2000 resultaten.
vanaf nu
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
5.099 wachten op sneeuw
die ook nu weer niet komt
lampjes die branden
en mijn dromen kleuren
hetzelfde geschreeuw
maar ik lijk wel verstomd
soms rillen de handen
maar ik wil niet zeuren
ik heb brieven te schrijven
en wensen te doen
de toekomst die wenkt
wacht, ik kom er aan
ik kan hier niet blijven
vaarwel het fatsoen
door verleden doordrenkt…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.238 De vlammen stonden bevend en bedeesd
te branden in de kerstboom, en daaronder
eerbiedig aangetreden om het wonder
de ezel en de os, het brave beest.
En Jozef ook, misschien het allermeest
verwonderd over wat er met en zonder
hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder
en blijer dan hij ooit nog was geweest.…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 - o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.
- Gij moet u niet meer laven:
gij zijt aan walg gelest.
---------------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
zoete droom
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.582 Zie je daar nu prachtig lachen
je ogen, je mond, je kuiltjes
bij iedere blik die je mij geeft
beginnen vlindertjes te leven
Je komt dichter naar mij toe
ik zie twee kaarsjes branden
een grote fles rode wijn
met één glas voor jou en mij
Ik zie hoe je naar mij kijkt
en ik wil dat je dat vaker doet
"Aandacht!…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand
de blinden worden gesloten brand…
KAARSEN
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.252 Vele kaarsjes laat ik branden
deze donkere tijd van het jaar
't brengt sfeer in ieders leven
en warmte voor elkaar.
Hun vette tranen zie ik lopen
langs hun mooie ranke lijf
eerst nog warm en zacht
onderaan de kaarsen stijf.…
Elke gedachte eindigt bij jou...
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.241 Zachte klanken van muziek
Bereiken langzaam mijn oren
Liedjes over liefde en geluk
Ik wil ze even niet meer horen
Het maakt mij zo weemoedig
Ik voel de tranen al branden
Mijn hart vol liefde voor jou
Maar ik sta met lege handen…
Steeds weer zie ik jouw beeld
Denk ik aan je heerlijke geur
Ik wilde zoveel met je delen
Maar jij sloot deur…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering
ruik ik het branden…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Nu weer de tijd van groot verlangen,
van heimwee en van blijvend groen;
toch blijft elk jaar een beetje hangen
en wordt het nooit meer net als toen
de eerste kaarsjes gingen branden;
de rode linten droegen licht
want Kerstmis was weer gauw op handen
en alles wees naar ’t blij bericht
dat Jezus weer op aard zou komen
en mens zou worden,…
ode aan het nietje
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
852 zoekt houvast bij z’n krant
zo’n schuivend blad was knudde met een rietje
het lezen werd een somber akkefietje
de krantenkoppen zakten in het zand
gelooft u mij, ik ben geen querulant
maar langzaam groeide toch een soort fobietje
de oplossing: een simpel fantasietje
maar eigenlijk ook hogelijk briljant
de krant van heel dichtbij is uit de brand…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.530 Hoop is weten van vuur dat blijft branden.
Hoop is weten van licht in de nacht.
Maar.......
Hoop is ook pijn; het niet-zeker-meer-weten.
Hoop is een veertje, dat dwaalt in de wind.
Hoop is ook angst te zullen worden vergeten.
Hoop is ook twijfel, dat je geen uitweg meer vindt.
Dus........
Sluit in mijn ogen en vouw ik mijn handen.…
huig wordt vuurmeisje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 sintels schroeien
achter in mijn keel
waar komt dat toch vandaan
de benzinepomp in zakken
huig in uitslaande brand
slijm en rochel
stemt die contrabas
ontsmoor de schor
hoe staat het gehoor
ik hoor een engelenkoor
het is de telefoon
kijk ze neuken
het is de vereniging
ik zet ze uit
draai om die knop
er zit geen stop op
meneer…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 om zelf te spelen maar
probeer alles in zang
en dans tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is vergaan
omdat niets stil heeft gestaan
zelfs als ik je kus
vol liefde en lust
dan blust het koele heden
nog branden…
Aphrodite
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.026 vanuit grijze wolkenflarden
scheurt de hemel open:
een God wil zijn boek dichtslaan
maar hoort de donder rollen
vertwijfeld gaat zijn blik
naar het oosten, de witte bergen
waar hij een eik ziet branden,
getroffen door Zeus' bliksem
kletterend valt de regen en
koelt de geschonden eik
terwijl Noach zijn ark stuurt,
in de richting van een…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Zoekend naar leven.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.606 Maar ooit zal het weer branden, als vlammen zonder zorg.…
Groene ogen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.317 Groene ogen vol verlangen,
De toekomst lonkt, omarm hem, krachtig,
Ogen stralen, branden!
Groene ogen sterk en machtig,
Het leven terug in eigen handen,
Sterk, bewust, háár groene ogen, prachtig!…
BRANDEND VEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 Mijn handen trekken, mijn vingers branden
nu ik mijn oude huid verlies,
mij losscheur uit te strakke banden
en jeuk krijg van ik-weet-niet-wat-precies.…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.
Een vuur dat onverwacht was opgelaaid,
je leven wegblies als een guirlande
in de zwarte wind die wanhoop waait.…
Thijs
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
656 .
-------
Bos deed zijn best om Berman af te branden
Die was, verklaarde hij, slechts zesde keus
Maar nu vertelt ie ons ‘Dat was niet heus’
En draait zich nog eens rond in alle standen
Je plaatst zo’n dolk, kunnen we van hem leren,
Juist als je iemand wil complimenteren.…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks…
Ex
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
694 met een legowagentje
mijn zoete woordjes, ik brak ze alle tegelijk
op nieuw geluk sneed ik mijn vingers stuk
en voor altijd verbande ik buiten bereik
een ziek verdriet hakselde voldaan en breide
kwaad na kwade tijd meterslange spijt
in onschuld hakte ik het hoofd eraf en
sleepte in mij mee een losgeslagen kinderkoor
het woordje minnen brand…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
De onheilsplek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 iedere keer als we de onheilsplek passeren,
voelen we weer mee,
met hen die achterbleven,
want langs de kant van de weg,
verdorren weliswaar de bloemen,
wordt af en toe vergeten de kaars te ontbranden
worden de knuffels nat van de regen,
daar op die onheilsplek, maar vergeten,
dat worden zij niet,
ondanks dat de kaarsjes niet meer branden…
Ik hield een lichtje warm voor jou ( R. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
747 Hier in dit huis
in mijn aanwezigheid en nabijheid
liet ik telkens weer
een kaarsje voor jou branden.
Een licht om je welkom te doen heten.
Ik houd een licht, warm en brandend...
om jou te doen thuiskomen:
delen, met elkaar, onze diepste dromen.
Als ik twaalf kaarsen ontstak...…
Aubade
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Niets van dat feest is mij teloor gegaan
en dat bracht bij mij heel wat teweeg,
de horizon leek volop in brand te staan
terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.
Totaal door dit schouwspel mee gezogen,
leek echt alles in je te zijn ontspoord...
dan opeens zo,n briesje dat langs je ogen glijdt,
en de werkelijkheid je weer toebehoort.…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers niet meer branden…