7950 resultaten.
Tineken van Heule
poëzie
3.7 met 7 stemmen
5.260 Tineken van Heule, ons maartje,
kan werken gelijk een paardje,
kan melken, kan mesten,
kan schuren gelijk de beste.
Tineken van Heule, ons maartje,
staat hoog in de gunst van mijn vaartje,
en als moederke haar prijst
dat mijn zuster erom krijst,
dan lach ik een beetje in mijn baardje.
Liever dan een vis die in een goudzee zwemt,
liever dan…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.608 Versteend sta ik op deze aarde
met lange rok en omslagdoek
die hij strak rond mijn borsten
speelde, omdat dat van de wereld
moet. Zo ben ik opgevoed.
Mijn ogen hebben iris noch pupil.
Dus kijk ik maar naar binnen, wil
al wat buiten voorvalt binnen horen.
Van wat ik waarneem ligt rondom
mijn mond een lach bevroren,
die daar maar vriezen…
de bijzonderling
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
971 vindt zich eigenlijk niet zo bijzonder
hooguit wat anders dan gewoon
maar in de ogen van de anderen
heeft ze zich ontwikkeld tot
of was zij eigenlijk altijd al zo
daar is men onderling niet uit
weet je wat ik zo in jou bewonder
hoort ze wel eens van een enkeling
is dat je zo uniek jezelf kunt zijn
dan knikt ze maar wat als antwoord
want…
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 Ik dacht dat ik geboren was voor verdriet --
en nu ben ik opeens een lied
aan 't worden, fluisterend door het ijle morgenriet
nu smelt ik weg, en voel mij openstromen
naar alle verten van de horizon,
en ik weet niet meer
waar mijn loop begon.
de schaduwen van blinkend witte wolken
bespelen mij en overzeilen mij;
en scholen zilvren vissen…
Tragische ladder
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
795 Jij bent het mooie het dunne het dikke
laat bloeiend hout
jij bent de doodschemer
lichtekooi van hout gepende botten
schaduwprofiel
van deerniswekkende eenvoud
jij bent de tragishe ladder naar mijn hemel.…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 jouw weerspiegeling lijkt eindeloos
wanneer ik uiteindelijk de moed heb gevat
om erin te kijken, wie is zij, deze vrouw
die mij met holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt…
Vleugelslag
gedicht
2.3 met 58 stemmen
16.325 Alle vrouwen kunnen het.
Ze zijn het soms vergeten. Vliegen is de weidse
bandeloosheid van verlangen, loskomen op eigen kracht.
Geen makke schoolslag maar een vlindervlucht:
het overwinnen van je zware zelf en opstijgen,
klapwiekend, wervelend, de lucht doorklievend.
De vleugelslag van vrouwen is verraderlijk.…
Mathilde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
841 een stotterende boer
krijgt kennis aan Mathilde
haar handen leren hem
te spreken zonder woorden
hij is een goede leerling
heeft top tot teentje lief
zij mint hem, krijgt hun kind
de stotter is verdwenen
trots rijdt hij over akkers
zijn leven ademt vrij
.…
Nachtelijke echo
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
905 Hier op aarde
is de oude vrouw moe
je neemt het op
voor haar verlangen
om telkens droom te zijn
geschreven in brieven
nog altijd ongelezen
geen vertrouwde plek
slechts herinneringen
in de heimweehut
Waarom luister je
naar mijn gezang
mijn lieveling?…
Violette
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
928 Zij drinkt
uit regendruppels
dromentranen
en met een parodie
over haar liefde
sluit zij de dag
maanlied minnend.…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Wanneer de sterren
in de ochtendstralen vervagen
en de schaduw van jouw lijf
in navolging van jou zelf
over onze muren gaat dwalen
aanschouw ik
je buik die onze kinderen heeft gedragen,
de rondingen van je heupen,
moederborsten die hen voeding gaven,
jouw warme liefde die alles toch
zo dragelijk kon maken.
Dromerig haal ik de lok…
Begeerte
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.685 Ik ga naar de stad
en weet nog niet wat
ik kopen zal
een dingetje
voor niemendal
Natuurlijk heb ik me
daar weer aan bekocht!
En is het weer iets
wat ik echt niet
had gezocht...
Maar je wilt weer iets
en dan blijkt...
het is weer niets!…
SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.668 De kerstavond valt;
een lieverheersbeestje wacht
eenzaam bij de deur.
Die eenzame ster,
door stapelwolken omhuld,
straalt onverstoorbaar.
Ik veeg het schuurtje:
bonte snippers stuiven op:
eens een dagpauwoog...
Luide vogelzang
vult de vochtige leegte
van het maartse bos.
