1569 resultaten.
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Ge vloeit van verre bron naar verre zee,
Bevrucht de landen en verwekt de steden,
En langs uw oevers tieren mens en vee.
Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…
MIJN MASKER, MIJN STEUN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
686 Masker, wil jij zachtmoedig kijken
en ook lachen als ik daarom vraag
Hoe ik mij voel laat ik niet blijken
vraag daar maar niet naar vandaag
Masker, wil jij mij wellicht helpen
om mij aan de wereld te verkopen
Dan kan ik tranen achter je stelpen
mijn innerlijk verder dichtknopen
Masker, laat mij naar ieder lachen
voor hen dé bron van vreugde…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In de
vracht van een vlakkere kaars, torst
het borstbeeld
van zijn vertraagde werkelijkheid
Bloedend uit de poriën van de strijd,
die niet te winnen is valt de vrucht
uit de bron…
De taal als instrument.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Als schrijvers list in
een verkwist avontuur
waarvan de uitkomst niet
zomaar werd gedoogd,
verhult de onbekende bron,
ween dan als de heldere
stem van de morgen nog
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
wordt opgestart, onbezonnen
in het zingen van een tijd
hem trouw en dierbaar was.…
Bij nacht en ontij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 Winden in de beken zingen mee
het zijn de wateren die wegen
het murmelen van rietkragen,
het broeit in alle vragen, waarin
de bronnen heimelijk zijn verzwegen
met luide stem de rust vertragen,
in het stroomgebied waarin we dreven,
hun oorsprong we niet kennen
uit een onbekende bron te drinken,
ook bij nacht of ontij,
elke minneteug…
Levenstaak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd
Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam
Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom
Een bron om op te rijzen bij die klanken
Rijk en arm wil daarvoor danken
Zingen de vogels vanuit de luchten
Tortelen de duiven in de dakgoot
Totdat hemeltranen weer in daken huilen
En rode slagvelden…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 In een gesloten graf
met de diepe duisternis
om HEM heen
werd HIJ plots
door de liefde gewekt
en uit die kiem van leven
stortte een morgenlijke bron
van onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen…
Nageboren worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 Laat ons leven
zoals zalmen in oceanen leven
en weer terugkeren naar de bron.
Sterft daar hun ego?
Natuurlijk niet.
Sterven is nageboren worden.
Sterven is bevrijd worden,
van ons hinderlijke ego.
Sterven is verlost worden,
van ondragelijk verdriet.
Waarom zouden we daarop wachten?
Wie of wat houdt ons tegen?…
Wat je gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Hoogstpersoonlijke vragen,
over onze bron van lijden,
over onze missie in dit leven,
sterven niet.
Opdat we leren begrijpen,
waarom mensen eenzaam worden,
en waarom we soms zelf zo zijn.
Vraag,
hoe je de liefde hebt gevonden.
Of je kunt vertrouwen.
Of je los durft laten.
Wat je moest nemen.
Wat je gaf.…
vallende regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 vallende regen
is tegelijk zegen en vloek
voor wie het land bewerken
omdat het precies nooit genoeg
dan wel altijd teveel is
als zij zich ter aarde stort
vallende regen
is in kleurrijke regenbogen
als het mooiste parelsnoer
telkens als de zon stralend
haar transparantie gebruikt
ons intens geluk te toveren
vallende regen
is de bron…
In voor en tegenspoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
677 verdrijven
nadat ik de verwarmingsmonteur
uitgelaten heb
zet ik mijn mondkapje af
om de frisse lucht in te ademen
zie hoe vogels als klankgazelle in de
boomtakken aan de overkant
neerdalen in het morgenlicht
och, hoe wonderbaar is de heldere wijs
van een muze aan mijn zij
die zorgeloos zingt, schoon en stralend
uit de bron…
In de straten van Babylon
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
511 over mijn naam
De mensen kwamen tegenover elkaar te staan
bijna was ik vergaan
Maar ik word telkens weer een lied
Doorheen tranen strijd en verdriet
Zangers bevolken mijn hart
en vertolken hun snarenspel
De klanken omhelzen en strelen
tot diep in mijn ziel
Blij en vrij voel ik het warme hart
wil overstromen
Dicht bij de bron…
'K HOU ZO VAN EEN ROZE
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
795 ‘k Zie haar hart
zo openstralen
van een schoonheid
ongekend
bij de Bron
haar krachten halen
zij die voor hoger doel
reeds werd bestemd.
