1062 resultaten.
Dat bloemetje
poëzie
4.0 met 48 stemmen
9.173 In 't heel vroeg voorjaar
Heb ik het zien staan -
Toen ben 'k nog zo zachtjes
Daar langsheen gegaan.
Maar een mooie morgen
Toen was ik zo blij -
Toen mocht ik dat bloempje
Gaan plukken voor mij.
Lang heb ik gelopen
En toen ik het vond -
Toen lag het verschrompeld
En dood op de grond!…
Droom van een boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.034 Ik geef mijn ziel voor groene loten,
wie zet mij toch weer op mijn poten,
zodat ik in ’t voorjaar uit kan lopen
zolang er leven is, mag men toch hopen?
Lieve gemeente: geldt dit ook voor mij,
hak mij tot schrootjes of maak me weer blij!
Loop niet langer te lanterfanten
u kunt mij rustig overplanten.…
Alles geeft een nieuwe kans..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
844 Els
Es
Les
Al
Alles
Ja, alles
Krijgt een nieuwe kans
De takken aan de bomen
Maken knoppen
Bloeien
Maken bladeren
Vergaan
Om plaats te maken
Voor de sappen
Van de knoppen
Die in het voorjaar komen gaan
En zich openen
Wat u dacht
En verwacht
Dat na snoeien
De boom zal doodbloeden
Fout
Er komt nieuw hout
Met alle macht
En uit volle…
Rollator.
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
1.511 pijnlijke heupen en knieën
worstelend op deze gang
verjaardagen en namen
uit mijn hoofd verdwenen
vergeten gezichten
van lieve vrienden
strijdend tegen de ziekte
in het vroege voorjaar
een domme uitglijer
op weg naar de bingo
die steun ontbeerde
van mijn tanende armkracht
pijnlijke botten
aan mijn ondervoede torso
heen en weer…
Maandag is een oudere boom geveld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.021 Zag ik de laatste knoppen van haar takken
Het Tiroolse kostuum kinderen haar hondje
Nog voor het voorjaar is geworden
Ook vandaag krokussen en sneeuwklokjes.
Vanuit een slechtzittende stoel in de aula
Elke maand week seconden lang terug
En op de weg lag geen appel maar een slang.
En ik dacht aan toen, aan voetbal op het plein.…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Hoe dan ook het voorjaar nadert die
me zal meenemen naar een wereld vol verrassingen
waarin ik langzaam overga naar lente maar elke keer weer met een
fantastisch gevoel van beleving en waarneming die mij gelukkig maken; raken nabij.…
Dagen later
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 In het voorjaar komt de verrassing.
De zaaddragende planten tijdig geknipt
de heggen, nog eenmaal te snoeien,
volgend jaar weer verder.
Er daalt rust in de tuin, de wonderbaarlijke
groeikracht is sterk afgenomen,
wat nog te doen staat is te overzien.…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei
en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef,
ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef.
Getuigen en geluiden zijn verdwenen, maar het wonder niet voorbij.…
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Verheven en rank
spreken zij, aardgebonden,
groeven gebeiteld
langs een liniaal
met beider zich welvend
ontvouwend acanthus
het eeuwenoude
intieme verhaal
Waar 't marmer in duplo
zich richt in het zenit,
waar eerbied woont
tussen plicht en geboden
daar zetelt in 't midden
de tempelgodin,
symbool van de
hemelse code
voorjaar…
De Vogels Zingen Niet Meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 boerenland weideland
het thuis van vele vogels
ieder voorjaar weer maar de vogels
de vogels zingen niet meer*
het leven is uit het weideland
kapot gemaakt door gif
en kunst- en de vele andere mest
waardoor de vogels zijn weggepest
al wat het land hen ooit
aan levensvreugde bood
helaas zo pijnlijk zo zeer – is niet meer
is verdwenen levenloos…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Als hij zwijgt, blijft zijn aanwezigheid
hangen in het grasland, in de afdruk van zijn poot
in de modder, in gras dat zich sluit, in de geur van natte aarde die
langzaam opdroogt, en in het wachten op zijn terugkeer, zodra het voorjaar roept.…
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 zinggeluid des heemlen
ongehoord
(‘t spreken aan malkanderen
hemelzoet
dat de een de andere
engel doet)
spreken hoorde ik engelen
tot malkaar
en hun stemmen mengelen
altegaar
‘k zag de hemelbollen
op en neer
voor de voeten rollen
van de Heer
‘t zand en loopt zo licht niet
uit het glas
‘t glas en loopt zo licht niet
of zo ras
voorjaar…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 en zwoel was jouw lach
helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het voorjaar…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 Maar wat in ’t voorjaar rijz’, verjeugdigd en herboren,
Het kan de doodse rust van ’t akelig graf niet storen,
Waar ’t statig gewormt zich nestelt in het slijk:
’t Is dor en levenloos, als de uitgedroogde splinter;
Ja, drie voet onder de aard is ’t zomer, herfst en winter
En lente te gelijk!…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in de lente
zoet als mei
ogen warmen zich aan de zomerzon
waardoor lichaamstaal groeit
broos en lief
biedt de herfst zijn schoonheidskleuren
en in bescheiden blauw
geeft de winter
inhoud op ‘t oog
(volgens de natuur,
elk voorjaar…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Als sneeuw bedekten ze het gras
zo vlug dat ’t dit voorjaar was,
nauwelijks nog aan de bomen,
was het er al afgekomen,
afgeblazen door de strenge wind.
