2779 resultaten.
Het standbeeld...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.312 Daar sta je in de zoom van het park
Je kleur is zo intens volmaakt
Spierwit in glanzend transparant
Je guitige ogen laten zich dwalen
Langs de mensen die bij je stilstaan
Wetend dat ze je bewonderen
Daar sta je in de zoom van het park
Het late zonlicht gloeit over je schoonheid
Je laat je koesteren in beeldend wit
Je handen zouden willen…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Badgasten met hersens van een kersenpit
die voetjes blootstellen aan transparante pijn.
Mijn dochtertje huppelt naar haar vader
met een emmertje waar viespeukjes in drijven
Het kanker veroorzakende doodseskader
doet mij in mijn zanderige handen wrijven
wetende dat de glasstrooiende zonnebader
niet lang meer boven het zand zal blijven.…
De gesikkelde maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 ik liep over
serene stralen
van de warme zon
moest af en toe
springen als schaduw
een offensiefje begon
en donker mij
snel naar hogere
sferen dwong
waar licht in
blauw transparant
de hemelboog spande
haar perspectief
de rust gaf waar mijn
ziel naar verlangde
ik oneindigheid voelde
als helend bad na
een stressvolle jacht…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid
ik ben je kwijt
zoals smeltend ijs
de berg afglijdt en als
transparant…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 een kleurenpalet in het hemels
onbereikbare, de wind drijft de
wolken in dit constant
veranderlijke doek, openbarend
tegen de achtergrond blauw, naar
ongekende vergezichten, van
licht transparante sluiers naar
donkergrijze massa's.
en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 ik wil bouwen
geen ruïnes schonen
op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te bezinnen
en zo vertraagt zij ons nerveuze brein
Zij brengt de aandacht weer terug naar binnen
naar de intactheid van ons kroondomein
Zacht is de Nacht, haar sluier transparant…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Zonder vast patroon en vlaagsgewijs
Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering, geen gedachten
zo zonder zelfbesef, zo transparant…
Broedermoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Uitgelaten waden soldaten
Naar een onbewoond eiland
Door koraalachtig water
Waar glanzend en transparant
bontgekleurde vissen tronen
En wuivende zeeanemonen
Waar tussen lianen na het lege strand
libellenkluwen in de zonlichtbanen
Warrelend door elkaar darren
En apen met grote ogen
Hen schuchter aangapen
Vanuit het groene lover…
Van huis tot thuis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
620 het is in gedachten
al zo vaak bewoond
de inrichting geschoond
van knus naar klassiek
vintage of lief feeëriek
een droom waarvan
de eerste steen met liefde
is gelegd maar die in
fundering en ontwikkeling
alle registers heeft opengezet
duurzame snufjes als
zonnepaneel en warmtepomp
zijn terstond geïnnoveerd
het selfsupporting zijn hebben…
Waan of walhalla ?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
921 Voortdurend in beweging,
gekleurd in strakke integriteit,
fixeren vogels hun drift in dans,
eigenheid exelleert in gaven
en geduld de magen vult om
bescheidenheid te delen
met jezelf en zo velen komende
uit immanente zeeën, om een
niet te stuiten dorst te laven,
laverend langs de steile kant
van permanente duurzaamheid,
kan ik mijn ideeën…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Georg Trakl
had ook geen duurzaam verweer
tegen de onbarmhartige luchtslangen,
de wraakzuchtige gieren door menselijke
ratten uitgezonden, om van zijn verlaten
vlees te vreten. Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw.…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Maar 't bonzen van het bloed kent hier geen mededogen
en ook haar handen niet, vervuld van tederheid,
noch hare mond, begeerlijk, warm, bereid,
en onweerstaanbaar als de helle brand der ogen,
die stervelingen noopt tot duurzaam onvermogen
èn hen schatplichtig maakt in alle eeuwigheid.…
weten wat liefde is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.861 jaren samen
de belofte van trouw
tot robijnen slinger ringt
weet je wat liefde is
elkaar kennen leren
door en door
weten wie je bent
blijvend ook
door dik en door dun
elkaar schouder bieden
in lastige tijden
of ruggensteun
genietend ook
van kus of knipoog
bij het samenzijn
elkaar verwonderen
door te kijken
met elkaars ogen
duurzaam…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Een afstand
die ons op de rode loper laat schrijden
tot de horizon
waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen.
In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.…
Alleen met Lavoisier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Van schuimend gas naar duurzame energie?
Door bain-marie of zwarte voodoo alchemie?
Geëscorteerd met een aromatische labo reactie?
Lavoisier schiet me snel scheetsgewijs ter hulp.