Tussen dor lover
flonkert het frisse groen van
bosbessenstruikjes…
Rampzalig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
757 Ik heb verdriet om de vrouwen
die oud leed projecteren
op nieuwe liefde
en daardoor
de kansen op geluk
domweg laten glippen
Ze stelen het meest armzalige
van mij en blijven blind
voor de ware liefde
Ze denken hun vrijheid te nemen
maar door hun kortzichtige acties
verwoesten ze hun diepste integriteit
en gaan ze onbewust hun heiligheid…
Paranoia
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 Ik kijk wel uit, ben niet zo
masochistisch als vrouwen denken,
hoewel ik wel vaak de kous op de
getormenteerde kop krijg, maar
ik beschouw het totaalbeeld en
de fragmentarische eeuwigheden,
die ik in het absolute geheim
met mijn Godin deel. Punt uit.…
genageld
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
834 wind speelt
met haar
gewillig
valt het
langs
een glimlach
m’ n schoenen knellen…
Vriendinnen
hartenkreet
1.2 met 9 stemmen
1.849 Als vrouw wens je zo`n vent.…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Een dag duurde eeuwen.
Verveling stond chic.
En het gebaar dat je maakte om te geeuwen
werd gerecenseerd op zijn ornamentiek.
Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde. Werken
kwam neer op zich op het voorhoofd betten…
Ego
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 In mijn onwankelbare
vertrouwen
kwam een onherstelbare
deuk,
nu is mijn beschadigde ego
omvergeblazen.…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.
Claire Vanfleteren…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 de haarlok
als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie
verdroogd, verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit…
RITJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.205 Het paardje reed zo klinkend
met hoeven tinkellinkend
al op de klinkerdijk.
Zij droegen róse hoedjes
op roodgeverfde snoetjes
en voeren langs de dijk.
De sleepman had een zweepje, slap,
en zweepte 'hurt' bij elke stap
van 't paardje op de dijk.
Zij hadden gouden zon gehuurd,
en 't tuigje was zo blank geschuurd
dat voerde over de…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 verander mij in zicht geschapen
oogjes toe snavel vol zoethout
en de rest zijn veel morgen gezien
puntjes komen later in dit verhaal
moeder koost nog eenmaal
mijn gezicht schoon als toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft…
Kunstlevenleven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
739 Flesseblond gekleurd haar grenzend
boven volgespoten dikke wenkbrauwen.
Grote ogen bezijden een strakneus die opduikt
over te vette lippen die een stijve mond
doen grijnzen zonder echte lach.
Opgeblazen borsten als individuele torens
hard als graniet staan boven een
platgeslagen buiknavelgat, daaronder
dikbillen en uitgezogen dijen, en als…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 Zij heeft de lente in haar ogen
danst op blote voeten naar het licht
niets laat haar nog onbewogen
sinds zij voor Sarah is gezwicht
steen voor steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder…
Om de hoek
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.032 Ik liep wat door de gang-
paden en ineens liep ik vreemd
genoeg weer naar achteren en toen
ik de hoek omliep stond ik oog in
oog met een vrouw, die ik al lange
tijd bemin, maar die ik nooit zal
kunnen veroveren, maar we groetten
elkaar wel als oude bekenden en dat
verraste me en deed mijn hart goed
om de hoek wacht soms wat klein geluk.…
'T MEISJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.940 Daar was 'n meisje,
daar was 'n water,
daar was wat zonne
en groenig riet.
Dat water zong
met zilvren klater,
dat meisje zong
'n vrijerslied.
Dat meisje had
zo rode wangen
en brede heupen
dat ze had!
D'r haar dat berste
uit de spangen
en glom of 't vol
van zonne zat.
D'r ogen keken
maar in het water
daar sloeg ze 'n…
Mutter Courage
gedicht
2.2 met 150 stemmen
19.788 Aan elke heer die bellen blies
in haar hoofd van waspoeder en zeep
bood zij haar mond van eeuwen aan,
haar hele ziel in ondergoed,
opdat zij niet voorbij zou gaan.
Maar debuterend in de malle troost
van kinderneuzen vol met snot,
heeft zij voor eeuwigheid geen tijd.
Het regent, maar zij blijft gezond,
gezond zoals een moeder moet…
Opgeheven geheim
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
750 kinderen
mocht ze niet op de trap
‘k ben heel voorzichtig
achter haar aan geklommen
ze was de koningin te rijk
zo blij nog even
weg te kunnen dromen
in haar vroegere koninkrijk
maar de weg terug
een uur waren we bezig
toen ik bezweet bedacht wat nu
werd me iets ingegeven
we gingen op de knieën
tree voor tree
het was zo’n lieve vrouw…
Tijgerin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
804 (voor Monique Methorst)
Ik ken je slechts van je gedichten en
van enkele foto's, roofdiervrouw,
poëtische kanjer, lustige uitdaagster,
ik sluip inderdaad door de duistere nacht
op zoek naar wilde erotiek, ik weet
inmiddels dat allen dat doen, ook overdag.
Jij tijgerin, ik tijger. Jij Jane, ik Tarzan.
Ik wil je gespannen huid graag strelen…