Niet te lang al dat gefeest,
zo dacht de kou,
nu is ’t wel genoeg geweest.
De hagel wilde ook meeregeren,
daar moest de bloesem dan maar van leren
zo teer, zo vlug, en zo tekeer....…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Reizen wolken met ons mee
wijzen zonnestralen naar ons
wakkert ons innerlijke vuur aan door iets
lest water dorst aan dier en gewassen
die ons elk voorjaar weer verrassen,
trillen signalen door het hemelruim.…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 In het voorjaar begint alles opnieuw
ook de vragen, naar de zin van het leven.
Zal een ander tijd, de antwoorden geven
en weten, het leven doorgeven had diepere zin?
Vragen die blijven, de vierde dimensie
het is nog verscholen.
Hoe ver zijn wij, van het vijfde seizoen?…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Schrale jij ontroost, mompel ik,
ontroostbaar nu eenmaal van heimwee
naar vroeger, toen voorjaar bestond
zonder mij. Maar van weeromstuit rollen
uit mijn knikkers weke parels en stralen
sterren in hun bloeddoorlopen breken.…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Maar kijk, glunder ook even, 't voorjaar komt tot leven.…
Winterbeleving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
555 Winter gaat vooruit
langzaam en zacht naar voorjaar
hints in overvloed
Het is ontspannend en rustgevend
om de winter van dichtbij mee te maken die een
zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder kan genieten
van paletten met authentieke kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Als tenslotte het zaad door de wind is verstoven
en de gasten niet langer rechtop kunnen staan
maar heel spoedig tot vruchtbare grond zijn vergaan,
kan het voorjaar straks weer nieuw leven beloven.…
t Kan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 dacht ik over een kerstgedachte
en wist dat ‘t kon
Terwijl ik dokumenten kreeg
waarin de voorbereiding van dreiging
wist ik dat ‘t kan
Dat we steeds
nieuwe dingen bedenken
zoals er elk voorjaar nieuwe knoppen aan bomen
zoals de geboorten van perfecte babies
Terwijl ik bezig met
van iets ouds iets nieuws te maken
luisterend naar podcasts…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
Waar Ligt Geluk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
422 geluk ligt in jouw
ontwapenende blik
in de overgave aan
het spel van een
onschuldig kind
in dat overweldigende
mooie bloemstuk
in die alles zeggende snik
als mensen elkaar na
jaren weer terugzien
het zit vaak in het kleine
en valt niet af te dwingen
het waait je soms
zomaar aan met de wind
het ligt in de eerste
voorjaarszon die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar…
De polonaise kan beginnen.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.568 Naar buiten gekeken, het duurt nog weken
Voor het voorjaar
Die vrolijke vakantie waar naar uit wordt gekeken
Of uitgeweken.
Zag ik de pop staan die al was uitgekeken
Al vrolijk in zijn bestaan.
De reeks poppen stonden erachter aan
Clown, aap, nar, prins zonder plicht
Met watervaste stift
Veranderde ik de lijn onderaan het gezicht.…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.813 zilveren kuiken
belaagd door zeeluipaard, pelsrob en orka
bedreigd door olieplas en net, de jacht op ei en mest
op het ijs waggelt hij schuw met lage heupen, de gehurkte pas
tot hij voorover valt, de glijvlucht over een ijsflank
ze lossen elkaar af, samen broeden, voeden
een kolonie van duizenden, huid plooit over het ei
in het voorjaar…
OUDEJAARSAVOND IN DE STAL
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 Nu staan er waarlijk al zeven op stal;
Loopt het gewas in het voorjaar wat mee,
Dan koop ik vast er vóór Pinkster nog twee.
Hopen wij op een gezegend Nieuwjaar,
Dat het ons drieën niet scheidt van elkaar;
Zie eens, hoe Janbaas de Witkop daar aait!
Wat zijn ze maatjes - Hoor aan, hoe hij kraait!…