Alle inzendingen over brons

1569 resultaten.

Sorteren op:

Liefde VIII

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.226
mij door u ontstolen, Het stromenzilver, 't rood der gladiolen, Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer, De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen, De zachte pracht van rozen en vogelveer, Het goud van herfstloof en het brons der peer, De lach der zon en de ogen der violen.…

O Rijn

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Ge vloeit van verre bron naar verre zee, Bevrucht de landen en verwekt de steden, En langs uw oevers tieren mens en vee. Gij hebt gekend Germanen en Romeinen, Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…

MIJN MASKER, MIJN STEUN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Masker, wil jij zachtmoedig kijken en ook lachen als ik daarom vraag Hoe ik mij voel laat ik niet blijken vraag daar maar niet naar vandaag Masker, wil jij mij wellicht helpen om mij aan de wereld te verkopen Dan kan ik tranen achter je stelpen mijn innerlijk verder dichtknopen Masker, laat mij naar ieder lachen voor hen dé bron van vreugde…

Gerijpt en zuur.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
oude troubadour wedijvert met z’n melodie, geroofd uit tijd en zinnen en zwijgt in het beminnen Wikkelt zich het zwart fluweel van de naderende nacht, huivert In de vracht van een vlakkere kaars, torst het borstbeeld van zijn vertraagde werkelijkheid Bloedend uit de poriën van de strijd, die niet te winnen is valt de vrucht uit de bron…
Pama16 juni 2014Lees meer >

De taal als instrument.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Als schrijvers list in een verkwist avontuur waarvan de uitkomst niet zomaar werd gedoogd, verhult de onbekende bron, ween dan als de heldere stem van de morgen nog niet geklonken heeft, tot het spinnend schrijverswiel wordt opgestart, onbezonnen in het zingen van een tijd hem trouw en dierbaar was.…
Pama18 juli 2020Lees meer >

Bij nacht en ontij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Winden in de beken zingen mee het zijn de wateren die wegen het murmelen van rietkragen, het broeit in alle vragen, waarin de bronnen heimelijk zijn verzwegen met luide stem de rust vertragen, in het stroomgebied waarin we dreven, hun oorsprong we niet kennen uit een onbekende bron te drinken, ook bij nacht of ontij, elke minneteug…
Pama1 februari 2016Lees meer >

Levenstaak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom Een bron om op te rijzen bij die klanken Rijk en arm wil daarvoor danken Zingen de vogels vanuit de luchten Tortelen de duiven in de dakgoot Totdat hemeltranen weer in daken huilen En rode slagvelden…

Gewekt door de liefde

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 844
In een gesloten graf met de diepe duisternis om HEM heen werd HIJ plots door de liefde gewekt en uit die kiem van leven stortte een morgenlijke bron van onuitputtelijk Licht zo krachtig en sterk dat de zware steen werd verdreven en verbaasd keek Hij naar buiten met alle vezels van Zijn vernieuwde wezen zag Hij hoe de zon kwam opdagen…

Nageboren worden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Laat ons leven zoals zalmen in oceanen leven en weer terugkeren naar de bron. Sterft daar hun ego? Natuurlijk niet. Sterven is nageboren worden. Sterven is bevrijd worden, van ons hinderlijke ego. Sterven is verlost worden, van ondragelijk verdriet. Waarom zouden we daarop wachten? Wie of wat houdt ons tegen?…

Wat je gaf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Hoogstpersoonlijke vragen, over onze bron van lijden, over onze missie in dit leven, sterven niet. Opdat we leren begrijpen, waarom mensen eenzaam worden, en waarom we soms zelf zo zijn. Vraag, hoe je de liefde hebt gevonden. Of je kunt vertrouwen. Of je los durft laten. Wat je moest nemen. Wat je gaf.…

vallende regen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 418
vallende regen is tegelijk zegen en vloek voor wie het land bewerken omdat het precies nooit genoeg dan wel altijd teveel is als zij zich ter aarde stort vallende regen is in kleurrijke regenbogen als het mooiste parelsnoer telkens als de zon stralend haar transparantie gebruikt ons intens geluk te toveren vallende regen is de bron…

