7971 resultaten.
Alleen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
890 Maar vol vertrouwen ga ik door
met achter mij elk voetspoor
dat geraakt in vergetelheid.…
zoals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 langzaam vervaagt avondzon
achter een heuvelrug
het allerlaatste rood
schijnt zacht stroomafwaarts
in de rivier de Weser
zoals soms bij fragiel geluk
de tijd van gaan
is gekomen…
vlammetjes van weleer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
627 de vlammetjes achter
mica ruitjes als tongetjes
die een verhaal vertellen
over de vervlogen tijd
toen alles nog sober was
en het leven zó leefbaar
jezelf betrappen op een
hang naar warmte en
een vleugje heimwee
dat is wat het is…
Vagevuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 In een harnas
zweeft zij
voegend naar d'ander
Op een eiland
droomt zij
en danst op d'wolken
Achter een roos
aanschouwt zij
grenzen die vervagen
Er mag niks vervagen
kan niet verdragen
er ontstaat een vagevuur…
Nepal, actiedag giro 555
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Zeg ja tegen Ne pal
sta pal achter Ne pal
geef om Nepal
geef aan Nepal
geef Nepal de vijf
stort op 3 x 5!…
Oktober 2020
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Er hangt wat treurnis over de stad
In vreemde cadans
Wandelt nu leven
Van achter gesnoerde monden
Liggen woorden
Geruisloos opgeborgen
Als in een morgue
Zelfs het geritsel van de bladeren
Is hier te horen.…
Grijsheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 gewapend met hark
gaat hij de strijd aan
met een dennenappel
langzaam ademt
tijd aan hen voorbij
of toch
achter de vrouw in de rolstoel
pronkt het graf van een meisje
zij werd slechts twee jaar…
Gemoedsrust
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
836 Wat komt mij tegemoet
als zelfs de wind zich schuil houdt
achter zijn depressie
en ik voor de zon opkom
het is het lichtknopje in de keuken
dat ik op de tast vind
een boterham smeer
en met hagelslag hoogtij vier…
De duizend doden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De duizend doden
Die ik ben gestorven
Liggen begraven
Ver achter mij
In de wereld van
Vergetelheid,
Alle momenten
Die mij van mijzelf
Vervreemdden -
Aan de einder lang
En breed verdwenen -
Zijn niet meer,
Want in het verleden
Is de tijd niet meer…
Retourtje moederdag
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
765 In de trein achter glas
brandende zon als
zomergast van stilte
naar hitte coupé
een droogboeket
verschoten rood
'n hart
als blanco kaartje
waarschijnlijk
voor een vergeten moeder…
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
669 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
jutten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
464 ja, tot haar schuimkop definitief achter tralies zit
en dan moet de avond nog vallen…
ongrijpbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 het onbeschrijflijke
slaapt onzichtbaar
achter de bergen
waar meestal
ook reuzen wonen
op die onbereikbare
hoogte sluimert
de poëzie waar ik
net niet bij kan
soms schittert zij
in jouw ogen…
Geschiedeniscanon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 gebeurtenissen
vormen één verhaal
men mag een leraar
enkel nog verwijten
dat hij geen uitleg geeft
bij wapenschouw:
achter een 'grote man'
schuilt toch een vrouw...…
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Omdat ik aldoor zou denken dat
het de laatste kan zijn, maak ik
geen grote reizen meer.
Ik doezel dicht bij huis wat rond,
te voet of op de fiets. Naar de
boswachter en terug. Meer niet.
Misschien betrap ik de waarheid nog,
die immers niet ver verborgen ligt,
alhoewel oneindig diep.…
Een lieve groet
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
739 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.
Een blije groet voor al die velen
die snakken naar wat…
Regenschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Loefzijde het natst
lijzijde daaren-
tegen echt heel veel droger
Stijgende lucht zet enorm uit
wordt daardoor kouder in proces
van adiaba-
tische expansie
Er wordt dan geen
zeer zeker geen warmte met de
omgeving hier uitgewisseld
Gevolg: condensatie, regen
Via adiaba-
tische compressie
waardoor lucht warmer
almaar warmer gaat worden…
danny
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 in gouden zonneschijn
straalt het blauw
het hemelse blauw
waarin jij thuis bent
al voel ik telkens weer
het gemis ook hier
omdat wij van je houden
meer dan een droom
ben jij ons altijd gebleven
omdat in onze harten
de liefde voortduren blijft
tot tijd ons herenigen zal
in stralend hemelsblauw
vol gouden zonneschijn…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 Daar sta je dan: Achter het witte licht van de dood,
het was 'n kwestie van één stap, die stap was groot.
Ik ben hier achter gebleven, ik bleef achter... alleen,
en Ronald is de naam die gebeiteld staat in wit steen.…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Moeder achter iedere traan van mij naar jou toe, was jij het mooiste
In mijn leven wat ik heb mogen liefhebben.
Je gaf nooit op in je zorgen voor mij, alles deed je uit liefde.
Moeder bedankt, achter de wolken schijnt de zon voor jou.
Geschreven door: Rowdy Hagedorn…
Ongeloofelijk wanhopig
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
984 Mijn ogen zijn rood van het huilen
Ik wil me nergens meer achter verschuilen
de woede, het ongeloof, alles komt er nu uit
ik bent standvastig en maak mijn besluit
Laat me maar gaan
kom niet achter me aan
Geef niets om mijn leven
het is me allemaal om het even
Niet meer vechten voor jou
nooit meer zeggen dat ik van je hou
Nooit…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Ooit zal het mogelijk het reisdoel blijken:
dat verre land van vrede en geluk,
achter de kim, waarover ik mocht kijken.…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Maar de hemel achter mij bloosde van kim tot kim,
Zodat ik wist dat zij naakt voor haar raam moest staan.
II. Avond
Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.…
Noorder of Zuiderlicht?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
781 glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust en dekt met
stilte het landschap toe en
draait de aarde door in de
handpalmen van dolende zielen
gemodelleerd op de draaischijf van
hun strijd en achter de hoge kraag
van een diep gewortelde weerbaarheid.…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 ‘De Ouwe Houte’ heten mag
in een achtergrond voor dagdromen
binnen komen stromen op de wolken
achter oogleden verder vergleden
flikkerende knipperingen betreden
door wimpers geframede
rondzingende toonklanken
klinken
als thuiskomen
in de warmte
van de kalmte
van regelmaat
het rustige ritme…
Zonderling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 De eenzame zonderling
bleef een beetje
achter in die andere werkelijkheid
een lieftallige droomwereld
zonder klagende vrouwen
en verziltende zangknapen
trommelende winkeliers
en achterdochtige agenten
corrupte politici
hij groef zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
in zijn eigen leven
klom hij omhoog
uit de…
Exodus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
651 Niet meer vragen wat er achter de heuvel is.
Nog één keer dieren in wolken zien.
Nooit meer onze tranen drogen.
(Cicadensopranenkoren klinken in onze oren, ze zingen Rachmaninovs Vocalise.)…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 In de omheining van de zaal
achter gesloten deuren
wacht een terracotta soldaatje
op de aanval van de leider.
De windstilte in het kleine hart
het blauwe licht van de dag
het ruisen van de regen
verdwijnen in het angstravijn.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 Maar de zon heeft haar versleten, alsof zij weten kon wat diep verborgen leefde achter schaduw en achter zon.
Nu is zij nabij gekomen, zo stil, zo innig goed, als een bloem die zich ontsluit en rust vindt in mijn bloed.…