1394 resultaten.
die ene vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.219 Hij heeft het prima naar zijn zin,
is net gestopt met roken
zit nog lekker in zijn vel
niet eenzaam, niet op zoek
In het bezit van stalen ros
goede baan, een prachtig huis
en vrienden bij de vleet.
Het enige wat nog ontbreekt
dat is voor hem een leuke date.…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent
zijn gebreken ademloos, door liefde
gekneveld
Het is jouw voetstuk
van vraagtekens naar het onbekende
die jou – in mijn greep
houdt, beneveld
en mij erop struikelen laat
zodra ik de doornen van
de roos…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in donzige trekken
In thans gelaagd azuur
Zoals de maagd
Aanvankelijk zonder vlekken
Het aardse aantrekt, op den duur
Zo wordt de voortgang
Telkens, eindeloos
Als van zelve uitgedaagd
Ik blijf op zoek
Naar de eeuwige ranke roos…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 De naam mij ooit gegeven was toch roos,
Op de avond van mijn verjaardag.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei
Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei.
Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 't Zou het einde zijn van de regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ik denk veel aan het meisje
uit het kamp in Guantánamo
ze is een bloem tussen de bloemen
een berg in de bergen, ze leeft
en hoeft nooit ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe wij opgesloten
voor het vuur van de
vijand weg zijn gekropen
maar ik, ben niet gek
ik zadel mijn ros…
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 Plotselinge waarschuwing toont zich hier:
"Al mijn eigen pad, onder streng bestier,"
kwam uit een ander en vreemd ros rollen.
De liefhebber van het kleine leven
zoekt roerend in het neergeworpen vuil
naar stil, toch druk, verborgen beleven.…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
456 ik heb een
witte roos
gevouwen uit
blaadjes van
vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert
als de ochtend komt
liefde is waar ik thuishoor
hoe mooi, blootsvoets en zuiver
zet ik mijn deur open
ma bien-aimée roos…
Zomer (II)
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.515 Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint
De geelkoperen kam haar werk, en slaat er
Op los in roos en schurftgebergte, en staat er
Een luis of teek, knappende dood hij vindt.
De luizen vluchten naar hun stedennesten:
Ze hebben men'ge Zaterdag doorstaan,
En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.…
jachtlust
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
938 als jager schiet je immer in de roos
de jacht is goed voor ieders welbehagen
vooral gejaagde mensen moeten jagen
dan worden ze weer rustig na een poos
die rust is voor de jager onontbeerlijk
hij moet geduldig wachten tot z’n schot
hem bijna doet ontploffen van genot
alweer een prooi, wat is het leven heerlijk
z’n vrouw is niet verguld met…
De doods-gedachte
poëzie
3.7 met 23 stemmen
4.211 Wat baat de bloei van een thee-roos
bij de geur van dit bitter kruid?
Elk andere bloem is broos
en bladert uit.
Alleen de doods-gedachte bloeit onsterfelijk
in het knoopsgat van een zwarte jas
en op het wit satijn der bruid.
-----------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 Het vijverwater rimpelloos
de goudvisjes nog stil
onder het dauwige lis
daarnaast de ontluikende roos.
Plots wordt alle rust verstoord
een statige reiger
loerend als een tijger
komt tot aan de boord
en snel als een havik
zijn snavel wijd open en alle visjes hopen
"Laat mij het niet zijn!…
Jouw goedemorgen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
957 het eerste vale goud
van de rijzende zomerzon
die zich traag ontvouwt
aan de vage horizon
kleurt het leeg zwart
van een schaduwloos,
de nacht; een onhoorbaar smart
als bloeit de rode roos
alsof doornloos dankbaar
onder een vochtig deken
van dauw ochtendklaar
over de wind haar streken
vinden wij geluiden
van de zingende natuur
gestuwd…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 In avonden als deze
maanlicht in het donker schuilt
en oerkracht voelt in weze
is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont…
Leemte (ode aan Toon Hermans, overl. 22-4-2000)
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.125 Wie belicht nú simpelweg
de lelie, lis en roos
de boterbloem, de bosframboos
de heide, groen en gras
de vlinderstruik, het struikgewas
Wie bezingt nú simpelweg
de vlinder, vlieg en mier
de watervlo, de regenpier
de lijster, spreeuw en kraai
de roepie-roepie, vlaamse gaai
Wie omlijst nú simpelweg
het wonder, land…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij bent en blijft mijn vent
Ik kus je steen en leg een roos…
Stilleven
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.471 Geen dwang, geen plichtpleging
ontsnapt aan de knevelende hand
van de oude meester uit het lage land
Behoedzaam strekt het paard de broze benen
het linnen spant in de krakende lijst
en het wegbarstend vernis laat ongepolijst
het tafereel de glans van het echte leven lenen
het ros verdwijnt in galop naar het achterland
grint en hoefijzers…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Paniek schiep kracht om de pedalen
Van haar steunend, kreunend ros
In moordend tempo rond te malen,
Opstuivend zand versluiert bos.
Hij liet los waar paden kruisen,
Belagers zijn gemeenlijk laf.
Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.…
opgewonden vrouw in papendal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.408 een dame zwierf door heel belgenland
schreiend in haar auto over stuur
sprak mijn leven zit vol apenzuur
sinds gister is mijn hart nu overmand
het is een nieuw lief waar ik voor val
een hollander blauwe ogen rosse kuif
belooft mij daag'lijks vrij en fuif
zegt duifje ik haal je uit je papendal
u moet weten ik ben reeds getrouwd
met een…
de tulp is niet toevallig
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
663 de tulp werd onze nationale bloem
rechtop altijd in één klare kleur
ongeveer d'enige fleur zonder geur
vaak genoemd naar heren in de roem
een en al apollonische helderheid
zo uitdrukkelijk met zes bladen
zo logisch ook op zes helmdraden
heerlijk heldere vormelijkheid
vergelijk dan eens dyonische bloemen
zoals de zinnelijke roos en de pioen…
DECEMBER
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.370 Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
De weke wegen, waar ’t geplet fluweel
Van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hoge bomen, zwart en bladerloos,
Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
Herdenken, droef, de zoete zomertijd,
En schudden zacht de wijze, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.174 Als een veer die dwarrelt door de lucht
tussen bomen, planten en bloemen
gedragen op de wind met een zucht
voorbij enkele bijen die zoemen
langs een vlinder zo kleurrijk en broos
zijn vleugels voor de eerste maal gespreidt
ze laat drogen in de zon, bovenop een donkerrode roos
genietend van het nieuwe leven dat hij nu leidt
lichtjes strelend…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 Als de wereld morgen open gaat
vouw ik grauwe wolkenluchten
zachtjes samen en fluister vlug
wat woordjes richting jou
Als de wereld morgen open gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 Sprookjesprins
Het witte paard galoppeert
Lange manen in de wind
Staart hoog, ogen opengesperd
Atletisch en slank
Gestroomlijnde flank
Geen prins te bekennen
Tussen de tanden een rode roos
De hoeven glimmend als nieuw
Een hoorn op het witte hoofd
Uit een sprookje gekomen
Precies zoals in haar dromen
Geen prins te bekennen
Briesend…
Een dankbaar hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.898 .
" Geven schenkt mij meer voldoening dan ontvangen "
Niet lang daarna kocht je een
betoverende rode roos, voor jezelf,...
En toch reikte je gevoelige Hart
deze verder aan Jouw Moeder,...
Geboeid stond ik hier bij stil
en dacht diep na.......…