Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Lief Valentijnsgedicht

hartenkreet
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Zoals de wind koralen weeft door de gewelven van de nacht Blauwbloesems zacht sluimeren in de boezem van het woud Zoals het leven weer ontwaakt in de zomer van de wereld De gloed van schoonheid straalt in de spiegel van heldere ogen Zo verlangt mijn zijn naar jou als naar een glimlach broos en teder een warme zonnestraal boven een verre…
troebadoer7 februari 2008Lees meer >

wild water

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.122
je hebt dat ongetemde en dat trotse een bergbeek in godzalige natuur het water van het allereerste uur belaagt de oude wortels, speelt met rotsen je bent nog onbezonnen en nog puur een wild verlangen laat je telkens botsen te jong nog voor een overwogen klotsen tegen de tirannieke kademuur maar achter verre bochten wacht het dal eens zul…
Daan de Ligt16 december 2003Lees meer >

mijn opa was een wereldreiziger

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
mijn grootvader zaliger maakte verre reizen wenen carthago montenegro moldavia lisboa monaco niets was hem te ver ik was zijn petekind gevraagd dus met mijn verjaardag wat is nou echt merkwaardig hij plukte in zijn rechteroor dacht met de ogen dicht diep door toen sprak hij heel officieel: ze zijn vaak moeilijk te vertalen niet door een…

Na de Bosbrand (landengte van Kra)

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Het exotische krijsen der orchideën overstemt, zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel. De wanhopige boten van de zeezigeuners worstelen met de masculine branding. De netten van de koperen jongens zijn slechts gevuld met een kwalijk riekende dood.…

Men had je alles mogen breken

gedicht
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 22.918
Ga nu niet spreken van verre pijn maar leg me zwijgplicht op. Een klankloos woord bijt in mijn keel, breekt af in mij in lettergrepen. Ga liever dood dan nu te spreken. Bloed, laat hem niet stollen. Aarde kruip nog niet op hem maar mors zijn woorden, laat ze niet verbleken. Alles kan ik aan maar niet zijn lekke stem. Smoor haar in mij.…

is kunst illusie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
kunstenaar is kunst illusie fusie van de waan en faam verworven in de vele ruzies over werk met je kompaan je naam is al vergeten faam aan het verbleken waan aan het verworden tot kunst van witte boorden kunst jouw magistraal product is visitekaartje van het clubje elitairen het onderscheid dat ruik je al van verre nooit…
wil melker13 oktober 2006Lees meer >

Venita

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.169
de rotan stoel bij het achterhuis schommelt door wind bezeten zacht krakend en bijna vergeten op het terras van schelpengruis een man door zwart gedragen wordt zichtbaar tegen het blauw van loze adem en diepe rouw die het dagend licht vertragen uit zijn brieven vallen wonden als losse blaadjes uit het leven door zijn verre kind gebonden…
Hanny30 september 2009Lees meer >

Dromenvanger

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.886
kon wellicht dacht ik aan langvergane dagen van verlaten witte wolken die genomen door de vogels zomerden in vergezicht In winters hing ik niet aan slaap die was voor dwazen - radelozen nee - nog liever brandde ik mijn ogen rood in evenwicht en ving ik motten van de maan die kwamen uit het nachteloze voor het vuur waarin mijn blik een verre…
jan haak19 november 2009Lees meer >

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Het allermooist aan ’t Noordzeestrand, was niet de branding of ‘t warme strand, de vissersboot aan verre horizon, of de goudgekleurde ondergaande zon. Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand, de meeuwen etend uit mijn hand, die daarna opgingen in hun spel, van vliegen, zweven en dalen snel.…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

Slaapliedje

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Leg je hoofd maar zacht te rusten Dan zing ik je in slaap Geef je over aan het onderbewuste Als ik het hier en nu wegkaap Ik wens je een voorspoedige reis Naar de verre velden van geluk Ga maar op weg naar je paradijs Mijn lieve, kleine ukkepuk Mogen engelen je altijd behoeden Tegen het kwaad van dit leven Zodat je veilig en zonder bloeden…
Frank27 juni 2010Lees meer >

