2805 resultaten.
Laatste vlucht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.107 En zwevend over vroegere
huizen en tuinen, nog steeds
doordrenkt van de heimwee
van weleer, spoed ik mij
langs lanen van schoonheid
en voorbij verdriet naar het
langzaam dalend avondrood.…
Natuurproces
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.096 Spinrag ligt
als een dun
geweven sjaal
rond stakerige
schouders van
wat struiken
in mijn tuin
Geen kruid lijkt
opgewassen tegen
het verstrijken
van de tijd en
zelden lag een hof
er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt
vergankelijk te zijn
en mij rest slechts
het brakke paradijs…
onderweg
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.134 onderweg
ik dacht: ik ben er
en: ik wil er blijven
ik dacht: ik kan blijven
binnen deze ommuurde tuin
verborgen voor tergende demonen
die me verjoegen naar godverlaten oorden
stil luisterend
rustig ademend onder het bladerdak
onrust vond moeiteloos zijn weg
en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn
ik was opnieuw onderweg…
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
hongertaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 te veel en te vaak
heeft de te jonge taal
het voor 't zeggen
de oude dichters
ondergeschoffeld in een
tuin van woorden
de oogst totaal mislukt
lijden wij straks weer
aan hongerklap
eten wij morgen alles
wat er zoal voorhanden is
in een soort van hongerwinter
maar dan van taal...…
Jouw lange gras.
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
685 Scheerde ik vandaag
jouw lange gras,
het bleef toch jouw tuin.
Smeedde ik nu
alvast een nieuwe toekomst,
dan was hij van ons.
Vreeën wij morgen
een hele nieuwe wereld,
dan was hij van iedereen.…
Herfst (H)
snelsonnet
4.8 met 16 stemmen
2.690 Jawel, de herfst heeft de natuur gevangen -
En toch staar ik afgunstig naar mijn tuin.
De herfst komt immers alle jaren weer,
Maar in ons leven komt hij maar één keer.…
Aardse schoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
710 Een tuin,
met bijzondere planten
omgeven
door kleurrijke
en geurige bloemen,
de narcis,
het lelietje van dalen,
de roos en de tulp,
het klavertje vier
als gelukssymbool.
Een prachtig schouwspel
van dansende vlinders
en bijen die zoemen.
Vrolijkheid en vrijheid
in Gods
wonderlijke natuur.…
Oogappeltjes tussen het groen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 hier weet ik me gedragen
in deze paradijselijke tuin
stilzwijgend
vervuld van euforie
vergeet ik al mijn vragen
hier in dit lommerrijk waakt de zon
als een gevierde vorstin
hemelvogels schakeren, flatteren
als oogappeltjes tussen het groen
hier is waar ik bemin
me met het leven verzoen
*Beeldentuin Dehullu*…
bakerpraatje
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
701 altijd al een hekel gehad
aan die grafstruiken
met wortel en tak
heb ik er één verwijderd
uit mijn tuin
en goed gekeken
of er geen botten naar boven kwamen
mijn blauwe regen daarentegen
is exorbitant gracieus
en staat op springen nu…
Uit zicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.409 er rent een man in de tuin
hij vangt kinderen
maar haar niet
er rent een man
op haar feest
een man die wel vaker rent
dit maal vlucht niet zij
vluchten speelkameraadjes
door het dolle heen
het is feest
dit maal vlucht zij
niet weg van het feest
-----------------------------------------
uit: 'niet beginnen bij het hoofd', 2006…
Herinner mij de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Spreek in alle schone kleuren
die mijn tuin te bieden heeft
zoeter dan de zoetste nectar
die de zomerzon ons geeft
schoner nog dan al wat leeft.…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Allemaal Beestjes
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
683 Nee, ik blijf lekker thuis en word tòch bruin,
Door Pokémons te vangen in m’n tuin.…
Steentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ik loop naar buiten, de nacht
is maanziek, er groeit wit grint
in het gras, de planten in de
tuin dragen grijsgroen livrei
Ik waan me in de steentijd,
hak woorden uit, bik zinnen
los, letter voor letter bevrijd
ik gedichten, neem de tijd…
Fotosessie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De koning ging met zijn gezin
Ook dit jaar de tuin weer in
Waar ze zich vol overgave
Toonden aan de fotografen
De koning lijkt steeds meer te krimpen
En denkt eraan zich op te pimpen
Hij komt volgend jaar op hoge hakken...
