spiegelbeeld
versierd met waterlelies
hattem ligt daarginds
dromend in de zomerstilte
als in voerman’s tijd
de klokkenspelklanken
kon hij niet schilderen
zwolle was nog ver weg
gelukkig maar…