In voor en tegenspoed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
verdrijven nadat ik de verwarmingsmonteur uitgelaten heb zet ik mijn mondkapje af om de frisse lucht in te ademen zie hoe vogels als klankgazelle in de boomtakken aan de overkant neerdalen in het morgenlicht och, hoe wonderbaar is de heldere wijs van een muze aan mijn zij die zorgeloos zingt, schoon en stralend uit de bron…

In de straten van Babylon

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
over mijn naam De mensen kwamen tegenover elkaar te staan bijna was ik vergaan Maar ik word telkens weer een lied Doorheen tranen strijd en verdriet Zangers bevolken mijn hart en vertolken hun snarenspel De klanken omhelzen en strelen tot diep in mijn ziel Blij en vrij voel ik het warme hart wil overstromen Dicht bij de bron…

'K HOU ZO VAN EEN ROZE

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
‘k Zie haar hart zo openstralen van een schoonheid ongekend bij de Bron haar krachten halen zij die voor hoger doel reeds werd bestemd. Zij laat haar liefde bruisend stromen zuivere parels uit haar hart en Hij gaat haar belonen met een liefdeskroon voor haar bedacht.…

Dank je…

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Langzaam voel ik de warmte Stromen over mijn gezicht Mijn huidtemperatuur stijgt De bron draait aan het firmament Mijn hele lichaam in het felle licht Zinderende hitte is overal Ik voel de warmte stijgen, kringelen Mijn eigen kleine thermiek Ergens intern Slaat de koeling aan Maar ze helpt geen fluit Mijn poriën openen zich langzaam…

Knooppunten

netgedicht
5.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 502
innerlijke kracht waar macht dat snel heeft toegedekt met monumentaal de plek zendt golven uit die verbindingen vormen met een geometrisch netwerk dat reikt over de wereld communiceert met energetische symbolen en tekens knooppunten werden steden met centrums van belangrijke zaken in de maatschappij nog is het een te voelen bron…

Gedichtenvriend

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 540
onwennig dartel, zonder dralen opvallend vrolijk in de zon en jij daar in de bergen de ganzenveer in jouw handen schreef me een hand geschreven brief waarin het gedicht werd opgeschreven hoe je de onstuimige rivier volgde naar het kalme dal met groene weide waar we ooit groentesoep aten afspraken maakten over het leven een bron…
mobar23 augustus 2024Lees meer >

Izegrim in Zeeland

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Recentelijk las ik de PZC, De provinciale krant van 't Zeeuwse land In Scharendijke is iets aan de hand Geen koekje bij de thee mevrouw, o nee! Hier staat het, allemachtig, huiver mee: Een onlangs aangespoelde pluimveerover, Wellicht dezelfde als die fokveestroper Waart rond als moordenaar zonder ID! Wie is dit personage, antiheld Op…
Maxim22 december 2021Lees meer >

ONS GELUK...

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Jij bent mijn muse, mijn bron, mijn kleurenpalet, waar ik kleurtje na kleurtje van steel en gebruik zoals het mijn eigen creatie zou kunnen zijn. Zie jij mij als jouw wit en onaangeraakt canvas? Dat smacht naar schildershanden, die haar witte velletje willen betasten. Zie je mij ?..Daar dat stipje in de verte zonder toekomst.…

Zielekreet

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Ik schrei naar U, o Heer, die verre zijt, Gelijk een schaapje naar de herder schreit, Gelijk een kind, dat honger heeft, naar brood, Gelijk een levensmoede naar de dood, een afgejaagde hinde naar de bron, Gelijk een kwijnend plantje naar de zon Als Rachel wenende te Bethlehem: Zó weent mijn stem.…

