inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

De taal als instrument.

Als schrijvers list in
een verkwist avontuur
waarvan de uitkomst niet
zomaar werd gedoogd,
verhult de onbekende bron,

ween dan als de heldere
stem van de morgen nog
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
wordt opgestart, onbezonnen
in het zingen van een tijd
hem trouw en dierbaar was.

Slijp mijn nachten met
de pennen van ieder uur
het ongeduld gescherpt
door slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld een
opkomende dag, waarop

de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
al zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as,in
de taal als evoluerend
en kloppend instrument.

... Illustratie: Bron: Taal als instrument? ...

Schrijver: Pama, 18 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: taal

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)