Met zijn behoud aan massa in een gesloten stulp.
Bier, gas, energie, in een afgesloten vat?
Lavoisier kent chemie, maar niet mijn gat.…
AAN DE REIZIGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.272 Een duurzame deugd is voos.
Zoek het venijn dat ophitst tot hartstocht,
Waarin de deugden verbranden, de dorste het snelst.
Zonder leidster, rustplaats, liefde, lof,
Als niet bestaande in het bestaande,
Belandt gij niet in het moeras der zaligheid,
Maar blijft vlot op de maalstroom van het Noodlot.…
Kerst 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 minderbedeelden
hij gaf hen
kracht
gewiegd
in kribbe zacht
nog in het paradijs
vertederende onschuld
nieuw leven, puur en rein
straalt hij uit lieflijke onwetendheid
een lichtend voorbeeld voor deze tijd
wanneer zullen zijn woorden van liefde
rechtvaardigheid en mededogen
vrede, ook onze waarheid zijn
gevoed door het verlangen
naar duurzame…
Als je je voor de zoveelste keer zorgen maakt om het klimaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
580 Doe vrijwilligerswerk
Plant een es
Eik of berk
Eet
Zonder vrees
Minder vlees
Koop lokaal
Landelijk
Desnoods Europees
Gewoon lekker
Duurzaam doen
Stem groen
Recycle katoen
Eet met het
Seizoen
Vergroen
Je buurt of tuin
Struin
Composteer
Doe en leer
Doe nog meer
Hang een bijenhotel
Op en noem haar
‘Voorjaarssfeer’
Ho daar is je…
Bezinning
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.425 Als bij een onverwachte stilstand
Van een slaande klok
het raderwerk wordt geremd
Zo voel ik mij
het lijf nog door de geest getemd
Dan worstel ik met mijn herinneringen
Achter mijn bureau
Over de loop der dingen
Uit mijn jeugd
En over tijd en
Eindigheid
En droefheid die ik op mijn schouders weeg
Dan ben ik moe
en leeg
en toch doet…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
BEVRIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 en dan kom ik weer
naar je toe
je lach in goud vertaald
vertelt me duizendvoudig
hoezeer ik één was
met je jeugd
al dronk jij meer
van mijn verleden
de stilte
bevrijdt enkel die
begrepen heeft
wat sterven is
geen onvermogen
jij was er één van
want de nacht
draagt de kleur
van je ogen…
Ontmoeting
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.171 Hoe jong nog waren we
Prille jeugd
Als de lente komt
zijn de dieren niet de
enigen die toenadering zoeken
Het was niet mijn bedoeling
je te vernietigen tot gruis
slechts weg te vagen
tot je niet meer bestond
Ik ben je niet vergeten
maar je bent wel weg
uit mijn leven
Hoe kan het dan
dat ik overal waar ik ben
jou tegenkom?…
Brian Brobbey
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 A star is born, met donk're krul getooid
Zijn aanschijn zorgdoorgroefd
en diep geplooid
Smeet met zijn krachten, heeft
zijn jeugd vergooid
Zijn huid, als coming man, alreeds gelooid
Heeft nog maar net de Ajaxschool voltooid
Pas kiesgerechtigd en nu al gekooid...…
Een zonnebloem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
852 Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn?…
toen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
647 een zijpad
weg van de groep
waar loopt het heen
jij volgt
de tijd staat stil
er is alleen de rots
een lach
we klimmen
roekeloos hoog
je kust
me een regenboog
ik laat me glijden
langs wanden
van herinnering
en jeugd…
even leven
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.082 de ochtend
de jeugd
een bal
gerinkel
een snoepje
de winkel van Sinkel
de middag
de volwassenheid
een kus
een wijntje
een huwelijk
een kleintje
de avond
de ouderdom
een borrel
een kale kruin
een pensioentje
een volkstuin
de nacht
de dood
donker en koud
een traan
men rouwt…
Oerknallen
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
845 Mijn jeugd rond deze tijd was ronduit goud
We zwierven in de buurt en door de paadjes
Langs kerk en plein, met zakken vol piraatjes
En soms met een gevonden astronaut
En als er eens politie kwam? Je rende
Omdat die man je vader heel goed kende…
Oi
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
762 Bij een ieder
ver voorbij de jeugd
met een vertrokken grijns
van vergane glorie
de kille mondhoeken
moeizaam opgetrokken
tegen de zwaartekracht
moet staan
een dapper dollend zonnetje
dat zijn omgeving kan verwarmen
dat spelend en ongedwongen
met heel zijn lijf en leden
naar jou schaterlacht…