Ik heb je naam

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Maar ik weet dat is alleen een onbereikbaar verlangen jij bent voorgoed gegaan achter de verre horizon naar een andere bestemming ver van het aardse bestaan. Eens zal ik je weer ontmoeten bij: de bron van ons bestaan.…

Icarus

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Natuurlijk mis ik jou, je was de zon je was de maan, tot zelfs de sterren maar ook voor mij het veel te verre het licht dat ik niet raken kon ik zweefde steeds jouw richting heen maar stortte dan op aarde neer geen weerstand had ik, geen verweer gebroken mens van kop tot teen een dwerg was ik in jouw heelal die dacht dat als hij vleugels…
bert deben18 januari 2011Lees meer >

DE AVOND

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Een vreemde stem gromde van ver en neurde zwarte klachten, en uit der wolken zwarte vachten glansde een bleke verre ster. Je adem zoemde in mijn oor en zong er wijzen, zacht, de zee weedroef neurde erdoor,- ...heel donker kwam de nacht.…

13 augustus

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.264
vandaag loopt er een kind aan mijn hand eerstgeboren voelt hij kleiner dan hij is, want missen spreekt het grootste woord en buiten, in dat verre land van bruggen bouwen speelt vertrouwen met mijn pop ze draagt wat krullen rond haar ogen maar ze ziet de mijne niet ik pluk mijn witte bloemen uit een tijdloos dood gebaar daar samen…
switi lobi13 augustus 2011Lees meer >

Het poëzieparadijsje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
had de paden geschoond stenen weggedragen ballonnen opgelaten voor het grote feest deuren stonden open tafels gedekt van heinde en verre zouden zij komen voor de bundel van mijn dromen maar in de ijzige wereld van toen sneeuwde het uren geen snelweg of trein bleef gespaard een kleine groep had de heenreis geklaard wij hebben samen…
wil melker10 augustus 2012Lees meer >

Storm

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
niet meer ontkennen kan er ook niet aan wennen het stormt in mijn hoofd van hot naar her van schots naar scheef het doet niet meer wat ik wil we leven in twee werelden mijn hoofd en ik als ik naar binnen kijk valt er nog een wereld te winnen op die planeet van jou die in een baan om me heen steeds wijder lijkt te draaien naar een verre…

Kinderschoenen (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Soms opent het kind woordenloos het verre venster.…
J.bakx10 maart 2013Lees meer >

terug naar de navel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
de zachtheid van het verre water aangelengd met koppige, rode wijn geplengd op harde, droge grond geur van hars uit houten vaten van Delphi naar beneden kijken ertsschepen liggen roestig voor anker aan de horizon springt een dolfijn vangt het laatste licht van de dag hier kan ik jong blijven met jou zelfs vandaag met grotere pijn dan verlangen…

Gesponnen kerker

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Spieren die zelfs in diepe slaap Hun spanning niet laten vieren, Die kabels zijn in gedroomde Herbeleving van weer een verre nacht, Die nu plots weer actueel wordt, Nacht waarin wel geslapen Maar niet gerust wordt; Ziel, het diepste ik, Gevangen tussen scheepskabels Van gedroomde achterdocht, Brommend in de veilige omgeving Van…