Zij laat haar liefde
bruisend stromen
zuivere parels
uit haar hart
en Hij gaat haar
belonen met
een liefdeskroon
voor haar bedacht.…
Dank je…
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Langzaam voel ik de warmte
Stromen over mijn gezicht
Mijn huidtemperatuur stijgt
De bron draait aan het firmament
Mijn hele lichaam in het felle licht
Zinderende hitte is overal
Ik voel de warmte stijgen, kringelen
Mijn eigen kleine thermiek
Ergens intern
Slaat de koeling aan
Maar ze helpt geen fluit
Mijn poriën openen zich langzaam…
Knooppunten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
502 innerlijke
kracht waar macht
dat snel heeft
toegedekt met
monumentaal
de plek zendt
golven uit die
verbindingen
vormen met
een geometrisch
netwerk dat reikt
over de wereld
communiceert
met energetische
symbolen en tekens
knooppunten werden
steden met centrums
van belangrijke zaken
in de maatschappij
nog is het een te
voelen bron…
Gedichtenvriend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
540 onwennig dartel, zonder dralen
opvallend vrolijk in de zon
en jij daar in de bergen
de ganzenveer in jouw handen
schreef me een hand geschreven brief
waarin het gedicht werd opgeschreven
hoe je de onstuimige rivier volgde
naar het kalme dal met groene weide
waar we ooit groentesoep aten
afspraken maakten over het leven
een bron…
Izegrim in Zeeland
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
442 Recentelijk las ik de PZC,
De provinciale krant van 't Zeeuwse land
In Scharendijke is iets aan de hand
Geen koekje bij de thee mevrouw, o nee!
Hier staat het, allemachtig,
huiver mee:
Een onlangs aangespoelde pluimveerover,
Wellicht dezelfde als die fokveestroper
Waart rond als moordenaar zonder ID!
Wie is dit personage, antiheld
Op…
ONS GELUK...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.320 Jij bent mijn muse, mijn bron, mijn kleurenpalet, waar ik kleurtje na kleurtje van steel en gebruik zoals het mijn eigen creatie zou kunnen zijn.
Zie jij mij als jouw wit en onaangeraakt canvas?
Dat smacht naar schildershanden, die haar witte velletje willen betasten.
Zie je mij ?..Daar dat stipje in de verte zonder toekomst.…
Zielekreet
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.587 Ik schrei naar U, o Heer, die verre zijt,
Gelijk een schaapje naar de herder schreit,
Gelijk een kind, dat honger heeft, naar brood,
Gelijk een levensmoede naar de dood,
een afgejaagde hinde naar de bron,
Gelijk een kwijnend plantje naar de zon
Als Rachel wenende te Bethlehem:
Zó weent mijn stem.…
Popelen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.045 Koperglans of de doffe gloed van brons?
Het verschil ontglipt me even
Nu die fatale handen me verwennen
Dan beloof je dat ik ooit een man word
Alhoewel mijn benen druipen
Nu jouw glimlach het snoezig kuiken wekt
De blik die trefzeker
De grofste snaren betokkelt.
Lang en warm. Smeulende nagels.…
DE DRUKPERS
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.788 [Cowper]
Wat zeg ik thans van d'Afgod dezer dagen,
De Drukpers, bron van onopnoembre plagen? -
De zege van Geweten, Vrijheid, Recht,
Is mooglijk door haar invloed eens beslecht;
Doch bozer plaag dan Faroos Rijk bezwaarde
Maakt thans door haar een Helpoel van deze aarde.…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Waar is hij verborgen,
De speels klaterende bron,
Goedmoedig bulderende
Bergstroom?
In de vallei van je lach?…
Lied van ooit
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.201 vloeit golvend voort
murmelend malende in stromen
dat zonder aarzelen of schromen
zich voegt bij ‘t natuurlijk woord
De lieflijke akkoorden sterven
in het buld’ren van de oceaan
die met krachtige stem laat weten
zijn oorsprong niet te zijn vergeten
en de hymne heeft verstaan
De zee deint rustig in getijden
zoekt in eb steeds weer de bron…
AdaMelk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
988 De koude messen snijden kil door een gestolde melk
Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt
Stil, doch week geknepen
Dril de verse room – drink uit de moederkelk
Gespeende verlangens sijpelen over
De buik als gouden boterberg
Bedekkend de bron van zuivelheid
Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit:
Och arme mocht gij…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
Was jij het niet?
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.168 Was jij niet die kinnenstrelende man
waar ik naar opkeek als naar de zon;
die me op handen droeg uit gevaren
met ogen zo helder als ’n klat’rende bron
en dat ik dan zei:”Oh God, bewáár me!”?
Was jij die man?
Was ik die vrouw?
Waar is mijn hart?
Ik heb het nódig!
Nóú!…
Protest
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.703 geven
je betrad een brandend huis
om te redden
mens en dier,
durf te wedden
dat soms de angst toesloeg
als het vuur om je heen joeg
iedere werkdag stond ik je af
de feestdagen alleen
was een straf
zij hadden geen idee,
jij was zo stoer
dat altijd de dood lag op de loer
het eerbetoon op je laatste dag, liefste mijn
was een bron…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 , en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater uit de bron…
Water halen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.844 Ik haal water, ja water voor het vee
uit de put die langzaam dieper wordt
De rivier is droog het gras verdort
maar de bron gaat stukken langer mee
Ik haal water, ja water voor het wassen.
In een kruik draag ik het op mijn hoofd
als die valt heb ik voor niks gesloofd
dus ik moet er heel zuinig op passen.…