3937 resultaten.
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want zij lieten mij
Ten…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Het mooiste, diepste
Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
De dood de ogen sloot
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 Het was niet koud
maar de kilte rukte op
vanuit vingers en tenen
en het puntje van de neus
Ik lag en zag
de ogen van de dood
die lonkten van nabij
Plots was daar de engel
gehuld in smetteloos wit
die met zijn apparatuur
elke kille kou verdreef
de dood de ogen sloot
Bedankt dokter
u was op tijd
het is nog niet
mijn tijd…
Geen woord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Want eenmaal aan
lippen ontsnapt
gaat liefde leven,
gaat vrede leven,
en al wat leeft
komt ooit ten eind.
Voor wie zal zwijgen
als het graf,
behoudt hen in
hoofd en hart,
om daar te floreren
waar het nimmer verdwijnt.…
Moeder aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Met zelfingenomenheid
trekkende naar het front
Goede bedoelingen ten spijt
ontsteken wij het lont.
Zo klinkt de duizendklapper
herhaalt zich alsmaar rapper
zijn gillende keukenmeiden
niet meer te vermijden.
Dat raakt me!…
Gedragingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 schitterende sportwagen
vooral dat
open dak
gigantisch racen
over een
drukke straat
met alle
gemak
stralende gezichten
zomer ten
top
STOP
schaamteloos gedrag
katten willen
oversteken zij
vliegen als
raketten door
de lucht
vreselijk einde
van deze
boeiend intelligente
dieren ZUCHT…
De buit
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.099 De minste onder vele broedren,
Ten vleugle van het heir, alleen,
Heb, onder ’t hete middagbranden,
Ook ík mijn strijd gestreên!
Niet tot victorie!…
Bergen der belofte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
570 het licht en de wolken
der hemelstreken met het
masker op ons gelaat
nu de corona golf ten tweede male
over ons heen slaat
elk zijn eigen weg in eenzaamheid
en wellicht later,
veel later pas ontdekken wat covid 19 was…
schriftelijk reageren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 ten minste houdbaar tot
uiterste pogingen -wat hierna
volgt is notulair vastgelegd-
zie ook de algemene voorwaarden
bij het kernbegrip ‘thuiskomst’
meestal schuchter en aan de lijzijde
van schaduw, bij vlagen naar
buiten tredend
mocht dit op bezwaren stuiten;
het is mogelijk met kennisgeving
te schitteren in afwezigheid
-er volgt…
Herkenning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Het valt je onverdiend ten deel.
Diep in je hart daar daalt het neer.
Niets kan het evenaren,
ontroert je meer en meer.
Geen rijkdom en geen roem
zijn groter dan die lach,
Dat lachje, dat als in herkenning,
jouw oog ontmoeten mag.…
Te Oud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Afkeurend vele blikken
Scannend van top tot teen
Priemende speldenprikken
Geniepig en gemeen
Ik weet heus wel mijn benen
-Hun schoonheid is ver zoek-
Die zijn om te bewenen
Zo in een korte broek
Ik moet het wel bekennen
Het is dus geen gezicht
Maar oh wat is het wennen
Aan zo een volksgericht
Bij ouderdom hoort ongerief
Stilzwijgende…
Opgeruimd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
657 het zangstuk van de vogel
op een twijg van de berkenboom
brengt me het genoegen
van voelbaar zonnig loom
narcissen, krokussen knikken
met de wind rond hun kopjes
door de lenteachtige kriebels
voel ik mij in mijn nopjes
-
het vermoeden van de afgelopen jaren
in mijn hoofd, het denkwerk ten top
door het afronden van het winterwerk…
HET GESCHENK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.171 wat schenkt ons
de grauwgrijze winter
ze laat ons even in
ons geheugen wegzinken
net niet verdrinken
en laat ons voelen
hoe het straks weer kan wezen
en laat ons uit de opgeslagen
kleurrijke herinneringen lezen
zodat we wat komt ten volle
zullen waarderen
misschien is dat wel het geschenk
dat door haar is gegeven
die grauwgrijze winter…
Poezen rondeel
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
303 Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Geeft hij kopjes zacht aan mijn been
Tevreden mauwt hij voor zich heen
Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Staat zijn staart omhoog en nooit uiteen
Ik voel zijn pootje licht op mijn teen
Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Geeft hij kopjes zacht aan mijn been.
