2152 resultaten.
Zoutoplossing
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.866 “Het zout is hard nodig voor de wegen
En om als samenleving bij te dragen
Wil ik u, als medeburger vragen
Graag uw eigen stoepje schoon te vegen”
“Mijn uitspraak vind ik echt niet ongewoon
Ik houd altijd mijn eigen straatje schoon”
------------------------------------------------------------
…Premier Balkenende wil dat iedereen de sneeuw…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Omkransing
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 starend
langs de waterlinie
met jouw gedachten opgesteld
voel je het water
schuimend tot aan je lippen
kolkend met de geur van zilt
proef je het zout op al je wonden
waar niemand ooit van wist
worden herinneringen weggespoelt
langs de kaaklijn van het oeverloos water
waar rimpelingen in zonneschijn
toonaangevend zullen zijn
om jouw ziel…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Ridderspoor
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
2.009 Mijn beenkappen staan zonder zwaard
onder de spiegel van de zee
ik breng verdronken land in kaart
als laatste ridder van Goeree
waar de hoogste golven breken
klamp ik mij vast aan vaders been
hoor oeroude stemmen spreken
in kinderklaagzang van geween
waar ik gaan moet zal ik dolen
om daar ooit zelf te kunnen staan
in bleke huid, uit zout…
Ruis
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
774 Wij zijn nu niet meer
dan dat wat verdween
een laatste kus
van zout op steen
Mijn voeten vinden
weer vaste grond
toch hoor ik soms
het heimwee ruisen
in het hart van een schelp
die jij voor mij vond
dan spreekt de tijd
zo licht als vlinders
keren woorden terug
naar hun fluistertaal
vertel mij nog één keer
een oud verhaal
van…
De roep van een plichtloze zee...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Vrijheid, zout op mijn gezicht...
de wind triggert
mijn verlangen naar een leven zonder plicht.
Weg, ver weg van alle gewone dingen,
me niet meer in allerlei bochten moeten wringen,
voor alles wat moet. Op tijd!
Want anders krijg je op deze wereld spijt...…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan…
WATERWERKEN, KLASSIEKE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
608 Soms stilstaand
veelal stromend
soms kolkende
waterwerken
Zoet, zout en zilt
maar nooit door
bruisende klassiekers:
het Kamerkoor Musica Amsterdam
o.l.v. Herman Rouw
m.m.v.…
Zo boven, zo onder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
639 Toch ligt dit spirituele beeld
voor eeuwig in mijn ziel verankerd
en herdenk ik het, terwijl ik
tijdens een duik in de golven
van de Noordzee een slok
zout water inhaleer.…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 noch 't zout ontzilt deze luchtenzee
regen ademt water tot
waanzin telkens weer…
stille wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 als er soms een druppel valt
laat het dan zijn uitweg vinden
een beetje zout en nat
zelfs al valt er maar één
elke heeft zo
zijn reden gehad
als er soms geen woorden zijn
laat de stilte dan maar even
zij weten nog niet waar te beginnen
maar als de regen valt
en woorden overstromen
in onsamenhangende zinnen
laat het dan maar even…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Geen traan sist weg met zoute bitterheid.
Ongelovig ziet het hoe het haar belijdt:
zij is geloof waarin het dol verkeert,
verstrengelt lust met tressen walg en nijd,
verguist de hoop tot die niet wederkeert.…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange
messen en
aangespoeld hout
in organisch zout…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
worstelen
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.827 het leven om me heen
Alsof niets er meer toe doet
Zonder jou voel ik me zo alleen
Maar toch weet ik dat het moet
Jij hebt iets anders boven mij verkozen
Iets dat meer bevrediging geeft
Iets wat blijft, zonder tussenpozen
Iets dat jou niet meer doet beseffen dat je leeft
Hier kan ik niet meer tegen vechten
Dit is iets wat ik nooit kan winnen…
Een liefde voor altijd...
hartenkreet
3.3 met 91 stemmen
17.167 Twee harten
smelten samen tot één
twee gedachten
hebben zoveel gemeen
twee verschillende leventjes
net peper en zout
toch duurde het maar eventjes
voordat ze zijn getrouwd
Al snel werden die levens met elkaar verweven
tot één leven met z’n twee
samen alles aan elkaar geven
Als het strand aan de zee
Twee maar één
Dit is de liefde…
de klippen
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
8.595 hij draait langzaam
naar het licht
de zon op zijn gezicht
het water aan zijn voeten
zijn vingers in het zand
hij streelt zachtjes
krullend haar
het hart loopt hier gevaar
en later dan zou moeten
verlaten zij het strand
hij brengt haar
tot haar deur
bewaart haar frisse geur
fluistert nog een kus
proeft haar zoute lippen
zij lacht…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 Diep in mijn hart is een beekje
Glinsterend als het zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
Nachtelijke prooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.497 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise delicatesse
ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…
Op witte lakens
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
593 schemering zag
ontdekte je dan wie ik was
plooide je gezicht een lach
terwijl je mijn diepe dromen las
of nam je meer de schaduw waar,
daar nodigt de maan vaak toe uit,
stokte je tong als naakt gebaar
en hoorde je enkel mijn ademgeluid
verhaalde de nacht niet van overgave
kwetsbaar over lakens uitgespreid
terwijl mijn lippen zich aan zout…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Schoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Zie de wind op de golven
fel blazend op de kust
De kustlijn van ontzettend veel schuim voorzien
met daarin verwrongen schatten van de zee
door schepen
gelost, gedumpt, maar bovenal verloren
zijn eenlingen, zoals daar is die schoen
versleten zool en zonder veters
Wit van het zout; ietwat uitgeslagen
helemaal niemand meer die hem past…
Sporen van de winter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 De dood heeft hongerig de
Palen uit de grond gevreten,
Niet één die nog
Is overgebleven -
Stronken met dode bladeren,
Aangevreten door vorst en zout,
Zien zonder het te beseffen
Nieuwe loten vol in het groen
Opschieten uit het dode hout:
Diep donkergroen
Dat zich een weg baant
Dwars door de dood,
Er is geen geluid te horen,…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…