1348 resultaten.
Mijn ziel wil dansen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
629 Mijn ziel wil dansen onder blauwe luchten
waar alles nu in bloei staat, witte pracht
die niet te zeggen valt, op weg naar vruchten
die rijpen tot een zware, niet te stelpen kracht.
Hoe alles nu belofte is voor morgen,
en zonder haast, alleen de stilte rijpt.…
Galypso
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Uit haar schoot weerklonken
sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit
haar ziel, wenkte met de
ogen en haar lippen - vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf, “ Wacht met
wikken niet te lang, er ligt
een niet ontdekte vrucht te
rijpen met een honingzoete pit."…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In de vlijt van alle gestorvenen
treft alleen de hoop geen verwijt,
de nachten woelen twijfels bloot,
er lekken onrijpe vruchten uit de
hemel en door de gaten van het
firmament om door de ‘onkreukbaren‘
- met integere woorden - te worden
bijgezet als hongerige wolven.…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn
levensboom, waarvan de vruchten niet willen
rijpen. En in het stof van verwaaide verzen
is het moeilijk keren in een vastgeroest idioom.
Het einde dient vooral te blijven waar het
is, eens zal ik zal hem toch wel ontmoeten.…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten woorden
er rest nog wat tapijt van het nooit geoogst respect
twijgen worden mens en de vrucht…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
Fundament?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 slaap maar door in mijn gerijpte vrucht,
droom je los uit de tentakels van het mos,
anker je gevoelens waarin je zeker staat
laat je kristallen zaad
nippen van het licht,
kiemend in het fundament
van een eeuwenoud gedicht.…
HERMES VAN PRAXITELES.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
963 Maar immer vrucht'loos streeft het naar zijn buit
En wekt de god niet uit zijn mijmer-rust,
Wiens heil'ge droom in vage verten ziet....…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Soms mag het druk beramende heden
zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom,
is dan toeven onder een pruimenboom
vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden.
Binnen de wortels huist het verleden,
verschijnt telkens als een springbron van stoom:
door het lover ruist een natte luchtstroom,
herinnert aan eens genoten, geleden...…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta. De voorbije vitaliteit
is nu aan het sterven, maar ik weet
er gloort een groene toekomst hierna.
Oktober stemt mij niet verdrietig
om een afscheid. Met haar verder
te moeten leven is mij niet de eer
te na.…
Afgelopen zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
439 Afgelopen zomer
dronk ik sangria met Heather
koel en boordevol vruchten
omdat we een weekje Madrid deden
en we niet alsmaar konden bomen
over de hoe's en waarom's van
onze lievelingsdichters
in het Parque del Retiro
hebben we op een bank de poëzie
van Federico García Lorca
geanalyseerd (ondertussen
bestudeerde ik haar ronde vormen…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Aan de horizon
voor die voeding van de verboden vrucht
zonder het spel
van deurtje open deurtje dicht als in een klucht.…
De benzinepomp
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.574 Daar hangt de vrucht’.
-------------------------------------------------------
uit: 'Waar de burchten stonden en de snoek zwom', 1979.…
ontelbare bloesems
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 als achterblijver sta ik de dood
te dirigeren langs de balans
van schaduw en inteeltige vruchten
er is niets dat mij nog bindt
tegen het besef, al spreek
ik in eigen woord dat nonchalant
zicht keert van roem naar duiker
waar wallen over oevers zijn gelegd
en tochtige streken zijn gedempt
met daden zonder pragmatisme
doch hoe ik…
Pommeren 1945
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 Met een vrucht in de schoot en een tas in haar hand
stak ze weifelend de Weichsel over.
Want de Rus naderde 't Kasjoebenland,
die primaat, die hongerige rover.
Weg uit Pommeren, verstoken van brood,
wie had er in zo'n eind van de oorlog geloofd?
Een brave bakker deelde haar nood,
ze treinden naar 't Waasland, berooid en beroofd.…
Moederdag
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
467 Moederliefde is immers de overgave voetstoots
slechts gewijd aan de vruchten harer schoots
en ontbrak het soms in de rauwe werkelijkheid,
de dichters willen de slagroomtaart niet kwijt.