Als koning kan je toch niet dieper zakken…
TOEVAL
snelsonnet
4.9 met 10 stemmen
637 Ineens ontving ik een berichtengolf
Er lag een roofdier in een tuin te pitten
En kort daarvoor, gaat u er maar voor zitten:
Trof Silvia De Wolf-De Wolff de wolf
Zo'n naam maakt uiteraard de tongen los
Die komt van 'silva': dat betekent 'bos'!…
Ontdooiing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
244 Ik sta in de tuin
zonder conclusie.
De grond is zacht.
Dat is genoeg.…
LULLIG !
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
1.311 Kunst mag het Fries fatsoen niet ondermijnen.
Het volk daar voelt zich zeer voor lul gezet
en heeft de onschuld van het kroost gered
door deze fallustroep te doen verdwijnen.
Maar ik denk dat die plassers ongeschonden
straks in het Pikmeer worden teruggevonden.…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Zomertenen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.132 Je bent nooit te oud
om de zomer te plukken
of met de woorden te spreken
van geroezemoes:
de tuin vol hoofden
de bloesem de appel de vlinders
en de dansers in het gras
van vandaag.
We wiebelen van oud
naar jong en genieten; de zon
op volle kracht en de tenen in de lucht.…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Gemis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.496 Klussen met mijn vader
Lekker zwoegen in de tuin
Of gewoon iets samen slopen
Weer een muur of pui in puin
Samen met mijn ouwe
Zonder praten heel veel doen
Onbetaalbare momenten
Meer dan goud of een miljoen
Samen is nu over
Wat er rest is zo'n gemis
Eenzaam sjouwen in dit leven
Omdat hij er niet meer is…
slaapstand
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
739 in de kamers van mijn tuin
lopen mensen van niet hier
voorbij de grenzen van bestaan
figuren met hun hoofd in slaapstand
een denkbeeldige pauze
in beeld op zwart wit
soms praten ze met iemand
die aan het sterven is
mijn hand is wel eens geweest
het voelde groots
ik dacht mijn naam te horen
het was de wind die sprak…
herinneringen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.247 Ik wandel in de tuin
van mijn herinnering
waar prachtige bloemen bloeien
die mijn hart steeds doen gloeien
maar waar ik ook het kaf
van het koren moet scheiden
om mij te verlossen
van alle pijn en lijden
dat kost tijd
tot er een dag aanbreekt
er alleen geel goud
koren zal zijn
en geen spijt…
het leven kwijt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.930 op m’n vraag hoe
het met haar gaat
zegt ze bedrukt
‘ik ben mijn leven
kwijt, misschien
wel verloren’
we lopen samen
door de tuin, ze
bukt zich, plukt
een bloem
in haar gelaat
verschijnt ‘n lach
zij heeft het leven
weer betast
de geur nog
lonkend geroken…
voor 1 keer weer kind zijn
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.718 Een knuffel halen als ik verdrietig ben,
Mijn moeder die door het raam kijkt hoe ik door de tuin ren.
Kon ik nog maar 1 keer kind zijn,
Want dat lijkt me toch fijn.…
november
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
898 nu uit de tuin
de rozen verdwenen zijn
kale stelen en doornen grijnzen
boven het bladertapijt
alles ruikt naar vergankelijkheid
zoals vochtig mos
veert onder je voet
en moddergrijs glijdt
trekt de tijd
zich in zichzelf terug
schijnt maanlicht warmer
dan de naakte winterzon…
Het klooster
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.182 De kleuter die ik was,
zag overal kloosterzusters
zich bewegen in bruine habijten
en dan geheimzinnig verdwijnen
in duistere spelonken
van gangen en stallen,
in verboden tuinen,
uit zijn wereld voorgoed.
De vensters van het convent
zijn donker.
De laatste nonnen
bidden de completen
in de kapel
van Sint-Annadal.…
waarneming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
897 gulzig en bloot
glijdt hij door mijn tuin
een spoor achterlatend
op planten, stenen en
mijn schoen.
een spoor van slijm en
glinsterende belletjes
gevuld met regenboog.
ik volg zijn patroon
van gaatjes in blaadjes
en voel me week;
zo'n tedere schade
aangericht door duimgroot naakt.…