1891 resultaten.
Roep mij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
874 Mijn ijzige ego zal bezwijken voor jouw stem
Niets liever hoort mijn oor dan een woord van jou
Laat mij dromen van een toekomst waarin wij samen
één zijn
de afstand is maar zo klein.
Help mij over de drempel heen
En noem me nog een keer mijn naam…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nader je niet in afstand omdat je bij me bent
hier achter die spiegelwand van de horizon
waar we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Op een steenworp afstand in het ziekenhuis
met glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende…
vriendschap - 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
929 vriendschap
groeit zich één ziel
in twee lichamen
vergroot het geluk
verdubbelt vreugden
en deelt het verdriet
vriendschap
geeft afstand ogen
stilte een stem
is onafscheidelijk
een kind - een poes
leeuw, hond of kabouter
vriendschap
biedt houvast
aan de eerlijke spiegel
die waarheid spreekt
uit sympathie en empathie
begrip…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 In al jouw heersende stiltes
toch heb ik je gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in…
Wie ben jij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Wie ben jij
Waar kom je vandaan
Kan ik je naakt zien
Zonder dat we iets van elkaar willen
Elkaar zien
Elkaar voelen
Elkaar in gedachten beminnen
Het raadsel van jou
Komt in mij binnen
En leert mij dat leven
Afstand en nabijheid is
Het raadsel
Blijft
En beklijft
Omdat niemand
Open tegen de ander is
Geslotenheid
In de samenleving
Geeft…
Laatste halte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Breng me naar de laatste halte
vlakbij de grens van niemandsland
ik ben reeds een vluchtige gestalte
kom geef me nog een laatste hand
sprak zij zacht maar gedecideerd
ik aarzelde, voelde nog een band
ook al lag zij daar nu uitgeteerd
reeds op vleugellange afstand
maar wie ben ik om te bepalen
of het eindpunt al is gekomen
dus kuste ik…
Taal en wereld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Als taal de waarheid sprak
dan zou ik haar volledig leren
Mijn weg omkeren
Beminnen met achteloos gemak
Haar wereld is daar ergens
Mijn taal voldoet niet
Mijn woorden doen slechts teniet
Mijn woorden zijn een grens
In de ervaring willen we samen zijn
Maar haar taal weerspreekt de mijne
Geen woord kan de afstand verkleinen
Zij versluieren…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 we liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Liefde zoeken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
563 Een deel dat mysterie,
spanning en verovering wil,
alles wat om afstand vraagt.
En dus zo moeilijk gegeven kan worden
door een geliefde die in alles
een droom is, maar met wie je
billen tegen mekaar
naar Netflix zit te kijken.…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Ik juich van binnen om wat
onvergankelijk is en afstandelijk
tegelijk. Ik herinner me weer zijn lach.…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.
Zijn voetvolk strijdt om
zielen. Niemand gaat
verloren. God waagt niet.
Eeuwig branden, eeuwig
loven.…
Hun familiegebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 ik voelde de muur
rook de binnenplaats
met de geuren van
hun familiegebeuren
stappen zagen hen gaan
in een dierbaar raken
van de aarde naar
vrienden of gindse bazaar
samen hoorden we bomen
dromen in stille hitte
van de dag ondanks de
afstand die er tussen ons was
ik liet het komen
de empathie van het
leven en zijn om mij heen…
Affectief gemis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 het is ontluiken
jij zet met je
ogen de wereld buiten
door het ophalen
van het doek dat
de afstand markeert
tussen warm bloed en
kille stille zakelijkheid
transparant
maar nog altijd
oorzaak nummer een
van dodelijke kramp
door affectief gemis
bijna onder handbereik
maar de groepen zijn hun
leiders van vroeger kwijt
het is de…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Ik wandel en neem afstand
van besognes en van vragen
die ook deze dag belagen.
Zo blijf ik uit het drijfzand.
Er lopen ganzen op mijn pad,
ze bijten noch ze gakken.
Ze duiken spoorslags in het nat.
Ik blijf gespaard van ongemakken
Ik wandel van het pad af,
mijn enkels in de bladen.…
gierig virus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 razendsnel
wat ieder infecteren kan
tot ademloos de longen
ons het leven laten laten
grommend wild spugend
met wilde de holle ogen
vreet met ontblote tanden
het beest zich in ons leven
dat het gierig van ons neemt
het gekroonde virus slaat
de wereld in en om het hart
met angstige achterdocht
voor dicht en direct contact
dat ons op afstand…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Op een mooie Pinksterdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Terrassen zullen
waarschijnlijk overal vol
zijn, maar wel op
gepaste afstand.
Geniet allen van deze
dag, als we respect
houden voor elkaar dan
moet het goed komen.
De regels zijn er, laten
we ons eraan houden.
Een mooie tweede
Pinksterdag allen.…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 het kijken
is anders geworden
een intens begrijpen
maar dan zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 kerst voelt dit jaar
broos en ongewoon
zo heimelijk
zweeft er ongerief rond
met afstand en
een verkapte mond
met reine handen
bestuur ik een wagen
manoeuvreer ik me
langs vakken
‘Kom’ zeg ik tegen mezelf
‘Laat de moed niet zakken’
het feest van licht
omringt mij overal
de wenskaarten aan het lint
met soms een geschreven…
Intiemer
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
472 jij was het die
de lucht verschoof
donkere draperieën
opbond zo dat de
inkijk groter woonde
ruimte gaf aan
het benauwde dat
veilig onze handen
vond zodat doortastend
weer op afstand stond
later brak het
inzicht door dat
eigen kracht de macht
weer pakte als jij op
dezelfde golflengte lachte
wij waren intiemer
dan we zelf…
Hulpvaardigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Over heel de verre einder
hangt een waas van verwachting
een droom die toekomst heet
waar wij van afstand kijken
in hoop en zwaar verlangen
van nadering tot elkaar
geen afgunst of kijven
leven in menswaardig bestaan
en onze energie besteden
in ontwikkeling en hulp
aan hen die zwakker zijn
waar de einder nader komt
wie geen helpende…
De Zeis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
803 nooit zullen de Afrikaan
en de West Europeaan een zijn
de Rus en de Amerikaan
geloof me er zal voorlopig nog lang
afstand tussen hen blijven bestaan
nooit omarmt de Jood een Palestijn
ook tussen man en vrouw
blijven ze bestaan – verschillen
zelfs als beiden ze overbruggen willen
slechts af en toe zullen ze versmelten
maar als de zeis komt…
Het mocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Van een afstand keek ik naar jou
mijn zoon en voelde de pijn,
die jij daar voelde.
Het theater van het leven.
De maskerade van het zijn.
Ik voelde jouw pijn
In mijn moeder zijn.…
Bessel van der Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Op televisie werd onlangs bewezen
-Soms is het medium nog niet zo gek
Smijt het eens niet met veren en met pek-
Dat je van trauma’s zeker kunt genezen
Dat de herinnering uit lijf en leden
Vervaagt en dan uiteindelijk verdwijnt
Er afstand tot het gruwelijks verschijnt
Het voelen weer uit het gevang kan treden
Het is een zoektocht om te…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 soms, zie je iemand, en kijkt je aan
het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in…