In perspectief

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
ik ben de schepper niet als ik de golven zie in perspectief met hoge luchten en mijn kleinheid me doet vluchten met zand in mijn hand als verbondenheid met strand aarde en het uitgestrekte groene land het donkere blauw van eenzaamheid en stilte mij trekt naar het verre heelal waar het woord verstomt licht gevangen zit in gaten…
wil melker5 december 2014Lees meer >

de ziel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Je kijkt nog uit over verre velden maar je herrinnert je niets meer van die enkele blik die zich steeds herhaalt Ze zit aan bij het avondmaal op de dag van het lijden van Christus Ze heeft altijd gedacht dat haar ziel naar de hemel ging Misschien is dat wel zo maar waarom heeft haar ziel haar nu al verlaten ?…

koesteren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
verzorg je hond/kat optimaal jij krijgt een beeldschoon dier onze zwartwitte kat het bewijsstuk breeduit liggend nu voor de kachel hier geef eens een gekookt maaltje van bijvoorbeeld kabeljauw zij ruikt het van verre bij het bereiden ineens een enorm geluksmiauw let vooral op het juiste gewicht eventueel obstipatie…
Antonia23 januari 2016Lees meer >

Magisch realisme

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ik zie de imposante rij het lijkt magisch realisme maar de bomen ruisen blij waar in een verre horizon licht en nevels schoonheid figureren leren witte wieven hun theater in het bos zoals elven feeën en kabouters dansen op het maanverlichte mos en kobolden smeden in hun grotten verder op nooit is de mens alleen er leeft in veel dimensies…
wil melker28 januari 2016Lees meer >

Heimwee

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
over de jaren heen groeit in mij een verlangen naar huis niet dat mijn gevoel in oude dromen blijft hangen mijn hart gaat naar daar waar ik nimmer ben geweest plekken die mij van verre raken, het is mijn ziel, zo denk ik die nog dieper zoekt naar wat reeds in mij is of toch wel naar verwachtingen die op mijn weg…

Naar de Maan met z'n allen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Misschien naar Mars of een verre Maan? We zien al licht van miljard jaren oud. Per raket naar een zwart gat klinkt reeds vertrouwd. Wat is de zin van ons bestaan, als wij het aardse verlaten. Als er mensen naar Mars zullen gaan, of zwarte gaten? Deze aarde heeft toch genoeg om ons te geven wat wij wensen.…

Verdwaling

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 745
Ze begon zich te herhalen meer en meer te verdwalen in zichzelf en de omgeving af en toe het besef van verlies verdriet vermengd met boosheid over haar hoofd dat niet meer wilde steeds meer overgaand in wat leek een soort berusting in de emigratie naar een voor ons onbekende wereld aangevuld met allerlei fragmenten uit haar verre jeugd…
geeraardt24 oktober 2017Lees meer >

Moment

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Het overviel me gisteren in de winkel ik voelde iets van me-willen-vlijen tegen iemand aan Plots zag ik hem staan die me op een avond op de dijk na het zwemmen, de picknick, het liggen, om de beurt een regel citerend uit een gedicht het verre licht uit Urk verleiden wou maar voor wie ik net niet zwichtte.…
Ralameimaar5 november 2017Lees meer >

tussenstop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
het moment bestaat uit zandkorrels ergens groeit mos op een boomstam het lijkt alsof we wachten er is niemand langsgekomen misschien later op de dag het heeft nog niet geschemerd als tussentijdse bestemming is je mond gevuld met smaak naar verre woorden voorlopig valt de deur in ‘t slot blijft een dag gelijk aan vertrek is de vlucht…
Iniduo26 december 2017Lees meer >

Melancholica

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
De muren hebben gaten die beelden binnen laten een voor een verschijnen ze als dia's voor de geest vanuit de verre jeugd die eens wel eeuwig leek maar langzaam toch verzuurde Dagen langer dan de nachten gevuld met liefde en plezier doden die nog jong waren onbekend met hun verschiet Kleine kwalen worden groter vreugde duurt dan vaak…

zonnig papier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
ik heb met schaduw op zonnig papier contrast geschreven scheidingslijnen zijn fel maar later loopt de inkt opdrogend dood venijnig bijt zij stukjes licht in wat langzaam vergrijzend zicht waar in overgang zwart en wit ieder nog gaan voor eigen belang verre contouren scherpen elkaar maar van dichtbij is grijs heerlijk vrij…
Wil Melker22 november 2018Lees meer >