1980 resultaten.
nostalgia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
966 ondervoed / operatief verwijderd
en gelouterd
begin ik
aan een derde whisky met ijs
het is een lang verhaal
maar ik houd het kort
specifieke irritaties
en diep gekoesterde verwachtingen
nemen de overhand / in het stille dal
één enkele onhandigheid
blijkt noodlottig
zelden / heb ik zo verlangd naar kanker
mezelf verplaatsend / met…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind
om dovemansoren tot je valt en niemand je zal horen
hoe groot moet je dan zijn om af te dalen…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen
om de duinen
die nog zachter klinken dan de lelietjes-van-dalen…
Grasland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 De mist glijdt zonbetast door ’t dal.
Schaduwen groeien op het veld
van bomen die staan opgesteld
uit het gelid langs d’ akkerwal.
Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen
strekt hoopvol naar het zonnelicht
de sprieten uit als tegenwicht
voor wortels die dat anders doen.…
Vader
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
888 Dwalend door het beukenbos
Ben ik even weer dat kind
Dat eens met jou door het lover liep
En hoopt dat ze je vindt
Ik zoek tussen beuken en berken
Door bladeren en natte mos
Het bos waar je zo graag kwam
En hier laat ik je los
Je geest deint op de wind
Elk briesje neemt je mee
Laat je zweven door het woud
Laat je dalen naar benee
Dwalend…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen
Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal
Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val
En niets of niemand kan haar nog genezen
Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen
Maar zij zit woedend in haar diepe dal
Charon de Veerman, zie ik, nadert al
Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen?…
WAPENSCHOUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 Hun lichte vaantjes dragen blaadjes fijn
van bramenbloesem in ’t omsloten dal;
en vedergrassen, wit in zonneschijn,
wuivende pluimen van de vestingwal.
Langs heel het duin een flikkerende lijn
van lichte lansen, op de omgang, al
in dichte rijen hooggericht en pal:
de helmenbossen, die speerdragers zijn.…
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Soms, hoor ik zachtjes “Moeder” roepen
en daal ik uit mijn niemand neer.
Maar kan voor niets nog namen vinden.
Want wie ik ben, weet ik niet meer.…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 wolken drijven voorbij
en ik sta op het balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen…
H E E L A L
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Eens zullen we stijgen tot grote hoogte
je zal het zien
verlichtende wijsheid misschien
maar eerst moesten we gaan door dalen
om de afgronden te kunnen overzien
het inzicht te halen
en onze kracht te peilen
om de hoogte te bepalen
ook door storm regen en wind tegen geleerd
de storm vervaagt wat toch moest gaan
buigt en geeft nieuwe kracht…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 waarde vriend het is hier prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De nachten naderen
waarin dwalende manen dalen
door dichte schemerluchten
Landend in de kleine hand
van zij die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.
Mijn beker is nog meer dan overvol gegoten
voor de ogen van allen die mij beklagen.…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
op de steilste toppen
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
684 ik sprak tal
van vreemde talen
maar in alle ogen
zag ik jou
vele wegen
zijn betreden
heb links en rechts gereden
overal was jij mijn vrouw
in de diepste dalen
waar het donker
lang bleef dralen zag ik
langs de toppen weer jouw blauw
je handen
hebben me geleid en
op de steilste toppen heeft
je lach me altijd weer verblijd…
Late herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De bomen die steeds nog zo vol in blad staan
en de temperatuur die maar niet wil dalen.
De Natuur is klaar, wacht nog met het herfstbeeld,
de bomen staan nog zo mooi in hun bladergroen.
De okers zijn gemalen, de sienna is aangegeeld,
oranjens gaan stralen met een tipje vermiljoen.…
Verbeeturt!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
578 haalt hij een tien, geen zeven
Die trematrucendoos - mij te aftands
En ben je naar een moeilijk woord op zoek
Met of juist zonder streep of initiaal
Een umlaut, trema of een kapitaal
Je phonecorrector weet het allemaal
Met dank aan wikitolk als woordenboek
Maar is Het Groot Dictee nog 'Nationaal'
Die tour de force van Koenen en Van Daal…
jij was godin en ik een god
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.858 pijn
er vonkte woede
in je ogen, maar
je stem fluisterde fijn
je daagde uit met mij
de grenzen te passeren
het gevaarvolle genot
van balanceren te proberen
je lichaam vroeg me
het te breken, zo dat je je kon
overgeven en op de toppen
van je zenuwen kon zweven
ik heb je niet gespaard
en rauw genomen we gingen
door het diepste dal…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Maar nog zwierend als herfstblad
dansend over de velden
daal ik, als de wind mij niet stuwt,
ergens op een luwe plek
even als mijn soortgenoten.…
GOD IS ALLES
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
958 God zit in een boom
op een berg in een afgesloten dal
gaat mee met de stroom
hij vertoeft in mijn dromen
verblijft in een paardenstal
ontsluiert geheimen aan een kind
wat het ooit later tegen zal komen
en op haar levenspad ooit ondervindt
hij zit in een bloem en een kogel
hij zit in een lach en maakt plezier
en in pech geluk en droefenis…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 De weg er tussen is zeer ongewis,
Kent pieken en dalen,
Alleen in mijn geheugen te verhalen,
Tot ik dat vermogen mis.
Daarom heb ik het verhaald op schrift,
In een biografie en menig gedicht,
Met foto’s, voor ’t nageslacht, voor wie
D’historie lezen wil van de familie.…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Een fluistering door ’t tijdloos dal,
waar sterren dromen, traag en oud,
ontvouwt zich zacht een heilig tal —
een oorlog zonder schreeuw, zo koud.
De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.…
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 De komende dagen
zien wij de vlagen
van Pluvius' slagen
ondermaans dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 Eindeloos dein ik op de golven
Van mijn bestaan,
Soms in een dal, dan op een top,
’t Is komen en gaan.
Eindeloos duurt het eeuwige zijn,
Kort duurt het menselijke,
Daar komt te vroeg steeds ’n einde,
Na te kort durend begin.
De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.…
Incest.
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
2.478 Ga door een heel diep dal.
Zelfs troostende armen voelen vies.
Zelfs handen die willen strelen.
Het is iets waar ik niet voor kies.
Kan het gewoon niet velen.
Ben tot op mijn botten bezeerd.
Heb mijn jeugd achter me gelaten.
Onbezorgdheid de rug toegekeerd
en kan alleen nog maar haten.…
Vieren, vieren!
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.787 Als uw vlieger neer wil dalen
Moet ge hem weer op gaan halen,
Met een strakker, straffer span:
Zonder moeite geen plezier
Met dat vliegende papier.
Palmen, palmen, wat je mag!
Kunt ge hem niet boven houên,
Zorg ten minste voor uw touwen . . .…