Popelen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Koperglans of de doffe gloed van brons? Het verschil ontglipt me even Nu die fatale handen me verwennen Dan beloof je dat ik ooit een man word Alhoewel mijn benen druipen Nu jouw glimlach het snoezig kuiken wekt De blik die trefzeker De grofste snaren betokkelt. Lang en warm. Smeulende nagels.…
Wimper11 september 2003Lees meer >

DE DRUKPERS

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.788
[Cowper] Wat zeg ik thans van d'Afgod dezer dagen, De Drukpers, bron van onopnoembre plagen? - De zege van Geweten, Vrijheid, Recht, Is mooglijk door haar invloed eens beslecht; Doch bozer plaag dan Faroos Rijk bezwaarde Maakt thans door haar een Helpoel van deze aarde.…

Alleen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Waar is hij verborgen, De speels klaterende bron, Goedmoedig bulderende Bergstroom? In de vallei van je lach?…
Hardy Paul4 december 2003Lees meer >

Lied van ooit

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.201
vloeit golvend voort murmelend malende in stromen dat zonder aarzelen of schromen zich voegt bij ‘t natuurlijk woord De lieflijke akkoorden sterven in het buld’ren van de oceaan die met krachtige stem laat weten zijn oorsprong niet te zijn vergeten en de hymne heeft verstaan De zee deint rustig in getijden zoekt in eb steeds weer de bron…
sacrajewa19 december 2003Lees meer >

AdaMelk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
De koude messen snijden kil door een gestolde melk Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt Stil, doch week geknepen Dril de verse room – drink uit de moederkelk Gespeende verlangens sijpelen over De buik als gouden boterberg Bedekkend de bron van zuivelheid Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit: Och arme mocht gij…
Aam I Creatin10 februari 2003Lees meer >

Zijn elfendroom

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.704
Wanneer hij ogen sluit ziet hij haar in verte geknield met gevouwen vleugels breekbaar teer een blauwe nachtelijke glans geeft haar een magische teint en zij drinkt uit de bron van leven druppels helder als kristal parelen langs lippen naar beneden zij lacht tevreden zo'n ongekend gevoel hij versnelt zijn pas wil zijn elfje vangen…
Almaresáre1 augustus 2005Lees meer >

Was jij het niet?

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Was jij niet die kinnenstrelende man waar ik naar opkeek als naar de zon; die me op handen droeg uit gevaren met ogen zo helder als ’n klat’rende bron en dat ik dan zei:”Oh God, bewáár me!”? Was jij die man? Was ik die vrouw? Waar is mijn hart? Ik heb het nódig! Nóú!…
Rena19 februari 2004Lees meer >

Protest

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.703
geven je betrad een brandend huis om te redden mens en dier, durf te wedden dat soms de angst toesloeg als het vuur om je heen joeg iedere werkdag stond ik je af de feestdagen alleen was een straf zij hadden geen idee, jij was zo stoer dat altijd de dood lag op de loer het eerbetoon op je laatste dag, liefste mijn was een bron…
Adriana22 februari 2004Lees meer >

Als liefde pijn doet

hartenkreet
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.865
, en je weet niet waarom roep zachtjes mijn naam, en ik kom breng zachte warme wind met me mee met de zoute smaak van de zee laat je deinen op zijn golven en word je, door het warme zand bedolven sterren die voor jou gaan schijnen laten één voor één je pijn verdwijnen stuur je de stralen van de zon geef je levenswater uit de bron…

Water halen

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.844
Ik haal water, ja water voor het vee uit de put die langzaam dieper wordt De rivier is droog het gras verdort maar de bron gaat stukken langer mee Ik haal water, ja water voor het wassen. In een kruik draag ik het op mijn hoofd als die valt heb ik voor niks gesloofd dus ik moet er heel zuinig op passen.…
oepsie17 oktober 2004Lees meer >