Monique Bense…
De ongelikte beer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 Op het grote feest
is iedereen welkom:
de mensen
met een verkeerd cadeau
die meteen roepen
dat het zo gezellig is
die knoeien
onbeholpen dansen
en op tenen staan
die luidkeels vals zingen
het gebak opschrokken
en nog een stuk willen
die niet meedoen
en vanaf hun troon
commentaar hebben
Dat is niet feestelijk
maar wij willen…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
77 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…
loodlijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
71 het is al laat voor een bericht
vandaar dit rechtlijnige
alles binnen handbereik
-teveel om te herhalen
de overtuiging is rotsvast
het zicht beperkt
in galop naar de stal
als veldstorm of flitskraak
het pad van twijfel ligt
haaks op de rijrichting
inmiddels is het te laat
om nog ten halve te keren
we zouden figuurlijk kunnen…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 , hoe koud, zette in een vlam:
Men zegt, dat Venus zo weleer ten oordeel kwam.…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 Een ambtenaar met status A
zat met een dichter in zijn maag
Moest deze wel in vakje B
dat was nog maar de vraag
Hoe hij het ook probeerde
de dichter raakte klem
Hoe de ambtenaar ook wurmde
de dichter bleef adrem
Eerst moest het hoofd het vakje in
dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar…
mijn kip
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
1.551 één kip uit mijn ren is de favoriet
een hen, derhalve een griet
maar dat even terzijde
het beoordeelt mijn gevoelens niet
ik zou, ten aanzien van een kip,
het onderscheid in sekse willen vermijden
alhoewel ik de haan, het moet gezegd,
geenszins onder zijn schonere outfit zie lijden
dat schijnt evenwel bij het menselijk soort
zich ietwat…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 ik zit op mijn schommeltje
even roerloos, maar dan word ik lichter
en krijg koorts , reiskoorts
zachtjes begin ik te wiebelen,
klim stilaan hoger en hoger
tot mijn tenen de takken
van de bomen raken
zo groet ik ze , en ze zwaaien
vrolijk ritseltakkerig terug
dan verdwijnt het allemaal heel vlug
het huis, de tuin, en mama die
zwaait vanuit…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Ten leste en Wending zijn titels van twee gedichten uit Geleende tijd.)…
51 DAGEN COMA
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
625 Verrassing van het leven
extra tijd
ik ben veilig tussen mijn oren
ik moet nog iets vertellen
iedere dag is er één
leren praten
leven bij de dag
aandachtig leven
vanaf nu is een goede dag:
2 goede dingen:
ten eerste een goed gesprek
ten tweede een gedicht schrijven
kijken naar een schilderij
dankbaarheid is de weg omhoog
dat is nu…
De duivel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 Een wolf
in schaapskleren heeft zijn
ziel bedongen ten koste van
zijn eigen identiteit.…
Vreemd wezen, onze geest
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.097 Vreemd wezen, onze geest, - soms met de koningsmantel,
Soms met het doffe grauw van 't knecht'lijk pak bekleed;
Ten dele 't zonnig licht, ten dele neev'len zoekend,
Een lompenraper hier en daar weer een profeet!…
Fluisteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Toch gewoon delicatesse ten voeten uit, prevelen fluisteren
Werkt helend, moedgevend en verzachtend, vet bewezen.
Liefste vriendin - toeverlaat - mijn alles, kort gevat
Toeft in de Zevenste Hemel tijdens ons schaarse onderonsje.…
in concert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 schuin voor me
op de ten Katemarkt
loopt Willem Kloos
zijn ouderwetse kleding valt niet op
in de veelkleurige mengelmoes
van de markt,
hij kijkt niet op of om,
ik loop hem na, ik wil weten
hoe het voelt in het diepst van je gedachten
een god te zijn
maar telkens als ik hem bij zijn schouder
vatten kan, schuift er iemand tussen.…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 leven
ach tedere Bruidegom adem
van onze ziel hij gaat ons voor
op vijand's doodlopende spoor
Geprezen zij de
Enige Naam ten leven…