Zien we op tien mei een breed poëtisch banket,
vele dichters voelen zich ineens ertoe aangezet
mee te surfen op de golven van de moedermaagd.…
In tegenslagen en momenten van pech
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 Het zijn die momenten die zoeken naar
de vrucht, die rente geven op de voorpret
na de koude van een winterse lucht; zoals
ze in het leven een gouden zege na de regen
kunnen geven.
Gouden zegen vaak een verfraaiing na
een verduisterende spijt, die te laat
kwam omdat de verleiding in het leven
soms als een mes aan twee kanten snijdt.…
laat wonderen groeien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 bezit en vluchtig geweld
dat dankbaarheid doet verdorren
waar het plezier en vreugde brengen moet
koester daarom na gisteren en vandaag
ook morgen de passie voor leren
die gelijk een ceder hoger rijst
blijvend jou door het leven groeien doet
aan de waarden van het leven
die van binnenuit gloriëren
gelijk de mooiste bloemen
tot sappige vruchten…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf
weer tot faam
macht in rijm, wel
of niet verjaard in
strikt of los verband,
een golvend stem
die haar ziel raakt,
het kleedt het naakt
het voedt, herschept
als uit een oud getij
scheurt de bolster
van de vrucht…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Pêche Melba
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 Perzikstad las ik
Een sprookjesstad als Babylon
Hingen daar tuinen
Met bloeiende bloesem
En sappige vruchten
Melbabylon
Droomprinses
Roxannexander
Tussen muren van paleizen
Bijtend gif
Van salamander
En doodse poelen
Waar Narcissus
Egozoekend
Stilt de tijd
Achter zijn rug
Loert mee de dood
Zag hij die tuinman
Dan niet staan…
Sundance kid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Mijn trip advisor ried mij een piknick
Op curaçao of bali's palmenstrand
Als tijdlijk pied à terre pieds noirs wit zand
Daar klinkt son mieux veel beter dan mijn ik
Een vrucht met minitattoos I want you
Pink lady reine claude cox d'orange
A clockwork orange kanzi jazz mélange
En royal gala elstar winnetou
Corona popscene tour de pandémie…
Beweeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 De punten van een molenwiek: tienduizend revoluties
Als zwart gerande langspeelplaat draai ik mezelf spleen
‘t Is niet dat ik de mensen haat of iets aan hun gebeuren
Of dat ik geen geliefde wil om alles mee te delen
De sterren flonk’ren onvervaard, de maan baant zich zijn banen
De rozen geuren in de lucht en in de bodem sterft de vrucht…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 zuchtje
in al mijn naakte verzen
voel ik me als een gelaarsde
windjammer, groots en
bovenmaats en gemodelleerd
naar tijd en evenwicht
het ballast werkt als
een anker, het vertraagt
mijn schreden in een briesje
en verjaagt de wind
met mijn bezielde en
bezegelde lot
soms zoek ik de wind
als de bladeren zonder
ritselen mij de vrucht…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Oud vermaak mag menselijk brein verluchten:
kinderlijk verleden bewaart zijn vruchten:
allerlei speelgoed geniet knus tehuis.
Milde schemer overhuift fraaie kasten
vol wagens, zangdozen en danspoppen,
die jonge handjes eens dol betastten.…
Omniversaria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
436 Les fruits de mer
sont omnivers
ze drijven gans
de aardbol rond
in aqua-oceanen
Zij dragen bijna
altijd vrucht
het kleine grut
van spartelende
van reuzepythons
stammende
zoutwater
absorberende
watertrappelende
school van dertien
in dozijnen
haaienvinnensoep
sardijnen
slaat kleumend
als lafbekkende
voor haaienkaken…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 ik beken en ik ontken
ik twijfel en ik weet het zeker
ik ga en blijf
ik ga vreemd en stel me voor
van alles ben ik geparkeerd
in het eenvoudigste van het
herkennen qua mens met zijn
gevolg van hetzelfde soort
trawanten die in mij wonen
niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 wij voelen zoekend Vaders handen
De vrucht betasten in ons trillend loof.…
Heimwee
poëzie
3.5 met 53 stemmen
6.441 De lieve, rijke gastvrouw
Geeft uit haar overvloed
Het kindje daaglijks bloemen
En vruchten, rijp en zoet.
Ze geeft haar kostbaar speelgoed,
Daar speelt het kindje mee,
Vertelt haar mooie sprookjes
Van reus en toverfee.…