1044 resultaten.
droomstrijder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 instrumentarium
voor de armoe waarmee hij lezen kan
en in ’t metrum schrijvend overblijft
als redder van de onzichtbaren
met de prikken nog in zijn arm
’n oplichtende cirkel van redenering
met grote gevolgen tot op heden
vechtend tegen verstoorde mitochondriën
behoort De Strijder tot de stille getuigen
tussen leven en dood
zonder ‘n echo…
Negen maanden
hartenkreet
4.5 met 46 stemmen
5.622 Eindelijk is het zover, het komt eraan
Ja, je bent zwanger nog 8 maanden te gaan
Dan een echo voor de zekerheid gedaan
Vol vreugde en geluk, het is waar!…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 In gedachten ga ik de preekstoel op
een opengeslagen statenbijbel,
'red mij van mijn vijanden' lees ik hardop
de echo is het roerend met mij eens.
Weer terug naar de uitgang.
Het rinkelend geluid van wat kleingeld
dat ik in de gleuf van een metalen bus laat vallen
klinkt profaan de kerk door.…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik hoorde dubbele tongen
onuitspreekbare onzin beweren
ik hoorde de echo van holle vaten
die niet konden communiceren
ik hoorde driekleurige violen
zingen op gebroken noten
ik hoorde geklater van water
dat een continent overstroomde
Wat heb je gehoord mijn luistervink?…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer.
Dit is het verhaal van een man die sprong.
Niet om te vliegen, maar om te verdwijnen.
Die de diepte zocht om eindelijk stilte te vinden,
maar die — tegen zijn verwachting in — bleef.
Het is rauw. Het is eerlijk. Het doet pijn.…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 Een vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Geen winteravond meer, doch elk gerucht vergaat in een vreugde-echo.
Zo’n dwaas geluk kent een knaap die plots te zwemmen gevat heeft, of fiets te rijden.
Er is nog niets tastbaar veranderd. Dat is juist het grote van het genot.
Gister: aleksandrijnen over wintermajesteit.…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 licht
Opgewarmde uitgestorven levensaderen
Wintergloed is er water genoeg
Zonder dat de dijken breken
Voorzienigheid ons geluk
Ons be-Heren
Kleurrijk leven
Oratorium in Avondzon
Licht aan slapen toe-komt
Sprekend in stille,verbindende maten:
“Vriendelijk licht dat heel de dag aan de hemel hebt geblonken,dat uw gloed niet kan ont-beren”
Echo…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
8 De bekers zijn nu leeg, de laatste kruimels zijn vergaan,
en aan de einder sluit de poort van goud en purperrood;
geen herder die nog roept, geen heilige blijft staan,
alleen de echo van een droom die even warmte bood.…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 Hij roept: geen echo die hem hoort,
geen lichtbaak in het vergezicht!
En, razend schier van spijt en smart,
nog eens de blik omhoog gericht,
dan, met een laatste zielebeê,
in d'afgrond neer der levenszee!
Maar, zie!…
dire op de rij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.133 jaar zich laat vieren
stoeit zich onverwacht een droom tot leven
stilletjes in vruchtbaar water geborgen
boetseert zich het mooiste geschenk van leven
van erwtje klein tot heuse familiestaak
met oogjes als diamantjes en een mondje dat lacht
alles komt er op en eraan
van vingertjes en teentjes tot een neusje zacht
als mijn hartje – in echo…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Ik stapelde bladen, haar stem werd een echo.
Ik nummerde dagen, er was geen verband.
Ik telde vlekken, lijnen en gaten, scheurde
en lijmde, brak het zichtbaar verhaalde tot letters
en woorden, zonderde cijfers zwijgende af.
III
Pulp rest mij nu.…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 zijn grieven overboord
en liet Eurydice naar boven
gaan tegen zijn wil
Op haar tocht dient zij zich echter barrevoets noch blootshoofds te vertonen
aldoor gehuld in sluiers
als een mysterieuze bruid
Ongezien geblinddoekt en
half op de tast naar vrijheid
waar zijn stem als zonlicht klinkt
een heldere klank die zij beantwoordt
als Echo…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 En als de echo langzaam zakt,
blijft er iets rechtop staan in de stilte:
een koor dat weet hoe het verder kan,
en een dirigent die in elke stem
nog jaren zacht zal doorklinken.…
Ballade
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.759 Vergeten
Zult ge eer dan echo's van nachtregens zijn.…
Twee lichtjes zijn je ogen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.206 Twee mooie schelpjes, rozegetint,
Zijn je open oren, mijn schuimeblank kind,
Die vaag echo-klankdrupjes vangen
Van boos, boze menszee, die bruist en druist...
Hoeveel van al wat naar binnen ruist
Blijft in je hoofdje hangen?…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 En dat er geen echo was,
dat de vogels bleven hangen op hun takken
terwijl de week brak.
Hoe je enkele uren later
in deftig pak
in de hitte
lag te glimlachen achter glas.…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg
Plotseling ging je heen
Nu ben ik alleen
Onuitsprekelijk verdriet
Vergeten zal ik je niet
Dwars door de stille leegte
klinkt de echo…
de dag is gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
858 der volkeren kent geen einde
De dag is gekomen dat ik mijn ogen sluit
Omdat de weg van leven mij naar de sterren voert
Laat het duister jou niet tegenhouden
Want de opstand van de hoop wint altijd
De dag is gekomen dat mijn stem zwijgt
Omdat de strop van de dood de woorden verstikt
Laat de stilte jou niet verstoren
Maar luister naar de echo…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 vertelt -
van de beloofde helper
als de redder voor haar vrijheid
temidden van relatieve quanti
mocht hij niets zien, face to face
op straffe van nie wiederkehr
VIII
Nog immer grillig haar levenspad
in het donker zonder raam
ziet zij geen glinzende linzen
in de graven van Toet-Ank-Amon
tussen geluiden van de dood
klinkt slechts de echo…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 Grimt hem de rampspoed aan,
hij krimpt reeds voor het slaan,
en kermt de echo moe
bij de eerste slag der roe,
alsof hem 't lot te wreed,
te ondraaglijk lijden deed.
Slaat hem het ongeluk
de stugge nek in 't juk,
zijn knieën knakken neer;
geen adem rest hem meer.…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 verwachtingen
tussen afhankelijke hoeveelheden
niet te zien, van aangezicht tot aangezicht
met tot gevolg ‘the neverending story’
VIII
nog steeds onzeker over te maken keuzes
in de duistere stilte zonder Spaanse sleutel
hoort De Soldaat geen fonkelende noten
in de gleuven van -om ’t even wat-
tussen de geluiden van de dood
klinkt alleen de echo…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 Grimt hem de rampspoed aan,
Hij krimpt reeds vóór het slaan,
En kermt zelfs de echo moe
Bij d' eerste slag der roe,
Alsof hem 't lot te wreed,
Te ondraaglijk lijden deed.
Slaat hem het ongeluk
De stugge nek in 't juk,
Zijn knieën knakken neer;
Geen adem rest hem meer.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 ; maar eenmaal leek haar doel
Een effen duinvijver, een vogelpoel,
Die 'n zomerdag niets doet dan spiegelen
Het kleone vee dat de lucht afweidt en
Zich samen naar den stal beweegt waar ver
Al zware rind'ren liggen en een ster
Des avonds brandt; zoodra die avond komt,
Dalen daar vogels in, het bijke bromt
LAngs heuvelhelling en de flauwe echo…